Original Title: Impact of Trichloroethylene Exposure on Micronucleus Frequency as a Result of Industrial Exposure
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ផលប៉ះពាល់នៃការប៉ះពាល់នឹងសារធាតុ Trichloroethylene ទៅលើប្រេកង់នៃមីក្រូណុយក្លេអ៊ែរដែលជាលទ្ធផលនៃការប៉ះពាល់ក្នុងវិស័យឧស្សាហកម្ម

ចំណងជើងដើម៖ Impact of Trichloroethylene Exposure on Micronucleus Frequency as a Result of Industrial Exposure

អ្នកនិពន្ធ៖ Siriporn Singthong (Kasetsart University), Pannee Pakkong (Kasetsart University), Kantima Choosang (Rangsit University), Sarinya Wongsanit (Thailand Institute of Nuclear Technology)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2014 Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Occupational Health and Toxicology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃហានិភ័យសុខភាពនិងការខូចខាតក្រូម៉ូសូម (Genotoxicity) ទៅលើកម្មកររោងចក្រដែលស្រូបយកសារធាតុរំលាយគីមី Trichloroethylene (TCE) កំឡុងពេលបំពេញការងារ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានធ្វើការប្រៀបធៀបរវាងកម្មករដែលប៉ះពាល់ផ្ទាល់នឹងសារធាតុគីមីចំនួន ៦៤ នាក់ និងក្រុមត្រួតពិនិត្យដែលមានសុខភាពល្អចំនួន ៦៣ នាក់ ដោយវាស់ស្ទង់កម្រិតសារធាតុពុលក្នុងរាងកាយ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Cytokinesis-block micronucleus (CBMN) assay
ការធ្វើតេស្តមីក្រូណុយក្លេអ៊ែរដោយរារាំងការបំបែកកោសិកា
ជាវិធីសាស្ត្រងាយស្រួល លឿន និងមានភាពរសើបខ្ពស់ (sensitive) ក្នុងការវាយតម្លៃហានិភ័យនៃការខូចខាតក្រូម៉ូសូមធៀបនឹងការវិភាគ metaphase ធម្មតា។ វាមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការវាស់ស្ទង់ស្ថិរភាពហ្សែនមនុស្ស (Genetic instability)។ ទាមទារការបណ្តុះកោសិកា (cell culture) រយៈពេលយូររហូតដល់ ៧២ ម៉ោង និងត្រូវប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីមួយចំនួនដូចជា Cytochalasin B ដែលតម្រូវឱ្យមានការប្រុងប្រយ័ត្ន។ រកឃើញប្រេកង់មីក្រូណុយក្លេអ៊ែរខ្ពស់ចំពោះកម្មករដែលប៉ះពាល់នឹង TCE (៥,៥៣ ± ០,៧១ ក្នុង ១០០០ កោសិកា) ធៀបនឹងក្រុមត្រួតពិនិត្យ (៣,៦៥ ± ០,៣៤) ដែលបញ្ជាក់ពីកម្រិតគ្រោះថ្នាក់។
Gas chromatography-electron capture detection (GC-ECD)
ការវិភាគតាមរយៈម៉ាស៊ីន Gas Chromatography-Electron Capture Detection
អាចវាស់ស្ទង់កម្រិតសារធាតុ Trichloroacetic acid (TCA) ក្នុងទឹកនោមបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយមានកម្រិតកំណត់រកឃើញ (Limit of detection) ទាបត្រឹម 0.139 mg/L។ ទាមទារឧបករណ៍វិភាគកម្រិតខ្ពស់ដែលមានតម្លៃថ្លៃ ព្រមទាំងត្រូវការអ្នកជំនាញបច្ចេកទេសច្បាស់លាស់ក្នុងការបញ្ជាម៉ាស៊ីន និងរៀបចំគំរូ។ រកឃើញកម្រិតមធ្យមនៃសារធាតុ TCA ក្នុងទឹកនោមរបស់កម្មករដែលប៉ះពាល់គឺ ១៦,១០ mg/L ធៀបនឹងក្រុមត្រួតពិនិត្យដែលមិនប៉ះពាល់មានត្រឹម ៦,២១ mg/L។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍វិភាគគីមីកម្រិតខ្ពស់ និងសារធាតុគីមីជីវសាស្ត្រសម្រាប់ការបណ្តុះកោសិកា និងការវិភាគទឹកនោមនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងរោងចក្រផលិតនាឡិកាចំនួនបី ក្នុងទីក្រុងបាងកក ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើកម្មករចំនួន ១២៧ នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះអាចមានការកម្រិតដោយសារវាផ្តោតតែលើឧស្សាហកម្មមួយប្រភេទ និងមានទំហំគំរូតូច។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព័ត៌មាននេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងដោយសារកម្ពុជាមានរោងចក្រឧស្សាហកម្មកាត់ដេរ និងផលិតកម្មផ្សេងៗជាច្រើនដែលតែងតែប្រើប្រាស់សារធាតុរំលាយគីមី (solvents) ស្រដៀងគ្នានេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រតាមដានជីវសាស្ត្រ (Biomonitoring) ទាំងនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការវាយតម្លៃហានិភ័យសុខភាពកម្មករនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រ CBMN និងការវិភាគទឹកនោម នឹងជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺមហារីក និងកែលម្អសុវត្ថិភាពការងារនៅក្នុងវិស័យឧស្សាហកម្មដែលកំពុងរីកចម្រើននៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃហ្សែនពុលវិទ្យា: ស្វែងយល់ពីរបៀបដែលសារធាតុគីមីធ្វើឱ្យខូចខាត DNA របស់មនុស្ស ដោយអានអត្ថបទស្រាវជ្រាវអំពី Cytokinesis-block micronucleus (CBMN) assay និង Chromosome Aberrations
  2. ស្ទាត់ជំនាញលើការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វិភាគគីមី: សិក្សាពីគោលការណ៍ដំណើរការរបស់ម៉ាស៊ីន Gas Chromatography-Electron Capture Detection (GC-ECD) និងបច្ចេកទេស Headspace សម្រាប់វិភាគសារធាតុរំលាយសរីរាង្គ (VOCs) ដែលហើរបានក្នុងសំណាកទឹកនោម។
  3. អនុវត្តបច្ចេកទេសបណ្តុះកោសិកា: រៀនអនុវត្តបច្ចេកទេសបណ្តុះកោសិកាឈាមស (Lymphocytes) នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ជីវសាស្ត្រ ដោយប្រើប្រាស់ RPMI 1640 medium និងសារធាតុ Cytochalasin B ដើម្បីបង្កើតកោសិកា Binucleated ។
  4. វិភាគទិន្នន័យជីវស្ថិតិ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR programming ដើម្បីធ្វើការវិភាគទំនាក់ទំនង (Correlation analysis) រវាងកម្រិតនៃការប៉ះពាល់សារធាតុគីមី (TCA) និងការប្រែប្រួលហ្សែន (Micronucleus) ព្រមទាំងកត្តារួមផ្សំដូចជាអាយុ និងភេទ។
  5. រៀបចំគម្រោងស្រាវជ្រាវផ្ទាល់លើវិស័យឧស្សាហកម្ម: សរសេរសំណើគម្រោងស្រាវជ្រាវ (Research Proposal) ដោយសហការជាមួយរោងចក្រក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស (SEZs) នៅកម្ពុជា ដើម្បីប្រមូលសំណាកទឹកនោម និងឈាមដោយគោរពតាមក្រមសីលធម៌ស្រាវជ្រាវវេជ្ជសាស្ត្រ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Trichloroethylene (TCE) (ទ្រីក្លរ៉ូអេទីឡែន) ជាសារធាតុគីមីសរីរាង្គងាយហើរដែលគេនិយមប្រើប្រាស់ក្នុងឧស្សាហកម្មសម្រាប់លាងសម្អាតជាតិខ្លាញ់ ឬប្រេងលើលោហៈ (degreaser) ដែលការស្រូបយកចំហាយរបស់វាអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាព និងបំផ្លាញសេនេទិច (ហ្សែន)។ ដូចជាសាប៊ូទឹកកាត់ខ្លាំងម្យ៉ាងដែលគេប្រើសម្រាប់លាងសម្អាតម៉ាស៊ីន ប៉ុន្តែវាបញ្ចេញចំហាយពុលដែលយើងអាចដកដង្ហើមចូលរាងកាយដោយមិនដឹងខ្លួន។
Micronucleus (មីក្រូណុយក្លេអ៊ែរ) ជាដុំណុយក្លេអ៊ែរតូចៗដែលកើតឡើងពីបំណែកក្រូម៉ូសូម ឬក្រូម៉ូសូមទាំងមូលដែលមិនបានចូលរួមជាមួយកោសិកាកូនក្នុងអំឡុងពេលកោសិកាបំបែកខ្លួន (mitosis)។ កំណើននៃការកកើតរបស់វា គឺជាសញ្ញាបញ្ជាក់ពីការខូចខាត DNA នៅក្នុងរាងកាយ។ ដូចជាកម្ទេចកំទីឥដ្ឋដែលជ្រុះចេញពីប្លង់ផ្ទះពេលជាងកំពុងសាងសង់ ដែលការមានកម្ទេចកំទីច្រើនបង្ហាញថាដំណើរការសាងសង់នោះមានបញ្ហាឬរងការខូចខាត។
Cytokinesis-block micronucleus (CBMN) assay (ការធ្វើតេស្តមីក្រូណុយក្លេអ៊ែរដោយរារាំងការបំបែកកោសិកា) ជាបច្ចេកទេសក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលគេប្រើសារធាតុគីមីមួយប្រភេទ (Cytochalasin B) ដើម្បីបញ្ឈប់កោសិកាមិនឱ្យបំបែកខ្លួនដាច់ពីគ្នា បន្ទាប់ពីវាបានបង្កើតណុយក្លេអ៊ែរពីររួចរាល់ ដើម្បីងាយស្រួលរាប់ចំនួនមីក្រូណុយក្លេអ៊ែរដែលខូចខាតនៅក្នុងកោសិកាតែមួយ។ ដូចជាការចុចប៉ូតុង 'ផ្អាក' (Pause) វីដេអូនៅពេលដែលកោសិកាកំពុងបំបែកជាពីរ ដើម្បីឲ្យគ្រូពេទ្យមានពេលពិនិត្យមើលកំហុសឆ្គងនៅខាងក្នុងវាបានច្បាស់លាស់។
Trichloroacetic acid (TCA) (អាស៊ីតទ្រីក្លរ៉ូអាសេទិក) ជាសារធាតុបំប្លែងចេញ (metabolite) ដែលរាងកាយផលិតឡើងបន្ទាប់ពីបានស្រូបយកសារធាតុ Trichloroethylene ហើយវាត្រូវបានបញ្ចេញចោលតាមទឹកនោម ដែលគេអាចវាស់ស្ទង់វាដើម្បីដឹងពីកម្រិតនៃការប៉ះពាល់នឹងជាតិពុលនេះ។ ដូចជាផ្សែងដែលចេញពីបំពង់ស៊ីម៉ាំងម៉ូតូ ដែលប្រាប់យើងថាម៉ូតូនោះបានឆេះសាំងអស់ប៉ុន្មានដោយមិនបាច់មើលធុងសាំង។
Gas chromatography-electron capture detection (GC-ECD) (ការវិភាគដោយម៉ាស៊ីនក្រូម៉ាតូក្រាហ្វីឧស្ម័ន) ជាឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់ដែលប្រើសម្រាប់បំបែកនិងវាស់ស្ទង់បរិមាណសារធាតុគីមីសរីរាង្គ (VOCs) ដែលមានបរិមាណតិចតួចបំផុតក្នុងសំណាក (ដូចជា TCA ក្នុងទឹកនោម) ដោយប្រើបច្ចេកទេសចាប់យកអេឡិចត្រុង។ ដូចជាម៉ាស៊ីនច្រោះដ៏ឆ្លាតវៃដែលអាចរើសយកនិងរាប់គ្រាប់ខ្សាច់ពណ៌ក្រហម (សារធាតុពុល) ចេញពីគំនរខ្សាច់ពណ៌សរាប់លានគ្រាប់បានយ៉ាងសុក្រឹតបំផុត។
Genotoxicity (ការពុលដល់ហ្សែន / ហ្សែនពុលវិទ្យា) ជាសមត្ថភាពរបស់សារធាតុគីមី ឬភ្នាក់ងារណាមួយក្នុងការបំផ្លាញព័ត៌មានសេនេទិច (DNA ឬក្រូម៉ូសូម) នៅក្នុងកោសិកា ដែលអាចបណ្តាលឱ្យមានការប្រែប្រួលហ្សែន (Mutation) ឬបង្កជាជំងឺមហារីកនៅថ្ងៃអនាគត។ ដូចជាមេរោគកុំព្យូទ័រ (Virus) ដែលចូលទៅស៊ី ឬកែប្រែកូដកម្មវិធីដើមរបស់កុំព្យូទ័រធ្វើឱ្យវាដំណើរការខុសប្រក្រតី។
Lymphocytes (កោសិកាឡាំផូស៊ីត / កោសិកាឈាមស) ជាប្រភេទកោសិកាឈាមសដែលដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងប្រព័ន្ធភាពស៊ាំរបស់រាងកាយមនុស្ស។ ក្នុងការសិក្សានេះ គេយកវាពីឈាមមកបណ្តុះដើម្បីពិនិត្យមើលការខូចខាតក្រូម៉ូសូម ព្រោះវាងាយរងគ្រោះដោយសារធាតុពុលក្នុងឈាម។ ដូចជាកងទ័ពការពារប្រទេសដែលមាននៅក្នុងឈាមរបស់យើង ហើយគេយកទាហានទាំងនេះមកពិនិត្យមើលថាតើពួកគេមានរងរបួស (ខូច DNA) ពីសង្គ្រាមជាមួយសារធាតុគីមីឬអត់។
Headspace technique (បច្ចេកទេសវិភាគចន្លោះឧស្ម័ន / ហេតស្ពេស) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំសំណាកសម្រាប់ម៉ាស៊ីន GC-ECD ដោយគេកម្តៅសំណាករាវ (ទឹកនោម) ក្នុងដបបិទជិតមួយ ហើយបូមយកតែឧស្ម័នដែលហើរឡើងនៅផ្នែកខាងលើ (headspace) ទៅវិភាគ ដើម្បីចៀសវាងការខូចម៉ាស៊ីនដោយសារធាតុរាវផ្ទាល់។ ដូចជាការហិតក្លិនស៊ុបដែលហើរចេញពីឆ្នាំងដែលកំពុងពុះ ដើម្បីដឹងថាគេដាក់គ្រឿងផ្សំអ្វីខ្លះ ដោយមិនចាំបាច់ភ្លក់ទឹកស៊ុបផ្ទាល់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖