Original Title: The Utilization of By-Product from Surimi Industry :Laboratory Scale Production of Spray Dried Fish Protein Hydrolysate
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់អនុផលពីឧស្សាហកម្មស៊ូរីមី៖ ការផលិតប្រូតេអ៊ីនត្រីអ៊ីដ្រូលីសាតជាម្សៅក្រៀមក្នុងកម្រិតមន្ទីរពិសោធន៍

ចំណងជើងដើម៖ The Utilization of By-Product from Surimi Industry :Laboratory Scale Production of Spray Dried Fish Protein Hydrolysate

អ្នកនិពន្ធ៖ Wunwiboon Garnjanagoonchorn, Supranee Yampei, Sunee Nitisinprasert

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1998, Kasetsart J. (Nat. Sci)

វិស័យសិក្សា៖ Food Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការប្រើប្រាស់កាកសំណល់ (ក្បាល និងពោះវៀនត្រី) ពីឧស្សាហកម្មផលិតស៊ូរីមី (Surimi) ដើម្បីច្នៃបង្កើតជាផលិតផលមានតម្លៃបន្ថែមគឺ ប្រូតេអ៊ីនត្រីអ៊ីដ្រូលីសាត (Fish Protein Hydrolysate, FPH) ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានអនុវត្តការពិសោធន៍ជាច្រើនដំណាក់កាល រួមមានការរៀបចំវត្ថុធាតុដើម ការបំបែកដោយអង់ស៊ីម និងការសម្ងួតជាម្សៅក្រៀមដើម្បីយកទៅសាកល្បងក្នុងផលិតផលអាហារ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
3% Fish Protein Hydrolysate (FPH) as Sausage Binder
ការប្រើប្រាស់ប្រូតេអ៊ីនត្រីអ៊ីដ្រូលីសាត (FPH) ៣% ជាសារធាតុចងភ្ជាប់ក្នុងសាច់ក្រក
មានសមត្ថភាពរក្សាទឹក (Water holding capacity) ខ្ពស់ លំនឹងអេមុលស្យុងល្អ និងជួយឱ្យសាច់ក្រកមានភាពស្វិតល្អជាងការប្រើប្រាស់សូដ្យូមកាសេអ៊ីណាត។ មានក្លិនឆ្អាបត្រីដែលធ្វើឱ្យអ្នកភ្លក់ផ្តល់ពិន្ទុទាបលើផ្នែកក្លិន និងរសជាតិ ព្រមទាំងមានពណ៌ក្រមៅបន្តិចបន្តួចមិនសូវគួរឱ្យទាក់ទាញ។ កម្លាំងទប់ការសង្កត់ (Puncture force) កើនដល់ 1.12 Kg និងមានលំនឹងអេមុលស្យុងល្អបំផុត (ការបាត់បង់ទឹកត្រឹមតែ 4.44%)។
3% Sodium Caseinate as Sausage Binder
ការប្រើប្រាស់សូដ្យូមកាសេអ៊ីណាត (Na-caseinate) ៣% ជាសារធាតុចងភ្ជាប់
មិនមានក្លិនឆ្អាប ទទួលបានការពេញចិត្តច្រើនពីអ្នកភ្លក់ និងផ្តល់ពណ៌ល្អជាង FPH ធ្វើឱ្យផលិតផលងាយស្រួលទទួលយកលើទីផ្សារ។ សមត្ថភាពរក្សាទឹក លំនឹងអេមុលស្យុង និងកម្លាំងនៃភាពស្វិត (Gel strength) មានកម្រិតទាបជាងប្រូតេអ៊ីន FPH បន្តិច។ កម្លាំងទប់ការសង្កត់ត្រឹមតែ 0.87 Kg ប៉ុន្តែទទួលបានពិន្ទុការពេញចិត្តទូទៅ (Acceptability) ខ្ពស់ដល់ទៅ 7.7/9 ។
Alkali Pretreatment (NaOH soaking)
ប្រព្រឹត្តិកម្មជាមុនដោយត្រាំក្នុងសូលុយស្យុងអាល់កាឡាំង (NaOH)
ជួយរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធសាច់ត្រីឱ្យអង់ស៊ីមចូលទៅបំបែកបានល្អ និងផ្តល់សមត្ថភាពបង្កើតអេមុលស្យុង (Emulsifying capacity) ខ្ពស់បំផុត។ ទាមទារឱ្យមានការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពតឹងរ៉ឹង (១០ អង្សាសេ) និងកម្រិត pH ច្បាស់លាស់ដើម្បីការពារការខូចគុណភាពប្រូតេអ៊ីន។ ផ្តល់សមត្ថភាពបង្កើតអេមុលស្យុងខ្ពស់បំផុតដល់ទៅ 466.07 ml oil/gm protein បើធៀបនឹងការត្រាំទឹកធម្មតា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់ដំណើរការបំបែកដោយអង់ស៊ីម ការសម្ងួត ព្រមទាំងសារធាតុគីមីប្រើប្រាស់ជាក់លាក់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់កាកសំណល់ត្រីប្រភេទ Threadfin bream ពីរោងចក្រស៊ូរីមី (Surimi) ក្នុងស្រុក។ សម្រាប់កម្ពុជា ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ដោយសារកម្ពុជាមានធនធានជលផលច្រើន ប៉ុន្តែប្រភេទត្រី និងចំណីអាហារត្រីមានភាពខុសគ្នា ដែលអាចទាមទារឱ្យមានការកែសម្រួលកំហាប់អង់ស៊ីម និងសីតុណ្ហភាពឡើងវិញឱ្យស្របតាមវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាក្នុងការកែច្នៃកាកសំណល់រោងចក្រត្រីឱ្យទៅជាផលិតផលដែលមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់។

សរុបមក ការយកបច្ចេកវិទ្យានេះមកអនុវត្តនៅកម្ពុជានឹងជួយកាត់បន្ថយសំណល់បរិស្ថាន និងបង្កើតតម្លៃបន្ថែមយ៉ាងច្រើនពីអនុផលជលផល ប៉ុន្តែចាំបាច់ត្រូវអភិវឌ្ឍវិធីសាស្ត្របំបាត់ក្លិនឆ្អាបត្រីបន្ថែមទៀតសម្រាប់ប្រើក្នុងផលិតផលសាច់សត្វទូទៅ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃប្រព្រឹត្តិកម្មអង់ស៊ីម: ស្វែងយល់ពីយន្តការនៃការបំបែកប្រូតេអ៊ីនដោយប្រើអង់ស៊ីម Alcalase និងការកំណត់សីតុណ្ហភាព (៦០°C) រួមទាំងការគ្រប់គ្រងកម្រិត pH (៨.៥) ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
  2. អនុវត្តការពិសោធន៍ជាមួយវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក: ប្រមូលកាកសំណល់ត្រីទឹកសាប ឬទឹកប្រៃក្នុងស្រុក (ដូចជាក្បាលត្រីរ៉ស់ ឬត្រីប្រា) មកកិនឱ្យម៉ដ្ឋ និងធ្វើការសាកល្បងនៅកម្រិតមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីស្វែងរកកំហាប់អង់ស៊ីមដែលស័ក្តិសមបំផុត។
  3. អនុវត្តបច្ចេកទេសសម្ងួតនិងការវេចខ្ចប់: សិក្សាពីការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន Spray Dryer ដោយកំណត់សីតុណ្ហភាពខ្យល់ចូល ១៦០°C និងវេចខ្ចប់ម្សៅប្រូតេអ៊ីនក្នុងថង់ Aluminum foil/PE បូមធូលី (Vacuum) ដើម្បីរក្សាគុណភាពបានយូរ។
  4. អភិវឌ្ឍវិធីសាស្ត្រកាត់បន្ថយក្លិនឆ្អាប: ធ្វើការស្រាវជ្រាវបន្ថែមលើបច្ចេកទេសបំបាត់ក្លិន (Deodorization) ដូចជាការទាញយកជាតិខ្លាញ់ចេញពីវត្ថុធាតុដើមជាមុន (Defatting) ដើម្បីបន្ថយក្លិនឆ្អាប និងបញ្ចៀសប្រតិកម្មអុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់។
  5. សាកល្បងបញ្ចូលក្នុងផលិតផលជាក់ស្តែង: ប្រើប្រាស់ម្សៅប្រូតេអ៊ីន FPH ដែលផលិតបានទៅលាយក្នុងរូបមន្តផលិតផលអាហារដូចជា ប្រហិតត្រី ឬសាច់ក្រកត្រី ដើម្បីវាយតម្លៃពីគុណភាពវាយនភាព និងការទទួលយកពីសំណាក់អ្នកប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Fish Protein Hydrolysate (FPH) (ប្រូតេអ៊ីនត្រីអ៊ីដ្រូលីសាត) ជាទម្រង់ប្រូតេអ៊ីនដែលត្រូវបានបំបែកជាបំណែកតូចៗ (ប៉ិបទីត និងអាស៊ីតអាមីណូ) តាមរយៈប្រតិកម្មគីមី ឬអង់ស៊ីម ដែលធ្វើឱ្យវាងាយរលាយក្នុងទឹក ងាយស្រូបយក និងមានសមត្ថភាពជួយរក្សាលំនឹងអាហារ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេចម្រាញ់វាពីកាកសំណល់ត្រីដើម្បីប្រើប្រាស់ជាសារធាតុបន្ថែមក្នុងសាច់ក្រក។ ដូចជាការកាត់ខ្សែនីឡុងវែងៗទៅជាកង់ខ្លីៗ ដើម្បីងាយស្រួលយកទៅត្បាញ ឬលាយបញ្ចូលជាមួយវត្ថុផ្សេងៗបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។
Enzymatic hydrolysis (ការបំបែកដោយអង់ស៊ីម) ដំណើរការប្រើប្រាស់អង់ស៊ីម (ជាពិសេសអង់ស៊ីម Alcalase) ដើរតួជាកាតាលីករដើម្បីពន្លឿនការកាត់ផ្តាច់ចំណងគីមីនៅក្នុងម៉ូលេគុលប្រូតេអ៊ីនវែងៗឱ្យទៅជាម៉ូលេគុលតូចៗ ដោយមិនប្រើសីតុណ្ហភាពក្តៅខ្លាំង ឬសារធាតុគីមីកាចសាហាវនោះទេ។ ប្រៀបដូចជាការប្រើកន្ត្រៃដ៏មុតស្រួច (អង់ស៊ីម) ដើម្បីកាត់ខ្សែពួរធំៗ (ប្រូតេអ៊ីន) ឱ្យដាច់ជាកំណាត់តូចៗបានយ៉ាងលឿន និងមានរបៀប។
Spray drying (ការសម្ងួតដោយម៉ាស៊ីនបាញ់ ឬការសម្ងួតជាម្សៅ) បច្ចេកទេសបំប្លែងសារធាតុរាវ (សូលុយស្យុងប្រូតេអ៊ីន) ឱ្យទៅជាម្សៅស្ងួតភ្លាមៗ ដោយបាញ់វាជាភាគល្អិតតូចៗចូលទៅក្នុងបន្ទប់ ឬម៉ាស៊ីនដែលមានខ្យល់ក្តៅខ្លាំង (ឧ. ១៦០°C) ដើម្បីរំហួតទឹកចេញក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែប៉ុន្មានវិនាទី។ ដូចជាការបាញ់ទឹកអប់ចូលទៅក្នុងខ្យល់ក្តៅ ដែលធ្វើឱ្យដំណក់ទឹកហួតបាត់ភ្លាមៗ ហើយបន្សល់ទុកតែម្សៅក្លិននៅលើអាកាស។
Emulsifying capacity (EC) (សមត្ថភាពបង្កើតអេមុលស្យុង) សមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយ (ដូចជាប្រូតេអ៊ីន) ក្នុងការជួយរលាយបញ្ចូលគ្នានូវសារធាតុរាវពីរដែលជាទូទៅមិនអាចចូលគ្នាបាន (ឧទាហរណ៍ ទឹក និងខ្លាញ់ ឬប្រេង) ដើម្បីបង្កើតជាល្បាយមួយដែលមានលំនឹង និងមិនបែកស្រទាប់ដាច់ពីគ្នា។ ប្រៀបដូចជាអ្នកសម្របសម្រួលម្នាក់ដែលចាប់ដៃមនុស្សពីរនាក់ដែលមិនចូលចិត្តគ្នា (ទឹក និងប្រេង) ឱ្យអាចធ្វើការជាមួយគ្នាបានដោយរលូន និងមិនបែកបាក់។
Water holding capacity (WHC) (សមត្ថភាពរក្សាទឹក) លក្ខណៈសម្បត្តិរបស់ប្រូតេអ៊ីនក្នុងការចាប់ទាញ និងរក្សាទុកម៉ូលេគុលទឹកនៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់វា ដែលជួយឱ្យផលិតផលអាហារ (ដូចជាសាច់ក្រក) មានភាពទន់ ស្រស់ទឹក ស្វិត និងមិនស្ងួតក្រៀមពេលចម្អិនរួច។ ដូចជាប៉ុងលាងចានដែលស្រូប និងទប់ទឹកមិនឱ្យហូរចេញ ទោះបីជាមានការសង្កត់បន្តិចបន្តួចក៏ដោយ។
Maillard reaction (ប្រតិកម្មម៉ាយឡាដ ឬប្រតិកម្មត្នោតកម្ម) ប្រតិកម្មគីមីរវាងអាស៊ីតអាមីណូ (ពីប្រូតេអ៊ីន) និងជាតិស្ករ នៅពេលផលិតផលទទួលរងកម្តៅ ឬអុកស៊ីតកម្មខ្លាំង ដែលបង្កើតឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរពណ៌ទៅជាពណ៌ត្នោត និងបង្កើតក្លិនរសជាតិថ្មី (អាចជាក្លិនខូចគុណភាពនៅពេលរក្សាទុកមិនបានល្អ)។ គឺជាយន្តការដែលធ្វើឱ្យសាច់អាំង ឬនំប៉័ងដុតប្រែពណ៌ទៅជាត្នោត និងមានក្លិនឈ្ងុយនៅពេលដែលវាត្រូវកម្តៅ។
TBA value (តម្លៃ TBA ឬសូចនាករអុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់) រង្វាស់ដែលប្រើប្រាស់អាស៊ីត Thiobarbituric (TBA) ដើម្បីវាស់ស្ទង់ពីកម្រិតនៃការខូចគុណភាព ឬអុកស៊ីតកម្មនៃជាតិខ្លាញ់ (lipid oxidation) នៅក្នុងចំណីអាហារ ដែលបង្ហាញពីការកើនឡើងនៃក្លិនឆ្អាប ឬក្លិនស្អុយខួចនៃខ្លាញ់រលួយ។ ដូចជាប្រដាប់វាស់កម្រិតផ្សែង ឬសូចនាករដើម្បីប្រាប់យើងថា តើប្រេងឆាដែលយើងទុកចោលយូរនោះ ចាប់ផ្តើមខូចគុណភាពនិងធុំក្លិនស្អុយហើយឬនៅ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖