Original Title: Comparative Study of Fertilizer Requirement for Three Sugarcane Cultivars Grown on Sandy Loam Soil in Sra Kaew Province
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2002.12
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសិក្សាប្រៀបធៀបតម្រូវការជីសម្រាប់ពូជអំពៅចំនួន ៣ ប្រភេទ ដែលដាំដុះលើដីល្បាយខ្សាច់ ក្នុងខេត្តស្រះកែវ

ចំណងជើងដើម៖ Comparative Study of Fertilizer Requirement for Three Sugarcane Cultivars Grown on Sandy Loam Soil in Sra Kaew Province

អ្នកនិពន្ធ៖ Somphob Jongruaysup, Damri Thavornmas, Udom Rattanarak

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2002, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើពូជអំពៅចំនួន ៣ ប្រភេទ និងកម្រិតនៃការប្រើប្រាស់ជីគីមីចំនួន ៤ កម្រិត មានឥទ្ធិពលយ៉ាងណាទៅលើទិន្នផល និងគុណភាពស្ករ នៅពេលដាំដុះលើដីល្បាយខ្សាច់ (Korat soil series) ក្នុងខេត្តស្រះកែវ?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមទម្រង់ពិសោធន៍តាមវាលដោយប្រើប្រាស់ប្លង់ Split plot ក្នុងទម្រង់រៀបចំដោយចៃដន្យ (RCB) ដែលមាន ៣ ការធ្វើឡើងវិញ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Sugarcane Cultivar U-tong 3
ការដាំដុះពូជអំពៅ U-tong 3
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត និងរក្សាបាននូវគុណភាពស្ករ (%CCS, BRIX, %POL) ក្នុងកម្រិតល្អប្រសើរ។ ទាមទារការថែទាំ និងលក្ខខណ្ឌដីល្បាយខ្សាច់ដែលសមស្របដើម្បីទទួលបានទិន្នផលអតិបរមា។ ទិន្នផលមធ្យមខ្ពស់ជាងគេគឺ ១០.៤៣ តោន/រ៉ៃ និងមានកម្រិត CCS ១៣.១៣%។
Sugarcane Cultivar K88-93
ការដាំដុះពូជអំពៅ K88-93
ដើមអំពៅមានការលូតលាស់កម្ពស់បានល្អជាងគេ (កម្ពស់មធ្យម ២០៧.៤ សង់ទីម៉ែត្រ)។ ផ្តល់គុណភាពស្ករ និងភាពផ្អែមទាបជាងគេបំផុត បើធៀបនឹងពូជដទៃទៀតក្នុងការសិក្សា។ ផ្តល់ទិន្នផលមធ្យម ៩.៨១ តោន/រ៉ៃ ប៉ុន្តែកម្រិត CCS ទាបបំផុតត្រឹម ១០.៦៣%។
Sugarcane Cultivar K88-58
ការដាំដុះពូជអំពៅ K88-58
ផ្តល់គុណភាពស្ករ (%CCS, BRIX, %POL) ខ្ពស់ជាងគេបំផុតស័ក្តិសមសម្រាប់ការផលិតស្ករ។ ទិន្នផលសរុបមានកម្រិតទាបបំផុត ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់ប្រាក់ចំណេញរបស់កសិករប្រសិនបើលក់គិតជាទម្ងន់។ កម្រិត CCS ខ្ពស់ដល់ទៅ ១៣.៩៣% ប៉ុន្តែទិន្នផលទាបបំផុតត្រឹម ៧.៥៥ តោន/រ៉ៃ។
Fertilizer Rate 12-6-12 kg/rai
ការប្រើប្រាស់ជីគីមីកម្រិត 12-6-12 គីឡូក្រាម/រ៉ៃ
ជាកម្រិតដែលត្រូវបានណែនាំដោយការសិក្សា ព្រោះវាជួយសន្សំសំចៃថ្លៃដើម និងរក្សាបានគុណភាពស្ករល្អ។ មិនបានបង្កើនទិន្នផលទម្ងន់ឱ្យខ្ពស់លេចធ្លោខ្លាំងបើធៀបនឹងការមិនប្រើជីក្នុងលក្ខខណ្ឌដីនេះ។ ផ្តល់ទិន្នផលមធ្យម ៩.៩៣ តោន/រ៉ៃ និងជាកម្រិតដែលផ្តល់ផលចំណេញសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់បំផុត។
Fertilizer Rate 24-12-24 kg/rai
ការប្រើប្រាស់ជីគីមីកម្រិត 24-12-24 គីឡូក្រាម/រ៉ៃ
ផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹម N-P-K ក្នុងកម្រិតខ្ពស់ទៅក្នុងដីសម្រាប់ការលូតលាស់រយៈពេលវែង។ ធ្វើឱ្យគុណភាពស្ករ (%CCS) ធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង និងខាតបង់ថវិកាលើការទិញជីដោយមិនចាំបាច់។ ធ្វើឱ្យកម្រិត CCS ធ្លាក់ចុះទាបបំផុត (១១.៣៤%) ក្នុងចំណោមប្លង់ដែលបានប្រើប្រាស់ជី។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានកសិកម្មផ្ទាល់នៅទីវាល និងឧបករណ៍វិភាគមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់វាស់ស្ទង់គុណភាពស្ករ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តស្រះកែវ ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ប្រភេទដីល្បាយខ្សាច់ (Korat soil series)។ លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីនេះមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងខេត្តនៅភាគពាយ័ព្យនៃប្រទេសកម្ពុជា (ដូចជាខេត្តបន្ទាយមានជ័យ និងបាត់ដំបង) ដែលធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់កសិករខ្មែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់ក្នុងវិស័យកសិឧស្សាហកម្មអំពៅនៅកម្ពុជា។

ការបន្សាំលទ្ធផលនៃការសិក្សានេះ នឹងជួយកសិករកម្ពុជាឱ្យយល់ដឹងពីការជ្រើសរើសពូជត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រងជីប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ ការវិភាគប្រភេទដី និងការជ្រើសរើសពូជអំពៅ: សិស្ស ឬអ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវចុះទៅយកសំណាកដីនៅតំបន់គោលដៅ (ឧ. បន្ទាយមានជ័យ) ដើម្បីវិភាគរកមើលថាតើវាជាប្រភេទដីល្បាយខ្សាច់ (Sandy loam) ដែរឬទេ។ បន្ទាប់មក ត្រូវស្វែងរកកូនពូជអំពៅ U-tong 3 ឬពូជដែលមានសក្តានុពលស្រដៀងគ្នា សម្រាប់យកមកសាកល្បង។
  2. ជំហានទី២៖ ការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍: រៀបចំដីឡូត៍ពិសោធន៍ដោយប្រើប្រាស់ប្លង់ Split plot design in RCB ដោយកំណត់យកពូជអំពៅជាកត្តាចម្បង (Main plot) និងកម្រិតជីផ្សេងៗគ្នាជាកត្តាបន្ទាប់បន្សំ (Subplot) ព្រមទាំងមានការធ្វើឡើងវិញ (Replications) យ៉ាងតិច៣ដងដើម្បីធានាភាពសុក្រឹត។
  3. ជំហានទី៣៖ ការគ្រប់គ្រងការប្រើប្រាស់ជី និងថែទាំ: អនុវត្តការដាក់ជីតាមកម្រិតដែលបានកំណត់ ដោយផ្តល់អាទិភាពលើរូបមន្ត 12-6-12 N-P2O5-K2O និងជៀសវាងការដាក់ជីអាសូតច្រើនលើសលប់នៅដំណាក់កាលចុងក្រោយ ដែលអាចធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការប្រមូលផ្ដុំជាតិស្ករ។ ត្រូវធ្វើការកត់ត្រាទិន្នន័យកម្ពស់ និងអង្កត់ផ្ចិតដោយប្រើ Vernier caliper ជារៀងរាល់ខែ។
  4. ជំហានទី៤៖ ការប្រមូលផល និងការវិភាគមន្ទីរពិសោធន៍: នៅពេលអំពៅមានអាយុចន្លោះពី ៨ ទៅ ១០ខែ ត្រូវប្រមូលផលដើម្បីថ្លឹងទម្ងន់។ បន្ទាប់មក ត្រូវយកគំរូទឹកអំពៅទៅវិភាគនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដោយប្រើឧបករណ៍ Refractometer ដើម្បីវាស់កម្រិត BRIX និងគណនារកកម្រិត %CCS ឱ្យបានច្បាស់លាស់។
  5. ជំហានទី៥៖ ការវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ: ប្រមូលទិន្នន័យទាំងអស់មកធ្វើការវិភាគភាពខុសគ្នា (ANOVA) ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា IRRISTAT, SPSS, ឬ R Studio ដើម្បីបញ្ជាក់ពីទំនាក់ទំនងរវាងកម្រិតជី ពូជអំពៅ និងទិន្នផល/គុណភាពស្ករ ដែលទទួលបាន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Commercial Cane Sugar (% CCS) (ភាគរយស្ករពាណិជ្ជកម្ម) ជារង្វាស់ស្តង់ដារដែលរោងចក្រស្ករសប្រើដើម្បីវាស់បរិមាណស្ករដែលអាចទាញយកបានពីអំពៅពិតប្រាកដ ដោយផ្អែកលើកម្រិតភាពផ្អែមសរុប (BRIX) និងភាគរយស៊ូក្រូស (POL)។ កាលណាដាក់ជីអាសូតច្រើនពេក វានឹងធ្វើឱ្យកម្រិត CCS នេះធ្លាក់ចុះ។ ដូចជាការគណនាមើលថាតើក្នុងទឹកអំពៅ១កែវ យើងអាចចម្រាញ់បានស្ករសសុទ្ធប៉ុន្មានស្លាបព្រាពិតប្រាកដ។
BRIX (កម្រិតប្រ៊ីច/ភាគរយសារធាតុរឹងរលាយក្នុងទឹក) ជារង្វាស់ភាគរយនៃសារធាតុរឹងទាំងអស់ដែលរលាយក្នុងទឹកអំពៅ (រួមមានស្ករ និងសារធាតុមិនមែនស្ករផ្សេងៗ) ដើម្បីវាស់ស្ទង់កម្រិតភាពផ្អែមដំបូងរបស់រុក្ខជាតិ។ វាជាសូចនាករដំបូងគេដើម្បីវាយតម្លៃគុណភាពទឹកអំពៅមុនពេលគណនាជា CCS។ ដូចជាការភ្លក់ទឹកស៊ុបដើម្បីដឹងថាវាមានរសជាតិខ្លាំងប៉ុនណា មុននឹងដឹងច្បាស់ថាវាមានជាតិអំបិល ឬស្ករប៉ុន្មានពិតប្រាកដ។
POL (% POL) (ភាគរយស៊ូក្រូស) ជារង្វាស់ភាគរយនៃជាតិស្ករស៊ូក្រូស (Sucrose) សុទ្ធដែលមាននៅក្នុងទឹកអំពៅដោយប្រើឧបករណ៍ប៉ូឡារីម៉ែត្រ (Polarimeter) ដែលវាជាសមាសធាតុចម្បងបំផុតសម្រាប់ផលិតចេញជាស្ករសពាណិជ្ជកម្ម។ ដូចជាការរាប់ចំនួនគ្រាប់ពេជ្រសុទ្ធដែលមាននៅក្នុងគំនរត្បូងចម្រុះ។
Split plot in RCB (ប្លង់ពិសោធន៍របៀប Split plot ក្នុងទម្រង់ RCB) ជាទម្រង់នៃការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍កសិកម្ម ដែលកត្តាធំៗ (ដូចជាពូជអំពៅ) ត្រូវបានដាក់ក្នុងឡូត៍ចម្បង (Main plot) ហើយកត្តាតូចៗ (ដូចជាកម្រិតជី) ត្រូវបានបែងចែកទៅក្នុងឡូត៍តូចៗ (Subplot) ក្នុងឡូត៍ធំនោះ ដោយមានការរៀបចំដោយចៃដន្យ (Randomized Complete Block) ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងនៃកំហុសបច្ចេកទេស។ ដូចជាការបែងចែកសិស្សជាក្រុមធំៗតាមកម្រិតថ្នាក់ រួចបែងចែកសិស្សក្នុងក្រុមនីមួយៗជាក្រុមតូចៗតាមមុខវិជ្ជា ដើម្បីធ្វើតេស្តប្រៀបធៀបសមត្ថភាព។
Korat soil series (ស៊េរីដីកូរ៉ាត/ដីល្បាយខ្សាច់) ជាចំណាត់ថ្នាក់ប្រភេទដីល្បាយខ្សាច់នៅប្រទេសថៃ (fine-loamy, siliceous isohyperthermic, Oxic Paleustults) ដែលមានលក្ខណៈសម្បូរខ្សាច់ មានកម្រិតជីជាតិទាប សម្បូរជាតិអាស៊ីត (pH ទាប) និងមិនសូវរក្សាទឹកនិងជីជាតិបានល្អ ដែលទាមទារការគ្រប់គ្រងការដាក់ជីឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ដូចជាកន្ត្រងដែលត្រងទឹកមិនសូវជាប់ ទាមទារឱ្យយើងត្រូវចាក់ទឹកនិងថែមជីឱ្យបានញឹកញាប់ក្នុងបរិមាណសមស្របដើម្បីកុំឱ្យជ្រាបអស់។
N-P2O5-K2O (រូបមន្តជី អាសូត-ផូស្វ័រ-ប៉ូតាស្យូម) ជាសមាមាត្រនៃសារធាតុចិញ្ចឹមគោលទាំង៣ ដែលរុក្ខជាតិត្រូវការចាំបាច់បំផុត ដោយ N (អាសូត) ជួយលូតលាស់ដើមនិងស្លឹក, P (ផូស្វ័រ) ជួយពង្រឹងឫស, និង K (ប៉ូតាស្យូម) ជួយបង្កើនគុណភាព និងទិន្នផលស្ករ។ ក្នុងអត្ថបទនេះ កម្រិត 24-12-24 គឺមានន័យថាមានអាសូតនិងប៉ូតាស្យូមខ្ពស់។ ដូចជាប្រភេទអាហារបំប៉នសាច់ដុំ ឆ្អឹង និងប្រព័ន្ធស៊ាំ ដែលមនុស្សត្រូវការដើម្បីមានកម្លាំង និងសុខភាពល្អ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖