បញ្ហា (The Problem)៖ រោងចក្រផលិតសំបកវេចខ្ចប់ពីឈើកំពុងជួបប្រទះបញ្ហាប្រាក់ចំណេញសុទ្ធថយចុះដោយសារការប្រកួតប្រជែងតម្លៃខ្ពស់ ការកើនឡើងនៃថ្លៃដើមផលិតកម្ម និងបញ្ហានៃការគ្រប់គ្រងវត្ថុធាតុដើមឈើមិនបានល្អដែលធ្វើឱ្យមានការខាតបង់ច្រើន។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគចំណុចរួចដើម (Break-Even Point) ដើម្បីវាយតម្លៃលើភាពស័ក្តិសមនៃការវិនិយោគ និងការកែលម្អប្រតិបត្តិការចំនួនបីផ្នែក។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Upgrading to Double-Sided Planers ការផ្លាស់ប្តូរទៅប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនឈូសឈើមុខពីរ |
កាត់បន្ថយថ្លៃពលកម្ម កាត់បន្ថយចំនួនម៉ាស៊ីនដែលត្រូវប្រើប្រាស់ពី ១០ មកត្រឹម ៥ គ្រឿង និងបង្កើនល្បឿនផលិតកម្មដោយសារម៉ាស៊ីនអាចឈូសបាន ២ ជ្រុងក្នុងពេលតែមួយ។ | ទាមទារទុនវិនិយោគដំបូងខ្ពស់សម្រាប់ការទិញម៉ាស៊ីនថ្មី និងត្រូវចំណាយថវិកាបន្ថែមលើប្រព័ន្ធបឺតស្រូបធូលី (Dust Collection System)។ | សម្រេចបានចំណុចរួចដើម (Break-Even Point) ក្នុងរយៈពេល ១,១២ ឆ្នាំ ជាមួយនឹងតម្លៃស្មើនឹង ២.៨៣៩.៩២០ បាត។ |
| Implementing Quality Control Training ការអនុវត្តការបណ្តុះបណ្តាលត្រួតពិនិត្យគុណភាព |
មិនតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគជាសាច់ប្រាក់ច្រើនឡើយ។ វាជួយកាត់បន្ថយការខាតបង់វត្ថុធាតុដើមដោយបង្រៀនបុគ្គលិកឱ្យចេះច្រានចោលឈើអន់គុណភាពតាំងពីដំណាក់កាលដំបូង។ | អាចបង្កជាជម្លោះជាមួយអ្នកផ្គត់ផ្គង់វត្ថុធាតុដើម (Suppliers) ដោយសារការរឹតបន្តឹងស្តង់ដារគុណភាព ដែលទាមទារឱ្យមានការចរចាឱ្យបានច្បាស់លាស់។ | អាចសន្សំការខាតបង់ពីការប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមអន់គុណភាពបានប្រមាណ ២០០.០០០ បាត ក្នុងមួយខែ។ |
| Investing in In-house Lumber Processing Facility ការវិនិយោគបង្កើតរោងចក្រអារឈើផ្ទាល់ខ្លួន (Vertical Integration) |
ក្រុមហ៊ុនអាចគ្រប់គ្រងគុណភាព ទំហំ និងតម្លៃវត្ថុធាតុដើមបានដោយខ្លួនឯង ព្រមទាំងជួយដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះខាតវត្ថុធាតុដើមនៅលើទីផ្សារ។ | ត្រូវការទុនវិនិយោគដំបូងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងទាមទារឱ្យមានរំហូរសាច់ប្រាក់ (Working Capital) គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទិញឈើហុបបម្រុងទុក។ | ចំណុចរួចដើមមានរយៈពេលត្រឹមតែ ០,១២ ឆ្នាំ (ប្រមាណជាង ១ ខែកន្លះ) បើទោះជាការលក់អាចធ្លាក់ចុះដល់ទៅ ៣០% ក៏ដោយ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ពីការវិភាគថ្លៃដើមទុន (Capital Expenditure) និងតម្រូវការហិរញ្ញវត្ថុដែលចាំបាច់សម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរប្រតិបត្តិការ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងរោងចក្រផលិតសំបកវេចខ្ចប់ពីឈើនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើការប្រើប្រាស់ឈើអឺកាលីបតាល់ (Eucalyptus) ជាចម្បង។ ទិន្នន័យហិរញ្ញវត្ថុ ប្រាក់ឈ្នួលពលកម្ម និងតម្លៃម៉ាស៊ីន គឺផ្អែកលើបរិបទសេដ្ឋកិច្ចថៃក្នុងឆ្នាំ២០១៥-២០១៦។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការទាញយកលទ្ធផលនេះមកប្រើប្រាស់ចាំបាច់ត្រូវតែធ្វើការកែសម្រួលអត្រាប្រាក់ឈ្នួលពលកម្ម តម្លៃពន្ធនាំចូលម៉ាស៊ីន និងការប្រែប្រួលតម្លៃវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុកឡើងវិញ ដើម្បីឱ្យការគណនាចំណុចរួចដើមមានភាពសុក្រឹត។
វិធីសាស្ត្រក្នុងការវិភាគចំណុចរួចដើម (Break-Even Point Analysis) និងការគ្រប់គ្រងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់នេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់ណាស់សម្រាប់អនុវត្តក្នុងវិស័យផលិតកម្មនៅកម្ពុជា។
ជារួម ការសិក្សានេះផ្តល់នូវក្របខណ្ឌដ៏ជាក់ស្តែងមួយសម្រាប់អ្នកគ្រប់គ្រងរោងចក្រនៅកម្ពុជា ក្នុងការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តវិនិយោគដោយផ្អែកលើទិន្នន័យហិរញ្ញវត្ថុច្បាស់លាស់ (Data-driven decision making) ដើម្បីកាត់បន្ថយថ្លៃដើម និងបង្កើនប្រាក់ចំណេញ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Break-Even Point | ជាចំណុចគណនេយ្យដែលចំណូលសរុបរកបានមានទំហំស្មើគ្នាបេះបិទទៅនឹងចំណាយសរុបដែលបានបញ្ចេញ ពោលគឺជួយប្រាប់អ្នកគ្រប់គ្រងថាតើអាជីវកម្មត្រូវលក់ទំនិញប៉ុន្មានទើបមិនខាត ហើយចាប់ផ្តើមទទួលបានប្រាក់ចំណេញ។ | ដូចជាការរត់តាក់ស៊ី ដែលអ្នករកលុយបានល្មមគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់តែបង់ថ្លៃសាំង និងថ្លៃឈ្នួលឡាន ដោយមិនទាន់សល់ប្រាក់ចំណេញចូលហោប៉ៅ។ |
| Pay Back Period | ជារយៈពេលដែលគម្រោងវិនិយោគណាមួយអាចរកលំហូរសាច់ប្រាក់ត្រលប់មកវិញបានស្មើនឹងទុនដែលបានវិនិយោគតាំងពីដំបូង វាជួយវាយតម្លៃហានិភ័យនៃការវិនិយោគថាតើត្រូវរង់ចាំយូរប៉ុណ្ណាទើបស្រង់ដើមបាន។ | បើអ្នកទិញទូរស័ព្ទយកមកថតវីដេអូរកលុយ វាគឺជារយៈពេលដែលអ្នកត្រូវរង់ចាំរហូតដល់រកលុយបានស្មើនឹងថ្លៃទូរស័ព្ទនោះ។ |
| Fixed Cost | ជាចំណាយថេរដែលមិនប្រែប្រួលទៅតាមទំហំ ឬបរិមាណនៃផលិតកម្ម ដូចជា ថ្លៃឈ្នួលរោងចក្រ ប្រាក់ខែបុគ្គលិកថ្នាក់គ្រប់គ្រង និងការរំលស់ម៉ាស៊ីន ដែលក្រុមហ៊ុនត្រូវតែទូទាត់ទោះបីជាផលិតបានតិចឬច្រើនក៏ដោយ។ | ដូចជាថ្លៃឈ្នួលផ្ទះដែលអ្នកត្រូវតែបង់ជារៀងរាល់ខែ ទោះបីជាអ្នកដេកនៅផ្ទះនោះ ឬចេញទៅដើរលេងបាត់ក៏ដោយ។ |
| Variable Cost | ជាចំណាយដែលប្រែប្រួលឡើងចុះទៅតាមទំហំនៃការផលិតជាក់ស្តែង ដូចជា ថ្លៃវត្ថុធាតុដើម ថ្លៃអគ្គិសនីសម្រាប់ម៉ាស៊ីន និងថ្លៃពលកម្មកម្មករ វាជួយប្រាប់ពីថ្លៃដើមដែលកើនឡើងនៅពេលចង់ផលិតបន្ថែម។ | ដូចជាលុយចាក់សាំងម៉ូតូ ដែលកាន់តែជិះឆ្ងាយ អ្នកកាន់តែត្រូវចំណាយលុយចាក់សាំងច្រើន។ |
| Opportunity Cost | ជាតម្លៃ ឬអត្ថប្រយោជន៍ដែលអាជីវកម្មមួយបានបាត់បង់ នៅពេលដែលពួកគេសម្រេចចិត្តយកធនធានទៅប្រើប្រាស់លើជម្រើសមួយ ហើយបោះបង់ជម្រើសមួយទៀតដែលល្អបន្ទាប់។ | បើអ្នកយកលុយទៅទិញម៉ូតូ អ្នកនឹងបាត់បង់ឱកាសក្នុងការយកលុយនោះទៅដាក់បញ្ញើធនាគារដើម្បីយកការប្រាក់ នោះហើយគឺចំណាយឱកាស។ |
| FIFO | មកពីពាក្យ First-In, First-Out ជានីតិវិធីគ្រប់គ្រងស្តុក ដោយតម្រូវឱ្យយកវត្ថុធាតុដើមដែលចូលមកក្នុងឃ្លាំងមុន ទៅប្រើប្រាស់ផលិតមុនគេ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការខូចគុណភាពដោយសាររក្សាទុកយូរពេក។ | ដូចជាការលក់នំប៉័ង ដែលអ្នកលក់តែងតម្រៀបនំប៉័ងដុតមុនគេនៅខាងមុខ ដើម្បីឱ្យភ្ញៀវទិញមុន ជៀសវាងការទុកចោលរហូតដល់ផ្អូម។ |
| Pareto Chart | ជាឧបករណ៍វិភាគទិន្នន័យ (មួយក្នុងចំណោម 7 QC Tools) ដែលប្រើក្រាហ្វិកដើម្បីបង្ហាញពីបញ្ហាសំខាន់ៗចំនួនតិចតួច ដែលបង្កឱ្យមានផលប៉ះពាល់យ៉ាងធំធេងដល់ប្រតិបត្តិការ (ផ្អែកលើគោលការណ៍ 80/20)។ | ដូចជាការរកឃើញថា ៨០% នៃការពិន័យចរាចរណ៍នៅក្នុងទីក្រុង គឺបណ្តាលមកពីកំហុសដ៏សាមញ្ញតែមួយគត់គឺការមិនពាក់មួកសុវត្ថិភាព។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
