Original Title: Khon Kaen 3 a Sugarcane Cultivar for the Northeast
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2011.16
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ពូជអំពៅ ខនកែន ៣ សម្រាប់ភូមិភាគឦសាន

ចំណងជើងដើម៖ Khon Kaen 3 a Sugarcane Cultivar for the Northeast

អ្នកនិពន្ធ៖ Werapon Ponragdee, Taksina Sansayawichai, Peaingpen Sarawat, Tava Moulanon, Preecha Kapetch, Udom Leabwon

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2011 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះខាតពូជអំពៅដែលផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ និងស័ក្តិសមសម្រាប់ដាំដុះនៅក្នុងតំបន់ដីខ្សាច់កូនកាត់នៃភូមិភាគឦសានរបស់ប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការបង្កាត់ពូជ និងវាយតម្លៃពូជអំពៅថ្មីតាមរយៈការធ្វើតេស្តសាកល្បងជាច្រើនដំណាក់កាលតាំងពីឆ្នាំ ១៩៩៥ ដល់ ២០០៧ នៅក្នុងកសិដ្ឋានស្រាវជ្រាវ និងចម្ការកសិករ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Sugarcane Cultivar: Khon Kaen 3 (Proposed)
ពូជអំពៅ ខនកែន ៣ (ពូជថ្មី)
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ទាំងអំពៅដាំនិងអំពៅគល់ មិនចេញផ្កា ធន់នឹងជំងឺរលាកក្បាលខ្មៅនិងរលួយក្រហម ស្លឹកងាយបក និងងាយស្រួលប្រមូលផល។ កម្រិតស្ករ (CCS) ថេរទោះបីប្រមូលផលយឺត។ ទាមទារការកំណត់គម្លាតជួរច្បាស់លាស់ (១-១.៥ ម៉ែត្រ) និងអាចដួលដើមប្រសិនបើដាំនៅតំបន់ដីមានសំណើមខ្ពស់ ឬមានជីជាតិជ្រុលពេក។ ទិន្នផលមធ្យម ១៨.១ តោន/រ៉ៃ (អំពៅដាំ) និង ១៦.៥ តោន/រ៉ៃ (អំពៅគល់), កម្រិតស្ករ (CCS) ១៤.៦ ដល់ ១៥.១។
Sugarcane Cultivar: U-thong 3 (Standard Check)
ពូជអំពៅ អ៊ូថង ៣ (ពូជស្តង់ដារប្រៀបធៀប)
ជាពូជស្តង់ដារដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាទូទៅសម្រាប់ការប្រៀបធៀបក្នុងការសិក្សាស្រាវជ្រាវក្នុងតំបន់។ ផ្តល់ទិន្នផលទាបជាងពូជ ខនកែន ៣ ពី ២៥ ទៅ ២៨ ភាគរយ ទាំងអំពៅដាំ និងអំពៅគល់។ ទិន្នផល ១៤.៥ តោន/រ៉ៃ (អំពៅដាំ) និង ១២.៩ តោន/រ៉ៃ (អំពៅគល់)។
Sugarcane Cultivar: K 88-92
ពូជអំពៅ K 88-92 (ពូជនីយមដាំ)
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ និងធន់នឹងភាពរាំងស្ងួត បានល្អ ដែលជានីយមដាំទូទៅនៅភូមិភាគឦសាន។ កម្រិតស្ករ (CCS) ទាប ងាយដួលដើម ចេញផ្កា និងស្ពោតដើមនៅពេលប្រមូលផលនៅចុងរដូវ។ ទិន្នផល ១៩.០ តោន/រ៉ៃ (អំពៅដាំ) តែមានកម្រិតស្ករ CCS ទាបជាងពូជ ខនកែន ៣ (១២.៤ ធៀបនឹង ១៤.៦)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការដាំដុះពូជអំពៅ ខនកែន ៣ តម្រូវឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់លើប្រភេទដី កម្រិតជី និងគម្លាតនៃការដាំដុះដើម្បីទទួលបានទិន្នផលអតិបរមា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់ភូមិភាគឦសាននៃប្រទេសថៃ (Northeast Thailand) ពីឆ្នាំ ១៩៩៥ ដល់ ២០០៧ លើប្រភេទដីល្បាយខ្សាច់ និងតំបន់ពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ដាំអំពៅជាច្រើននៅកម្ពុជាមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីស្រដៀងគ្នានេះ ដែលជួយឱ្យការទស្សន៍ទាយទិន្នផលមានភាពសុក្រឹត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ពូជអំពៅនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកសាកល្បង និងប្រើប្រាស់នៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម និងឧស្សាហកម្មផលិតស្ករសរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។

ការនាំចូល និងផ្សព្វផ្សាយពូជ ខនកែន ៣ នៅកម្ពុជា អាចជួយបង្កើនទិន្នផលស្ករស និងកាត់បន្ថយចំណាយលើការសម្អាតស្មៅ និងការថែទាំបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ១. សិក្សាពីលក្ខខណ្ឌដី និងអាកាសធាតុក្នុងតំបន់: ចាប់ផ្តើមដោយការវិភាគដី (Soil Analysis) នៅតាមតំបន់គោលដៅដាំអំពៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ថាតើមានលក្ខណៈជាដីល្បាយខ្សាច់ (Loamy sand) ឬអត់។ សិស្សស្រាវជ្រាវអាចសហការជាមួយវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវកសិកម្មកម្ពុជា (CARDI) ដើម្បីធ្វើការប្រៀបធៀបទម្រង់ដី។
  2. ២. នាំចូល និងធ្វើតេស្តសាកល្បងពូជ (Variety Trial): ធ្វើការនាំចូលពូជ Khon Kaen 3 យកមកធ្វើតេស្តសាកល្បងក្នុងប្លង់ពិសោធន៍ (Field trials) ដោយប្រៀបធៀបជាមួយពូជក្នុងស្រុក ឬពូជនីយមដាំនៅកម្ពុជា ដើម្បីវាយតម្លៃការសម្របខ្លួន និងទិន្នផលជាក់ស្តែង។
  3. ៣. កំណត់ស្តង់ដារបច្ចេកទេសដាំដុះ និងការប្រើប្រាស់ជី: អនុវត្តការដាំដុះដោយរក្សាគម្លាតជួរ (Row spacing) ១-១.៥ ម៉ែត្រ ដូចការណែនាំ និងធ្វើពិសោធន៍ (Fertilizer response) ដោយប្រើរូបមន្តជី N-P-K ដើម្បីស្វែងរកកម្រិតដ៏ប្រសើរបំផុតសម្រាប់ដីនៅកម្ពុជា។
  4. ៤. ផ្សព្វផ្សាយ និងបណ្តុះបណ្តាលកសិករ: រៀបចំកម្មវិធីបង្ហាញចម្ការគំរូ (Demonstration farms) សហការជាមួយក្រុមហ៊ុនរោងចក្រស្ករស ដើម្បីបង្ហាញពីលក្ខណៈពិសេសនៃការមិនចេញផ្កា កម្រិត CCS ខ្ពស់ និងបច្ចេកទេសប្រមូលផលពណ៌បៃតង (Green harvest) ដល់កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Plant cane (អំពៅដាំ) ជាដំណាំអំពៅដែលដាំដុះថ្មីៗពីកង់ដើម ឬកូនអំពៅ ដោយមិនមែនដុះចេញពីគល់ចាស់ដែលបានកាត់រួចនោះទេ។ វាជាវដ្តទីមួយនៃការដាំដុះអំពៅ។ ដូចជាការសាបព្រោះ ឬដាំដើមឈើថ្មីពីគ្រាប់ ឬពីមែក ដោយមិនមែនរង់ចាំឱ្យវាលូតលាស់ពីគល់ចាស់។
Ratoon cane (អំពៅគល់) ជាការលូតលាស់ដើមអំពៅថ្មីចេញពីគល់អំពៅចាស់ដែលនៅសល់ក្នុងដី បន្ទាប់ពីគេបានកាត់ប្រមូលផលអំពៅដាំ (Plant cane) រួចរាល់។ ការទុកអំពៅគល់ជួយកាត់បន្ថយចំណាយលើការរៀបចំដី និងដាំជាថ្មី។ ដូចជាដើមចេក ឬគល់ស្លឹកគ្រៃ ដែលយើងកាត់យកដើមទៅប្រើប្រាស់ ហើយវានឹងបន្តដុះពន្លកថ្មីចេញពីគល់ដដែលនៅរដូវបន្ទាប់។
Commercial cane sugar / CCS (កម្រិតស្ករពាណិជ្ជកម្ម) ជារង្វាស់ភាគរយនៃបរិមាណស្ករសុទ្ធដែលអាចចម្រាញ់បានពីអំពៅមួយតោន។ វាជារង្វាស់ស្តង់ដារដែលរោងចក្រស្ករសប្រើប្រាស់ដើម្បីវាយតម្លៃគុណភាពអំពៅ និងកំណត់តម្លៃទិញពីកសិករ។ ដូចជាការវាស់កម្រិតជាតិផ្អែមនៅក្នុងផ្លែឈើអញ្ចឹងដែរ បើលេខ CCS កាន់តែខ្ពស់ មានន័យថាអំពៅនោះអាចផលិតជាស្ករសបានកាន់តែច្រើន។
Tillering ability (សមត្ថភាពបែកគុម្ព) ជាលក្ខណៈជីវសាស្ត្ររបស់រុក្ខជាតិពពួកស្មៅ (រួមទាំងអំពៅ) ក្នុងការបង្កើតដើមថ្មី ឬពន្លកថ្មីជាច្រើនចេញពីគល់តែមួយ។ ការបែកគុម្ពបានល្អជួយឱ្យស្លឹកគ្របដណ្តប់ដីបានលឿន កាត់បន្ថយការដុះស្មៅចង្រៃ និងបង្កើនទិន្នផលទូទៅ។ ដូចជាការដាំដើមស្រូវមួយសរសៃ ប៉ុន្តែពេលវាធំឡើង វាបែកចេញជាគុម្ពធំដែលមានដើមច្រើនអញ្ចឹងដែរ។
Smut and red rot disease (ជំងឺរលាកក្បាលខ្មៅ និងរលួយក្រហម) ជាប្រភេទជំងឺផ្សិតចម្បងៗដែលបំផ្លាញដំណាំអំពៅ។ ជំងឺរលាកក្បាលខ្មៅ (Smut) ធ្វើឱ្យចុងអំពៅប្រែជាពណ៌ខ្មៅដូចរំពាត់ ចំណែកឯជំងឺរលួយក្រហម (Red rot) ធ្វើឱ្យសាច់ខាងក្នុងដើមអំពៅរលួយប្រែជាពណ៌ក្រហម និងកាត់បន្ថយបរិមាណស្ករយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចជាជំងឺដង្កូវស៊ីធ្មេញ ឬផ្លែឈើរលួយពីខាងក្នុង ដែលធ្វើឱ្យខូចគុណភាព និងមិនអាចញ៉ាំ ឬយកទៅកែច្នៃបាន។
Loamy sand (ដីល្បាយខ្សាច់) ជាប្រភេទដីដែលមានសមាសធាតុខ្សាច់ច្រើនជាងដីឥដ្ឋ (ប្រហែល ៧០-៨៥% ជាខ្សាច់)។ វាមានលក្ខណៈស្រស់ទឹកបានល្អ មិនជាំទឹក តែមិនសូវរក្សាជាតិសំណើម និងជីជាតិបានយូរនោះទេ ដែលជាទូទៅជួបប្រទះនៅតំបន់ខ្ពង់រាប ឬតំបន់ឦសាន។ ដូចជាដីនៅលើទួល ឬដីល្បាយក្បែរមាត់ទន្លេ ដែលពេលស្រោចទឹកទៅ ទឹកឆាប់ស្រកអស់ មិនដក់ស្អុយ ប៉ុន្តែក៏ឆាប់ស្ងួតវិញដែរ។
Green harvest (ការប្រមូលផលស្រស់) ជាវិធីសាស្ត្រប្រមូលផលអំពៅដោយមិនធ្វើការដុតកម្ទេចស្លឹកមុនពេលកាត់។ វាទាមទារពូជអំពៅដែលមានស្លឹកងាយរបក (loose leaf sheath) ដើម្បីងាយស្រួលកាត់ និងជួយរក្សាសំណើមដី ព្រមទាំងកាត់បន្ថយការបំពុលបរិស្ថានពីផ្សែងភ្លើង។ ដូចជាការបកសំបកពោតដោយដៃផ្ទាល់ ជាជាងការដុតសំបកវាចោលនៅលើដើម ដែលជួយការពារកុំឱ្យមានផ្សែងហុយប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖