Original Title: การเพิ่มศักยภาพอาจารย์ผู้สอนรายวิชาการศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะการสอนของนักศึกษาครูช่าง
Source: www.repository.rmutsv.ac.th
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបង្កើនសក្តានុពលសាស្ត្រាចារ្យបង្រៀនមុខវិជ្ជាអប់រំដើម្បីអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពបង្រៀនរបស់និស្សិតគ្រូបច្ចេកទេស

ចំណងជើងដើម៖ การเพิ่มศักยภาพอาจารย์ผู้สอนรายวิชาการศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะการสอนของนักศึกษาครูช่าง

អ្នកនិពន្ធ៖ Songnakorn Karnna (King Mongkut’s University of Technology North Bangkok), Surat Promchun

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017, Rajamangala University of Technology Srivijaya Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Technical Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះសមត្ថភាពនិងជំនាញបង្រៀនរបស់និស្សិតគ្រូបច្ចេកទេស ដោយផ្តោតលើការអភិវឌ្ឍសក្តានុពលរបស់សាស្ត្រាចារ្យមុខវិជ្ជាអប់រំដើម្បីធានាបាននូវការបង្រៀនប្រកបដោយគុណភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានបែងចែកជា ៤ ដំណាក់កាល ដោយផ្តោតលើការបង្កើតសៀវភៅណែនាំវគ្គបណ្តុះបណ្តាល និងការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការបង្រៀន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Standard Technical Teacher Training (Baseline)
ការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបច្ចេកទេសតាមបែបស្តង់ដារ (វិធីសាស្ត្រដើម)
ប្រើប្រាស់ធនធានដែលមានស្រាប់ និងមិនទាមទារពេលវេលាបន្ថែមសម្រាប់ការរៀបចំសិក្ខាសាលាបណ្តុះបណ្តាលគ្រូ។ សាស្ត្រាចារ្យអាចមានស្តង់ដារវាយតម្លៃខុសៗគ្នា និងខ្វះការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងមុខវិជ្ជា ដែលធ្វើឱ្យនិស្សិតខ្វះទំនុកចិត្ត និងខ្វះជំនាញគរុកោសល្យជាក់ស្តែង។ និស្សិតជួបប្រទះបញ្ហាក្នុងការរៀបចំផែនការមេរៀន និងខ្វះភាពជឿជាក់ពេលបង្រៀនជាក់ស្តែង (បញ្ជាក់ក្នុងសេចក្តីផ្តើម)។
Lecturer Potentiality Enhancement Training Program (Proposed)
កម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលបង្កើនសក្តានុពលសាស្ត្រាចារ្យ (វិធីសាស្ត្រស្នើឡើង)
ជួយឱ្យសាស្ត្រាចារ្យមានស្តង់ដារបង្រៀនតែមួយ ផ្តោតលើការអនុវត្តជាក់ស្តែង និងបង្កើនគុណភាពនៃការរៀបចំការបង្រៀនរបស់ពួកគេបាន ១០០%។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងការរៀបចំសៀវភៅណែនាំ ត្រូវការអ្នកជំនាញដើម្បីវាយតម្លៃ និងតម្រូវឱ្យមានការចូលរួមយ៉ាងសកម្មពីសាស្ត្រាចារ្យ។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការបង្រៀនសម្រេចបាន ៨២.១៥/៨១.៥៣ ហើយ ៨៥% នៃនិស្សិតប្រឡងជាប់ស្តង់ដារសមត្ថភាពបង្រៀន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តកម្មវិធីនេះតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគជាចម្បងទៅលើធនធានមនុស្ស ពេលវេលាសម្រាប់ការបណ្តុះបណ្តាល និងសម្ភារៈឧបទេស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Rajamangala University of Technology Srivijaya ក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់សំណាកតូចមួយ (សាស្ត្រាចារ្យ ១២ នាក់ និងនិស្សិត ២០ នាក់ ក្នុងជំនាញ Mechatronics)។ ទោះបីជាទំហំសំណាកតូច និងមានកម្រិតក្នុងមុខជំនាញតែមួយ ប៉ុន្តែបរិបទនៃការអប់រំបច្ចេកទេស (TVET) គឺមានភាពស្រដៀងគ្នាច្រើនមកនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យវាមានតម្លៃអាចយកមកកែច្នៃអនុវត្តបាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្គោលនេះ គឺមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់វិស័យអប់រំបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេស និងវិជ្ជាជីវៈ (TVET) នៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តកម្មវិធីអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពសាស្ត្រាចារ្យតាមបែបប្រព័ន្ធនេះ នឹងរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការលើកកម្ពស់គុណភាពគ្រូបច្ចេកទេសនៅកម្ពុជា ដែលឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការកម្លាំងពលកម្មជំនាញក្នុងទីផ្សារ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វិភាគតម្រូវការ និងរៀបចំក្របខ័ណ្ឌ (Needs Assessment): ធ្វើការវាយតម្លៃលើកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបច្ចេកទេសបច្ចុប្បន្ននៅវិទ្យាស្ថាន NTTI ដើម្បីរកមើលចំណុចខ្វះខាតនៅក្នុងជំនាញគរុកោសល្យរបស់គ្រូ ដោយប្រើប្រាស់ Survey Instruments ឬការសម្ភាសន៍ដោយផ្ទាល់។
  2. អភិវឌ្ឍសៀវភៅណែនាំ (Develop Training Manual): ចងក្រងសៀវភៅណែនាំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលដែលបែងចែកជា ៣ ផ្នែក (មុខវិជ្ជា, សម្ភារៈ, ឧបសម្ព័ន្ធ) ហើយស្នើសុំអ្នកជំនាញក្នុងស្រុកធ្វើការវាយតម្លៃសុពលភាពតាមរយៈ 5-Rating Scale
  3. អនុវត្តការបណ្តុះបណ្តាល (Implement Lecturer Training): រៀបចំសិក្ខាសាលាបណ្តុះបណ្តាលសម្រាប់សាស្ត្រាចារ្យ TVET ដោយតម្រូវឱ្យពួកគេរៀបចំផែនការមេរៀនជាក់ស្តែង។ វាយតម្លៃសមត្ថភាពរបស់ពួកគេដោយប្រើ Subjective Evaluation ពីអ្នកជំនាញ និងការវាយតម្លៃខ្លួនឯង។
  4. សាកល្បងបង្រៀន និងវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាព (Pilot Teaching & Evaluation): អនុញ្ញាតឱ្យសាស្ត្រាចារ្យដែលបានឆ្លងកាត់ការបណ្តុះបណ្តាល ទៅបង្រៀននិស្សិតជាក់ស្តែង។ ប្រើប្រាស់រូបមន្ត E1/E2 Efficiency Method ដើម្បីវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពនៃការបង្រៀន (កំណត់គោលដៅលើសពី ៧៥/៧៥)។
  5. វាស់ស្ទង់សមត្ថភាពនិស្សិត (Assess Student Competency): វាយតម្លៃសមត្ថភាពរបស់និស្សិតគ្រូបច្ចេកទេស ទៅលើការរៀបចំមេរៀន ជំនាញបង្រៀន ទំនុកចិត្ត និងបុគ្គលិកលក្ខណៈ ដោយប្រើ Evaluation Activity Sheets ដើម្បីធានាថាពួកគេមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការចេញទៅបង្រៀន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Competency in teaching skills សមត្ថភាព និងភាពស្ទាត់ជំនាញក្នុងការបង្រៀនជាក់ស្តែង ដែលរួមបញ្ចូលទាំងការរៀបចំមេរៀន ជំនាញបញ្ជូនចំណេះដឹង ទំនុកចិត្ត និងការរៀបចំបុគ្គលិកលក្ខណៈជាគ្រូបង្រៀន ដើម្បីធ្វើឱ្យសិស្សងាយយល់និងចាប់បាននូវអ្វីដែលបានបង្រៀន។ ដូចជាចុងភៅដែលមិនត្រឹមតែស្គាល់ឈ្មោះគ្រឿងផ្សំទេ តែមានជំនាញឆាស្ងោរជាក់ស្តែងធ្វើឱ្យម្ហូបមានរសជាតិឆ្ងាញ់។
Technical teacher student និស្សិតដែលកំពុងសិក្សាជំនាញបច្ចេកទេស (ដូចជាមេកានិក អគ្គិសនី ឬមេកាត្រូនិក) ព្រមទាំងរៀនពីវិធីសាស្ត្រគរុកោសល្យ ដើម្បីត្រៀមខ្លួនក្លាយជាគ្រូបង្រៀនមុខវិជ្ជាបច្ចេកទេសទាំងនោះនៅតាមសាលាវិជ្ជាជីវៈនាពេលអនាគត។ ដូចជាអ្នកដែលកំពុងរៀនធ្វើជាងផង និងរៀនពីរបៀបបង្រៀនអ្នកដទៃឱ្យចេះធ្វើជាងផងក្នុងពេលតែមួយ។
Subjective Evaluation ការវាយតម្លៃដែលពឹងផ្អែកលើការវិនិច្ឆ័យ បទពិសោធន៍ និងទស្សនៈផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកជំនាញឬអ្នកវាយតម្លៃ ជាជាងការប្រើប្រាស់រង្វាស់លេខ ឬចម្លើយខុសនិងត្រូវដាច់ខាត (ដូចជាការវាយតម្លៃលើសិល្បៈនៃការបង្រៀន)។ ដូចជាកម្មវិធីប្រឡងចម្រៀងដែលគណៈកម្មការឱ្យពិន្ទុតាមរយៈការស្តាប់ និងអារម្មណ៍របស់ពួកគេចំពោះការច្រៀងរបស់អ្នកប្រកួត។
E1/E2 Efficiency រូបមន្តសម្រាប់វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃមេរៀនឬការបង្រៀន។ E1 គឺតំណាងឱ្យពិន្ទុមធ្យមរបស់សិស្សពេលកំពុងរៀនធ្វើលំហាត់ (ដំណើរការ) រីឯ E2 គឺតំណាងឱ្យពិន្ទុមធ្យមរបស់សិស្សក្រោយពេលរៀនចប់ និងធ្វើតេស្ត (លទ្ធផល) ដោយភាគច្រើនគេកំណត់ស្តង់ដារ ៧៥/៧៥ ឬ ៨០/៨០។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់អ្នកហាត់ប្រាណនៅកំឡុងពេលកំពុងហាត់ (E1) និងក្រោយពេលបញ្ចប់វគ្គហាត់ (E2) ដើម្បីមើលថាវគ្គហាត់ប្រាណនោះពិតជាមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការបញ្ចុះទម្ងន់ឬទេ។
Microteaching ការអនុវត្តបង្រៀនសាកល្បងក្នុងរយៈពេលខ្លី (១០-១៥ នាទី) និងមានសិស្សតិចតួច ដើម្បីផ្តោតលើការកែលម្អជំនាញបង្រៀនជាក់លាក់ណាមួយ (ដូចជាការសួរសំណួរ ការពន្យល់) មុនពេលទៅបង្រៀនក្នុងថ្នាក់ធំពេញលេញ។ ដូចជាការហាត់សមសម្តែងរឿងខ្លីមួយឈុតនៅមុខកញ្ចក់ ឬមុខមិត្តភក្តិ មុនពេលឡើងសម្តែងរឿងពេញនៅលើឆាកធំ។
Instructional Materials សម្ភារៈ ឧបករណ៍ ឯកសារ ស្លាយ (Slides) ឬសន្លឹកកិច្ចការទាំងឡាយណាដែលគ្រូប្រើប្រាស់ក្នុងថ្នាក់ ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ការពន្យល់ និងធ្វើឱ្យសិស្សរៀនសូត្របានកាន់តែលឿននិងងាយស្រួលយល់។ ដូចជាអាវុធនិងខែលដែលទាហានយកទៅប្រើក្នុងសមរភូមិ ដើម្បីជួយឱ្យការប្រយុទ្ធ (ការបង្រៀន) កាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព និងងាយយកឈ្នះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖