Original Title: Antioxidant Properties of Roselle Vinegar Production by Mixed Culture of Acetobacter aceti and Acetobacter cerevisiae
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

លក្ខណៈសម្បត្តិប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មនៃការផលិតទឹកខ្មេះក្រជៀបជូរដោយការបណ្តុះមេរោគចម្រុះនៃបាក់តេរី Acetobacter aceti និង Acetobacter cerevisiae

ចំណងជើងដើម៖ Antioxidant Properties of Roselle Vinegar Production by Mixed Culture of Acetobacter aceti and Acetobacter cerevisiae

អ្នកនិពន្ធ៖ Jirasak Kongkiattikajorn (Division of Biochemical Technology, School of Bioresources and Technology, King Mongkut’s University of Technology Thonburi, Bangkok 10150, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2014, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Food Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងបង្កើនការផលិតអាស៊ីតអាសេទិក និងសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម (AOA) នៃទឹកខ្មេះក្រជៀបជូរ (Roselle) តាមរយៈការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របន្ទុំដោយវប្បធម៌មេរោគចម្រុះ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានអនុវត្តការបន្ទុំជាពីរដំណាក់កាល ដោយប្រើប្រាស់មេដំបែនិងបាក់តេរីចម្រុះ ដើម្បីផលិតស្រា និងទឹកខ្មេះពីទឹកក្រជៀបជូរ រួចធ្វើការវាស់វែងសមាសធាតុគីមី។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Pure culture of Acetobacter cerevisiae
ការបណ្តុះមេរោគឯកត្តជននៃបាក់តេរី Acetobacter cerevisiae
ងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រង និងតាមដានដំណើរការបន្ទុំក្នុងកម្រិតមន្ទីរពិសោធន៍។ ទិន្នផលអាស៊ីតអាសេទិកទាប ហើយមានអត្រាផលិតយឺតបើប្រៀបធៀបនឹងការប្រើវប្បធម៌ចម្រុះ។ ផលិតបានអាស៊ីតអាសេទិកអតិបរមា ៤៥.១២ g/L ក្នុងអត្រា ០.០៧ g/L/hr។
Pure culture of Acetobacter aceti
ការបណ្តុះមេរោគឯកត្តជននៃបាក់តេរី Acetobacter aceti
ផ្តល់ទិន្នផលអាស៊ីតអាសេទិក និងអត្រាផលិតខ្ពស់ជាងបាក់តេរី A. cerevisiae បន្តិច។ ទិន្នផលនិងអត្រាផលិតនៅតែទាបជាងការប្រើប្រាស់មេរោគចម្រុះ។ ផលិតបានអាស៊ីតអាសេទិកអតិបរមា ៤៩.០៣ g/L ក្នុងអត្រា ០.០៨ g/L/hr។
Mixed culture of Acetobacter cerevisiae and Acetobacter aceti
ការបណ្តុះមេរោគចម្រុះនៃបាក់តេរី A. cerevisiae និង A. aceti
បង្កើនទិន្នផលអាស៊ីតអាសេទិកយ៉ាងខ្ពស់ កាត់បន្ថយរយៈពេលបន្ទុំ និងរក្សាបាននូវសមាសធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មបានយ៉ាងល្អបំផុត។ ទាមទារការត្រួតពិនិត្យលក្ខខណ្ឌបរិស្ថាន (សីតុណ្ហភាព និង pH) ឱ្យបានហ្មត់ចត់ ដើម្បីធានាដល់ការលូតលាស់ស្របគ្នានៃបាក់តេរីទាំងពីរ។ ផលិតបានអាស៊ីតអាសេទិកអតិបរមា ៦២.២១ g/L ក្នុងអត្រា ០.៥៧ g/L/hr និងមានតម្លៃសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម (EC50) ល្អបំផុតត្រឹម ០.៧២ mg/L។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ជីវគីមីកម្រិតស្តង់ដារសម្រាប់ការបន្ទុំ និងម៉ាស៊ីនវិភាគសមាសធាតុគីមីទំនើប។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ KMUTT ក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជផ្កាក្រជៀបជូរ (Roselle) និងមេរោគក្នុងស្រុក។ ដោយសារប្រទេសកម្ពុជាមានអាកាសធាតុ លក្ខខណ្ឌកសិកម្ម និងការដាំដុះដំណាំក្រជៀបជូរស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសថៃ លទ្ធផលនិងវិធីសាស្ត្រនៃការសិក្សានេះអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់នៅកម្ពុជាបានយ៉ាងងាយស្រួលនិងមានប្រសិទ្ធភាព។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រផលិតទឹកខ្មេះពីក្រជៀបជូរដោយប្រើវប្បធម៌មេរោគចម្រុះនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់វិស័យកសិ-ឧស្សាហកម្ម និងការកែច្នៃម្ហូបអាហារនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការអនុវត្តបច្ចេកទេសបន្ទុំនេះនឹងជួយពង្រីកខ្សែសង្វាក់តម្លៃនៃដំណាំក្រជៀបជូរនៅកម្ពុជា ព្រមទាំងផ្តល់នូវជម្រើសផលិតផលថ្មីប្រកបដោយនវានុវត្តន៍ និងល្អសម្រាប់សុខភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការរៀបចំវត្ថុធាតុដើម និងការចម្រាញ់ទឹកក្រជៀបជូរ: ប្រមូលទិញផ្កាក្រជៀបជូរស្ងួត រួចយកទៅស្ងោរជាមួយទឹកចម្រោះដើម្បីទាញយកសារធាតុរាវ (Extract)។ បន្ទាប់មក ត្រូវបន្ថែមស្ករគ្លុយកូសដើម្បីតម្រូវកម្រិតជាតិស្ករឱ្យដល់ប្រមាណ ២៣.៧ °Brix និងបន្ថែម Ammonium sulfate ដើម្បីផ្តល់ប្រភពអាសូតសម្រាប់មេដំបែ។
  2. ការបន្ទុំបឋមដើម្បីផលិតស្រា (Primary Fermentation): បញ្ចូលមេដំបែ Saccharomyces cerevisiae ទៅក្នុងទឹកក្រជៀបជូរ រួចរក្សាទុកក្នុងម៉ាស៊ីនបន្ទុំ (Fermentor) នៅសីតុណ្ហភាពប្រមាណ ៣០°C រយៈពេល ៣ថ្ងៃ។ ដំណើរការនេះនឹងបំប្លែងជាតិស្ករឱ្យទៅជាអេតាណុល (អាកុល)។
  3. ការបន្ទុំដំណាក់កាលទីពីរដើម្បីផលិតទឹកខ្មេះ (Acetification): ច្រោះយកស្រាក្រជៀបជូរ រួចបញ្ចូលវប្បធម៌បាក់តេរីចម្រុះ Acetobacter aceti និង Acetobacter cerevisiae។ ត្រូវកូរក្នុងល្បឿន 50 rpm និងរក្សាសីតុណ្ហភាពដដែល រយៈពេលប្រមាណ ៧ថ្ងៃ ដើម្បីឱ្យបាក់តេរីបំប្លែងអេតាណុលទៅជាអាស៊ីតអាសេទិកឱ្យបានអតិបរមា។
  4. ការវិភាគគុណភាព និងលក្ខណៈសម្បត្តិប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Spectrophotometer ដើម្បីវាស់បរិមាណសារធាតុ Phenolics សរុប សារធាតុ Flavonoids និងអង់តូស៊ីយ៉ានីន។ ព្រមទាំងធ្វើការវាស់វែងសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ DPPH Assay ដើម្បីកំណត់តម្លៃ EC50 របស់ទឹកខ្មេះ។
  5. ការធ្វើមាត្រដ្ឋាន (Scale-up) និងការវេចខ្ចប់: សហការជាមួយអ្នកបច្ចេកទេសចំណីអាហារដើម្បីពង្រីកការផលិតពីកម្រិតមន្ទីរពិសោធន៍ (1L-2L Fermentor) ទៅជាកម្រិតឧស្សាហកម្មតូច។ មុននឹងបញ្ចេញលក់ ត្រូវឆ្លងកាត់ដំណើរការសម្លាប់មេរោគ (Pasteurization) និងវេចខ្ចប់ក្នុងដបកែវដើម្បីរក្សាគុណភាពជីវជាតិឱ្យបានយូរ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Mixed culture fermentation (ការបន្ទុំដោយវប្បធម៌មេរោគចម្រុះ) ការប្រើប្រាស់អតិសុខុមប្រាណលើសពីមួយប្រភេទ (ដូចជាមេដំបែ និងបាក់តេរី) ក្នុងពេលតែមួយ ឬបន្តបន្ទាប់គ្នា ដើម្បីជំរុញដំណើរការបន្ទុំមួយឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព និងទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ជាងការប្រើមេរោគតែមួយមុខ។ ដូចជាការធ្វើការងារជាក្រុម ដែលម្នាក់មានជំនាញបំប្លែងស្ករទៅជាស្រា ហើយម្នាក់ទៀតបន្តយកស្រាទៅបំប្លែងជាទឹកខ្មេះ។
Acetification (ការបំប្លែងជាអាស៊ីតអាសេទិក) ដំណើរការជីវគីមីក្នុងដំណាក់កាលបន្ទុំទីពីរ ដែលបាក់តេរីអាស៊ីតអាសេទិក (Acetic acid bacteria) បំប្លែងជាតិអាល់កុល (អេតាណុល) ឱ្យទៅជាអាស៊ីតអាសេទិក (ទឹកខ្មេះ) ក្រោមកត្តាមានអុកស៊ីហ្សែនគ្រប់គ្រាន់។ ដូចជាការទុកស្រាចោលឱ្យត្រូវខ្យល់ រហូតដល់វាប្រែជាជូរ និងក្លាយទៅជាទឹកខ្មេះ។
DPPH radical-scavenging (ការប្រឆាំងរ៉ាឌីកាល់សេរី DPPH) វិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់វាស់ស្ទង់សមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយ ក្នុងការចាប់យក ឬបន្សាបរ៉ាឌីកាល់សេរី (សារធាតុបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់កោសិកា) ដោយសង្កេតមើលការប្រែប្រួលពណ៌នៃម៉ូលេគុល DPPH។ ដូចជាការធ្វើតេស្តមើលថាតើកងទ័ព (សារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម) អាចកម្ចាត់សត្រូវ (រ៉ាឌីកាល់សេរី) បានលឿននិងមានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណា។
Anthocyanins (អង់តូស៊ីយ៉ានីន) សារធាតុពណ៌ធម្មជាតិដែលមានក្នុងរុក្ខជាតិ (ផ្តល់ពណ៌ក្រហម ស្វាយ ឬខៀវ ដូចជាក្នុងផ្កាក្រជៀបជូរ) ដែលមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម ការពារកោសិកាពីការខូចខាត និងផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់សុខភាព។ ដូចជាថ្នាំលាបពណ៌ធម្មជាតិលើផ្លែឈើ ដែលមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យវាមានពណ៌ស្អាត ថែមទាំងដើរតួជាអាវក្រោះការពារជំងឺទៀតផង។
Total phenolic content (បរិមាណសារធាតុហ្វេណូលីកសរុប) រង្វាស់នៃបរិមាណសមាសធាតុហ្វេណូលីកទាំងអស់ដែលមានក្នុងសំណាក ដែលសមាសធាតុទាំងនេះជាភ្នាក់ងារប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មដ៏សំខាន់ជួយការពាររាងកាយពីរ៉ាឌីកាល់សេរី និងជួយកាត់បន្ថយការរលាក។ ដូចជាការរាប់ចំនួនទាហានការពារសរុបនៅក្នុងបន្ទាយ ដើម្បីដឹងថាតើបន្ទាយនោះមានសុវត្ថិភាពកម្រិតណាពីការវាយប្រហារ។
Effective concentration / EC50 (កំហាប់មានប្រសិទ្ធភាព ៥០%) រង្វាស់កំហាប់នៃសារធាតុណាមួយដែលតម្រូវឱ្យមាន ដើម្បីកាត់បន្ថយ ឬទប់ស្កាត់សកម្មភាពរ៉ាឌីកាល់សេរីឱ្យបាន ៥០%។ តម្លៃ EC50 កាន់តែតូច បញ្ជាក់ថាសារធាតុនោះកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ដូចជាការចាក់ថ្នាំសម្លាប់មេរោគ ដែលយើងត្រូវការថ្នាំត្រឹមតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះដើម្បីសម្លាប់មេរោគបានពាក់កណ្តាល (ប្រើតិចតែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់)។
Flocculation (ការផ្តុំកកជាដុំ) ដំណើរការដែលកោសិកាអតិសុខុមប្រាណ (ដូចជាមេដំបែ) ផ្តុំគ្នាជាដុំៗ ហើយធ្លាក់ចុះទៅបាតធុងបន្ទុំ ដែលជារឿយៗបណ្តាលមកពីភាពតានតឹងក្នុងបរិស្ថាន (Environmental stress) ដូចជាកម្រិតអាល់កុលខ្ពស់ក្នុងទឹកបន្ទុំ។ ដូចជាធូលីតូចៗហោះក្នុងខ្យល់ដែលប៉ះគ្នាហើយប្រមូលផ្តុំជាដុំធំៗ រួចធ្លាក់មកលើដី។
Yield coefficient (មេគុណទិន្នផល) សូចនាករគណិតវិទ្យាដែលបង្ហាញពីបរិមាណផលិតផល (ឧទាហរណ៍ អាស៊ីតអាសេទិក) ដែលទទួលបាន ធៀបនឹងបរិមាណវត្ថុធាតុដើម (ឧទាហរណ៍ អាល់កុល) ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយអតិសុខុមប្រាណ។ ដូចជាការគណនាថាតើយើងអាចចម្រាញ់ប្រេងបានប៉ុន្មានលីត្រ ពីការកិនគ្រាប់សណ្តែកមួយគីឡូក្រាម។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖