Original Title: อิทธิพลของขนาดเพลี้ยอ่อนถั่ว (Aphis craccivora) ที่มีผลต่อขนาด ระยะเวลาการพัฒนา อัตราส่วนทางเพศของตัวเบียน และจำนวนตัวเบียน (Aphidius colemani) ที่เกิดจากเพลี้ยอ่อน
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃទំហំនិងការលូតលាស់របស់ចៃសណ្តែក (Aphis craccivora) ទៅលើទំហំ រយៈពេលលូតលាស់ និងសមាមាត្រភេទរបស់ដង្កូវប៉ារ៉ាស៊ីត (Aphidius colemani)

ចំណងជើងដើម៖ อิทธิพลของขนาดเพลี้ยอ่อนถั่ว (Aphis craccivora) ที่มีผลต่อขนาด ระยะเวลาการพัฒนา อัตราส่วนทางเพศของตัวเบียน และจำนวนตัวเบียน (Aphidius colemani) ที่เกิดจากเพลี้ยอ่อน

អ្នកនិពន្ធ៖ Charuwan Supasatian (Horticulture Research Institute, Department of Agriculture, Bangkhen, Bangkok, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1986, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងវាយតម្លៃពីឥទ្ធិពលនៃទំហំ និងដំណាក់កាលលូតលាស់របស់ចៃសណ្តែក (Aphis craccivora) ទៅលើទំហំ រយៈពេលលូតលាស់ និងសមាមាត្រភេទរបស់សត្វល្អិតប៉ារ៉ាស៊ីត (Aphidius colemani) ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្ត។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដោយប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍បែបចៃដន្យ (CRD) ចំនួន៥វគ្គ ដើម្បីតាមដានការលូតលាស់របស់ប៉ារ៉ាស៊ីតនៅក្នុងចៃសណ្តែក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Mass Rearing using Early Instar Hosts (Instar 1-2)
ការចិញ្ចឹមបង្កាត់ដោយប្រើចៃដំណាក់កាលដំបូង (វ័យទី១-២)
ផលិតបានដង្កូវប៉ារ៉ាស៊ីតដែលមានទំហំខ្លួនធំ (ទំហំក្បាល និងទ្រូងធំ) ដែលអាចមានភាពរឹងមាំជាងមុន។ ត្រូវការរយៈពេលយូរជាងមុនសម្រាប់ការលូតលាស់ពីស៊ុតរហូតដល់ញាស់ (ប្រមាណជាង ១៣ ថ្ងៃ)។ ដង្កូវប៉ារ៉ាស៊ីតមានទំហំធំជាង ប៉ុន្តែត្រូវការពេលលូតលាស់យូរ (១២.៤៥-១៣.០៤ ថ្ងៃ) ជាមួយនឹងអត្រាញាស់ខ្ពស់ (៩៤-៩៧%)។
Mass Rearing using Late Instar Hosts (Instar 3-5)
ការចិញ្ចឹមបង្កាត់ដោយប្រើចៃដំណាក់កាលចុងក្រោយ (វ័យទី៣-៥)
រយៈពេលនៃការលូតលាស់របស់ប៉ារ៉ាស៊ីតលឿនជាងមុន (ញាស់លឿនជាង)។ ទំហំខ្លួនរបស់ប៉ារ៉ាស៊ីតដែលញាស់មកមានទំហំតូចជាង ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពស្វែងរកចំណីនៅពេលព្រលែងក្នុងចម្ការ។ ដង្កូវប៉ារ៉ាស៊ីតមានទំហំតូច ប៉ុន្តែលូតលាស់លឿន (ប្រហែល ១១ ថ្ងៃ) ជាមួយនឹងអត្រាញាស់ខ្ពស់ដដែល។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋាន និងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព និងបរិស្ថានយ៉ាងច្បាស់លាស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នៅសាកលវិទ្យាល័យកសិកម្ម (ទីក្រុងបាងកក) ក្នុងឆ្នាំ១៩៨៤ ដោយប្រើប្រាស់លក្ខខណ្ឌសីតុណ្ហភាពថេរ (២៥ អង្សាសេ)។ លទ្ធផលអាចនឹងមានភាពខុសគ្នាខ្លះប្រសិនបើអនុវត្តនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុជាក់ស្តែងនៅប្រទេសកម្ពុជា ដែលមានបម្រែបម្រួលសីតុណ្ហភាព និងសំណើមខ្ពស់ ជាពិសេសនៅរដូវប្រាំង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការយល់ដឹងពីសក្ដានុពលនៃការចិញ្ចឹមប៉ារ៉ាស៊ីតនេះ មានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃតាមបែបជីវសាស្រ្តនៅកម្ពុជា។

ការជ្រើសរើសដំណាក់កាលលូតលាស់របស់ចៃឱ្យបានត្រឹមត្រូវសម្រាប់ការបង្កាត់ប៉ារ៉ាស៊ីត នឹងជួយបង្កើនគុណភាពនៃភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្ត ឈានទៅសម្រេចបាននូវកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាពនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងរក និងប្រមូលពូជ (Identify and Collect): ចុះប្រមូលគំរូចៃ Aphis craccivora និងសត្វល្អិតប៉ារ៉ាស៊ីតពីចម្ការសណ្តែកក្នុងស្រុក ហើយយកមករក្សាទុកក្នុងប្រអប់សំណាក។ ប្រើប្រាស់ Microscope ដើម្បីបញ្ជាក់ពីប្រភេទពូជឱ្យបានច្បាស់លាស់។
  2. រៀបចំបន្ទប់បង្កាត់ពូជ (Set up Rearing Facility): រៀបចំបន្ទប់ពិសោធន៍ ឬផ្ទះកញ្ចក់ ដោយប្រើប្រាស់ Temperature Controller ឬម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ដើម្បីរក្សាសីតុណ្ហភាពក្នុងរង្វង់ ២៥ អង្សាសេ សម្រាប់ការបង្កាត់ពូជឱ្យបានល្អប្រសើរ។
  3. អនុវត្តការចិញ្ចឹមទ្រង់ទ្រាយធំ (Mass Rearing Protocol): បណ្តុះដើមសណ្តែកសម្រាប់ជាចំណីចៃ នៅក្នុង Insect Rearing Cages រួចជ្រើសរើសចៃក្នុងដំណាក់កាលទី១ ឬទី២ (Early Instars) ដើម្បីឱ្យប៉ារ៉ាស៊ីតពងដាក់ ព្រោះវាធានាបាននូវការផលិតប៉ារ៉ាស៊ីតជំនាន់ក្រោយដែលមានទំហំធំ និងរឹងមាំ។
  4. សាកល្បងព្រលែងក្នុងចម្ការ និងប្រមូលទិន្នន័យ (Field Release Trials): ព្រលែងប៉ារ៉ាស៊ីតដែលចិញ្ចឹមបានចូលទៅក្នុងចម្ការសាកល្បង។ អនុវត្តការចុះអង្កេតជាប្រចាំ ដើម្បីវាស់ស្ទង់អត្រានៃការថយចុះរបស់ចំនួនចៃ ដោយកត់ត្រា និងវិភាគទិន្នន័យតាមរយៈកម្មវិធី MS ExcelR Software
  5. វាយតម្លៃ និងផ្សព្វផ្សាយ (Evaluate and Extension): ធ្វើការប្រៀបធៀបទិន្នផល និងការសន្សំសំចៃថ្លៃដើម (ពីការមិនប្រើថ្នាំគីមី) រួចចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំ (Extension Manual) ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកទេសកម្ចាត់សត្វល្អិតជីវសាស្រ្តនេះទៅដល់សហគមន៍កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Endoparasitoid (ប៉ារ៉ាស៊ីតក្នុងសាច់) ជាប្រភេទសត្វល្អិតដែលពងដាក់ក្នុងខ្លួនសត្វល្អិតម្ចាស់ផ្ទះ ហើយកូនដង្កូវរបស់វាលូតលាស់ដោយស៊ីសាច់ម្ចាស់ផ្ទះពីខាងក្នុង រហូតដល់ម្ចាស់ផ្ទះស្លាប់នៅពេលវាញាស់ចេញមកក្រៅ។ ដូចជាសត្វចម្លែកក្នុងភាពយន្តរឿង Alien ដែលបង្កាត់ពូជនិងធំធាត់ក្នុងពោះមនុស្ស រួចទម្លុះចេញមកក្រៅធ្វើឱ្យមនុស្សស្លាប់។
Mummies (សាកសពម៉ាំមីសត្វល្អិត) សភាពរបស់ចៃដែលត្រូវប៉ារ៉ាស៊ីតស៊ីពីក្នុងរហូតអស់សាច់ បន្សល់ទុកតែសំបកក្រៅដែលប្រែជារឹងនិងប្តូរពណ៌ (ច្រើនតែពណ៌ត្នោត ឬមាស) ដើម្បីការពារដង្កូវប៉ារ៉ាស៊ីតនៅខាងក្នុងរហូតដល់វាប្រែក្លាយជាសត្វពេញវ័យ។ ដូចជាការយកសំបកកង់ឡានចាស់ៗមកធ្វើជាតង់ ឬខែលការពារសុវត្ថិភាពសម្រាប់សម្ងំលាក់ខ្លួនរហូតដល់ពេលមានសុវត្ថិភាព។
Instar (វ័យលូតលាស់របស់សត្វល្អិត) ជាដំណាក់កាលនីមួយៗនៃការលូតលាស់របស់សត្វល្អិត ចន្លោះពីការសកកម្តងទៅម្តងទៀត មុនពេលក្លាយជាសត្វពេញវ័យ (ក្នុងឯកសារនេះ ចៃមាន៥វ័យ ឬ 5 Instars)។ ដូចជាថ្នាក់រៀនរបស់ក្មេងៗពីថ្នាក់ទី១ ដល់ទី៥ ឬការឡើងខ្សែក្រវាត់ក្នុងកីឡាតេក្វាន់ដូ មុនពេលពួកគេក្លាយជាមនុស្សធំពេញវ័យ។
Biological control agent (ភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្ត) ការប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិ (ដូចជាសត្វល្អិតស៊ីសាច់ ផ្សិត ឬប៉ារ៉ាស៊ីត) ដើម្បីគ្រប់គ្រង និងកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃដែលបំផ្លាញដំណាំ ដែលជាជម្រើសជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់ថ្នាំពុលកសិកម្មគីមី។ ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាដើម្បីតាមចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះ ជាជាងការដាក់ថ្នាំបំពុលកណ្តុរដែលអាចប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ដល់មនុស្ស។
Sex ratio (សមាមាត្រភេទ) អត្រាប្រៀបធៀបរវាងចំនួនសត្វល្អិតញី និងសត្វល្អិតឈ្មោលដែលញាស់ចេញមក។ ក្នុងបរិបទគ្រប់គ្រងជីវសាស្រ្ត អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចង់បានអត្រាញីច្រើនជាង ព្រោះសត្វញីជាអ្នកដើរពងដាក់សម្លាប់ចៃ។ ដូចជាការរាប់ចំនួនកូនស្រី និងកូនប្រុសនៅក្នុងគ្រួសារមួយ ដើម្បីដឹងថាភាគីណាមានចំនួនច្រើនជាង។
Apteriform (ទម្រង់គ្មានស្លាប) ជាទម្រង់រាងកាយមួយរបស់ចៃពេញវ័យដែលមិនមានដុះស្លាប ដែលច្រើនតែកើតឡើងនៅពេលបរិស្ថានរស់នៅមានចំណីអាហារគ្រប់គ្រាន់ និងមិនទាន់មានតម្រូវការហោះហើរផ្លាស់ទីទៅកាន់ដើមឈើផ្សេង។ ដូចជាមនុស្សដែលសម្រេចចិត្តសង់ផ្ទះរស់នៅមួយកន្លែងជាអចិន្ត្រៃយ៍ ព្រោះទីនោះមានម្ហូបអាហារសម្បូរបែបហើយ មិនបាច់រើផ្ទះទៅណាទៀត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖