Original Title: Technique for Wide Cross between Cultivated Rice (Oryza sativa) and Wild Rice (O.minuta)
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

បច្ចេកទេសសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជឆ្លងកាត់រវាងស្រូវស្រុក (Oryza sativa) និងស្រូវព្រៃ (O. minuta)

ចំណងជើងដើម៖ Technique for Wide Cross between Cultivated Rice (Oryza sativa) and Wild Rice (O.minuta)

អ្នកនិពន្ធ៖ Choosak Jompuk, Department of Agronomy, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Chairirg Maneephong, Department of Agronomy, Faculty of Agriculture, Kasetsart University

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1996, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងបង្កាត់ពូជស្រូវឆ្លងប្រភេទ ដើម្បីបញ្ចូលលក្ខណៈកសិកម្មល្អៗ និងភាពធន់ពីស្រូវព្រៃ (Oryza minuta) ទៅក្នុងស្រូវស្រុក (O. sativa)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ វិធីសាស្ត្រនេះរួមបញ្ចូលការបង្កាត់លម្អងផ្កា ការប្រើប្រាស់អរម៉ូន និងបច្ចេកទេសសង្គ្រោះអំប្រ៊ីយ៉ុងក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Wide Cross with GA3 Treatment (75 ppm)
ការបង្កាត់ពូជឆ្លងកាត់ដោយប្រើអរម៉ូន Gibberellin (GA3) កំហាប់ 75 ppm
បង្កើនអត្រានៃការជាប់គ្រាប់បានច្រើន និងជួយពន្យារការទុំជ្រុះនៃលម្អងផ្កា។ ជំរុញការលូតលាស់នៃបំពង់លម្អង (Pollen tube) ឱ្យទៅដល់អូវែ។ ទាមទារការចំណាយបន្ថែមលើអរម៉ូន និងទាមទារភាពសុក្រឹតក្នុងការបាញ់ថ្នាំភ្លាមៗក្រោយពេលបង្កាត់រួច។ អត្រាជាប់គ្រាប់កើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ចន្លោះពី ១៤,៥២% ទៅ ២៥,៣០%។
Wide Cross without GA3 (Nontreated)
ការបង្កាត់ពូជឆ្លងកាត់ដោយមិនប្រើអរម៉ូន (Nontreated)
ចំណាយតិច ងាយស្រួលធ្វើ និងមិនត្រូវការសារធាតុគីមីបន្ថែមសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជ។ អត្រានៃការជាប់គ្រាប់មានកម្រិតទាបខ្លាំងណាស់ ដោយសារបញ្ហាមិនស៊ីគ្នានៃក្រូម៉ូសូម និងការកាត់ផ្តាច់ការលូតលាស់នៃអំប្រ៊ីយ៉ុង។ អត្រាជាប់គ្រាប់ទាបត្រឹមតែ ៣,៥២% ទៅ ៦,៦៨% ប៉ុណ្ណោះ។
Embryo Rescue at 13 days
បច្ចេកទេសសង្គ្រោះអំប្រ៊ីយ៉ុង (Embryo Rescue) អាយុ ១៣ ថ្ងៃ
ជួយសង្គ្រោះអំប្រ៊ីយ៉ុងកូនកាត់ដែលជិតងាប់ឱ្យលូតលាស់បាន និងទទួលបានភាគរយនៃការលូតលាស់ខ្ពស់បំផុត។ ត្រូវការមន្ទីរពិសោធន៍បណ្តុះជាលិកា (Tissue culture lab) អ្នកជំនាញ និងត្រូវមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ក្នុងការវះកាត់យកអំប្រ៊ីយ៉ុងតូចៗ។ អត្រាជោគជ័យនៃការលូតលាស់អំប្រ៊ីយ៉ុងឡើងដល់ ៤២,៨៦-៩៥,០០%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានមន្ទីរពិសោធន៍កសិកម្មកម្រិតខ្ពស់ ជាពិសេសសម្រាប់ការបណ្តុះជាលិកា ការប្រើប្រាស់អរម៉ូន និងការសិក្សាក្រូម៉ូសូម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នៃសាកលវិទ្យាល័យកាស៊ីសាត (Kasetsart University) ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជស្រូវរបស់ថៃ (KDML 105, NMS 4) និងពូជរបស់ IRRI (IR 58)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា លទ្ធផលនេះត្រូវធ្វើការសាកល្បងឡើងវិញជាមួយនឹងពូជស្រូវក្នុងស្រុករបស់ខ្មែរ (ដូចជា ផ្ការំដួល ឬ សែនក្រអូប) ដើម្បីបញ្ជាក់ពីអត្រានៃការកាត់គ្នា និងភាពស៊ីគ្នានៃសេនេទិច។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសបង្កាត់ពូជឆ្លងកាត់ និងការសង្គ្រោះអំប្រ៊ីយ៉ុងនេះ មានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍពូជស្រូវថ្មីៗនៅកម្ពុជា។

ជារួម បច្ចេកទេសនេះគឺជាជំហានដំបូងដ៏សំខាន់ក្នុងការទាញយកប្រយោជន៍ពីសេនេទិចស្រូវព្រៃ ដើម្បីពង្រឹងសន្តិសុខស្បៀង និងភាពធន់នៃវិស័យស្រូវអង្ករកម្ពុជា ទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងសត្វល្អិតចង្រៃ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីសេនេទិចស្រូវ និងបច្ចេកទេសបង្កាត់ពូជ: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសេនេទិចស្រូវ (Oryza sativa និង Oryza minuta) ភាពមិនស៊ីគ្នានៃក្រូម៉ូសូម (Incompatibility barriers) និងការអនុវត្តបច្ចេកទេសកាត់លម្អងផ្កា (Emasculation) ដោយប្រើទឹកក្តៅ ៤៥ អង្សាសេ រយៈពេល ១០ នាទី។
  2. អនុវត្តការរៀបចំមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះជាលិកា: ត្រូវរៀនពីរបៀបលាយមជ្ឈដ្ឋាន Murashige and Skoog (MS) ដោយកែសម្រួលកំហាប់សារធាតុចិញ្ចឹមត្រឹម ១/៤ បន្ថែមស៊ុយក្រូស ២% អាហ្គា ០,៦% និងថ្លឹងកម្រិត pH ៥.៨ ឱ្យបានត្រឹមត្រូវមុននឹងយកទៅក្រៀវ។
  3. អនុវត្តបច្ចេកទេសបាញ់អរម៉ូន និងបង្កាត់ពូជ: អនុវត្តការបង្កាត់ពូជជាក់ស្តែងនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដោយប្រើប្រាស់អរម៉ូន Gibberellic acid (GA3) កំហាប់ 75 ppm (លាយជាមួយ Tween 20) បាញ់ភ្លាមៗក្រោយពេលបង្កាត់រួច ដើម្បីជំរុញការជាប់គ្រាប់ និងការពារការជ្រុះលម្អង។
  4. អនុវត្តបច្ចេកទេសសង្គ្រោះអំប្រ៊ីយ៉ុង (Embryo Rescue): អនុវត្តការប្រមូលគ្រាប់កូនកាត់នៅចន្លោះអាយុ ៩ ទៅ ១៤ ថ្ងៃ (ពិសេសយកចិត្តទុកដាក់លើថ្ងៃទី ១៣) យកមកសម្លាប់មេរោគជាមួយសូលុយស្យុង Clorox 20% រួចប្រើមីក្រូទស្សន៍ដើម្បីវះយកអំប្រ៊ីយ៉ុងទៅបណ្តុះក្នុងទីងងឹត។
  5. សិក្សាពីក្រូម៉ូសូមរបស់កូនកាត់ (Cytogenetics): រៀនបច្ចេកទេសរាប់ក្រូម៉ូសូមដោយប្រើគល់ឫសប្រវែង ២-៣ មីលីម៉ែត្រ ត្រាំក្នុង 8-hydroxyquinoline រួចFixជាមួយ Farmer's fixative និងជ្រលក់ពណ៌ដោយ Acetocarmine 1% ដើម្បីបញ្ជាក់ពីចំនួនក្រូម៉ូសូម (2n=36) របស់កូនកាត់ F1។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Wide Cross / Interspecific hybridization (ការបង្កាត់ពូជឆ្លងកាត់ / ការបង្កាត់ឆ្លងប្រភេទ) គឺជាដំណើរការនៃការបង្កាត់ពូជរវាងរុក្ខជាតិពីរប្រភេទផ្សេងគ្នា (ឧទាហរណ៍ ស្រូវស្រុក និងស្រូវព្រៃ) ដែលធម្មតាមិនអាចបន្តពូជជាមួយគ្នាបាន ដើម្បីទាញយកលក្ខណៈពិសេសៗ (ដូចជាភាពធន់នឹងជំងឺ) ពីពូជមួយទៅពូជមួយទៀត។ ដូចជាការបង្កាត់សេះ និងលា ដើម្បីបង្កើតបានជាសត្វលា (Mule) ដែលមានកម្លាំងរឹងមាំអញ្ចឹងដែរ ប៉ុន្តែនេះគឺធ្វើឡើងលើរុក្ខជាតិ។
Embryo rescue (ការសង្គ្រោះអំប្រ៊ីយ៉ុង) គឺជាបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍ដែលគេប្រើដើម្បីយកអំប្រ៊ីយ៉ុងរុក្ខជាតិ (កូនគ្រាប់ពូជ) ដែលជិតងាប់ដោយសារការកាត់គ្នាមិនស៊ីសេនេទិច មកបណ្តុះចិញ្ចឹមនៅក្នុងកែវដែលមានផ្ទុកសារធាតុចិញ្ចឹម ដើម្បីជួយឱ្យវាលូតលាស់ជាកូនរុក្ខជាតិបាន។ ដូចជាការយកទារកដែលកើតមិនគ្រប់ខែ ឬខ្សោយខ្លាំង ទៅដាក់ក្នុងទូកញ្ចក់ចិញ្ចឹមនៅមន្ទីរពេទ្យ ដើម្បីជួយសង្គ្រោះជីវិតឱ្យគេលូតលាស់បន្តបាន។
Gibberellin / GA3 (អរម៉ូន Gibberellin) គឺជាអរម៉ូនរុក្ខជាតិដែលគេយកមកបាញ់លើផ្កាស្រូវក្រោយពេលបង្កាត់លម្អងរួច ដើម្បីពន្យារកុំឱ្យផ្កាឆាប់ជ្រុះ និងជួយជំរុញឱ្យបំពង់លម្អងឈ្មោលលូតលាស់ទៅជួបស៊ុតញីបានល្អ ដែលធ្វើឱ្យអត្រានៃការជាប់គ្រាប់មានការកើនឡើង។ ដូចជាការចាក់ថ្នាំប៉ូវបំប៉នកម្លាំង ដើម្បីជួយឱ្យដំណើរការមានកូនប្រព្រឹត្តទៅបានដោយរលូន និងមិនរលូតកូនចោលកណ្តាលទី។
Emasculation (ការកាត់ផ្តាច់កេសរឈ្មោល) គឺជាការបំផ្លាញ ឬកាត់យកចេញនូវផ្នែកកេសរឈ្មោលរបស់ផ្កា (ក្នុងឯកសារនេះប្រើទឹកក្តៅ៤៥អង្សាសេ) មុនពេលវាបញ្ចេញលម្អង ដើម្បីទប់ស្កាត់កុំឱ្យផ្កានោះបង្កាត់ជាមួយលម្អងខ្លួនឯង និងរង់ចាំតែទទួលលម្អងពីពូជផ្សេងដែលយើងចង់កាត់បញ្ចូល។ ដូចជាការធ្វើការពន្យារកំណើតឬគ្រៀវផ្នែកឈ្មោល ដើម្បីធានាថាមេនេះនឹងទទួលយកតែមេជីវិតឈ្មោលពីប្រភពផ្សេងដែលយើងចង់បានប៉ុណ្ណោះ។
Triploid (ទ្រីប្លូអ៊ីត / ក្រូម៉ូសូមបីឈុត) គឺជាភាវៈដែលមានក្រូម៉ូសូមចំនួនបីឈុត (3x)។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ កូនកាត់ F1 ទទួលបានក្រូម៉ូសូម ២៤ ពីស្រូវព្រៃ (O. minuta) និង ១២ ពីស្រូវស្រុក (O. sativa) សរុប ៣៦ ដែលធ្វើឱ្យវាមិនមានគូផ្គូផ្គងស្មើគ្នាពេលបែងចែកកោសិកា និងបណ្តាលឱ្យវាក្លាយជាអារ (មិនអាចបង្កើតគ្រាប់បាន)។ ដូចជាស្បែកជើងដែលមាន ៣ ចំហៀង ដែលធ្វើឲ្យមិនអាចចាប់គូគ្នាបានស្មើ នាំឱ្យវាបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការបន្តពូជ។
Introgression (ការបញ្ចូលលក្ខណៈសេនេទិច) គឺជាការផ្ទេរហ្សែន ឬលក្ខណៈពិសេសណាមួយពីពូជមួយទៅពូជមួយទៀត តាមរយៈការបង្កាត់កូនកាត់ត្រឡប់ទៅរកពូជដើមណាមួយវិញជាច្រើនជំនាន់ រហូតទាល់តែហ្សែនថ្មីនោះមានស្ថិរភាពនៅក្នុងពូជទទួល។ ដូចជាការអាប់ដេតកម្មវិធីទូរសព្ទ ដោយចម្លងកូដពិសេសតូចមួយពីកម្មវិធីមួយផ្សេងទៀត បញ្ចូលបន្តិចម្តងៗរហូតដល់កម្មវិធីដើមដំណើរការបានកាន់តែល្អ។
Incompatibility barriers (របាំងភាពមិនស៊ីគ្នា) គឺជាយន្តការតាមបែបជីវសាស្ត្រ ឬសេនេទិច ដែលរារាំងពូជរុក្ខជាតិពីរប្រភេទផ្សេងគ្នាមិនឱ្យបង្កាត់ពូជជាមួយគ្នាបានជោគជ័យ ដូចជាការធ្វើឱ្យលម្អងមិនលូតលាស់ ឬធ្វើឱ្យអំប្រ៊ីយ៉ុងងាប់មុនពេលធំធាត់។ ដូចជាសោនិងកូនសោខុសប្រព័ន្ធ ដែលមិនអាចចាក់បញ្ជូលគ្នាបាន ទោះបីជាមានរូបរាងខាងក្រៅស្រដៀងគ្នាក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖