Original Title: The Possible Impact of Department Teaching Culture on Teaching Styles of New Teachers: A Case Study of a Swedish University Department Focused on Engineering Education
Source: doi.org/10.3390/educsci14060631
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ផលប៉ះពាល់ដែលអាចកើតមាននៃវប្បធម៌បង្រៀនរបស់ដេប៉ាតឺម៉ង់ទៅលើស្ទីលបង្រៀនរបស់គ្រូបង្រៀនថ្មី៖ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវករណីនៃដេប៉ាតឺម៉ង់សាកលវិទ្យាល័យស៊ុយអែតដែលផ្តោតលើការអប់រំវិស្វកម្ម

ចំណងជើងដើម៖ The Possible Impact of Department Teaching Culture on Teaching Styles of New Teachers: A Case Study of a Swedish University Department Focused on Engineering Education

អ្នកនិពន្ធ៖ Younes Mohammadi (Department of Applied Physics and Electronics, Umeå Universitet, Sweden), Peter Vinnervik (Universitetspedagogik och lärandestöd, Umeå Universitet, Sweden), Davood Khodadad (Department of Applied Physics and Electronics, Umeå Universitet, Sweden)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024, Education Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Engineering Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស៊ើបអង្កេតអំពីឥទ្ធិពលនៃវប្បធម៌ និងប្រពៃណីបង្រៀនប្រចាំដេប៉ាតឺម៉ង់ ទៅលើវិធីសាស្រ្តគរុកោសល្យ និងការបង្កើតស្ទីលបង្រៀនរបស់គ្រូបង្រៀនថ្មី ជាពិសេសក្នុងបរិបទនៃការអប់រំផ្នែកវិស្វកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្រ្តស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ តាមរយៈការធ្វើបទសម្ភាសន៍ និងវិភាគទិន្នន័យតាមប្រធានបទ ដើម្បីស្វែងយល់ពីបទពិសោធន៍របស់សាស្ត្រាចារ្យនៅក្នុងដេប៉ាតឺម៉ង់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Teaching Culture
វប្បធម៌បង្រៀនបែបប្រពៃណី (ផ្តោតលើគ្រូជាចម្បង)
ងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្តសម្រាប់គ្រូបង្រៀនម្នាក់ឯង និងមិនសូវទាមទារការសម្របសម្រួលច្រើនជាមួយសហការី។ សិស្សខ្វះការចូលរួមសកម្ម មានការប្រាស្រ័យទាក់ទងតិចតួច និងផ្តោតខ្លាំងលើការទន្ទេញចាំមាត់ ជាជាងការគិតវិភាគស៊ីជម្រៅ។ ត្រូវបានកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់នៅក្នុងដេប៉ាតឺម៉ង់ ដោយសារមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការជំរុញការចូលរួមរបស់សិស្ស។
Dynamic/Collaborative Teaching Culture
វប្បធម៌បង្រៀនបែបសកម្ម និងសហការ (ផ្តោតលើសិស្សជាចម្បង)
លើកកម្ពស់ការគិតស៊ីជម្រៅ ការដោះស្រាយបញ្ហា និងការចូលរួមរបស់សិស្សតាមរយៈគម្រោងអនុវត្តផ្ទាល់ និងការធ្វើការងារជាក្រុម។ ទាមទារការសម្របសម្រួលខ្ពស់រវាងគ្រូបង្រៀន ការរៀបចំទុកជាមុនច្រើន និងអាចជាបញ្ហាប្រឈមសម្រាប់គ្រូថ្មីដែលអៀនខ្មាស។ បង្កើតបរិយាកាសសិក្សាប្រកបដោយបរិយាបន្ន បង្កើនការលើកទឹកចិត្តសិស្ស និងជំរុញការអភិវឌ្ឍជំនាញវិជ្ជាជីវៈរបស់គ្រូ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្របង្រៀនថ្មីនេះ ទាមទារការបណ្តាក់ទុនជាចម្បងទៅលើពេលវេលារបស់បុគ្គលិក ការគាំទ្រផ្នែកគរុកោសល្យ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងដេប៉ាតឺម៉ង់វិស្វកម្មតែមួយនៃសាកលវិទ្យាល័យស៊ុយអែត ដោយមានអ្នកចូលរួមជាបុរសចំនួន ៤ នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលធ្វើឱ្យទំហំសំណាកមានលក្ខណៈតូចចង្អៀត។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ចំណុចនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការពិចារណា ព្រោះបរិបទវប្បធម៌នៅស៊ុយអែត (មានសមភាព និងធនធានខ្ពស់) មានភាពខុសគ្នាពីប្រព័ន្ធអប់រំជាន់ខ្ពស់នៅកម្ពុជា ដែលទាមទារការសម្របសម្រួលបន្ថែមដើម្បីអនុវត្តវិធីសាស្ត្រទាំងនេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាមានភាពខុសគ្នាផ្នែកបរិបទក៏ដោយ ក៏យុទ្ធសាស្ត្របង្រៀននិងការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមក្នុងឯកសារនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍការអប់រំកម្រិតឧត្តមសិក្សានៅកម្ពុជា។

ការរួមបញ្ចូលយុទ្ធសាស្ត្រដែលផ្តោតលើសិស្ស និងកិច្ចសហការរវាងគ្រូបង្រៀន អាចធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងយ៉ាងខ្លាំងនូវគុណភាពនៃការអប់រំវិស្វកម្ម និងកាត់បន្ថយអត្រានិស្សិតបោះបង់ការសិក្សានៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់បង្រៀនទៅជាការរៀនសូត្រសកម្ម (Shift to Active Learning): គ្រូបង្រៀនគួរកាត់បន្ថយការបង្រៀនតែមាត់ (Lecturing) ហើយជំនួសមកវិញនូវការពិភាក្សាក្នុងថ្នាក់ និងការដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែង។ ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Flipped Classroom ដើម្បីឱ្យសិស្សអានមេរៀនមុន និងប្រើពេលក្នុងថ្នាក់សម្រាប់ការអនុវត្ត។
  2. អនុវត្តការបង្រៀនរួមគ្នា (Implement Collaborative Teaching): រៀបចំឱ្យមានសាស្ត្រាចារ្យ ២ ទៅ ៣ នាក់ សហការគ្នាបង្រៀនក្នុងមុខវិជ្ជាមួយ ដើម្បីចែករំលែកបទពិសោធន៍ បំពេញចំណុចខ្វះខាតគ្នា និងវាយតម្លៃនិស្សិតឱ្យបានសុក្រឹតជាងមុន។
  3. ប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាគាំទ្រ (Integrate EdTech Tools): តម្រូវឱ្យសាស្ត្រាចារ្យប្រើប្រាស់ LMS (e.g., Moodle, Canvas) សម្រាប់ចែករំលែកឯកសារ និងប្រើ ZoomMicrosoft Teams ដើម្បីថតទុកនូវវីដេអូពន្យល់ចំណុចលំបាកៗ ដើម្បីឱ្យនិស្សិតអាចរំលឹកឡើងវិញបានគ្រប់ពេល។
  4. រៀបចំវេទិកាចែករំលែកបទពិសោធន៍ (Establish Peer Discussion Platforms): បង្កើតកម្មវិធីជួបជុំខ្លីៗប្រចាំសប្តាហ៍ ឬ Lunch Pitches ដែលអនុញ្ញាតឱ្យគ្រូបង្រៀនថ្មីៗ អាចលើកឡើងពីបញ្ហាប្រឈមក្នុងថ្នាក់ និងទទួលបានដំណោះស្រាយពីសាស្ត្រាចារ្យរៀមច្បង។
  5. លើកកម្ពស់តុល្យភាពការងារនិងជីវិត (Promote Work-Life Balance): ណែនាំគ្រូថ្មីឱ្យចេះកំណត់ព្រំដែនពេលវេលាច្បាស់លាស់ ថែរក្សាសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងរាងកាយតាមរយៈការហាត់ប្រាណ ការគេងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Cognitive Training ដើម្បីគ្រប់គ្រងភាពតានតឹងក្នុងការងារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Teaching culture គឺជាសំណុំនៃទម្លាប់ គុណតម្លៃ និងការអនុវត្តរួមគ្នានៅក្នុងសាកលវិទ្យាល័យ ឬដេប៉ាតឺម៉ង់ ដែលជះឥទ្ធិពលទៅលើរបៀបដែលគ្រូបង្រៀនរៀបចំមេរៀន ធ្វើការវាយតម្លៃ និងប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយសិស្ស។ ដូចជា "វប្បធម៌គ្រួសារ" ដែលសមាជិកម្នាក់ៗតែងតែធ្វើតាមទម្លាប់តៗគ្នាដោយមិនដឹងខ្លួន ក្នុងការសម្រេចចិត្តឬធ្វើសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃ។
Flipped learning គឺជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សអានមេរៀន ឬមើលវីដេអូបង្រៀនមុនពេលមកដល់ថ្នាក់ ហើយប្រើប្រាស់ពេលវេលាក្នុងថ្នាក់សម្រាប់ធ្វើលំហាត់ ពិភាក្សា និងអនុវត្តជាក់ស្តែងជាមួយគ្រូជាអ្នកសម្របសម្រួល។ ដូចជាការអានសៀវភៅធ្វើម្ហូបនៅផ្ទះឱ្យយល់ជាមុន រួចទើបមកជួបចុងភៅនៅសាលាដើម្បីអនុវត្តចម្អិនម្ហូបនោះជាមួយគ្នា។
Formative assessment គឺជាការវាយតម្លៃជាប្រចាំក្នុងអំឡុងពេលសិក្សា ដើម្បីតាមដានការយល់ដឹងរបស់សិស្ស និងស្វែងរកចំណុចខ្វះខាតនានា ដែលអនុញ្ញាតឱ្យគ្រូកែសម្រួលវិធីសាស្ត្របង្រៀនបានទាន់ពេលវេលា។ ដូចជាការភ្លក់ម្ហូបបណ្តើរ ថែមគ្រឿងបណ្តើរពេលកំពុងចម្អិន ដើម្បីធានាថាវាមានរសជាតិឆ្ងាញ់នៅពេលឆ្អិន។
Collaborative teaching គឺជាការចូលរួមសហការគ្នារវាងគ្រូបង្រៀនចាប់ពីពីរនាក់ឡើងទៅ ក្នុងការរៀបចំកម្មវិធីសិក្សា បង្រៀន និងវាយតម្លៃនិស្សិតក្នុងមុខវិជ្ជាតែមួយ ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរបទពិសោធន៍ និងប្រើប្រាស់ជំនាញរៀងៗខ្លួនដើម្បីបំពេញចំណុចខ្វះខាតឱ្យគ្នា។ ដូចជាការចូលរួមលេងភ្លេងជាក្រុម (Band) ដែលអ្នកលេងម្នាក់ៗកាន់ឧបករណ៍ផ្សេងគ្នា ប៉ុន្តែរួមគ្នាបង្កើតបានជាបទភ្លេងដ៏ពិរោះតែមួយ។
Thematic analysis គឺជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវអានទិន្នន័យ (ដូចជាចម្លើយបទសម្ភាសន៍) រួចចាត់ថ្នាក់ទិន្នន័យទាំងនោះជាក្រុមៗ ទៅតាមប្រធានបទ ឬគំនិតសំខាន់ៗដែលកើតឡើងដដែលៗ ដើម្បីទាញរកសេចក្តីសន្និដ្ឋាន។ ដូចជាការរៀបចំខោអាវចម្រុះពណ៌ដែលគរលើគ្នាដោយរាយប៉ាយ បែងចែកទៅតាមទំពក់ពណ៌ក្រហម ខៀវ និងស ដើម្បីងាយស្រួលរកនិងរៀបចំទុកដាក់។
Cognitive training គឺជាបច្ចេកទេសហ្វឹកហាត់ផ្លូវចិត្តដើម្បីគ្រប់គ្រងគំនិត និងអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន ដោយរៀនបំប្លែងវាទៅជាគំនិតវិជ្ជមាន ដែលជួយគ្រូបង្រៀនកាត់បន្ថយភាពតានតឹងក្នុងការងារ (Stress) និងជៀសវាងការអស់កម្លាំងផ្លូវចិត្ត។ ដូចជាការបំពាក់ "កម្មវិធីកម្ចាត់មេរោគ" (Antivirus) ទៅក្នុងខួរក្បាល ដើម្បីទប់ស្កាត់ការគិតអវិជ្ជមានដែលធ្វើឱ្យយើងស្ត្រេស។
Active learning គឺជាវិធីសាស្ត្រសិក្សាដែលតម្រូវឱ្យនិស្សិតចូលរួមដោយផ្ទាល់ក្នុងសកម្មភាពថ្នាក់រៀន ដូចជាការពិភាក្សា ការដោះស្រាយបញ្ហា និងការចោទសួរ ជាជាងការអង្គុយស្តាប់គ្រូពន្យល់ ឬកត់ត្រាតែម្ខាង។ ដូចជាការរៀនជិះកង់ដោយការចាប់កាន់ញាប់កង់ និងធាក់ដោយផ្ទាល់ខ្លួន ជាជាងការពឹងផ្អែកលើការឈរមើលអ្នកដទៃជិះកង់ឱ្យមើល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖