បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីកម្រិតនៃការបំពុលដោយលោហៈធ្ងន់ (កាដមៀម សំណ និងម៉ង់ហ្គាណែស) នៅក្នុងទឹក និងដីល្បាប់នៃទន្លេមេគង្គ (តំបន់ព្រំដែនថៃ-ឡាវ) ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទឹក និងសុខភាពមនុស្សដោយសារការប្រមូលផ្តុំជីវសាស្រ្តតាមរយៈខ្សែសង្វាក់អាហារ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រមូលសំណាកទឹក និងដីល្បាប់ពី ១០ ទីតាំង រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី EPISUITE ដើម្បីគណនា និងប្រៀបធៀបទិន្នន័យពិសោធន៍ជាមួយទិន្នន័យគំរូ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Experimental Measurement (AAS & Soil Testing) ការវាស់វែងតាមការពិសោធន៍ជាក់ស្តែង (ការប្រើ AAS និងការវិភាគដីល្បាប់) |
ផ្តល់ទិន្នន័យច្បាស់លាស់ និងឆ្លុះបញ្ចាំងពីលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានពិតប្រាកដ (Organic Carbon, Partition coefficient) នៅតំបន់នោះ។ | ចំណាយពេលយូរ ត្រូវការធនធានច្រើន និងតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ទំនើបៗ និងសារធាតុគីមី។ | រកឃើញកំហាប់កាដមៀម (Cd) និងសំណ (Pb) ក្នុងដីល្បាប់លើសកម្រិត Lowest Effect Level (LEL) នៅគ្រប់ទីតាំងសំណាកទាំង ១០។ |
| EPISUITE Computational Modeling ការប៉ាន់ស្មានដោយប្រើកម្មវិធីម៉ូដែល EPISUITE និង ECOSAR |
ងាយស្រួលប្រើប្រាស់ ចំណាយតិច លឿន និងអាចទស្សន៍ទាយពីចល័តភាពនៃការបែងចែកសារធាតុពុលក្នុងបរិស្ថានបានយ៉ាងរហ័ស។ | ទិន្នន័យលំនាំដើម (Default) មិនបានគិតបញ្ចូលនូវលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានជាក់ស្តែងនៃតំបន់នីមួយៗ ដែលធ្វើឲ្យលទ្ធផលអាចខុសពីការពិត។ | លទ្ធផលប៉ាន់ស្មាននៃមេគុណបែងចែក (logKoc, logKow) និងកម្រិតប្រមូលផ្តុំជីវសាស្រ្ត (BCF) មានភាពខុសគ្នាខ្លាំងពីទិន្នន័យដែលបានពីការពិសោធន៍។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារការចំណាយចម្រុះ ទាំងលើឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់ការវិភាគគីមី និងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់ការធ្វើម៉ូដែលប៉ាន់ស្មាន។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រមូលសំណាកពីទីតាំងចំនួន ១០ តាមបណ្តោយទន្លេមេគង្គនៅព្រំដែនថៃ-ឡាវ ដែលមិនបានគ្របដណ្តប់ដល់ខ្សែទឹកខាងក្រោមក្នុងប្រទេសកម្ពុជានោះទេ។ នេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់កម្ពុជា ពីព្រោះការបំពុលដោយលោហៈធ្ងន់ពីសកម្មភាពឧស្សាហកម្មនៅខ្សែទឹកខាងលើ នឹងហូរចូលមកដល់ទន្លេមេគង្គកម្ពុជា និងបឹងទន្លេសាប ដែលជាប្រភពត្រី និងទឹកដ៏សំខាន់សម្រាប់ប្រជាជន។
វិធីសាស្ត្ររួមបញ្ចូលគ្នារវាងការវិភាគពិសោធន៍ និងការប្រើកម្មវិធីម៉ូដែលនេះ ពិតជាមានប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តបានសម្រាប់ការតាមដានគុណភាពទឹកទន្លេនៅកម្ពុជា។
ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះនឹងជួយឱ្យកម្ពុជាមានទិន្នន័យវិទ្យាសាស្ត្ររឹងមាំ ក្នុងការជជែកវែកញែកពីបញ្ហាបំពុលឆ្លងដែន ក៏ដូចជាធានាដល់ការអភិរក្សប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីជលផលក្នុងស្រុក ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Partition coefficient (Kd) (មេគុណបែងចែក) | ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីរបៀបដែលសារធាតុគីមី (ដូចជាលោហៈធ្ងន់) បែងចែកខ្លួនវារវាងភាគល្អិតរឹង (ដីល្បាប់) និងរាវ (ទឹក) នៅក្នុងបរិស្ថាន។ តម្លៃមេគុណនេះកាន់តែខ្ពស់ មានន័យថាសារធាតុនោះតោងជាប់ដីល្បាប់កាន់តែច្រើនជាងរលាយក្នុងទឹក។ | ដូចជាការសង្កេតមើលថា តើស្កររលាយចូលទឹកប៉ុន្មានភាគរយ និងនៅសល់ជាគ្រាប់កកកុញនៅបាតកែវប៉ុន្មានភាគរយ។ |
| Octanol-water partition coefficient (Kow) (មេគុណបែងចែកអុកតាណុល-ទឹក) | ជារង្វាស់សម្រាប់ទស្សន៍ទាយថាតើសារធាតុគីមីមួយអាចជ្រាបចូល និងផ្តុំនៅក្នុងខ្លាញ់សត្វ (ដែលតំណាងដោយសារធាតុអុកតាណុល) ឬរលាយក្នុងទឹកបានកម្រិតណា ដើម្បីដឹងពីលទ្ធភាពនៃការប្រមូលផ្តុំសារធាតុពុលក្នុងសារពាង្គកាយ។ | ដូចជាការចាក់ប្រេង និងទឹកចូលគ្នា រួចមើលថាតើធូលី ឬពណ៌ចូលចិត្តរលាយចូលទៅក្នុងស្រទាប់ប្រេង (ខ្លាញ់) ឬស្រទាប់ទឹកច្រើនជាង។ |
| Bio-concentration factor (BCF) (កត្តាប្រមូលផ្តុំជីវសាស្រ្ត) | ជាសូចនាករវាស់ស្ទង់ពីកម្រិតនៃការប្រមូលផ្តុំសារធាតុពុល (ដូចជាលោហៈធ្ងន់) នៅក្នុងខ្លួនសត្វក្នុងទឹក (ឧទាហរណ៍៖ ត្រី) បើប្រៀបធៀបទៅនឹងកំហាប់សារធាតុនោះដែលមាននៅក្នុងទឹកជុំវិញវា។ | ដូចជាអេប៉ុងស្រូបទឹក ដែលវានឹងបន្តស្រូបយក និងស្តុកទុកជាតិពុលពីទឹកជុំវិញវាចូលទៅក្នុងខ្លួនវាកាន់តែច្រើនឡើងៗយូរៗទៅ។ |
| Chronic value (ChrV) (តម្លៃពុលរ៉ាំរ៉ៃ) | ជាកំហាប់អតិបរមានៃសារធាតុពុលនៅក្នុងទឹក ដែលត្រូវបានគេប៉ាន់ស្មានថានឹងមិនបង្កឱ្យមានផលប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់សារពាង្គកាយក្នុងទឹកឡើយ ទោះបីជាពួកវាប្រឈមមុខនឹងសារធាតុនោះក្នុងរយៈពេលយូរក៏ដោយ។ | ដូចជាបរិមាណជាតិស្ករអតិបរមាដែលអ្នកអាចញ៉ាំរាល់ថ្ងៃអស់មួយជីវិត ដោយមិនបង្កឱ្យកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ |
| Lethal concentration 50 (LC50) (កំហាប់សម្លាប់ ៥០%) | ជាកំហាប់នៃសារធាតុពុលនៅក្នុងទឹក ដែលអាចសម្លាប់សត្វសាកល្បង (ឧទាហរណ៍៖ ត្រី) ចំនួនពាក់កណ្តាល (៥០%) នៃចំនួនសរុប ក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយ (ជាទូទៅ ៩៦ ម៉ោង ឬ ១៤ ថ្ងៃ)។ | ដូចជាកម្រិតថ្នាំបាញ់មូសដែលខ្លាំងគ្រប់គ្រាន់អាចសម្លាប់មូសពាក់កណ្តាលនៅក្នុងបន្ទប់មួយបានយ៉ាងលឿន។ |
| EPISUITE program (កម្មវិធី EPISUITE) | ជាកម្មវិធីកុំព្យូទ័ររបស់ទីភ្នាក់ងារការពារបរិស្ថានអាមេរិក (USEPA) ដែលប្រើប្រាស់ម៉ូដែលគណិតវិទ្យា ដើម្បីទស្សន៍ទាយពីលក្ខណៈរូបសាស្ត្រ និងគីមីវិទ្យានៃសារធាតុ ព្រមទាំងទស្សន៍ទាយពីចល័តភាព និងទីកន្លែងដែលវានឹងទៅដល់នៅក្នុងបរិស្ថាន (ទឹក ដី ឬខ្យល់) ដោយមិនបាច់ចុះវាស់ផ្ទាល់។ | ដូចជាកម្មវិធីព្យាករណ៍អាកាសធាតុនៅលើទូរស័ព្ទដៃ ប៉ុន្តែនេះគឺជាការប្រើកុំព្យូទ័រដើម្បីព្យាករណ៍ថា តើជាតិពុលនឹងហូរទៅប្រមូលផ្តុំនៅកន្លែងណាខ្លះ។ |
| Biomagnification (ការពង្រីកបរិមាណជីវសាស្រ្ត) | ជាដំណើរការដែលកំហាប់នៃសារធាតុពុល (ដូចជាលោហៈធ្ងន់) កើនឡើងជាលំដាប់នៅតាមថ្នាក់នីមួយៗនៃខ្សែសង្វាក់អាហារ គឺនៅពេលសត្វធំស៊ីសត្វតូចៗដែលមានផ្ទុកជាតិពុលនោះក្នុងខ្លួន។ | ដូចជាត្រីតូចស៊ីសារាយមានជាតិពុល ១ ក្រាម រួចត្រីធំស៊ីត្រីតូច ១០ ក្បាល ធ្វើឱ្យត្រីធំមានជាតិពុល ១០ ក្រាមក្នុងខ្លួន ហើយចុងក្រោយមនុស្សហូបត្រីធំនោះទៀត។ |
| Lowest effect level (LEL) (កម្រិតផលប៉ះពាល់ទាបបំផុត) | ជាកម្រិតនៃកំហាប់សារធាតុពុលនៅក្នុងដីល្បាប់ ឬទឹក ដែលអាចចាប់ផ្តើមបង្កផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាន ឬរំខានដល់ពពួកសត្វដែលរស់នៅទីនោះ ទោះបីជាមិនទាន់ដល់កម្រិតធ្ងន់ធ្ងរក៏ដោយ។ | ដូចជាសម្លេងរំខានតិចតួចពីខាងក្រៅ ដែលទើបតែចាប់ផ្តើមធ្វើឱ្យអ្នកពិបាកដេកលក់បន្តិចបន្តួច។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖