Original Title: Aquaculture Development and Nutrition Management of Large Yellow Croaker (Pseudosciaena crocea) in China: An Overview
Source: doi.org/10.31817/vjas.2019.2.4.04
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍវារីវប្បកម្ម និងការគ្រប់គ្រងអាហារូបត្ថម្ភរបស់ត្រី Large Yellow Croaker (Pseudosciaena crocea) នៅប្រទេសចិន៖ ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ចំណងជើងដើម៖ Aquaculture Development and Nutrition Management of Large Yellow Croaker (Pseudosciaena crocea) in China: An Overview

អ្នកនិពន្ធ៖ Truong Huynh Thanh Hoa (School of Medical Instrument and Food Engineering, University of Shanghai for Science and Technology, Shanghai, China), Li Baoguo (School of Medical Instrument and Food Engineering, University of Shanghai for Science and Technology, Shanghai, China), Guo Quanyou (East China Sea Fisheries Research Institute, Chinese Academy of Fishery Sciences, Shanghai, China)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយពីការអភិវឌ្ឍ ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមទំនើប និងការគ្រប់គ្រងអាហារូបត្ថម្ភប្រកបដោយនិរន្តរភាព (ជាពិសេសការប្តូរពីចំណីត្រីល្អិតមកចំណីផ្សំ) សម្រាប់ត្រី large yellow croaker (Pseudosciaena crocea) ដែលមានសារៈសំខាន់ខាងសេដ្ឋកិច្ចបំផុតនៅប្រទេសចិន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អត្ថបទពិនិត្យឡើងវិញនេះ (Review paper) សំយោគឯកសារស្រាវជ្រាវទាក់ទងនឹងលក្ខណៈជីវសាស្ត្រ ប្រវត្តិរោងចក្រភ្ញាស់ ប្រព័ន្ធវារីវប្បកម្មចម្រុះ និងតម្រូវការសារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងរបបអាហាររបស់ប្រភេទត្រីគោលដៅ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Floating Sea Cage
ការចិញ្ចឹមក្នុងបែសមុទ្រអណ្តែតបែបប្រពៃណី
ងាយស្រួលរៀបចំនៅតំបន់ឆ្នេរដែលមានទឹកស្ងប់ ទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ និងជាប្រព័ន្ធដែលគេអនុវត្តយ៉ាងទូលំទូលាយបំផុតតាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០។ ការផ្លាស់ប្តូរទឹកមានកម្រិតខ្សោយ ដង់ស៊ីតេចិញ្ចឹមខ្ពស់ពេក ងាយកើតជំងឺ និងអាចធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការផ្លាស់ទីរបស់ត្រីក្នុងធម្មជាតិ។ ធ្លាប់គ្របដណ្តប់រហូតដល់ ៩៥% នៃទិន្នផលត្រីសរុប ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលចិនតម្រូវឱ្យធ្វើស្តង់ដារនីយកម្មដើម្បីកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់។
Storm-resistance Deep-sea Cage
បែសមុទ្រជ្រៅធន់នឹងព្យុះ
មានការផ្លាស់ប្តូរទឹកបានល្អ កាត់បន្ថយហានិភ័យពីខ្យល់ព្យុះ និងផ្តល់នូវគុណភាពសាច់ត្រីព្រមទាំងឱជារសឆ្ងាញ់ជាងមុន។ ទាមទារទីតាំងភូមិសាស្ត្រជាក់លាក់ (ឈូងសមុទ្រពាក់កណ្តាលចំហ ជម្រៅទឹក >១០ម៉ែត្រ ចរន្តទឹក <០.៧m/s) និងត្រូវការដើមទុនវិនិយោគខ្ពស់។ ផ្តល់គុណភាពត្រី (Flesh quality) និងជីវជាតិល្អប្រសើរជាងការចិញ្ចឹមក្នុងបែរាក់បែបប្រពៃណី។
Trash Fish Diet
ការផ្តល់ចំណីត្រីល្អិត (ស្រស់/កក)
ជាប្រភពចំណីធម្មជាតិងាយរកកាលពីមុន ដែលត្រីចូលចិត្តស៊ី និងធ្លាប់កាន់កាប់រហូតដល់ ៨០% នៃរបបអាហារត្រីនៅតាមទីផ្សារមួយចំនួន។ បំពុលបរិស្ថានទឹកដោយសារសំណល់ចំណី ងាយរលួយ ខ្វះអនាម័យ (មានបាក់តេរីបង្កជំងឺ) និងមានប្រភពផ្គត់ផ្គង់មិនទៀងទាត់។ រោងចក្រភ្ញាស់ និងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមត្រូវតែបោះបង់ចោលវិធីនេះ ដើម្បីឈានទៅរកការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយនិរន្តរភាព។
Compound Diet (Fishmeal Replacement)
របបអាហារផ្សំ និងការជំនួសម្សៅត្រី
ផ្តល់អាហារូបត្ថម្ភមានតុល្យភាព (ឧទាហរណ៍ការបន្ថែម Astaxanthin ដើម្បីឱ្យស្បែកត្រីមានពណ៌លឿងល្អ) កាត់បន្ថយការបំពុល និងមាននិរន្តរភាព។ ប្រសិនបើប្រើប្រូតេអ៊ីនរុក្ខជាតិ (ដូចជាសណ្តែកសៀង ឬប្រេងដូង) ក្នុងកម្រិតខ្ពស់ពេកដោយមិនបានថ្លឹងថ្លែងអាស៊ីតអាមីណូ វាអាចធ្វើឱ្យត្រីលូតលាស់យឺត និងប៉ះពាល់ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ។ សមាមាត្រប្រូតេអ៊ីនទៅលីពីតដ៏ល្អបំផុតគឺ ៤៧:១០,៥ ដោយអាចជំនួសម្សៅត្រីបានរហូតដល់ ២៦-៤៥% ដោយប្រើប្រូតេអ៊ីនសត្វនិងរុក្ខជាតិផ្សេងៗ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ថ្វីត្បិតតែឯកសារមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតពីតម្លៃជាទឹកប្រាក់ ប៉ុន្តែការអនុវត្តប្រព័ន្ធវារីវប្បកម្មសមុទ្រខ្នាតធំ និងការស្រាវជ្រាវចំណីទាំងនេះទាមទារនូវធនធានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតទាំងស្រុងលើត្រីប្រភេទ Pseudosciaena crocea ដែលមានប្រភពដើម និងត្រូវបានចិញ្ចឹមនៅតាមសមុទ្រនៃតំបន់អាស៊ីខាងកើត (ពិសេសប្រទេសចិន) ដែលទាមទារសីតុណ្ហភាពទឹកពី ១៨-២៥ អង្សាសេ។ នេះជាចំណុចប្រុងប្រយ័ត្នសម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះសីតុណ្ហភាពទឹកសមុទ្រនៅកម្ពុជាក្តៅជាងនេះ ដែលមិនស័ក្តិសមសម្រាប់ការយកពូជត្រីនេះមកចិញ្ចឹមដោយផ្ទាល់ឡើយ ប៉ុន្តែបច្ចេកវិទ្យានៃការចិញ្ចឹមគឺស្រដៀងគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាមិនអាចយកពូជត្រីនេះមកចិញ្ចឹមផ្ទាល់ក៏ដោយ ក៏វិធីសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍ប្រព័ន្ធវារីវប្បកម្ម និងការស្រាវជ្រាវរូបមន្តចំណីផ្សំ មានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការអនុវត្តលើត្រីសមុទ្រក្នុងស្រុកនៅកម្ពុជា។

ជារួម ឯកសារនេះផ្តល់នូវផែនទីចង្អុលផ្លូវដ៏ល្អមួយសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការធ្វើទំនើបកម្មវិស័យវារីវប្បកម្មសមុទ្រ តាមរយៈការគ្រប់គ្រងអាហារូបត្ថម្ភបែបវិទ្យាសាស្ត្រ និងការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមដែលធន់នឹងអាកាសធាតុ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី ១៖ សិក្សាពីតម្រូវការអាហារូបត្ថម្ភរបស់ត្រីសមុទ្រក្នុងស្រុក: ចាប់ផ្តើមដោយការពិនិត្យអត្ថបទស្រាវជ្រាវអំពីតម្រូវការប្រូតេអ៊ីន លីពីត និងអាស៊ីតអាមីណូ របស់ត្រីសមុទ្រដែលមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់នៅកម្ពុជា (ឧទាហរណ៍ ត្រីស្ពង់សមុទ្រ ឬត្រីតុកកែ) ដោយប្រើប្រាស់ប្រភពទិន្នន័យពី FAO Fisheries & AquacultureGoogle Scholar
  2. ជំហានទី ២៖ សាកល្បងរូបមន្តចំណីជំនួសម្សៅត្រី (Fishmeal Replacement): រៀបចំគម្រោងស្រាវជ្រាវសាកល្បងប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុកដែលមានតម្លៃថោក (ដូចជាម្សៅសណ្តែកសៀង កន្ទក់ ឬកាកសំណល់រោងចក្រកែច្នៃត្រី) ដើម្បីជំនួសម្សៅត្រី ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា WinFeedFeedLIVE សម្រាប់គណនារូបមន្តចំណីឱ្យមានតុល្យភាព។
  3. ជំហានទី ៣៖ វាយតម្លៃប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមត្រីក្នុងបែនៅតាមតំបន់ឆ្នេរ: ចុះកម្មសិក្សា ឬចុះប្រមូលទិន្នន័យនៅតាមកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមត្រីសមុទ្រនៅខេត្តព្រះសីហនុ ឬកំពត ដើម្បីប្រៀបធៀបពីគុណសម្បត្តិ និងបញ្ហាប្រឈមនៃបែប្រពៃណី និងសិក្សាពីលទ្ធភាពបច្ចេកទេសក្នុងការតម្លើងបែសមុទ្របែបទំនើប (HDPE Sea Cages)។
  4. ជំហានទី ៤៖ ធ្វើការពិសោធន៍ និងវិភាគទិន្នន័យជីវសាស្ត្រ: រៀបចំការពិសោធន៍ចិញ្ចឹមត្រីជាក់ស្តែងរយៈពេល ៨ ទៅ ១២ សប្តាហ៍ ដោយប្រមូលទិន្នន័យអំពីអត្រាលូតលាស់ (Specific Growth Rate), អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) និងកម្រិតរស់រានមានជីវិត រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSRStudio ដើម្បីវិភាគស្ថិតិប្រៀបធៀបលទ្ធផលរវាងរបបអាហារនីមួយៗ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Pseudosciaena crocea (ត្រី Large yellow croaker) ជាប្រភេទត្រីសមុទ្រសាលាដែលមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់បំផុតនៅប្រទេសចិន ដែលទាមទារការចិញ្ចឹម និងការគ្រប់គ្រងចំណីតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រទំនើបដើម្បីទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់។ ដូចជា "មាសក្នុងសមុទ្រ" របស់ប្រជានេសាទចិន ដែលគេនិយមចិញ្ចឹមព្រោះវាមានតម្លៃថ្លៃ ក្លិនរសជាតិឆ្ងាញ់ និងមានតម្រូវការទីផ្សារខ្ពស់។
Floating sea cage (បែសមុទ្រអណ្តែត) ជាប្រព័ន្ធវារីវប្បកម្មសមុទ្រដែលគេប្រើសំណាញ់ចងភ្ជាប់នឹងពោងអណ្តែតនៅលើផ្ទៃទឹកសមុទ្ររាក់ៗ ដើម្បីរាំងខ្ទប់ត្រីមិនឱ្យរួចរាល់ តែអនុញ្ញាតឱ្យចរន្តទឹកធម្មជាតិហូរចេញចូលបាន។ ដូចជាការសង់របងចិញ្ចឹមមាន់នៅលើដី តែនេះគឺជាការសង់របងសំណាញ់បណ្តែតលើទឹកដើម្បីចិញ្ចឹមត្រីនៅក្នុងសមុទ្រផ្ទាល់តែម្តង។
Storm-resistance deep-sea cage (បែសមុទ្រជ្រៅធន់នឹងព្យុះ) ជាបច្ចេកវិទ្យាបែចិញ្ចឹមត្រីនៅតំបន់សមុទ្រជ្រៅ ដែលមានរចនាសម្ព័ន្ធរឹងមាំអាចទប់ទល់នឹងរលកធំៗ និងខ្យល់ព្យុះ ហើយជួយឱ្យត្រីមានសុខភាពល្អ និងគុណភាពសាច់ប្រសើរជាងមុនដោយសារការផ្លាស់ប្តូរទឹកបានល្អ។ ដូចជាផ្ទះវីឡាដ៏រឹងមាំសង់នៅកណ្តាលសមុទ្រ ដែលមិនខ្លាចខ្យល់ព្យុះ និងមានបរិយាកាសល្អបរិសុទ្ធសម្រាប់រស់នៅ។
Compound diet (របបអាហារផ្សំ) ជាចំណីគ្រាប់ដែលផលិតឡើងពីរោងចក្រ ដោយលាយបញ្ចូលគ្នានូវប្រភពប្រូតេអ៊ីន ខ្លាញ់ វីតាមីន និងរ៉ែ ក្នុងសមាមាត្រត្រឹមត្រូវ ដើម្បីជំនួសការឱ្យចំណីត្រីល្អិតស្រស់ និងជួយកាត់បន្ថយការបំពុលទឹក។ ដូចជាការញ៉ាំទឹកដោះគោម្សៅបំប៉ន ដែលមានផ្ទុកសារធាតុចិញ្ចឹមគ្រប់មុខក្នុងកែវតែមួយ ដើម្បីធានាថាទទួលបានជីវជាតិគ្រប់គ្រាន់។
Fishmeal replacement (ការជំនួសម្សៅត្រី) គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រប្រើប្រាស់ប្រភពប្រូតេអ៊ីនផ្សេងៗ (ដូចជាម្សៅសណ្តែកសៀង ឬម្សៅសាច់សត្វ) មកជំនួសម្សៅត្រីនៅក្នុងរូបមន្តចំណី ដើម្បីកាត់បន្ថយការចំណាយ និងរក្សានិរន្តរភាពបរិស្ថានសមុទ្រ។ ដូចជាការញ៉ាំសាច់សណ្តែកតៅហ៊ូ ដើម្បីជំនួសសាច់ជ្រូក ដើម្បីសន្សំលុយ តែរាងកាយនៅតែទទួលបានជាតិប្រូតេអ៊ីនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការលូតលាស់។
Trash fish diet (ការផ្តល់ចំណីត្រីល្អិតស្រស់) ជាការប្រើប្រាស់ត្រីតូចៗ ឬកាកសំណល់ត្រីពីការនេសាទមកធ្វើជាចំណីផ្ទាល់ដល់ត្រីចិញ្ចឹម ដែលការអនុវត្តបែបនេះងាយនឹងធ្វើឱ្យខូចគុណភាពទឹក និងអាចចម្លងបាក់តេរីបង្កជំងឺដល់ត្រី។ ដូចជាការឱ្យសត្វចិញ្ចឹមស៊ីសាច់ឆៅដែលមិនមានអនាម័យ ដែលងាយនឹងធ្វើឱ្យពួកវាឈឺក្រពះពោះវៀន ឬឆ្លងមេរោគផ្សេងៗ។
Protein: lipid ratio (សមាមាត្រប្រូតេអ៊ីននិងលីពីត) គឺជាការកំណត់កម្រិតថ្លឹងថ្លែងរវាងជាតិសាច់ (ប្រូតេអ៊ីន) និងជាតិខ្លាញ់ (លីពីត) នៅក្នុងចំណី ដើម្បីជួយឱ្យត្រីលូតលាស់បានលឿនបំផុត និងមិនសូវមានខ្លាញ់កកក្នុងថ្លើម។ ដូចជារបបអាហាររបស់អ្នកហាត់ប្រាណ ដែលត្រូវកំណត់យ៉ាងច្បាស់ថាតើត្រូវញ៉ាំសាច់ប៉ុន្មាន និងខ្លាញ់ប៉ុន្មាន ដើម្បីឱ្យឡើងសាច់ដុំស្អាត និងមិនធាត់។
Astaxanthin (អាស្តាសានធីន) ជាសារធាតុពណ៌ធម្មជាតិម៉្យាងដែលគេលាយចូលក្នុងចំណី ដើម្បីជួយឱ្យស្បែកត្រី មានពណ៌លឿងស្រស់ស្អាត (ត្រូវតាមស្តង់ដារទីផ្សារ) និងជួយពង្រឹងប្រព័ន្ធភាពស៊ាំរបស់ត្រីប្រឆាំងនឹងជំងឺផ្សេងៗ។ ដូចជាការប្រើល្មៀតលាបលើសាច់មាន់ស្ងោរ ដើម្បីឱ្យវាមានពណ៌លឿងស្អាតគួរឱ្យចង់ញ៉ាំ ព្រមទាំងជួយជំនួយដល់សុខភាពផងដែរ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖