Original Title: Evaluating efficacy of preoperative skin preparation with 2% chlorhexidine gluconate and 70% alcohol for reducing bacterial bioburden in dogs
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2025.59.4.09
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការរៀបចំស្បែកមុនពេលវះកាត់ដោយប្រើ 2% Chlorhexidine Gluconate និង 70% Alcohol សម្រាប់ការកាត់បន្ថយបន្ទុកបាក់តេរីក្នុងសត្វឆ្កែ

ចំណងជើងដើម៖ Evaluating efficacy of preoperative skin preparation with 2% chlorhexidine gluconate and 70% alcohol for reducing bacterial bioburden in dogs

អ្នកនិពន្ធ៖ Nithida Boonwittaya (Surgery Unit, Kasetsart University Veterinary Teaching Hospital, Faculty of Veterinary Medicine, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand), Chompoonek Yurayart (Department of Microbiology and Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand), Saroch Kaewmanee (Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand), Taksaon Duangurai (Department of Companion Animal Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Veterinary Medicine

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ អត្ថបទស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងដោះស្រាយបញ្ហានៃការឆ្លងមេរោគនៅកន្លែងវះកាត់ (SSIs) ក្នុងសត្វឆ្កែ ដោយវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃពិធីការរៀបចំស្បែកមុនពេលវះកាត់ក្នុងការកាត់បន្ថយបន្ទុកបាក់តេរី រួមទាំងប្រភេទបាក់តេរីដែលស៊ាំនឹងថ្នាំច្រើនប្រភេទ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់សត្វឆ្កែចំនួន ១០ ក្បាល ដើម្បីអនុវត្តពិធីការរៀបចំស្បែកស្តង់ដារ ដោយប្រមូលសំណាកបាក់តេរីនៅពេលវេលាផ្សេងៗគ្នាដើម្បីធ្វើការវិភាគ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Initial Skin Cleansing (Pre-antiseptic)
ការសម្អាតស្បែកបឋម (មុនប្រើថ្នាំសម្លាប់មេរោគ)
ជួយកម្ចាត់ធូលីដី ប្រេង និងកខ្វក់លើផ្ទៃស្បែកបានយ៉ាងល្អ។ វាជាជំហានដំបូងដ៏សំខាន់ដែលជួយឱ្យថ្នាំសម្លាប់មេរោគជ្រាបចូលបានល្អ។ មិនអាចសម្លាប់បាក់តេរីបានទេ ដែលបន្សល់ទុកចំនួនបាក់តេរីយ៉ាងច្រើននៅលើស្បែក (ឧទាហរណ៍ Staphylococcus pseudintermedius)។ មានបន្ទុកបាក់តេរីខ្ពស់ជាមធ្យម ៨១,៥០០ CFU/mL មុនពេលប្រើថ្នាំសម្លាប់មេរោគ។
2% Chlorhexidine Gluconate + 70% Alcohol (CHG-Alc)
ការប្រើ 2% Chlorhexidine Gluconate រួមជាមួយ 70% Alcohol
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការសម្លាប់បាក់តេរីបានលឿន និងមានសកម្មភាពការពារការលូតលាស់ឡើងវិញបានយូរម៉ោង។ ងាយស្រួលប្រើប្រាស់ដោយគ្រាន់តែបាញ់លើស្បែក។ ទាមទារការរង់ចាំរយៈពេល ៣ នាទីទើបថ្នាំមានប្រសិទ្ធភាពអតិបរមា ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់ការគ្រប់គ្រងពេលវេលាសន្លប់។ អាចមានប្រតិកម្មអាឡែហ្ស៊ីកម្រចំពោះសត្វមួយចំនួន។ កាត់បន្ថយបាក់តេរី >៩៩% ភ្លាមៗ និងរក្សាបាន ០ CFU/mL រហូតដល់ ៦០ នាទីក្រោយការលាបថ្នាំ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់សម្ភារៈមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រ និងថ្នាំសម្លាប់មេរោគក្នុងតម្លៃសមរម្យ ប៉ុន្តែទាមទារឧបករណ៍ទំនើបមួយចំនួនសម្រាប់ការវិភាគស៊ីជម្រៅ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងទីក្រុងបាងកក ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់គំរូសត្វឆ្កែចំនួនតែ ១០ ក្បាលប៉ុណ្ណោះ។ ទំហំគំរូតូច និងការផ្តោតលើទីតាំងភូមិសាស្ត្រតែមួយ អាចមិនឆ្លុះបញ្ចាំងពេញលេញពីទម្រង់បាក់តេរី និងភាពស៊ាំថ្នាំដែលអាចមាននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ទោះជាយ៉ាងណាក្តី ដោយសារកម្ពុជា និងថៃមានអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នា លទ្ធផលនេះនៅតែមានតម្លៃខ្ពស់សម្រាប់ការអនុវត្តក្នុងគ្លីនិក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រប្រើថ្នាំសម្លាប់មេរោគនេះមានប្រយោជន៍ ចំណាយតិច និងងាយស្រួលអនុវត្តខ្លាំងណាស់សម្រាប់វិស័យពេទ្យសត្វនៅប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់ CHG រួមជាមួយ Alcohol គឺជាដំណោះស្រាយដ៏សាមញ្ញ តែផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ដែលគ្លីនិកពេទ្យសត្វនៅកម្ពុជាគួរតែអនុវត្តជាស្តង់ដារដើម្បីសុវត្ថិភាពសត្វពេលវះកាត់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំពិធីការសម្អាតស្បែកមុនវះកាត់: កោសរោមសត្វ និងសម្អាតផ្ទៃស្បែកដោយប្រើសាប៊ូអព្យាក្រឹត (Neutral Detergent) រួចលាងជម្រះនិងជូតឱ្យស្ងួតមុននឹងប្រើថ្នាំសម្លាប់មេរោគ។
  2. អនុវត្តការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់មេរោគ: បាញ់សូលុយស្យុងដែលមាន 2% Chlorhexidine Gluconate និង 70% Alcohol ឱ្យសព្វកន្លែងវះកាត់ រួចទុកចោលរយៈពេល ៣ នាទីឱ្យថ្នាំសម្លាប់មេរោគបានពេញលេញ។
  3. សិក្សាពីវិធីសាស្ត្រប្រមូលសំណាក: ប្រើប្រាស់កប្បាសគ្មានមេរោគ (Sterile Cotton Swab) ត្រដុសយកសំណាកពីលើស្បែកសត្វ នៅមុនពេលនិងក្រោយពេលប្រើថ្នាំសម្លាប់មេរោគ ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផល។
  4. បណ្តុះ និងរាប់ចំនួនបាក់តេរី: យកសំណាកទៅបណ្តុះលើចាន Blood AgarMacConkey Agar ទុករយៈពេល ៤៨ ម៉ោង រួចគណនាចំនួនបាក់តេរីជា CFU/mL ដើម្បីបញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពថ្នាំ។
  5. វាយតម្លៃភាពស៊ាំនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច: ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Disk Diffusion លើ Mueller-Hinton agar ដើម្បីធ្វើតេស្តរកមើលបាក់តេរីដែលស៊ាំនឹងថ្នាំច្រើនប្រភេទ (MDR strains)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Surgical site infections (ការឆ្លងមេរោគនៅកន្លែងវះកាត់) ជាការឆ្លងមេរោគដែលកើតឡើងនៅក្នុងផ្នែកនៃរាងកាយដែលត្រូវបានធ្វើការវះកាត់ ដែលជារឿយៗបណ្តាលមកពីបាក់តេរីដែលរស់នៅលើស្បែកផ្ទាល់ជ្រៀតចូលតាមមុខរបួស។ ដូចជារបួសដែលក្លាយជាដំបៅមានខ្ទុះដោយសារមានមេរោគចូលតាមមុខកាំបិតពេលវះកាត់។
Chlorhexidine gluconate (ក្លរហិចស៊ីឌីន គ្លុយកូណាត / ថ្នាំសម្លាប់មេរោគលើស្បែក) ជាប្រភេទសារធាតុគីមីប្រឆាំងនឹងមេរោគ (Antiseptic) ដែលមានសមត្ថភាពសម្លាប់បាក់តេរីបានយ៉ាងទូលំទូលាយ ដោយវាទៅបំផ្លាញភ្នាសកោសិការបស់មេរោគ និងមានសកម្មភាពតោងជាប់នៅលើស្បែកដើម្បីការពារបានយូរម៉ោង។ ដូចជាថ្នាំការពារមួយស្រទាប់ដែលលាបលើស្បែក ដើម្បីសម្លាប់និងទប់ស្កាត់មិនឱ្យមេរោគលូតលាស់ឡើងវិញបានយ៉ាងយូរ។
Bacterial bioburden (បន្ទុកបាក់តេរី) ចំនួនសរុបនៃបាក់តេរីដែលរស់នៅលើផ្ទៃណាមួយ ដូចជាលើផ្ទៃស្បែកសត្វមុនពេលធ្វើការសម្អាត ឬមុនពេលប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់មេរោគ។ ដូចជាការរាប់ចំនួនកងទ័ពសត្រូវ (មេរោគ) ដែលកំពុងលាក់ខ្លួននៅលើសមរភូមិ (ស្បែក) មុនពេលយើងទម្លាក់គ្រាប់បែក (ថ្នាំសម្លាប់មេរោគ)។
Staphylococcus pseudintermedius (បាក់តេរី ស្តាហ្វីឡូកូកឹស ស៊ូដាំងទែរមេឌ្យូស) ជាប្រភេទបាក់តេរីដែលរស់នៅជាធម្មតាលើស្បែកសត្វឆ្កែ ប៉ុន្តែវាអាចបង្កជាជំងឺឆ្លងធ្ងន់ធ្ងរនៅពេលដែលស្បែកមានរបួស ឬរងការវះកាត់ ហើយវាងាយនឹងបំប្លែងខ្លួនឱ្យស៊ាំនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច។ ដូចជាអ្នកជិតខាងដែលធម្មតាមិនរករឿង តែពេលរបងផ្ទះយើងបាក់ (របួសស្បែក) គេនឹងឆ្លៀតឱកាសចូលមកលួចទ្រព្យសម្បត្តិ និងបង្កបញ្ហាធំ។
Multidrug-resistant (ភាពស៊ាំនឹងថ្នាំច្រើនប្រភេទ) ស្ថានភាពដែលបាក់តេរីវិវឌ្ឍខ្លួនអាចទប់ទល់ និងមិនងាប់ដោយសារថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចចាប់ពី ៣ ប្រភេទផ្សេងគ្នាឬច្រើនជាងនេះ ដែលធ្វើឱ្យគ្រូពេទ្យជួបការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការព្យាបាលការឆ្លងមេរោគ។ ដូចជាសត្រូវដែលពាក់អាវក្រោះការពារគ្រាប់កាំភ្លើងច្រើនប្រភេទ ធ្វើឱ្យយើងពិបាកនឹងបាញ់ទម្លុះដើម្បីកម្ចាត់ពួកគេ។
Colony-forming units (ឯកតាកំណត់ចំនួនបាក់តេរី) ជារង្វាស់ដែលគេប្រើក្នុងមីក្រូជីវសាស្ត្រដើម្បីប៉ាន់ប្រមាណចំនួនកោសិកាបាក់តេរីដែលមានជីវិត និងអាចបន្តពូជបង្កើតជាកូឡូនី (ចង្កោម) ដែលអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេនៅលើចានបណ្តុះ។ ដូចជាការរាប់ចំនួនគ្រួសារបាក់តេរីដែលបានសាងសង់ភូមិរស់នៅលើចានពិសោធន៍។
MALDI-TOF MS (ម៉ាស៊ីនវិភាគម៉ាស និងពេលវេលាហោះហើរ) ជាបច្ចេកវិទ្យាវិភាគទំនើបដែលប្រើកាំរស្មីឡាស៊ែរដើម្បីបំបែកម៉ូលេគុល និងវាស់ពេលវេលាដែលម៉ូលេគុលនោះហោះទៅដល់ឧបករណ៍ចាប់សញ្ញា ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទបាក់តេរីបានយ៉ាងរហ័សនិងច្បាស់លាស់បំផុត។ ដូចជាម៉ាស៊ីនស្កេនក្រសែភ្នែក ឬស្នាមម្រាមដៃ ដែលអាចប្រាប់យើងភ្លាមៗថាឧក្រិដ្ឋជន (មេរោគ) នោះមានឈ្មោះអ្វី។
Disk diffusion method (វិធីសាស្ត្រតេស្តភាពស៊ាំថ្នាំដោយបន្ទះឌីស) ជាវិធីសាស្ត្រមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីសាកល្បងប្រសិទ្ធភាពថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច ដោយដាក់បន្ទះក្រដាសតូចៗមានផ្ទុកថ្នាំលើចានបណ្តុះបាក់តេរី រួចវាស់អង្កត់ផ្ចិតរង្វង់ដែលបាក់តេរីមិនអាចលូតលាស់បាន។ ដូចជាការដាក់ថ្នាំបំពុលជុំវិញសំបុកស្រមោច រួចចាំមើលថាស្រមោចខ្លាចមិនហ៊ានដើរចូលក្បែរថ្នាំនោះក្នុងចម្ងាយប៉ុន្មាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖