Original Title: Aflatoxin B1 production in chillies (Capsicum annuum L.) kept in cold stores
Source: doi.org/10.46882/FAFT/1270
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការផលិត Aflatoxin B1 នៅក្នុងម្ទេស (Capsicum annuum L.) ដែលរក្សាទុកក្នុងឃ្លាំងត្រជាក់

ចំណងជើងដើម៖ Aflatoxin B1 production in chillies (Capsicum annuum L.) kept in cold stores

អ្នកនិពន្ធ៖ D. Ravi Kiran (Department of Microbiology, Acharya Nagarjuna University, India), K.J.P. Narayana (Department of Microbiology, Acharya Nagarjuna University, India), M. Vijayalakshmi (Department of Microbiology, Acharya Nagarjuna University, India)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 (Frontiers of Agriculture and Food Technology)

វិស័យសិក្សា៖ Microbiology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការរក្សាទុកម្ទេសក្នុងឃ្លាំងត្រជាក់ក្នុងរយៈពេលយូរអាចបណ្តាលឱ្យមានការដុះផ្សិត ដែលបង្កើតសារធាតុពុលម៉ៃកូតូស៊ីន (Mycotoxins) ដូចជា Aflatoxin B1 ដែលអាចបង្កហានិភ័យយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងសុខភាពអ្នកប្រើប្រាស់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រមូលគំរូម្ទេសប្រចាំខែពីឃ្លាំងត្រជាក់ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ ដើម្បីបំបែកប្រភេទផ្សិត ធ្វើតេស្តសកម្មភាពរបស់វា និងវាស់ស្ទង់កម្រិតសារធាតុពុលកម្រិតធ្ងន់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Mycological Culture / Agar Plating
ការបណ្តុះមេរោគផ្សិតនៅលើចាហួយ (Agar Plating)
មានភាពងាយស្រួល ចំណាយតិច និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទផ្សិតដែលទាក់ទងនឹងការឆ្លងលើកសិផល។ មិនអាចវាស់ស្ទង់កម្រិតបរិមាណសារធាតុពុល Aflatoxin B1 ដោយផ្ទាល់បានទេ ហើយទាមទារពេលវេលាយូរក្នុងការបណ្តុះផ្សិត (រហូតដល់៧ថ្ងៃ)។ រកឃើញថាប្រភេទផ្សិត Aspergillus លេចធ្លោជាងគេ (មានអត្រាពី ១០% ទៅ ១០០%) នៅលើគំរូម្ទេស។
High-Performance Liquid Chromatography (HPLC)
ការវិភាគដោយម៉ាស៊ីនក្រូម៉ាតូក្រាហ្វីរាវកម្រិតខ្ពស់ (HPLC)
មានភាពជាក់លាក់ និងប្រកបដោយភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ ដែលអាចវាស់ស្ទង់កម្រិតបរិមាណសារធាតុពុលកម្រិតធ្ងន់នៅក្នុងគំរូបានយ៉ាងសុក្រឹត។ ទាមទារឧបករណ៍ដែលមានតម្លៃថ្លៃ ការថែទាំខ្ពស់ សារធាតុគីមីពិសេស និងអ្នកជំនាញបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់ដើម្បីដំណើរការម៉ាស៊ីន។ បានរកឃើញ និងបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ពីកម្រិតនៃការបំពុលសារធាតុពុល Aflatoxin B1 ចំនួន 5.5 µg/Kg នៅក្នុងគំរូម្ទេស។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវនេះ ទាមទារឱ្យមានបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រ និងឧបករណ៍វិភាគគីមីកម្រិតខ្ពស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រមូលគំរូតែនៅក្នុងតំបន់ Guntur រដ្ឋធានី Andhra Pradesh ប្រទេសឥណ្ឌាប៉ុណ្ណោះ ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ។ អាកាសធាតុ និងការអនុវត្តការរក្សាទុកនៅក្នុងឃ្លាំងអាចមានភាពខុសគ្នាខ្លះពីប្រទេសកម្ពុជា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លទ្ធផលនេះនៅតែមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះប្រទេសទាំងពីរមានអាកាសធាតុតំបន់ត្រូពិចស្រដៀងគ្នា ដែលងាយនឹងជួបប្រទះបញ្ហាដុះផ្សិតពុល Aspergillus ដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការសិក្សានេះពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់នៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការបង្កើតយន្តការតាមដានសារធាតុពុល Aflatoxin នៅក្នុងកសិផល នឹងជួយលើកកម្ពស់គុណភាពកសិផលកម្ពុជាឱ្យស្របតាមស្តង់ដារនាំចេញអន្តរជាតិ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យជំងឺមហារីកនៅក្នុងសហគមន៍។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះពីមីក្រូជីវសាស្ត្រ និងបច្ចេកទេសបណ្តុះមេរោគ: និស្សិតគប្បីចាប់ផ្តើមពីរៀនបច្ចេកទេសសម្លាប់មេរោគលើផ្ទៃគំរូ ព្រមទាំងការញែក និងបណ្តុះមេរោគផ្សិតដោយប្រើប្រាស់ Czapek-Dox agar និងរៀនកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទផ្សិត Aspergillus flavus និង A. niger
  2. ជំហានទី២៖ ស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសទាញយកសារធាតុពុល: អនុវត្តផ្ទាល់នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍អំពីបច្ចេកទេសចម្រាញ់យកសារធាតុពុលពីវប្បធម៌ផ្សិត ដោយប្រើប្រាស់សារធាតុរំលាយដូចជា Chloroform និងធ្វើតេស្តសកម្មភាពប្រឆាំងមីក្រុប (Antimicrobial activity)។
  3. ជំហានទី៣៖ ចូលរួមវគ្គបណ្តុះបណ្តាលឧបករណ៍វិភាគកម្រិតខ្ពស់: ស្វែងរកឱកាសហាត់ការជាមួយអ្នកបច្ចេកទេសគីមី ដើម្បីរៀនពីរបៀបតំឡើង និងប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន HPLC សម្រាប់ការវិភាគរកកម្រិតបរិមាណសារធាតុពុល Aflatoxin B1 ប្រកបដោយភាពសុក្រឹត។
  4. ជំហានទី៤៖ ចុះប្រមូលគំរូជាក់ស្តែងនៅលើទីផ្សារកម្ពុជា: រៀបចំគម្រោងស្រាវជ្រាវខ្នាតតូចមួយ ដោយចុះប្រមូលគំរូម្ទេសក្រៀមពីទីផ្សារធំៗ (ឧ. ផ្សារដើមគរ ផ្សារអូរឫស្សី) ឬពីឃ្លាំងស្តុកផ្ទាល់ ដើម្បីយកមកវិភាគរកវត្តមានផ្សិតពុលនៅក្នុងបរិបទកម្ពុជា។
  5. ជំហានទី៥៖ សរសេររបាយការណ៍ និងបង្កើតខិត្តប័ណ្ណអប់រំ: វិភាគទិន្នន័យដែលទទួលបាន រួចចងក្រងជារបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវ និងបង្កើតជាខិត្តប័ណ្ណព័ត៌មាន (Infographics) ជាភាសាខ្មែរ អំពីវិធីសាស្ត្រហាល និងរក្សាទុកម្ទេសប្រកបដោយសុវត្ថិភាពសម្រាប់ចែកចាយដល់កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Aflatoxin B1 (សារធាតុពុល Aflatoxin B1) វាគឺជាសារធាតុពុល និងជាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺមហារីកយ៉ាងកាចសាហាវ ដែលផលិតដោយប្រភេទផ្សិតមួយចំនួន (ដូចជា Aspergillus flavus)។ វាតែងតែកើតមាននៅលើកសិផលដែលរក្សាទុកមិនបានល្អ ហើយវាបន្តរស់រានមានជីវិតសូម្បីតែឆ្លងកាត់ការចម្អិនក៏ដោយ ដែលបង្កហានិភ័យខ្ពស់ដល់សុខភាពថ្លើម។ ដូចជាថ្នាំបំពុលលាក់មុខដែលបង្កើតឡើងដោយផ្សិតតូចៗ ហើយតោងជាប់នៅលើចំណីអាហាររបស់យើង ដែលអាចធ្វើឱ្យយើងឈឺធ្ងន់បើបរិភោគវា។
Mycoflora (ប្រព័ន្ធផ្សិត / ពពួកផ្សិត) គឺជាពាក្យបច្ចេកទេសប្រើដើម្បីពិពណ៌នាអំពីបណ្តុំ ឬសហគមន៍នៃប្រភេទមេរោគផ្សិតផ្សេងៗគ្នា ដែលដុះលូតលាស់ និងរស់នៅក្នុងបរិស្ថាន ឬទីជម្រកណាមួយជាក់លាក់ ឧទាហរណ៍ដូចជាក្រុមផ្សិតដែលតោងរស់នៅលើផ្ទៃផ្លែម្ទេស។ ដូចជាសហគមន៍នៃរុក្ខជាតិដែលដុះនៅក្នុងសួនច្បារមួយ ប៉ុន្តែនេះគឺជាសហគមន៍នៃមេរោគផ្សិតដែលដុះនៅលើកសិផល។
HPLC (ម៉ាស៊ីនក្រូម៉ាតូក្រាហ្វីរាវកម្រិតខ្ពស់) វាគឺជាបច្ចេកទេសគីមីវិភាគដ៏ទំនើបមួយ ដែលគេប្រើប្រាស់ដើម្បីបំបែក កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងវាស់ស្ទង់បរិមាណសមាសធាតុនីមួយៗនៅក្នុងល្បាយមួយយ៉ាងជាក់លាក់ ដូចជាការវាស់ស្ទង់រកកម្រិតសារធាតុពុល Aflatoxin នៅក្នុងគំរូម្ទេស។ ដូចជាម៉ាស៊ីនរាប់កាក់ដ៏ឆ្លាតវៃ ដែលអាចបំបែកកាក់រាប់ពាន់គ្រាប់តាមទំហំ និងរាប់ចំនួនកាក់ប្រភេទនីមួយៗបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។
Surface sterilization (ការសម្លាប់មេរោគលើផ្ទៃ) គឺជាដំណើរការនៃការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី (ដូចជា Sodium hypochlorite) ដើម្បីសម្លាប់អតិសុខុមប្រាណទាំងអស់នៅលើសំបកខាងក្រៅនៃគំរូ។ វិធីនេះជួយឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវអាចដឹងច្បាស់ថា តើមានមេរោគផ្សិតណាខ្លះដែលបានចាក់ឫសស៊ីចូលទៅដល់ខាងក្នុងសាច់នៃកសិផលពិតប្រាកដ។ ដូចជាការលាងសម្អាតសំបកផ្លែប៉ោមដោយសាប៊ូមុនពេលចិតសំបក ដើម្បីធានាថាមិនមានមេរោគពីខាងក្រៅចូលទៅប្រឡាក់សាច់ខាងក្នុង។
Aspergillus flavus (ផ្សិតពុល អាស្ពែហ្ស៊ីលូស ផ្លាវូស) គឺជាប្រភេទមេរោគផ្សិតម្យ៉ាងដែលគេឧស្សាហ៍ជួបប្រទះនៅលើដី និងកសិផល។ វាមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងដោយសារតែវាមានសមត្ថភាពបញ្ចេញសារធាតុពុលម៉ៃកូតូស៊ីន (Mycotoxins) នៅពេលដែលកសិផលត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងលក្ខខណ្ឌសំណើម និងសីតុណ្ហភាពមិនត្រឹមត្រូវ។ ដូចជាចោរលួចចូលក្នុងឃ្លាំងស្តុកស្រូវ ហើយបន្សល់ទុកនូវសារធាតុពុលគ្រោះថ្នាក់នៅលើគ្រាប់ស្រូវដោយមិនឱ្យយើងដឹងខ្លួន។
Antimicrobial activity (សកម្មភាពប្រឆាំងមីក្រុប) គឺជាសមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយ (នៅក្នុងការសិក្សានេះគឺសារធាតុដែលចម្រាញ់ចេញពីផ្សិត) ក្នុងការទប់ស្កាត់ការលូតលាស់ ឬសម្លាប់អតិសុខុមប្រាណផ្សេងទៀតដូចជាបាក់តេរីជាដើម។ វាត្រូវបានប្រើជាសូចនាករដើម្បីបញ្ជាក់ថាសារធាតុនោះមានផ្ទុកជាតិពុល ឬអង់ទីប៊ីយោទិច។ ដូចជាទាហានការពារព្រំដែនដែលរារាំងមិនឱ្យសត្រូវ (បាក់តេរី) ចូលមកលុកលុយក្នុងទឹកដីរបស់ខ្លួនបាន។
Culture filtrate (សារធាតុរាវច្រោះពីការបណ្តុះ) គឺជាអង្គធាតុរាវដែលនៅសេសសល់ បន្ទាប់ពីគេបានបណ្តុះមេរោគនៅក្នុងទឹកស៊ុបចិញ្ចឹម ហើយច្រោះយកកោសិកាមេរោគចេញ។ អង្គធាតុរាវនេះមានផ្ទុកនូវសមាសធាតុគីមី អង់ស៊ីម ឬសារធាតុពុលដែលមេរោគនោះបានបញ្ចេញចោលក្នុងពេលវាលូតលាស់។ ដូចជាទឹកស៊ុបដែលយើងស្រង់យកសាច់ និងឆ្អឹងចេញអស់ នៅសល់តែទឹកដែលមានរសជាតិ និងសារធាតុដែលសាច់នោះបានបញ្ចេញ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖