Original Title: Genetic and Environmental Factors Affecting Weaning-to-First Service Interval in a Landrace-Large White Swine Population in Northern Thailand
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

កត្តាសេនេទិច និងបរិស្ថានដែលជះឥទ្ធិពលដល់ចន្លោះពេលពីការផ្តាច់ដោះដល់ការបង្កាត់ពូជលើកដំបូងនៅក្នុងសហគមន៍ជ្រូកពូជ Landrace-Large White នៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Genetic and Environmental Factors Affecting Weaning-to-First Service Interval in a Landrace-Large White Swine Population in Northern Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Chatchai Chansomboon (Department of Animal Science, Kasetsart University), Mauricio A. Elzo (Department of Animal Sciences, University of Florida), Thanathip Suwanasopee (Department of Animal Science, Kasetsart University), Skorn Koonawootrittriron (Department of Animal Science, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2009 Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Animal Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាថ្ងៃមិនផលិតកម្មរបស់មេជ្រូក (Non-productive sow days) ដោយធ្វើការវាយតម្លៃលើកត្តាសេនេទិច និងបរិស្ថានដែលជះឥទ្ធិពលដល់ចន្លោះពេលពីការផ្តាច់ដោះទៅការបង្កាត់លើកដំបូង (WSI) នៅក្នុងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមជ្រូកនៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពីសំបុកកូនជ្រូកចំនួន ១១.៧៣៧ និងមេជ្រូកចំនួន ២.៤៦៨ ក្បាល ចាប់ពីឆ្នាំ១៩៨៩ ដល់ ២០០៨ ដើម្បីវិភាគរកឥទ្ធិពលនៃកត្តាសេនេទិច និងបរិស្ថានដោយប្រើប្រាស់ម៉ូដែលលីនេអ៊ែរ (Linear model)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Purebred Sows (Landrace & Large White)
ការប្រើប្រាស់មេជ្រូកពូជបរិសុទ្ធ (Landrace និង Large White)
មានចន្លោះពេលពីការផ្តាច់ដោះទៅបង្កាត់ (WSI) ខ្លីជាង ដែលជួយកាត់បន្ថយថ្ងៃមិនផលិតកម្ម (Non-productive days)។ អាចបន្សាំខ្លួនបានល្អជាងក្នុងប្រព័ន្ធកសិដ្ឋានរោងចំហ (Open-house system) នៅតំបន់ត្រូពិច។ អាចមានចំនួនកូនក្នុងមួយសំបុកនិងទម្ងន់សំបុកសរុបតិចជាងមេជ្រូកកូនកាត់បន្តិចបន្តួច។ មេជ្រូកពូជបរិសុទ្ធមានចន្លោះពេល WSI មធ្យមត្រឹមតែ ៦,១០ ថ្ងៃ (Landrace) និង ៦,១៤ ថ្ងៃ (Large White)។
Crossbred Sows (L × T & T × L)
ការប្រើប្រាស់មេជ្រូកកូនកាត់ (L×T និង T×L)
ផ្តល់ចំនួនកូនច្រើនជាង និងមានទម្ងន់សំបុកសរុប (Litter weight) ធ្ងន់ជាងមេជ្រូកពូជបរិសុទ្ធ។ កម្រិតកូនកាត់ (Heterosis) ជួយបង្កើនទិន្នផលសាច់។ មានចន្លោះពេល WSI យូរជាង ដោយសារវាប្រើប្រាស់ថាមពលនិងសារធាតុចិញ្ចឹមច្រើនដើម្បីផលិតទឹកដោះចិញ្ចឹមកូន ដែលធ្វើឱ្យខ្វះថាមពលបម្រុងដើម្បីកាត់ញីឆាប់រហ័ស។ មេជ្រូកកូនកាត់មានចន្លោះពេល WSI យូរជាង ដោយជាមធ្យមមានរយៈពេល ៦,៤៣ ថ្ងៃ (L×T) និង ៧,០៤ ថ្ងៃ (T×L)។
Optimized Lactation Length Management (24-32 days)
ការកំណត់រយៈពេលបំបៅដោះប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព (២៤ ទៅ ៣២ ថ្ងៃ)
ជួយកាត់បន្ថយចន្លោះពេល WSI ឱ្យនៅខ្លីបំផុត និងសន្សំសំចៃចំណាយលើការរក្សាទុកមេជ្រូកដែលមិនទាន់មានគភ៌។ ទាមទារការតាមដានយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នលើសុខភាពកូនជ្រូក និងការគ្រប់គ្រងចំណីយ៉ាងតឹងរ៉ឹងអំឡុងពេលបំបៅដោះ។ ទិន្នផល WSI ខ្លីបំផុត (៧,៩ ទៅ ៨,០ ថ្ងៃ តាមការប៉ាន់ស្មាន) ត្រូវបានរកឃើញនៅពេលដែលកសិដ្ឋានផ្តាច់ដោះកូននៅចន្លោះពេល ២៦ ទៅ ៣២ ថ្ងៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារការប្រមូលទិន្នន័យរយៈពេលយូរ និងការប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រឯកទេសដើម្បីវិភាគស្ថិតិអថេរច្រើនអំពីសេនេទិចនិងបរិស្ថាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមជ្រូកពាណិជ្ជកម្មដែលមានប្រព័ន្ធរោងចំហ (Open-house system) ក្នុងខេត្តឈៀងម៉ៃ ភាគខាងជើងប្រទេសថៃ ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨៩ ដល់ ២០០៨។ ទិន្នន័យនេះផ្តោតតែលើពូជជ្រូកស Landrace និង Large White ប៉ុណ្ណោះ។ កត្តានេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុត្រូពិច និងប្រព័ន្ធកសិដ្ឋានរោងចំហនៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃ មានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំងនឹងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមជ្រូកភាគច្រើននៅកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះអាចយកមកប្រើប្រាស់ជាមូលដ្ឋានបានយ៉ាងល្អ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រង និងកែលម្អប្រសិទ្ធភាពកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមជ្រូកខ្នាតមធ្យមនិងធំនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការយកចិត្តទុកដាក់លើការផ្តល់ចំណីតាមស្តង់ដារកំឡុងពេលបំបៅដោះ ការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព និងការកំណត់រយៈពេលផ្តាច់ដោះត្រឹមត្រូវ នឹងផ្តល់ផលចំណេញសេដ្ឋកិច្ចភ្លាមៗ ធៀបនឹងការពឹងផ្អែកលើបម្រែបម្រួលសេនេទិច។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីកម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យសេនេទិចនិងស្ថិតិ: រៀនប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ SAS (ជាពិសេស MIXED procedure) និងកម្មវិធី ASREML ដើម្បីអនុវត្តការវិភាគទិន្នន័យហ្សែន និងវាយតម្លៃកម្រិតតំណពូជ (Heritability) និងបម្រែបម្រួលបរិស្ថាន។
  2. រៀបចំប្រព័ន្ធប្រមូលទិន្នន័យកសិដ្ឋានខ្នាតធំ: សហការជាមួយកសិដ្ឋានពាណិជ្ជកម្មក្នុងស្រុក ដើម្បីបង្កើតប្រព័ន្ធកត់ត្រាទិន្នន័យបន្តពូជប្រចាំថ្ងៃ ដូចជាថ្ងៃផ្តាច់ដោះ ថ្ងៃបង្កាត់លើកទី១ (WSI) ចំនួនកូនរស់ និងប្រវត្តិខ្សែស្រឡាយពូជ (Pedigree) ដោយប្រព័ន្ធឌីជីថល។
  3. វាយតម្លៃរបបអាហារនិងកត្តាបរិស្ថានមេជ្រូក: ធ្វើការសាកល្បងដោយបង្កើនរបបអាហារ (Nutrition) ដែលមានប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ទៅលើមេជ្រូកក្រមុំ (Gilts) និងមេកូនកាត់ អំឡុងពេលបំបៅដោះ រួចតាមដានការថយចុះទម្ងន់របស់វាថាតើវាប៉ះពាល់ដល់រដូវកាត់ញី (Estrus) យ៉ាងដូចម្តេច។
  4. កែលម្អរយៈពេលនៃការផ្តាច់ដោះកូន: ណែនាំកសិដ្ឋានឱ្យសាកល្បងកាត់បន្ថយថ្ងៃផ្តាច់ដោះអតិបរមាពី ៣៥ ថ្ងៃ មកត្រឹម ២៦ ទៅ ៣២ ថ្ងៃវិញ ដែលជាចន្លោះពេលបង្ហាញពីលទ្ធផល WSI ខ្លីបំផុត ដើម្បីកាត់បន្ថយថ្ងៃមិនផលិតកម្មរបស់មេជ្រូក។
  5. រៀបចំផែនការនាំចូលនិងផ្លាស់ប្តូរពូជសេនេទិច: ផ្អែកលើកម្រិតវ៉ារ្យង់សេនេទិចទាបដែលបានរកឃើញ និស្សិតត្រូវស្នើសុំនិងរៀបចំផែនការវាយតម្លៃក្នុងការនាំចូលទឹកកាមជ្រូកឈ្មោលពូជ LandraceLarge White ដែលគ្មានសាច់ឈាមជាមួយហ្វូងដើម ដើម្បីបង្កើនភាពចម្រុះនៃតំណពូជនៅក្នុងកសិដ្ឋាន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Weaning-to-first service interval (ចន្លោះពេលពីការផ្តាច់ដោះទៅការបង្កាត់លើកដំបូង) គឺជារយៈពេលគិតជាថ្ងៃ ចាប់ពីពេលដែលកូនជ្រូកត្រូវបានយកចេញពីមេ (ផ្តាច់ដោះ) រហូតដល់ពេលដែលមេជ្រូកបង្ហាញសញ្ញារកឈ្មោល និងត្រូវបានបង្កាត់ពូជជាលើកដំបូង។ វាជារង្វាស់ដ៏សំខាន់នៃថ្ងៃដែលមេជ្រូកមិនផ្តល់ផលិតកម្ម (Non-productive days) នៅក្នុងកសិដ្ឋាន។ ដូចជារយៈពេលសម្រាករបស់ម្តាយបន្ទាប់ពីកូនឈប់បៅដោះ មុនពេលរាងកាយរបស់នាងត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ដើម្បីមានផ្ទៃពោះកូនបន្ទាប់ម្តងទៀត។
Heritability (កម្រិតតំណពូជ) ជារង្វាស់ស្ថិតិ (ពី ០ ទៅ ១) ដែលបង្ហាញថាភាពខុសគ្នានៃលក្ខណៈណាមួយ (ឧទាហរណ៍ ភាពឆាប់រកឈ្មោលរបស់ជ្រូក) គឺបណ្តាលមកពីកត្តាសេនេទិច (ហ្សែន) ប៉ុន្មានភាគរយ ធៀបនឹងឥទ្ធិពលពីបរិស្ថាន (ចំណី អាកាសធាតុ)។ កម្រិតតំណពូជទាប (០,០២៤ ក្នុងការសិក្សានេះ) មានន័យថាកត្តាបរិស្ថានមានឥទ្ធិពលធំធេងជាង។ ដូចជាការវាស់ថាតើកម្ពស់របស់កុមារម្នាក់បានមកពីតំណពូជឪពុកម្តាយប៉ុន្មានភាគរយ ហើយប៉ុន្មានភាគរយទៀតបានមកពីការហូបចុកនិងការហាត់ប្រាណ។
Heterosis (ឥទ្ធិពលកូនកាត់) ជាបាតុភូតដែលសត្វកូនកាត់បង្ហាញលក្ខណៈ ឬសមត្ថភាពខុសប្លែក (ល្អជាង ឬអន់ជាង) មធ្យមភាគនៃសមត្ថភាពរបស់ឪពុកម្តាយវាដែលជាពូជបរិសុទ្ធ។ ក្នុងការសិក្សានេះ ឥទ្ធិពលកូនកាត់ធ្វើឱ្យមេជ្រូកកូនកាត់មានរយៈពេលកាត់ញីយូរជាងមេជ្រូកពូជបរិសុទ្ធ ដោយសារពួកវាប្រើថាមពលច្រើនក្នុងការផលិតទឹកដោះ។ ដូចជាការយកដើមស្វាយពីរពូជផ្សេងគ្នាមកបង្កាត់គ្នា ហើយទទួលបានកូនស្វាយដែលផ្តល់ផ្លែច្រើនជាង ឬធំជាងពូជដើមរបស់ឪពុកម្តាយវាដាច់។
Additive genetic variance (វ៉ារ្យង់សេនេទិចបូកបញ្ចូល) គឺជាកម្រិតនៃការប្រែប្រួលនៃលក្ខណៈសម្បត្តិណាមួយនៅក្នុងហ្វូងសត្វ ដែលបណ្តាលមកពីឥទ្ធិពលបូកបញ្ចូលគ្នានៃហ្សែននីមួយៗដែលអាចផ្ទេរដោយផ្ទាល់ពីឪពុកម្តាយទៅកូន។ បើវ៉ារ្យង់នេះមានកម្រិតទាប ការកែលម្អពូជតាមរយៈការជ្រើសរើសនឹងមានសភាពយឺតយ៉ាវខ្លាំង។ ដូចជាចំនួនសមត្ថភាពពីកំណើតសរុបដែលឪពុកនិងម្តាយអាចបូកបញ្ចូលគ្នាហើយចែករំលែកទៅឱ្យកូនៗរបស់ពួកគេដើម្បីបង្កើតជាលក្ខណៈពិសេសមួយ។
Primiparous sows (មេជ្រូកក្រមុំ ឬ មេជ្រូកសម្រាលកូនលើកទី១) សំដៅលើមេជ្រូកដែលទើបតែឆ្លងកាត់ការមានគភ៌ សម្រាលកូន និងបំបៅដោះកូនជាលើកដំបូងបង្អស់។ ពួកវាច្រើនតែមានចន្លោះពេល WSI យូរជាងគេ ដោយសាររាងកាយវាមិនទាន់លូតលាស់ពេញលេញ ហើយត្រូវបែងចែកថាមពលទាំងសម្រាប់ការលូតលាស់ខ្លួនឯងផង និងសម្រាប់ផលិតទឹកដោះផង។ ដូចជាម្តាយវ័យក្មេងដែលទើបតែមានកូនដំបូង ដែលរាងកាយរបស់គាត់ត្រូវការថាមពលនិងពេលវេលាយូរជាងមុនបន្តិចដើម្បីងើបឡើងវិញឱ្យមានសុខភាពល្អពេញលេញ។
Lactation length (រយៈពេលបំបៅដោះ) គឺជាចំនួនថ្ងៃសរុបដែលមេជ្រូកបំបៅដោះកូនរបស់វា គិតចាប់ពីថ្ងៃសម្រាលរហូតដល់ថ្ងៃដែលកសិករចាប់កូនផ្តាច់ចេញពីមេ។ ការសិក្សានេះរកឃើញថាទម្រង់នៃទំនាក់ទំនងរវាងថ្ងៃបំបៅដោះ និងថ្ងៃកាត់ញីជារាងកោង (Quadratic) ដោយមេជ្រូកនឹងឆាប់រកឈ្មោលវិញបំផុតបើគេផ្តាច់ដោះនៅចន្លោះ ២៤ ទៅ ៣២ ថ្ងៃ។ ដូចជារយៈពេលដែលទារកបៅដោះម្តាយរហូតដល់ថ្ងៃដែលម្តាយសម្រេចចិត្តឈប់ឱ្យបៅ ហើយឱ្យញ៉ាំអាហារផ្សេងជំនួសវិញ។
Restricted maximum likelihood (វិធីសាស្ត្រប៉ាន់ស្មានលទ្ធភាពអតិបរមាមានកម្រិត) គឺជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដ៏ស្មុគស្មាញ (សរសេរកាត់ថា REML) ដែលគេប្រើនៅក្នុងម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រ ដើម្បីប៉ាន់ស្មានសមាសធាតុវ៉ារ្យង់ (ដូចជាឥទ្ធិពលសេនេទិច និងបរិស្ថាន) ដោយវាមានសមត្ថភាពកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងដែលកើតចេញពីទិន្នន័យខ្វះចន្លោះ ឬមិនមានតុល្យភាពនៅក្នុងហ្វូងសត្វ។ ដូចជាកម្មវិធីកុំព្យូទ័រដ៏ឆ្លាតវៃដែលអាចញែកដឹងថា លទ្ធផលប្រឡងបាននិទ្ទេស A របស់សិស្សម្នាក់គឺមកពីភាពឆ្លាតពីកំណើតប៉ុន្មាន និងមកពីការខំរៀនប៉ុន្មាន ទោះបីជាសិស្សនោះរៀននៅសាលាខុសគេក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖