បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះវាយតម្លៃពីបញ្ហាប្រឈមនិងកម្រិតនៃនិរន្តរភាពនៃប្រព័ន្ធផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាតនៅតំបន់ជនបទក្នុងទីក្រុង Hai Phong ដែលមានរោងចក្រមួយចំនួនធំកំពុងដំណើរការក្នុងស្ថានភាពមិនមានប្រសិទ្ធភាព។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រសិក្សាពីឯកសារ និងការវាយតម្លៃលើលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យចំនួន ៦ ដោយផ្អែកលើមាត្រដ្ឋាន Likert ៣ ចំណុចដើម្បីវាស់ស្ទង់កម្រិតនិរន្តរភាព។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Multi-Criteria Assessment Method (6 Criteria with 3-point Likert Scale) វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃពហុលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ (ប្រើមាត្រដ្ឋាន Likert ៣ ចំណុច) |
ផ្តល់ការវាយតម្លៃគ្រប់ជ្រុងជ្រោយលើទិដ្ឋភាពបច្ចេកទេស ហិរញ្ញវត្ថុ និងធនធានមនុស្ស ដែលអនុញ្ញាតឱ្យកំណត់ចំណុចខ្សោយជាក់លាក់របស់ប្រព័ន្ធទឹក។ | ទាមទារទិន្នន័យលម្អិតពីប្រតិបត្តិការរោងចក្រនីមួយៗ ហើយអាចមានភាពលំអៀងប្រសិនបើវាយតម្លៃដោយផ្អែកលើតែរបាយការណ៍របស់ម្ចាស់អាជីវកម្ម។ | ប្រព័ន្ធទឹកស្អាតទទួលបានពិន្ទុ ១២,៩/១៨ (កម្រិតនិរន្តរភាពមធ្យម) ដោយបញ្ហាធំបំផុតគឺសមត្ថភាពរោងចក្រ និងហិរញ្ញវត្ថុ។ |
| Coverage-based Assessment (Traditional Statistical Reporting) ការវាយតម្លៃផ្អែកលើការគ្របដណ្ដប់សេវា (ការរាយការណ៍ស្ថិតិជាប្រពៃណី) |
ងាយស្រួលក្នុងការប្រមូលទិន្នន័យ និងបង្ហាញជាតួលេខរួម ដែលល្អសម្រាប់ការបង្ហាញពីសមិទ្ធផលនៃគោលនយោបាយរដ្ឋ។ | មិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីគុណភាពសេវាកម្ម ហានិភ័យហិរញ្ញវត្ថុ ឬរោងចក្រដែលដំណើរការមិនមានប្រសិទ្ធភាព និងក្ស័យធនឡើយ។ | បង្ហាញត្រឹមថា ៩២,១% នៃគ្រួសារមានទឹកប្រើប្រាស់ ប៉ុន្តែមិនបានបង្ហាញថារោងចក្រ ៣០ បានបិទទ្វារ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះពឹងផ្អែកជាចម្បងលើការសិក្សាឯកសារ និងទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំពីរដ្ឋាភិបាល ដោយមិនទាមទារធនធានបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ ឬការចុះស្ទង់មតិទ្រង់ទ្រាយធំនោះទេ។
ការសិក្សានេះធ្វើឡើងនៅទីក្រុង Hai Phong ប្រទេសវៀតណាម ដោយផ្អែកស្ទើរតែទាំងស្រុងលើរបាយការណ៍ផ្លូវការរបស់រដ្ឋាភិបាល។ ការមិនមានបញ្ចូលទិន្នន័យបឋមពីការស្ទង់មតិប្រជាជន ដែលជាអ្នកប្រើប្រាស់ផ្ទាល់ អាចធ្វើឱ្យលទ្ធផលមានភាពលំអៀង ឬបិទបាំងបញ្ហាគុណភាពទឹកជាក់ស្តែងនៅតាមខ្នងផ្ទះ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការពឹងផ្អែកតែលើរបាយការណ៍របស់អាជ្ញាធរ ដោយមិនផ្ទៀងផ្ទាត់ជាមួយសហគមន៍ អាចធ្វើឱ្យការវាយតម្លៃនិរន្តរភាពខុសពីការពិត។
វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃនេះមានសារៈសំខាន់ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់វិស័យផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាតនៅតាមតំបន់ជនបទនៃប្រទេសកម្ពុជា។
ការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាយតម្លៃនេះនឹងជួយឱ្យអ្នកធ្វើគោលនយោបាយនៅកម្ពុជាអាចកំណត់គោលដៅជួយសង្គ្រោះរោងចក្រទឹកដែលខ្សោយហិរញ្ញវត្ថុ និងធានាថាការវិនិយោគថ្មីៗមិនក្លាយជាគម្រោងបរាជ័យក្នុងរយៈពេលវែង។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Likert's 3-point scale (មាត្រដ្ឋាន Likert ៣ ចំណុច) | វិធីសាស្ត្រវាស់ស្ទង់កម្រិតនៃការវាយតម្លៃទៅលើលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យណាមួយ ដោយបែងចែកជា ៣ កម្រិត (ឧទាហរណ៍៖ មិនមាននិរន្តរភាព មាននិរន្តរភាពកម្រិតមធ្យម និងមាននិរន្តរភាព) ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការប្រមូលនិងវិភាគទិន្នន័យជាតួលេខ។ | ដូចជាការឱ្យផ្កាយវាយតម្លៃសេវាកម្ម ដោយជ្រើសរើសរវាងជម្រើស៣ គឺ "អាក្រក់" "មធ្យម" ឬ "ល្អ"។ |
| Cost recovery (ការប្រមូលថ្លៃដើមត្រឡប់មកវិញ) | ស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុដែលរោងចក្រ ឬអាជីវកម្មអាចរកចំណូលបានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទូទាត់លើការចំណាយប្រតិបត្តិការប្រចាំថ្ងៃរបស់ខ្លួន ដោយមិនមានការខាតបង់ប្រាក់ ប៉ុន្តែក៏មិនទាន់ទទួលបានប្រាក់ចំណេញនោះដែរ។ | ដូចជាការលក់នំដែលចំណាយដើមទុន ១ ម៉ឺនរៀល ហើយលក់ដាច់អស់បានប្រាក់ ១ ម៉ឺនរៀលមកវិញគត់។ |
| Design capacity (សមត្ថភាពរចនា / សមត្ថភាពផលិតតាមស្តង់ដារ) | បរិមាណអតិបរមានៃទឹកស្អាតដែលរោងចក្រមួយត្រូវបានរចនានិងសាងសង់ឡើងដើម្បីផលិតបានក្នុងមួយថ្ងៃ ក្នុងស្ថានភាពប្រតិបត្តិការដែលដំណើរការល្អបំផុតដោយគ្មានបញ្ហាបច្ចេកទេស។ | ដូចជាចំណុះអតិបរមានៃធុងទឹកមួយដែលអាចផ្ទុកទឹកបាន ១០០ លីត្រ ប្រសិនបើយើងចាក់វាឱ្យពេញប្រៀប។ |
| Policy of socializing (គោលនយោបាយសង្គមូបនីយកម្ម) | គោលនយោបាយរបស់រដ្ឋក្នុងការកៀរគរនិងលើកទឹកចិត្តឱ្យមានការចូលរួមវិនិយោគទុនពីវិស័យឯកជន អាជីវកម្ម និងប្រជាពលរដ្ឋ ជំនួសឱ្យការផ្អែកលើការប្រើប្រាស់ថវិការដ្ឋទាំងស្រុង ដើម្បីអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធផ្គត់ផ្គង់ទឹក។ | ដូចជាការរៃអង្គាសប្រាក់ពីអ្នកភូមិនិងសប្បុរសជនដើម្បីសាងសង់សាលាឃុំ ជំនួសឱ្យការរង់ចាំតែលុយពីរដ្ឋាភិបាល។ |
| Water transfer stations (ស្ថានីយផ្ទេរទឹក / ស្ថានីយបូមទឹកបន្ត) | ទីតាំងដែលពីមុនជារោងចក្រផលិតទឹកស្អាតខ្នាតតូច ប៉ុន្តែក្រោយមកត្រូវបានប្តូរទៅជាកន្លែងត្រឹមតែស្តុកនិងបូមបញ្ជូនទឹកស្អាតបន្តពីរោងចក្រធំៗនៅទីក្រុង ទៅកាន់បណ្តាញចែកចាយនៅតាមតំបន់ជនបទវិញ។ | ដូចជាឃ្លាំងស្តុកទំនិញបោះដុំនៅតាមខេត្ត ដែលទទួលទំនិញពីរោងចក្រធំនៅរាជធានី រួចចែកចាយបន្តទៅតាមតូបលក់រាយ។ |
| National Technical Standards (ស្តង់ដារបច្ចេកទេសជាតិ) | បទដ្ឋាននិងសូចនាករគុណភាពទឹកជាផ្លូវការដែលកំណត់ដោយរដ្ឋាភិបាល (ដូចជា QCVN01 ឬ QCVN02) ដើម្បីធានាថាទឹកដែលផលិតចេញមកគ្មានសារធាតុពុល គ្មានមេរោគ និងមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ ឬផឹកដោយផ្ទាល់។ | ដូចជាវិញ្ញាបនបត្របញ្ជាក់គុណភាពចំណីអាហារ ដែលធានាថាអាហារនោះមានអនាម័យនិងមិនធ្វើឱ្យយើងឈឺពេលបរិភោគ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
