បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាននៃ 'ការនេសាទខ្មោច' (Ghost fishing) ដែលបង្កឡើងដោយអន្ទាក់ក្តាមដែលបានបាត់បង់នៅក្នុងសមុទ្រ ដែលបន្តចាប់ និងសម្លាប់សត្វសមុទ្រដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់ការពិសោធន៍ត្រាប់តាមអន្ទាក់ដែលបាត់បង់ដោយផ្ទាល់នៅក្នុងសមុទ្រ ដោយប្រៀបធៀបរវាងអន្ទាក់ធម្មតា និងអន្ទាក់ដែលមានប្រហោងរត់គេច តាមរយៈការតាមដានការមុជទឹកក្នុងរយៈពេល ៣៧៤ ថ្ងៃ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Conventional Collapsible Crab Trap អន្ទាក់ក្តាមដែលអាចបត់បានប្រភេទធម្មតា |
អាចចាប់បានសត្វសមុទ្រចម្រុះច្រើន រួមទាំងប្រភេទសត្វដែលមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ច។ | ចាប់បានសត្វដែលមិនមែនជាគោលដៅ (By-catch) ច្រើន កូនក្តាមតូចៗមិនអាចរត់រួច និងមានអត្រាស្លាប់ដោយសារការនេសាទខ្មោច (Ghost fishing) ខ្ពស់នៅពេលអន្ទាក់ត្រូវបាត់បង់។ | ក្នុងរយៈពេល ៣៧៤ ថ្ងៃ អន្ទាក់នេះចាប់បានសត្វសរុប ៥២០ ក្បាល ដោយក្នុងនោះមានសត្វស្លាប់ចំនួន ១៤០ ក្បាល។ |
| Vented Collapsible Crab Trap (Escape Vents) អន្ទាក់ក្តាមដែលអាចបត់បានមានបំពាក់ប្រហោងរត់គេច |
អនុញ្ញាតឱ្យកូនក្តាមតូចៗ និងសត្វមិនមែនគោលដៅរត់គេចខ្លួន កាត់បន្ថយអត្រាស្លាប់ពីការនេសាទខ្មោច និងរក្សាបាននូវប្រសិទ្ធភាពចាប់ក្តាមធំៗ។ | ទាមទារពេលវេលា និងការចំណាយបន្តិចបន្តួចបន្ថែម ដើម្បីកែច្នៃបំពាក់ប្រហោងរត់គេចនៅលើអន្ទាក់។ | ចាប់បានសត្វសរុបត្រឹមតែ ២២២ ក្បាល កាត់បន្ថយសត្វស្លាប់មកនៅត្រឹម ៣៤ ក្បាល ហើយអត្រាចាប់ក្តាមធំមិនមានការថយចុះគួរឱ្យកត់សម្គាល់ឡើយ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារការចំណាយលើឧបករណ៍នេសាទ ការកែច្នៃអន្ទាក់ និងប្រតិបត្តិការមុជទឹកតាមដានរយៈពេលវែងក្រោមសមុទ្រ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅឈូងសមុទ្រស្រីរាជា ខេត្តជលបុរី (Si Racha Bay, Chon Buri) ក្នុងឈូងសមុទ្រថៃ ដែលមានជម្រៅទឹករាក់ (៤-៦ ម៉ែត្រ) និងបាតសមុទ្រជាភក់លាយខ្សាច់។ ទោះបីជាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនេះមានលក្ខណៈស្រដៀងនឹងតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រកម្ពុជាក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រភេទសត្វចម្រុះ និងសីតុណ្ហភាពទឹកអាចមានភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួច ដែលទាមទារឱ្យមានការសាកល្បងផ្ទាល់នៅដែនសមុទ្រកម្ពុជា។
វិធីសាស្ត្រនៃការបំពាក់ប្រហោងរត់គេចនេះមានភាពសាមញ្ញ ចំណាយតិច និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងជលផលសមុទ្រនៅកម្ពុជា។
ការផ្លាស់ប្តូរមកប្រើប្រាស់អន្ទាក់មានប្រហោងរត់គេច គឺជាដំណោះស្រាយជាក់ស្តែងមួយដែលផ្តល់ផលចំណេញខ្ពស់ទាំងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចដល់ប្រជានេសាទ និងការអភិរក្សជីវចម្រុះសមុទ្ររយៈពេលវែង។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Ghost fishing (ការនេសាទខ្មោច) | បាតុភូតដែលឧបករណ៍នេសាទ (ដូចជាអន្ទាក់ ឬមង) ដែលបានបាត់បង់ ឬត្រូវគេបោះបង់ចោលក្នុងសមុទ្រ នៅតែបន្តចាប់សត្វសមុទ្ររហូតដល់សត្វទាំងនោះស្លាប់ ហើយទាក់ទាញសត្វផ្សេងទៀតឱ្យចូលមកជាប់បន្តបន្ទាប់ដោយគ្មានការគ្រប់គ្រង។ | ដូចជាអន្ទាក់កណ្តុរដែលគ្មានអ្នកមើលថែ ប៉ុន្តែនៅតែបន្តចាប់ និងសម្លាប់កណ្តុរដោយស្វ័យប្រវត្តិជារៀងរហូត។ |
| Catch-per-unit-effort / CPUE (អត្រាចាប់សត្វក្នុងមួយឯកតាការខិតខំប្រឹងប្រែង) | រង្វាស់ដែលប្រើដើម្បីវាយតម្លៃភាពសំបូរបែបនៃធនធានជលផល ដោយគណនាចំនួនសត្វដែលចាប់បានធៀបនឹងចំនួនឧបករណ៍ និងរយៈពេលដែលបានដាក់ពង្រាយ។ | ដូចជាការវាស់ថាតើអ្នកអាចរកលុយបានប៉ុន្មានក្នុងមួយម៉ោងនៃការធ្វើការ ជំនួសឱ្យការរាប់ត្រឹមតែចំនួនលុយសរុប។ |
| By-catch (សត្វដែលចាប់បានដោយមិនមានចេតនា / សត្វមិនមែនគោលដៅ) | ប្រភេទសត្វសមុទ្រ (ដូចជាត្រីប្រភេទផ្សេងៗ អណ្តើក ឬកូនក្តាម) ដែលជាប់ក្នុងឧបករណ៍នេសាទដោយចៃដន្យ ខណៈពេលដែលអ្នកនេសាទកំពុងកំណត់គោលដៅចាប់សត្វមួយផ្សេងទៀត។ | ដូចជាពេលអ្នកបង់សំណាញ់ចង់ចាប់ត្រីរ៉ស់ តែបែរជាជាប់កង្កែប ឬពស់មកជាមួយដែរ។ |
| Escape vent (ប្រហោងរត់គេច) | ចន្លោះ ឬរន្ធដែលមានទំហំកំណត់ជាក់លាក់មួយ បំពាក់នៅលើអន្ទាក់ ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យសត្វដែលមិនមែនជាគោលដៅ ឬកូនសត្វតូចៗអាចលូនចេញទៅវិញបានដោយសុវត្ថិភាព។ | ដូចជារន្ធតូចៗនៅបាតកន្ត្រក ដែលអនុញ្ញាតឱ្យផ្លែឈើតូចៗធ្លាក់ចេញ ទុកតែផ្លែឈើធំៗដែលយើងចង់បាន។ |
| Simulated lost-gear experiment (ការពិសោធន៍ត្រាប់តាមការបាត់បង់ឧបករណ៍នេសាទ) | វិធីសាស្ត្រសិក្សាដោយការយកឧបករណ៍នេសាទទៅដាក់ចោលក្នុងសមុទ្រដោយចេតនា ដើម្បីតាមដាន និងកត់ត្រាពីអ្វីដែលនឹងកើតឡើងពិតប្រាកដនៅពេលដែលអ្នកនេសាទទម្លាក់វាចោល ឬបាត់បង់វាក្នុងសមុទ្រ។ | ដូចជាការធ្វើតេស្តបុកឡាន (Crash test) ដោយប្រើរូបទីងមោង ដើម្បីមើលថាមានអ្វីកើតឡើងពិតប្រាកដនៅពេលមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖