Original Title: Biomass, Growth and Productivity of Seagrass; Enhalus acoroides (Linn. f) in Khung Kraben Bay, Chanthaburi, Thailand
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ជីវម៉ាស កំណើន និងផលិតភាពនៃស្មៅសមុទ្រ Enhalus acoroides (Linn. f) នៅឈូងសមុទ្រ Khung Kraben ខេត្តច័ន្ទបុរី ប្រទេសថៃ

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីជីវម៉ាស កំណើន និងផលិតភាពនៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីស្មៅសមុទ្រតំបន់ត្រូពិច ជាពិសេសប្រភេទ Enhalus acoroides ដែលរងឥទ្ធិពលពីបម្រែបម្រួលរដូវកាលនៅឈូងសមុទ្រ Khung Kraben ប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងជារៀងរាល់ខែចាប់ពីខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៩៥ ដល់ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៩៦ ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រវាស់ស្ទង់ផ្ទាល់នៅទីតាំង (In situ)។

  • ការប្រមូលផលជីវម៉ាស (Biomass Harvesting) តាមរយៈការប្រើប្រាស់ក្រឡាការ៉េសំណាកទំហំ ០,០៩ ម៉ែត្រការ៉េ។
  • វិធីសាស្ត្រចោះរន្ធលើស្លឹក (Hole-punching Method / Leaf Marking) ក្នុងក្រឡាការ៉េដែកទំហំ ០,៣ x ០,៣ ម៉ែត្រ ដើម្បីវាស់ស្ទង់អត្រាកំណើនស្លឹក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

  • ជីវម៉ាសដំណាំឈរជាមធ្យម (Average standing crop biomass) នៃស្លឹកគឺ ១៤៦,៣៧ ក្រាម(ទម្ងន់ស្ងួត)/ម៉ែត្រការ៉េ ខណៈផលិតភាពស្លឹកជាមធ្យមគឺ ៤,២៤ ក្រាម(ទម្ងន់ស្ងួត)/ម៉ែត្រការ៉េ/ថ្ងៃ ដោយមានអត្រាលូតលាស់ស្លឹក ១,៥២ សង់ទីម៉ែត្រ/ថ្ងៃ។
  • អត្រាកំណើនជាក់លាក់ (Specific growth rate) មានចន្លោះពី ២,៥ ទៅ ៤,៧% ក្នុងមួយថ្ងៃ ដែលស្មើនឹងរយៈពេលផ្លាស់ប្តូរវេន (Turnover time) ពី ២១ ទៅ ៤០ ថ្ងៃ។
  • ផលិតកម្មបឋម (Primary production) នៃស្លឹក E. acoroides មានកម្រិតខ្ពស់បំផុតនៅរដូវរងា ប៉ុន្តែបានធ្លាក់ចុះនៅរដូវក្តៅ និងរដូវវស្សា ដោយសារឥទ្ធិពលនៃពន្លឺព្រះអាទិត្យ កម្រិតជាតិប្រៃ និងការកើនឡើងនៃពពួកអេពីភីត (Epiphytes)។

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Biomass Harvesting (Quadrat Method)
ការប្រមូលផលជីវម៉ាស (តាមរយៈក្រឡាការ៉េសំណាក)
ងាយស្រួលក្នុងការប៉ាន់ស្មានជីវម៉ាសសរុប (ទាំងផ្នែកលើ និងក្រោមដី) ក្នុងតំបន់ជាក់លាក់មួយ។ ការលំបាកក្នុងការយកសំណាកផ្នែកក្រោមដី (ឫស និងមើម) ឱ្យបានត្រឹមត្រូវដោយសារការចាក់ឫសជ្រៅ ព្រមទាំងបង្កការខូចខាតដល់ស្មៅសមុទ្រផ្ទាល់។ ជីវម៉ាសដំណាំឈរជាមធ្យមនៃស្លឹកមាន ១៤៦,៣៧ ក្រាម(ទម្ងន់ស្ងួត)/ម៉ែត្រការ៉េ និងជីវម៉ាសក្រោមដី ៤៥៧ ទៅ ៩០៥ ក្រាម/ម៉ែត្រការ៉េ។
Leaf Marking (Hole-punching Method)
វិធីសាស្ត្រសម្គាល់ស្លឹក (ការចោះរន្ធ)
អាចវាស់ស្ទង់អត្រាកំណើន និងផលិតភាពស្លឹកបានយ៉ាងសុក្រឹតតាមពេលវេលា ដោយមិនចាំបាច់ដកបំផ្លាញដើមទាំងមូល។ ទាមទារការចុះទៅទីតាំងផ្ទាល់ច្រើនដង (ដើម្បីចោះ និងប្រមូលផលក្រោយ ១០-១៥ ថ្ងៃ) និងអាចធ្វើឱ្យខូចខាតស្លឹកប្រសិនបើមិនប្រុងប្រយ័ត្ន។ ផលិតភាពស្លឹកជាមធ្យម ៤,២៤ ក្រាម(ទម្ងន់ស្ងួត)/ម៉ែត្រការ៉េ/ថ្ងៃ និងអត្រាលូតលាស់ជាមធ្យម ១,៥២ សង់ទីម៉ែត្រ/ថ្ងៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍វាលសាមញ្ញៗ ប៉ុន្តែត្រូវការកម្លាំងពលកម្ម និងពេលវេលាច្រើនសម្រាប់ការចុះប្រមូលទិន្នន័យជាប្រចាំខែនៅក្នុងទឹក។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅឈូងសមុទ្រ Khung Kraben ខេត្តច័ន្ទបុរី ប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៥-១៩៩៦ ដោយផ្តោតលើប្រភេទស្មៅសមុទ្រ Enhalus acoroides។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ឆ្នេររបស់យើងមានលក្ខខណ្ឌអេកូឡូស៊ីសមុទ្រ អាកាសធាតុ និងប្រភេទស្មៅសមុទ្រស្រដៀងគ្នានឹងតំបន់សិក្សានេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងលទ្ធផលនៃការសិក្សានេះ មានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការវាយតម្លៃ និងអភិរក្សធនធានស្មៅសមុទ្រនៅកម្ពុជា។

  • ខេត្តកំពត និងកែប (Kampot and Kep Provinces): តំបន់ទាំងនេះមានសមុទ្រទឹករាក់ និងវាលស្មៅសមុទ្រធំៗ ដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រ Leaf marking ដើម្បីតាមដានសុខភាព និងផលិតភាពស្មៅសមុទ្រប្រចាំឆ្នាំ។
  • រដ្ឋបាលជលផល និងអង្គការអភិរក្ស (FiA & Conservation NGOs): អាចប្រើប្រាស់ទិន្នន័យផលិតភាពនេះជាគោល (Baseline data) ដើម្បីវាយតម្លៃពីផលប៉ះពាល់នៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ កម្រិតជាតិប្រៃ ឬការអភិវឌ្ឍតំបន់ឆ្នេរមកលើប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។
  • ការស្រាវជ្រាវបរិស្ថានវិទ្យា (Ecological Research): ជួយស្ថាប័នសិក្សាស្រាវជ្រាវយល់ដឹងពីឥទ្ធិពលនៃរដូវកាល (រដូវវស្សា និងរដូវប្រាំង) ទៅលើការលូតលាស់នៃប្រភេទ Enhalus acoroides ដែលជាជម្រកដ៏សំខាន់សម្រាប់សត្វសមុទ្រ។

សរុបមក ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រតាមដានទាំងនេះ នឹងជួយពង្រឹងការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីតំបន់ឆ្នេររបស់កម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព និងផ្អែកលើទិន្នន័យវិទ្យាសាស្ត្រពិតប្រាកដ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃបរិស្ថានវិទ្យាស្មៅសមុទ្រ: ស្វែងយល់ពីប្រភេទស្មៅសមុទ្រ (ជាពិសេស Enhalus acoroides) និងលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានដែលជះឥទ្ធិពលដល់ការលូតលាស់ ដោយប្រើប្រាស់សៀវភៅណែនាំពី Seagrass-Watch ឬឯកសាររបស់រដ្ឋបាលជលផលកម្ពុជា។
  2. រៀបចំឧបករណ៍វាល និងមន្ទីរពិសោធន៍: រៀបចំក្រឡាការ៉េដែកអ៊ីណុក (Quadrat) ម្ជុលចោះស្លឹក ព្រមទាំងទាក់ទងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីប្រើប្រាស់ទូសម្ងួត (Drying Oven) និងជញ្ជីងអេឡិចត្រូនិចដែលមានភាពសុក្រឹតខ្ពស់សម្រាប់ថ្លឹងជីវម៉ាស។
  3. ជ្រើសរើសទីតាំង និងអនុវត្តការប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់: កំណត់ទីតាំងសិក្សានៅតំបន់ឆ្នេរ (ឧ. សហគមន៍នេសាទខេត្តកំពត) រួចអនុវត្តវិធីសាស្ត្រ Hole-punching ដោយសម្គាល់ស្លឹក និងចុះទៅប្រមូលសំណាកវិញក្រោយរយៈពេល ១០ ទៅ ១៥ ថ្ងៃ។
  4. វិភាគទិន្នន័យជីវម៉ាស និងផលិតភាព: គណនាអត្រាកំណើនជាក់លាក់ (Specific Growth Rate) និងផលិតភាពស្លឹក ដោយប្រើរូបមន្តគណនាលោការីត (ln L2 - ln L1) ដែលមានបង្ហាញក្នុងអត្ថបទស្រាវជ្រាវនេះ រួចបំប្លែងទៅជាក្រាម/ម៉ែត្រការ៉េ/ថ្ងៃ។
  5. វាយតម្លៃទំនាក់ទំនងជាមួយកត្តាបរិស្ថាន: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់កម្រិតជាតិប្រៃ (Refractometer) ឧបករណ៍វាស់ពន្លឺ និងសីតុណ្ហភាពទឹក ដើម្បីភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងអថេរបរិស្ថាន និងបម្រែបម្រួលផលិតភាពស្មៅសមុទ្រតាមរដូវកាលនីមួយៗនៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Biomass (ជីវម៉ាស) ជាទម្ងន់សរុបនៃសារពាង្គកាយមានជីវិត (ដូចជារុក្ខជាតិសមុទ្រ) នៅក្នុងតំបន់កំណត់មួយ ដែលនៅក្នុងការសិក្សានេះវាត្រូវបានវាស់វែងជាទម្ងន់ស្ងួត បន្ទាប់ពីយកជាតិទឹកចេញ ដើម្បីដឹងពីបរិមាណសារធាតុសរីរាង្គពិតប្រាកដដែលរុក្ខជាតិបានផលិត។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់សាច់សុទ្ធនៃត្រីមួយកន្ត្រក បន្ទាប់ពីហាលស្ងួតអស់ជាតិទឹក ដើម្បីដឹងថាមានសាច់ប៉ុន្មានគីឡូពិតប្រាកដ។
Specific growth rate (អត្រាកំណើនជាក់លាក់) ជាមេគុណដែលបង្ហាញពីល្បឿននៃការផលិតកោសិកា ឬផ្នែកថ្មីៗរបស់រុក្ខជាតិ ដោយធៀបទៅនឹងទំហំ ឬបរិមាណជីវម៉ាសដើមដែលវាមានស្រាប់ ក្នុងរយៈពេលណាមួយ (គិតជាភាគរយក្នុងមួយថ្ងៃ)។ ដូចជាការគណនាភាគរយនៃការប្រាក់ប្រចាំខែ ដែលអ្នកទទួលបានធៀបនឹងប្រាក់ដើមសរុបដែលអ្នកមានក្នុងគណនីធនាគារ។
Turnover time (រយៈពេលផ្លាស់ប្តូរវេន) ជារយៈពេលគិតជាថ្ងៃ ដែលរុក្ខជាតិមួយត្រូវការដើម្បីផលិតស្លឹកថ្មីមកជំនួសជីវម៉ាសស្លឹកចាស់ដែលចាស់ជរា ឬជ្រុះចេញទាំងស្រុង ពោលគឺការប្តូរថ្មី១០០%។ ដូចជារយៈពេលដែលហាងមួយលក់ទំនិញក្នុងឃ្លាំងអស់ ហើយត្រូវនាំចូលទំនិញថ្មីមកដាក់បំពេញក្នុងឃ្លាំងវិញទាំងស្រុង។
Epiphytes (អេពីភីត) ជាសារពាង្គកាយ (ដូចជាសារាយសមុទ្រតូចៗ ឬបាក់តេរី) ដែលដុះតោងរស់នៅលើផ្ទៃនៃស្លឹកស្មៅសមុទ្រ។ ការកើនឡើងនៃអេពីភីតអាចរារាំងពន្លឺព្រះអាទិត្យ ធ្វើឱ្យការធ្វើរស្មីសំយោគធ្លាក់ចុះ និងធ្វើឱ្យស្លឹកស្មៅសមុទ្រឆាប់ខូច។ ដូចជាស្លែដែលដុះតោងក្រាស់ៗលើដំបូលផ្ទះ ដែលធ្វើឱ្យខូចសោភ័ណភាព និងធ្វើឱ្យដំបូលឆាប់ពុកផុយ។
Quadrat (ក្រឡាការ៉េសំណាក) ជាឧបករណ៍រាងការ៉េ (ច្រើនធ្វើពីដែកអ៊ីណុក ឬប្លាស្ទិក) ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវដាក់ទម្លាក់លើបាតសមុទ្រ ដើម្បីកំណត់ព្រំដែនតំបន់គំរូមួយឱ្យបានច្បាស់លាស់ (ឧ. ទំហំ ០,៣ × ០,៣ ម៉ែត្រ) សម្រាប់ការរាប់ចំនួនដើម ឬប្រមូលសំណាកជីវម៉ាសប្រកបដោយស្តង់ដារ។ ដូចជាការយកកន្ត្រងទៅគ្របលើដី ដើម្បីរាប់មើលថាតើមានស្រមោចប៉ុន្មានក្បាលនៅក្នុងរង្វង់កន្ត្រងនោះ ជាជាងការដើររាប់ស្រមោចពេញមួយវាល។
Hole-punching method (វិធីសាស្ត្រចោះរន្ធលើស្លឹក) ជាបច្ចេកទេសសម្រាប់វាស់អត្រាលូតលាស់ស្លឹក ដោយចោះរន្ធតូចមួយធ្វើជាសញ្ញាសម្គាល់នៅជិតគល់ស្លឹក ហើយក្រោយរយៈពេលកំណត់មួយ (១០-១៥ថ្ងៃ) គេវាស់ចម្ងាយដែលរន្ធនោះបានរំកិលឡើងលើ ដើម្បីដឹងថាស្លឹកបានលូតលាស់វែងជាងមុនប៉ុន្មានសង់ទីម៉ែត្រ។ ដូចជាការគូសគំនូសនៅលើជញ្ជាំងក្បែរក្បាលក្មេង ដើម្បីវាស់កម្ពស់ ហើយប៉ុន្មានខែក្រោយមក ត្រឡប់មកវាស់គម្លាតពីគំនូសចាស់ដើម្បីដឹងថាក្មេងលូតបានប៉ុន្មាន។
Enhalus acoroides (ស្មៅសមុទ្រ Enhalus acoroides) ជាប្រភេទស្មៅសមុទ្រតំបន់ត្រូពិចដែលមានទំហំធំជាងគេ និងមានស្លឹកវែងៗដូចខ្សែបូ។ វាដុះនៅតាមតំបន់ឆ្នេរទឹករាក់ និងមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការស្រូបយកកាបូន និងធ្វើជាជម្រកសម្រាប់សត្វសមុទ្រ។ ដូចជាគុម្ពស្មៅដំរីដែលដុះខ្ពស់ៗនៅលើគោក ជាកន្លែងដែលសត្វល្អិត និងសត្វតូចៗយកជាជម្រក និងលាក់ខ្លួនពីសត្រូវ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖