Original Title: ผลของการฝึกในช่วงสิ้นสุดฤดูการแข่งขัน ด้วยความเข้มข้น ระยะเวลาและความบ่อยที่แตกต่างกันที่มีต่อการคงสมรรถภาพเชิงแอโรบิกและแอนแอโรบิกของนักกีฬาฟุตบอล
Source: buuir.buu.ac.th
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការហ្វឹកហាត់នៅចុងរដូវកាលប្រកួតដោយមានអាំងតង់ស៊ីតេ រយៈពេល និងភាពញឹកញាប់ខុសគ្នាទៅលើការរក្សាកាយសម្បទាអេរ៉ូប៊ីក និងអាណាអេរ៉ូប៊ីករបស់អ្នកលេងបាល់ទាត់

ចំណងជើងដើម៖ ผลของการฝึกในช่วงสิ้นสุดฤดูการแข่งขัน ด้วยความเข้มข้น ระยะเวลาและความบ่อยที่แตกต่างกันที่มีต่อการคงสมรรถภาพเชิงแอโรบิกและแอนแอโรบิกของนักกีฬาฟุตบอล

អ្នកនិពន្ធ៖ Paradon Meeruck (Burapha University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2012 Burapha University

វិស័យសិក្សា៖ Exercise and Sport Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការធ្លាក់ចុះកាយសម្បទាអេរ៉ូប៊ីក (Aerobic fitness) និងអាណាអេរ៉ូប៊ីក (Anaerobic fitness) របស់កីឡាករបាល់ទាត់វ័យក្មេង ក្នុងអំឡុងពេលឈប់សម្រាកនៅចុងរដូវកាលប្រកួត។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រពិសោធន៍រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ ដោយបែងចែកកីឡាករបាល់ទាត់អាយុ ១៦ ទៅ ១៨ ឆ្នាំ ចំនួន ២៤ នាក់ ជា ៤ ក្រុម ដើម្បីអនុវត្តកម្មវិធីហ្វឹកហាត់ដែលមានអាំងតង់ស៊ីតេ និងរយៈពេលខុសៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Training at 60-70% MHR, 20 min, 3 days/week
ការហ្វឹកហាត់កម្រិត ៦០-៧០% នៃចង្វាក់បេះដូងអតិបរមា រយៈពេល ២០ នាទី (៣ថ្ងៃ/សប្តាហ៍)
រក្សាសមត្ថភាពអេរ៉ូប៊ីក និងអាណាអេរ៉ូប៊ីកបានល្អបំផុត។ ចំណាយពេលហ្វឹកហាត់ខ្លីត្រឹមតែ ២០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់រដូវកាលសម្រាក។ ទាមទារការប្តេជ្ញាចិត្តហ្វឹកហាត់ ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍នៃការឈប់សម្រាករបស់កីឡាករខ្លះ។ កម្រិត VO2max ធ្លាក់ចុះតិចតួចបំផុត គឺពី ៤៩.៧៤ មកត្រឹម ៤៩.៣៤ ml/kg/min ប៉ុណ្ណោះ។
Training at 50-60% MHR, 30 min, 3 days/week
ការហ្វឹកហាត់កម្រិត ៥០-៦០% នៃចង្វាក់បេះដូងអតិបរមា រយៈពេល ៣០ នាទី (៣ថ្ងៃ/សប្តាហ៍)
ជួយរក្សាកាយសម្បទាបានល្អប្រសើរ ដោយប្រើកម្រិតអាំងតង់ស៊ីតេទាប ស័ក្តិសមសម្រាប់អ្នកដែលចង់ហាត់តិចៗតែយូរ។ ត្រូវការចំណាយពេលហ្វឹកហាត់យូរជាង (៣០ នាទី) បើធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រទី១។ កម្រិត VO2max មានការធ្លាក់ចុះបន្តិចបន្តួច គឺពី ៤៧.៧៣ មកត្រឹម ៤៦.០៩ ml/kg/min។
Training at 60-70% MHR, 20 min, 2 days/week
ការហ្វឹកហាត់កម្រិត ៦០-៧០% នៃចង្វាក់បេះដូងអតិបរមា រយៈពេល ២០ នាទី (២ថ្ងៃ/សប្តាហ៍)
ចំណាយពេលហ្វឹកហាត់តិចបំផុតក្នុងមួយសប្តាហ៍ (ត្រឹម២ថ្ងៃ) ផ្តល់ពេលសម្រាកច្រើន។ មិនមានប្រសិទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការរក្សាសមត្ថភាពរាងកាយ ធ្វើឱ្យកាយសម្បទាធ្លាក់ចុះលឿន។ មានការធ្លាក់ចុះកាយសម្បទាយ៉ាងខ្លាំង ស្ទើរតែប្រហាក់ប្រហែលនឹងក្រុមដែលមិនបានហ្វឹកហាត់សោះ។
Control Group (No training)
ក្រុមត្រួតពិនិត្យ (មិនបានហ្វឹកហាត់សោះ)
កីឡាករទទួលបានការសម្រាកពេញលេញទាំងស្រុងក្រោយចប់រដូវកាលប្រកួតដ៏តានតឹង។ ធ្វើឱ្យសមត្ថភាពរាងកាយទាំងប្រព័ន្ធអេរ៉ូប៊ីក និងអាណាអេរ៉ូប៊ីកធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក។ សមត្ថភាពរាងកាយគ្រប់ផ្នែកមានការធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំងបំផុតធៀបនឹងក្រុមទាំងអស់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនទាមទារឧបករណ៍ស្មុគស្មាញសម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ជាក់ស្តែងទេ (អាចរត់លើទីលានបាន) ប៉ុន្តែត្រូវការឧបករណ៍ជំនាញសម្រាប់ធ្វើតេស្តវាស់ស្ទង់សុខភាពកីឡាករជាមុន និងក្រោយការហ្វឹកហាត់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងទៅលើកីឡាករបាល់ទាត់យុវជនបុរសអាយុ ១៦-១៨ ឆ្នាំ ចំនួន ២៤ នាក់ នៅសាលា Chonradasdonumrung ប្រទេសថៃ។ ដោយសារទំហំគំរូតូច និងផ្តោតតែលើបុរសវ័យក្មេង របកគំហើញនេះអាចមិនឆ្លុះបញ្ចាំងពេញលេញសម្រាប់កីឡាករអាជីពវ័យចាស់ ឬកីឡាការិនីនោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណា វាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាក្នុងការយកទិន្នន័យនេះទៅធ្វើជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ សម្រាប់អនុវត្តលើថ្នាលយុវជននៅតាមបណ្ឌិត្យសភាបាល់ទាត់នានា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រហ្វឹកហាត់តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រកីឡានេះ មានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំង និងងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់វិស័យកីឡានៅប្រទេសកម្ពុជា ដែលមិនទាមទារថវិកាច្រើន។

ការយកកម្មវិធីហ្វឹកហាត់នេះទៅអនុវត្តជាក់ស្តែង នឹងជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃរបួស និងជួយឱ្យកីឡាករកម្ពុជារក្សាទម្រង់លេងបានល្អភ្លាមៗ នៅពេលរដូវកាលថ្មីចាប់ផ្តើម។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីគោលការណ៍វាស់ស្ទង់ចង្វាក់បេះដូង (Heart Rate Monitoring): សិស្សត្រូវរៀនពីរបៀបគណនាអត្រាចង្វាក់បេះដូងអតិបរមា (MHR = 220 - អាយុ) និងរបៀបប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Polar Heart Rate MonitorGarmin Watch ដើម្បីត្រួតពិនិត្យកម្រិត ៦០-៧០% MHR អំឡុងពេលរត់។
  2. សិក្សាអំពីវិធីសាស្ត្រធ្វើតេស្តកាយសម្បទា (Fitness Testing Methods): ស្វែងយល់ និងអនុវត្តការធ្វើតេស្ត Astrand-Rhyming Test សម្រាប់វាស់ VO2max និង Conconi Test សម្រាប់វាស់ Anaerobic Threshold នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍កីឡា ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យមូលដ្ឋាន (Baseline data)។
  3. រចនាកម្មវិធីហ្វឹកហាត់ចុងរដូវកាល (Post-season Program Design): សរសេរកម្មវិធីហ្វឹកហាត់ដោយប្រើប្រាស់ Microsoft ExcelTrainingPeaks សម្រាប់រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ ដោយកំណត់កាលវិភាគការរត់ ២០ នាទី ក្នុងកម្រិត ៦០-៧០% MHR ចំនួន ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍។
  4. អនុវត្តសាកល្បងលើក្រុមគោលដៅតូច (Conduct a Pilot Study): ជ្រើសរើសកីឡាករយុវជនកម្ពុជាពី ៥ ទៅ ១០ នាក់ ដើម្បីអនុវត្តកម្មវិធីនេះ។ ធ្វើការប្រមូលទិន្នន័យមុន និងក្រោយការហ្វឹកហាត់ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSS សម្រាប់វិភាគទិន្នន័យប្រៀបធៀប។
  5. វាយតម្លៃ និងកែតម្រូវកម្មវិធីហ្វឹកហាត់ (Evaluation & Program Adjustment): ប្រើប្រាស់ការវិភាគ ANCOVA ទៅលើលទ្ធផលទទួលបាន ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាព និងកែប្រែរយៈពេល ឬអាំងតង់ស៊ីតេឱ្យកាន់តែស័ក្តិសមទៅនឹងកម្រិតកាយសម្បទាជាក់ស្តែងរបស់កីឡាករនៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
VO2max បរិមាណអុកស៊ីហ្សែនអតិបរមាដែលរាងកាយអាចស្រូបយក និងប្រើប្រាស់បានក្នុងអំឡុងពេលហាត់ប្រាណខ្លាំងបំផុតក្នុងមួយនាទី។ វាជារង្វាស់ស្តង់ដារមាសសម្រាប់វាយតម្លៃកម្លាំងស៊ុប (Aerobic endurance) របស់កីឡាករ។ ដូចជាទំហំម៉ាស៊ីនឡានអញ្ចឹង ម៉ាស៊ីនកាន់តែធំ (VO2max ខ្ពស់) ឡានរត់បានកាន់តែលឿននិងឆ្ងាយដោយមិនងាយគាំង។
Maximum Heart Rate (MHR) ចំនួនចង្វាក់បេះដូងលោតញាប់បំផុតក្នុងមួយនាទីដែលមនុស្សម្នាក់អាចសម្រេចបានដោយសុវត្ថិភាពពេលប្រឹងប្រែងហាត់ប្រាណខ្លាំងបំផុត ដែលជាទូទៅគណនាដោយយករូបមន្ត ២២០ ដកអាយុបច្ចុប្បន្ន។ ដូចជាល្បឿនជាន់ហ្គែរម៉ូតូអស់កុងទ័រ ដែលម៉ាស៊ីនមិនអាចវិលលឿនជាងនេះបានទៀតទេ បើទោះជាយើងខំប្រឹងជាន់ថែមទៀតក៏ដោយ។
Anaerobic Threshold កម្រិតអាំងតង់ស៊ីតេនៃការហាត់ប្រាណដែលអាស៊ីតឡាក់ទិក (Lactic acid) ចាប់ផ្តើមកើនឡើងយ៉ាងកំហុកក្នុងឈាម ធ្វើឱ្យសាច់ដុំចាប់ផ្តើមចុករួយ ដោយសាររាងកាយមិនអាចផលិតថាមពលដោយប្រើអុកស៊ីហ្សែនទាន់ពេល។ គឺជាចំណុច "បន្ទាត់ក្រហម" ដែលរាងកាយប្តូរពីការរត់ធម្មតាដោយមិនហត់ ទៅជាការរត់ដង្ហក់ខ្លាំងហើយឆាប់ចុកជើង។
Aerobic Fitness សមត្ថភាពនៃប្រព័ន្ធបេះដូង សួត និងសរសៃឈាមក្នុងការផ្គត់ផ្គង់អុកស៊ីហ្សែនទៅកាន់សាច់ដុំ ដើម្បីផលិតថាមពលសម្រាប់ការធ្វើសកម្មភាពកីឡាក្នុងរយៈពេលយូរជាប់ៗគ្នា។ ដូចជាការសន្សំសំចៃសាំងពេលបើកបរផ្លូវឆ្ងាយ ជួយឱ្យយើងអាចរត់ ឬលេងកីឡាបានយូរដោយមិនងាយហត់។
Anaerobic Fitness សមត្ថភាពរាងកាយក្នុងការបញ្ចេញថាមពលក្នុងរយៈពេលខ្លី និងខ្លាំងក្លា (ដូចជាការរត់ស្ទុះលឿន ឬលោត) ដោយមិនពឹងផ្អែកលើអុកស៊ីហ្សែន ប៉ុន្តែប្រើប្រាស់ថាមពលស្តុកទុកក្នុងសាច់ដុំ (ATP-PC និង Glycogen) ជំនួសវិញ។ ដូចជាការចុចប៉ូតុង Turbo ក្នុងហ្គេមប្រណាំងឡាន ដែលផ្តល់ល្បឿនលឿនភ្លាមៗ តែឆាប់អស់ថាមពលត្រឡប់មកវិញ។
Wingate Anaerobic Test ការធ្វើតេស្តកាយសម្បទានៅលើកង់ហាត់ប្រាណ (Ergometer) ដោយតម្រូវឱ្យកីឡាករធាក់ក្នុងល្បឿនលឿនបំផុតរយៈពេល ៣០ វិនាទី ដើម្បីវាស់ស្ទង់ថាមពលកំពូល (Peak Power) និងអត្រានៃការចុះខ្សោយកម្លាំងសាច់ដុំ (Fatigue Index)។ ដូចជាការបញ្ជាឱ្យរត់ស្ទុះអស់ល្បឿនពីរបងផ្ទះម្ខាងទៅម្ខាងទៀតក្នុងរយៈពេលខ្លីបំផុត ដើម្បីមើលថាតើកម្លាំងជើងផ្ទុះខ្លាំងកម្រិតណា។
Analysis of Covariance (ANCOVA) វិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបមធ្យមភាគរវាងក្រុមពិសោធន៍ផ្សេងៗគ្នា ដោយកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃអថេររំខាន (ដូចជាកម្រិតកាយសម្បទាដើមមុនពេលហ្វឹកហាត់) ដើម្បីឱ្យលទ្ធផលនៃការប្រៀបធៀបកាន់តែមានភាពត្រឹមត្រូវ។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ប្រកួតប្រដាល់ ដែលត្រូវកាត់កងទម្ងន់ខោអាវចេញពីកីឡាករម្នាក់ៗ ដើម្បីដឹងទម្ងន់សុទ្ធឱ្យបានយុត្តិធម៌មុននឹងប្រៀបធៀបគ្នា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖