Original Title: Kinh nghiệm của Nhật Bản trong bảo hộ tài sản trí tuệ trên môi trường số và hàm ý khuyến nghị cho Việt Nam
Source: doi.org/10.15625/vap.2024.0313
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

បទពិសោធន៍របស់ប្រទេសជប៉ុនក្នុងការការពារទ្រព្យសម្បត្តិបញ្ញានៅក្នុងបរិស្ថានឌីជីថល និងអនុសាសន៍សម្រាប់ប្រទេសវៀតណាម

ចំណងជើងដើម៖ Kinh nghiệm của Nhật Bản trong bảo hộ tài sản trí tuệ trên môi trường số và hàm ý khuyến nghị cho Việt Nam

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyễn Hoàng Nam (Trường Kinh tế, Luật và Quản lý Nhà nước, Đại học Kinh tế Thành phố Hồ Chí Minh - UEH)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024, KINH TẾ, CHÍNH SÁCH VÀ PHÁP LUẬT (Tuyển tập Khoa học Công nghệ Nhật Bản)

វិស័យសិក្សា៖ Law & Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនៃការការពារកម្មសិទ្ធិបញ្ញា (Intellectual Property) នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថល ដោយពិនិត្យមើលក្របខ័ណ្ឌច្បាប់របស់ប្រទេសជប៉ុន ដើម្បីផ្តល់អនុសាសន៍គោលនយោបាយសម្រាប់ប្រទេសវៀតណាម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកនិពន្ធធ្វើការវិភាគលើបទប្បញ្ញត្តិច្បាប់ និងបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែងរបស់ប្រទេសជប៉ុន ទាក់ទងនឹងការការពារកម្មសិទ្ធិបញ្ញានៅលើវេទិកាឌីជីថល និងប្រតិបត្តិការពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Intellectual Property Framework
ក្របខ័ណ្ឌច្បាប់កម្មសិទ្ធិបញ្ញាបែបប្រពៃណី
ផ្តល់មូលដ្ឋានច្បាប់រឹងមាំ និងមានស្តង់ដារច្បាស់លាស់សម្រាប់ការការពារកម្មសិទ្ធិលើស្នាដៃរូបវន្ត ម៉ាកយីហោ និងការប្រកួតប្រជែងជាទូទៅ។ ខ្វះភាពបត់បែនក្នុងការគ្រប់គ្រងពាណិជ្ជកម្មឆ្លងដែន និងមិនអាចឆ្លើយតបបានទាន់ពេលវេលាចំពោះភាពស្មុគស្មាញនៃទ្រព្យសកម្មឌីជីថលថ្មីៗ និងទិន្នន័យ AI ឡើយ។ នៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ ប៉ុន្តែចាំបាច់ត្រូវមានការធ្វើវិសោធនកម្មជាបន្តបន្ទាប់ (ដូចជាច្បាប់នៅវៀតណាម)។
Digital-Specific IP Regulations (e.g., Japan's TFDPA, AI guidelines)
បទប្បញ្ញត្តិកម្មសិទ្ធិបញ្ញាសម្រាប់បរិស្ថានឌីជីថល (ឧ. ច្បាប់ TFDPA និងគោលការណ៍ណែនាំ AI របស់ជប៉ុន)
លើកកម្ពស់តម្លាភាព ទប់ស្កាត់ភាពផ្តាច់មុខពីសំណាក់ក្រុមហ៊ុនផ្តល់វេទិកាធំៗ និងផ្តល់ការការពារច្បាស់លាស់ដល់ទិន្នន័យដែលបង្កើតដោយ AI និងទ្រព្យសកម្មឌីជីថល។ ទាមទារយន្តការត្រួតពិនិត្យដ៏ស្មុគស្មាញ និងទាមទារឱ្យមានធនធានមនុស្សដែលមានចំណេះដឹងផ្នែកច្បាប់បូករួមទាំងបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់។ បង្កើតបរិយាកាសប្រកួតប្រជែងប្រកបដោយសមធម៌ និងការទទួលខុសត្រូវច្បាស់លាស់សម្រាប់ប្រតិបត្តិការលើវេទិកាឌីជីថលពាណិជ្ជកម្ម។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីតម្រូវការធនធានហិរញ្ញវត្ថុជាក់លាក់សម្រាប់ការអនុវត្តនោះទេ ប៉ុន្តែទាមទារការវិនិយោគយ៉ាងខ្លាំងលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធច្បាប់ និងបច្ចេកវិទ្យា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតសំខាន់ទៅលើក្របខ័ណ្ឌច្បាប់ដ៏ជឿនលឿនរបស់ប្រទេសជប៉ុន (ប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ដែលពោរពេញដោយបច្ចេកវិទ្យា AI, IoT) និងធ្វើការប្រៀបធៀបដើម្បីផ្តល់អនុសាសន៍ដល់ប្រទេសវៀតណាម (ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍)។ នេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះយន្តការទាំងនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីគម្លាតរវាងប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ និងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ក្នុងការកសាងច្បាប់ទប់ទល់នឹងបរិបទបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បទពិសោធន៍របស់ប្រទេសជប៉ុន និងអនុសាសន៍ដែលផ្តល់ឱ្យវៀតណាម គឺមានសារៈប្រយោជន៍ និងអាចយកមកកែច្នៃអនុវត្តសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍច្បាប់កម្មសិទ្ធិបញ្ញានៅប្រទេសកម្ពុជាបានយ៉ាងល្អ។

ការរៀបចំក្របខ័ណ្ឌច្បាប់ដោយផ្អែកលើបទពិសោធន៍ទាំងនេះ នឹងជួយឱ្យកម្ពុជាធានាបាននូវការប្រកួតប្រជែងដោយយុត្តិធម៌ និងជំរុញការច្នៃប្រឌិតបច្ចេកវិទ្យានៅក្នុងបរិបទសេដ្ឋកិច្ចឧស្សាហកម្ម ៤.០។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃច្បាប់កម្មសិទ្ធិបញ្ញា: ធ្វើការប្រៀបធៀបច្បាប់កម្មសិទ្ធិបញ្ញារបស់កម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន ជាមួយនឹងការធ្វើវិសោធនកម្មច្បាប់របស់ជប៉ុន ដូចជា Copyright Act និង Patent Act ក្នុងបរិបទឌីជីថល។
  2. វិភាគបទប្បញ្ញត្តិស្តីពីវេទិកាឌីជីថល: សិក្សាពីយន្តការគ្រប់គ្រងតម្លាភាព និងការប្រកួតប្រជែង ដោយផ្តោតលើគំរូច្បាប់ TFDPA (Act on Improving Transparency and Fairness of Digital Platforms) របស់ជប៉ុន។
  3. ស្រាវជ្រាវការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាក្នុងកម្មសិទ្ធិបញ្ញា: ស្វែងយល់ពីរបៀបដែលបច្ចេកវិទ្យា Blockchain និង NFTs អាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីកត់ត្រា និងការពារកម្មសិទ្ធិបញ្ញាលើស្នាដៃសិល្បៈ ឬទិន្នន័យឌីជីថល។
  4. សិក្សាពីការការពារទិន្នន័យយុទ្ធសាស្ត្រ និង AI: ស្រាវជ្រាវពីគោលការណ៍ណែនាំនៃការប្រើប្រាស់ទិន្នន័យសម្រាប់ហ្វឹកហាត់ Machine Learning និងការកំណត់សិទ្ធិអ្នកនិពន្ធលើមាតិកាដែលបង្កើតដោយ Generative AI
  5. បង្កើតអនុសាសន៍គោលនយោបាយសម្រាប់កម្ពុជា: រៀបចំសេចក្តីព្រាងសំណើទាក់ទងនឹងការបង្កើតតុលាការឯកទេសកម្មសិទ្ធិបញ្ញា (IP High Court) និងគោលនយោបាយពន្ធពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិក ដើម្បីដាក់ជូនស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
First-to-file គោលការណ៍ច្បាប់កម្មសិទ្ធិបញ្ញាដែលផ្តល់សិទ្ធិការពារប៉ាតង់ឬប្រកាសនីយបត្រតក្កកម្មទៅឱ្យបុគ្គលណាដែលបានដាក់ពាក្យស្នើសុំចុះបញ្ជីមុនគេបង្អស់ ទោះបីជាអ្នកផ្សេងអាចជាអ្នកបង្កើតវាមុនក៏ដោយ។ ដូចជាការតម្រង់ជួរទិញសំបុត្រកុន អ្នកណាទៅដល់កន្លែងលក់សំបុត្រមុន គឺអ្នកនោះបានសំបុត្រមុន ទោះបីជាអ្នកផ្សេងមានគម្រោងចង់មើលរឿងនោះយូរហើយក៏ដោយ។
TFDPA ច្បាប់របស់ប្រទេសជប៉ុន (Act on Improving Transparency and Fairness of Digital Platforms) ដែលតម្រូវឱ្យក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងវេទិកាឌីជីថលធំៗ បង្ហាញពីតម្លាភាព និងធានាភាពយុត្តិធម៌ក្នុងការធ្វើប្រតិបត្តិការពាណិជ្ជកម្ម ដើម្បីការពារអ្នកលក់តូចតាច និងអ្នកប្រើប្រាស់។ ដូចជាច្បាប់គ្រប់គ្រងម្ចាស់ផ្សារធំៗ មិនឱ្យពួកគេប្រើអំណាចរបស់ខ្លួនដើម្បីកេងប្រវ័ញ្ច ឬគាបសង្កត់ទៅលើអាជីវករតូចតាចដែលជួលតូបលក់ទំនិញក្នុងផ្សារនោះ។
NFT (Non-Fungible Token) ទ្រព្យសកម្មឌីជីថលដែលមានលក្ខណៈតែមួយគត់ និងមិនអាចជំនួសបាន ដែលត្រូវបានកត់ត្រានៅលើប្រព័ន្ធ Blockchain ដើម្បីបញ្ជាក់ពីភាពត្រឹមត្រូវនិងសិទ្ធិជាម្ចាស់លើស្នាដៃសិល្បៈ ឬទិន្នន័យឌីជីថលណាមួយ។ ដូចជាវិញ្ញាបនបត្រប្លង់ដីឌីជីថល ដែលបញ្ជាក់ថាអ្នកគឺជាម្ចាស់ស្របច្បាប់តែម្នាក់គត់នៃរូបភាព ឬវីដេអូណាមួយនៅលើបណ្តាញអ៊ីនធឺណិត។
Blockchain បច្ចេកវិទ្យាផ្ទុកទិន្នន័យជាទម្រង់ប្លុក (Block) តភ្ជាប់គ្នាជាខ្សែសង្វាក់ (Chain) ដែលមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងមិនអាចកែប្រែ ឬលួចបន្លំបាន ដោយសារទិន្នន័យត្រូវបានចែកចាយ និងផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយកុំព្យូទ័រជាច្រើនក្នុងបណ្តាញ។ ដូចជាសៀវភៅកត់ត្រាគណនេយ្យរួមមួយ ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាក្នុងក្រុមមានច្បាប់ចម្លងដូចៗគ្នា ហើយគ្មាននរណាម្នាក់អាចលួចកែតួលេខបានឡើយដោយមិនឱ្យអ្នកដទៃដឹង។
Big Data បណ្តុំទិន្នន័យដែលមានទំហំធំមហិមា និងមានភាពស្មុគស្មាញ ដែលត្រូវប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រទំនើបដើម្បីវិភាគរកមើលនិន្នាការ អាកប្បកិរិយារបស់អតិថិជន និងទាញយកប្រយោជន៍សម្រាប់អាជីវកម្ម និងការបង្កើតទ្រព្យសម្បត្តិបញ្ញាថ្មីៗ។ ដូចជាការពង្រាយសំណាញ់ដ៏ធំមួយដើម្បីចាប់យកព័ត៌មានរាប់លានពីអ្នកប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិត រួចយកវាមកច្រោះដើម្បីដឹងថា តើមនុស្សទូទៅកំពុងចូលចិត្តអ្វីជាងគេបំផុត។
EDI (Electronic Data Interchange) ប្រព័ន្ធផ្លាស់ប្តូរទិន្នន័យនិងឯកសារពាណិជ្ជកម្ម (ដូចជាវិក្កយបត្រ ឬបញ្ជាទិញ) រវាងក្រុមហ៊ុននិងក្រុមហ៊ុនដោយស្វ័យប្រវត្តិ តាមរយៈកុំព្យូទ័រក្នុងទម្រង់ស្តង់ដាររួមមួយ ដោយមិនបាច់ប្រើក្រដាសស្នាម។ ដូចជាការផ្ញើសាររវាងកុំព្យូទ័រពីរដើម្បីបញ្ជាទិញទំនិញនិងទូទាត់ប្រាក់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ ជំនួសឱ្យការសរសេរក្រដាសវិក្កយបត្រផ្ញើតាមប្រៃសណីយ៍។
Cloud Computing បច្ចេកវិទ្យាផ្តល់សេវាកម្មកុំព្យូទ័រ ដូចជាការផ្ទុកទិន្នន័យ និងការប្រើប្រាស់កម្មវិធីផ្សេងៗ តាមរយៈប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត ដោយអ្នកប្រើប្រាស់មិនចាំបាច់មានម៉ាស៊ីនផ្ទុកទិន្នន័យ (Server) ផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ។ ដូចជាការជួលបន្ទប់ឃ្លាំង ឬទូដែករបស់អ្នកដទៃតាមរយៈអ៊ីនធឺណិត ដើម្បីទុកឥវ៉ាន់និងឯកសាររបស់អ្នក ដោយមិនបាច់ចំណាយប្រាក់សាងសង់ឃ្លាំងផ្ទាល់ខ្លួននៅផ្ទះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖