Original Title: Diversity of Soil Fungi in Different Land Use Types in Tha Kum-Huai Raeng Forest Reserve, Trat Province
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ភាពចម្រុះនៃផ្សិតដីនៅក្នុងប្រភេទនៃការប្រើប្រាស់ដីផ្សេងៗគ្នានៅក្នុងតំបន់អភិរក្សព្រៃឈើ Tha Kum-Huai Raeng ខេត្ត Trat

ចំណងជើងដើម៖ Diversity of Soil Fungi in Different Land Use Types in Tha Kum-Huai Raeng Forest Reserve, Trat Province

អ្នកនិពន្ធ៖ Pongsatorn Puangsombat (Department of Forest Biology, Faculty of Forestry, Kasetsart University), Uthaiwan Sangwanit (Department of Forest Biology, Faculty of Forestry, Kasetsart University), Dokrak Marod (Department of Forest Biology, Faculty of Forestry, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2010 Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Soil Microbiology / Ecology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីផលប៉ះពាល់នៃការផ្លាស់ប្តូរការប្រើប្រាស់ដីទៅលើសមាសភាព ភាពសម្បូរបែប និងភាពចម្រុះនៃផ្សិតដី ព្រមទាំងទំនាក់ទំនងរបស់វាជាមួយកត្តាបរិស្ថាននៅក្នុងតំបន់អភិរក្សព្រៃឈើ Tha Kum-Huai Raeng ប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រមូលសំណាកដីពីប្រភេទដី៥ផ្សេងគ្នា ហើយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របណ្តុះផ្សិត និងការវិភាគទំនាក់ទំនងបរិស្ថានដើម្បីវាយតម្លៃភាពចម្រុះ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Soil Dilution Plate Method
វិធីសាស្ត្រពង្រាវដីលាយទឹកដើម្បីញែកផ្សិត
ងាយស្រួលអនុវត្ត និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការញែកផ្សិតដែលផលិតស្ពឺច្រើនដូចជាថ្នាក់ Zygomycetes និង Deuteromycetes។ វាជាវិធីសាស្ត្រសាមញ្ញបំផុតសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវទូទៅ។ អាចធ្វើឱ្យមានការវាយតម្លៃទាបជាងការពិត (Underestimation) លើចំនួនប្រភេទផ្សិតសរុប ជាពិសេសមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទាញយកផ្សិតថ្នាក់ Ascomycetes អាចកំណត់អត្តសញ្ញាណផ្សិតដីបានចំនួន ២៨ ជំពូក និង ៧១ ប្រភេទ ដោយភាគច្រើនជាប្រភេទរំលាយសារធាតុសរីរាង្គ។
Heat and Alcohol Treatment Method
វិធីសាស្ត្រញែកផ្សិតដោយប្រើកម្ដៅ និងអាល់កុល (បានលើកឡើងជាអនុសាសន៍)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការញែក និងកំណត់អត្តសញ្ញាណផ្សិតក្នុងថ្នាក់ Ascomycetes ដែលពិបាករកឃើញតាមវិធីសាស្ត្រធម្មតា។ ទាមទារដំណើរការស្មុគស្មាញ និងចំណាយពេលច្រើនជាងមុន ហើយមិនស័ក្តិសមសម្រាប់ផ្សិតដីទូទៅគ្រប់ប្រភេទនោះទេ។ អ្នកស្រាវជ្រាវបញ្ជាក់ថាការមិនបានប្រើវិធីនេះ ជាហេតុធ្វើឱ្យរកឃើញផ្សិត Ascomycetes ត្រឹមតែ ៥ ប្រភេទប៉ុណ្ណោះ។
Shannon-Wiener's Diversity Index (H')
ការប្រើប្រាស់សន្ទស្សន៍ភាពចម្រុះ Shannon-Wiener
ទប់ស្កាត់ការវាយតម្លៃលើសលប់ចំពោះប្រភេទផ្សិតដែលផលិតស្ពឺច្រើន (Heavily sporulating species) ដោយវាគណនាជាទម្រង់លោការីត (Logarithmic) ដោយផ្អែកទាំងលើចំនួនប្រភេទ និងចំនួនកូឡូនី។ ទាមទារឱ្យមានការរាប់ចំនួនកូឡូនីយ៉ាងសុក្រឹតដើម្បីបំប្លែងទៅជាឯកតា CFU/g ដែលទាមទារការផ្ចិតផ្ចង់ខ្ពស់។ បានបង្ហាញឱ្យឃើញថា ចម្ការម្នាស់ (PF) មានសន្ទស្សន៍ភាពចម្រុះខ្ពស់ជាងគេបំផុត (២.៩០) បើទោះបីជារងការរំខានពីកសិកម្មក៏ដោយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ជីវសាស្ត្រកម្រិតមធ្យម ឧបករណ៍វាស់ស្ទង់គុណភាពដី និងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់ការវិភាគស្ថិតិដ៏ស្មុគស្មាញ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់អភិរក្សព្រៃឈើ Tha Kum-Huai Raeng ខេត្ត Trat ប្រទេសថៃ ដែលមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ និងអាកាសធាតុស្រដៀងទៅនឹងខេត្តជាប់ព្រំដែនប្រទេសកម្ពុជា (ដូចជាខេត្តកោះកុង)។ យ៉ាងណាមិញ ការប្រមូលសំណាកត្រូវបានធ្វើឡើងតែក្នុងរដូវវស្សា និងមានចំនួនតិចតួច (ត្រឹម៩សំណាកក្នុងមួយតំបន់) ដែលអាចធ្វើឱ្យមានភាពលម្អៀង និងមិនតំណាងឱ្យភាពចម្រុះនៃផ្សិតដីពេញមួយឆ្នាំនោះទេ។ នេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះការប្រែប្រួលអាកាសធាតុរវាងរដូវប្រាំងនិងរដូវវស្សាអាចមានឥទ្ធិពលខ្លាំងលើមីក្រូសរីរាង្គ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងរបកគំហើញនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវកសិកម្ម និងបរិស្ថាននៅកម្ពុជា ក្នុងការតាមដានសុខភាពដី។

ការអនុវត្តវិធីសាស្រ្តទាំងនេះអាចជួយអ្នកស្រាវជ្រាវកម្ពុជាវាយតម្លៃពីសុខភាពដីឱ្យបានច្បាស់លាស់ និងស្នើឡើងនូវវិធានការគ្រប់គ្រងដីធ្លីកសិ-រុក្ខកម្មប្រកបដោយចីរភាព ដើម្បីថែរក្សាភាពចម្រុះនៃមីក្រូសរីរាង្គដែលមានសក្តានុពល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំផែនការ និងប្រមូលសំណាកដី (Field Sampling Planning): បង្កើតឡូត៍ស្រាវជ្រាវទំហំ 100x100m នៅក្នុងតំបន់សិក្សាផ្សេងៗគ្នា។ ប្រមូលសំណាកដីជម្រៅ 0-10cm និងកាកសំណល់ស្លឹកឈើ ដោយខ្ចប់ក្នុងថង់ប្លាស្ទិកសុវត្ថិភាព ហើយត្រូវកត់ត្រាព័ត៌មានទីតាំងដោយប្រើ GPS Device ឱ្យបានច្បាស់លាស់ដើម្បីងាយស្រួលប្រៀបធៀប។
  2. ការបណ្ដុះ និងញែកផ្សិតដីក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (Fungal Isolation): ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Soil Dilution Plate Method ដោយលាយសំណាកដីជាមួយទឹកក្នុងកម្រិត 1x10^-4។ បន្តក់ល្បាយទៅលើចាន Petri ដែលមានមជ្ឈដ្ឋាន GAN Agar លាយ Rose Bengal ទុកក្នុងទូអاضំ (26-28°C) រយៈពេល ៣ ទៅ ៥ ថ្ងៃ។
  3. ការកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងរាប់ចំនួន (Identification & Quantification): ផ្ទេរផ្សិតដែលដុះចេញមកទៅកាន់បំពង់ PDA Slants។ ប្រើប្រាស់មីក្រូទស្សន៍ Compound Microscope ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទផ្សិតតាមលក្ខណៈរូបរាងកាយ ដោយយោងតាមសៀវភៅ Compendium of Soil Fungi ហើយធ្វើការគណនាចំនួន CFU/g នៃដីសើម។
  4. ការវិភាគលក្ខណៈរូប និងគីមីនៃដី (Physicochemical Soil Analysis): បញ្ជូនសំណាកដីមួយផ្នែកទៅកាន់មន្ទីរពិសោធន៍កសិកម្មដើម្បីធ្វើការវិភាគរករចនាសម្ព័ន្ធដី (ភាគរយខ្សាច់, ល្បាប់, ដីឥដ្ឋ) និងលក្ខណៈគីមីដូចជា pH, Organic Matter, P, K, Ca, Mg ដើម្បីត្រៀមធ្វើទំនាក់ទំនងជាមួយទិន្នន័យផ្សិត។
  5. ការវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ និងអេកូឡូស៊ី (Statistical & Ecological Analysis): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា R Studio (Vegan package)PC-ORD ដើម្បីគណនាសន្ទស្សន៍ Shannon-Wiener (H') សន្ទស្សន៍ Sorensen និងដំណើរការវិភាគ Canonical Correspondence Analysis (CCA) ដើម្បីរកមើលថាតើកត្តាដីមួយណាដែលជះឥទ្ធិពលខ្លាំងជាងគេទៅលើវត្តមានរបស់ផ្សិតដី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Soil dilution plate method (វិធីសាស្ត្រពង្រាវដីលាយទឹក) ជាបច្ចេកទេសក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលគេយកដីទៅលាយទឹកឱ្យរាវជាច្រើនតំណាក់កាល រួចយកទៅបន្តក់លើចានបណ្ដុះមេរោគ ដើម្បីបំបែកនិងរាប់ចំនួនកូឡូនីផ្សិត ឬបាក់តេរីដែលមានក្នុងដីនោះឱ្យបានច្បាស់លាស់។ ដូចជាការយកទឹកស៊ីរ៉ូខាប់ៗមួយតំណក់ទៅលាយទឹកមួយកែវធំ ដើម្បីឱ្យមានភាពថ្លា និងងាយស្រួលរាប់គ្រាប់ស្ករដែលនៅក្នុងនោះ។
Shannon-Wiener’s diversity index (សន្ទស្សន៍ភាពចម្រុះ Shannon-Wiener) ជារូបមន្តគណិតវិទ្យាប្រើក្នុងអេកូឡូស៊ី ដើម្បីវាស់ស្ទង់ភាពសម្បូរបែបនៃប្រភេទសត្វ រុក្ខជាតិ ឬមីក្រូសរីរាង្គនៅក្នុងសហគមន៍មួយ ដោយគិតបញ្ចូលទាំងចំនួនប្រភេទសរុប និងសមាមាត្រនៃឯកត្តាក្នុងប្រភេទនីមួយៗ។ ដូចជាការដាក់ពិន្ទុវាយតម្លៃកញ្ចប់ស្ករគ្រាប់មួយថាតើវាមានរសជាតិច្រើនមុខប៉ុណ្ណា ហើយរសជាតិនីមួយៗមានចំនួនស្មើៗគ្នាដែរឬទេ។
Canonical correspondence analysis - CCA (ការវិភាគទំនាក់ទំនងបែបកាណូនិក) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិពហុអថេរដែលប្រើដើម្បីស្វែងយល់ពីទំនាក់ទំនងរវាងសហគមន៍ជីវសាស្ត្រ (ឧទាហរណ៍ វត្តមានផ្សិត) និងកត្តាបរិស្ថាន (ឧទាហរណ៍ កម្រិតជាតិអាស៊ីត ឬសារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងដី) ក្នុងពេលតែមួយ។ ដូចជាការប្រើកម្មវិធីកុំព្យូទ័រដើម្បីរកមើលថាតើប្រភេទបន្លែណាមួយចូលចិត្តដុះនៅប្រភេទដីណា ឬអាកាសធាតុបែបណាជាងគេ។
Sorensen’s index of similarity (សន្ទស្សន៍ភាពស្រដៀងគ្នា Sorensen) ជារង្វាស់ស្ថិតិប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបសហគមន៍ជីវសាស្រ្តពីរទីតាំងផ្សេងគ្នា ដើម្បីចង់ដឹងថាតើទីតាំងទាំងពីរនោះមានប្រភេទជីវិត (ឧទាហរណ៍ ផ្សិតដី) ដូចគ្នាកម្រិតណា ដោយផ្អែកលើប្រភេទដែលរស់នៅទីតាំងទាំងពីរ។ ដូចជាការប្រៀបធៀបបញ្ជីឈ្មោះសិស្សក្នុងថ្នាក់ពីរផ្សេងគ្នា ដើម្បីរកមើលថាតើមានសិស្សប៉ុន្មាននាក់ដែលរៀនត្រួតថ្នាក់ទាំងពីរនេះ។
Colony forming units - CFU (ឯកតាកូឡូនី) ជាឯកតារង្វាស់នៅក្នុងមីក្រូជីវសាស្ត្រសម្រាប់ប៉ាន់ស្មានចំនួនកោសិកាបាក់តេរី ឬស្ពឺផ្សិតដែលមានជីវិត និងអាចបំបែកខ្លួនបង្កើតជាកូឡូនី (ចង្កោម) ដែលអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ។ ដូចជាការរាប់ចំនួនគ្រាប់ពូជដែលបានដុះចេញជាដើមពិតប្រាកដ ជាជាងការរាប់គ្រាប់ពូជទាំងអស់ដែលមានទាំងគ្រាប់ស្កក។
Deuteromycetes (ថ្នាក់ផ្សិត Deuteromycetes ឬផ្សិតមិនពេញលេញ) ជាក្រុមផ្សិតដែលគេមិនទាន់រកឃើញដំណាក់កាលបន្តពូជដោយការបង្កាត់ភេទ (Sexual reproduction) ពោលគឺវាបន្តពូជតាមរយៈការបំបែកស្ពឺដោយគ្មានភេទ (Asexual spores) ប៉ុណ្ណោះ។ ដូចជារុក្ខជាតិដែលយើងឃើញវាដុះលូតលាស់និងបែកមែកធាងរហូត ប៉ុន្តែមិនដែលឃើញវាចេញផ្កាឬផ្លែ។
Phytopathogenic species (ប្រភេទភ្នាក់ងារបង្ករោគរុក្ខជាតិ) សំដៅលើប្រភេទមីក្រូសរីរាង្គ (ដូចជាផ្សិត បាក់តេរី ឬវីរុស) ដែលបង្កជំងឺផ្សេងៗដល់រុក្ខជាតិ ឬដំណាំកសិកម្ម ធ្វើឱ្យខូចខាតទិន្នផល។ ដូចជាមេរោគផ្តាសាយដែលឆ្លងធ្វើឱ្យមនុស្សឈឺ តែនេះជាមេរោគដែលធ្វើឱ្យដើមឈើឬដំណាំឈឺ។
Organic matter decomposers (ភ្នាក់ងារបំបែកសារធាតុសរីរាង្គ) ជាពពួកមីក្រូសរីរាង្គក្នុងដី (ភាគច្រើនជាផ្សិត និងបាក់តេរី) ដែលមានតួនាទីរំលាយកាកសំណល់រុក្ខជាតិ ឬសត្វដែលងាប់ ឱ្យក្លាយទៅជាសារធាតុចិញ្ចឹម (ជីធម្មជាតិ) ត្រឡប់ចូលទៅក្នុងដីវិញ។ ដូចជារោងចក្រកែច្នៃសំរាមដែលយកកាកសំណល់បន្លែត្រីសាច់ទៅធ្វើជាជីកំប៉ុសសម្រាប់ដាក់រុក្ខជាតិឱ្យលូតលាស់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖