Original Title: Effects of alternate wetting and drying water management and rice straw incorporation for sustainable rice production under dry season conditions in central Thailand
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2023.57.3.08
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការគ្រប់គ្រងទឹកដោយការបញ្ចេញបញ្ចូលឆ្លាស់គ្នា និងការបញ្ចូលចំបើងសម្រាប់ការផលិតស្រូវប្រកបដោយនិរន្តរភាពក្នុងលក្ខខណ្ឌរដូវប្រាំងនៅភាគកណ្តាលនៃប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Effects of alternate wetting and drying water management and rice straw incorporation for sustainable rice production under dry season conditions in central Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Yutaka Suzuki (Kasetsart University, Thailand), Sukanya Kamma (Kasetsart University, Thailand), Patiwat Sookgul (Kasetsart University, Thailand), Nongpat Chaichana (Kasetsart University, Thailand), Tiwa Pakoktom (Kasetsart University, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023 (Agriculture and Natural Resources)

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះខាតទឹកស្រោចស្រព និងការបញ្ចេញធូលីពុល (PM2.5) ដែលបណ្តាលមកពីការដុតចំបើងចោលនៅតាមវាលស្រែ ដែលជាឧបសគ្គយ៉ាងធំសម្រាប់ការផលិតស្រូវប្រកបដោយនិរន្តរភាពនៅក្នុងប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការធ្វើពិសោធន៍នៅតាមវាលស្រែជាក់ស្តែង ដោយប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្រនៃការគ្រប់គ្រងទឹក ការបញ្ចូលចំបើង និងការប្រើប្រាស់ជីផ្សេងៗគ្នាចំនួន ៤ ប្រភេទ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Continuous Flooding (CF) with Chemical Fertilizer (Trt.1)
ការបញ្ជូលទឹកជន់ជាប្រចាំ (CF) ជាមួយនឹងជីគីមី ដោយមិនបញ្ចូលចំបើង និងលាមកគោ
ចំណាយថ្លៃដើមតិចក្នុងការរៀបចំដីដំបូង និងមិនសូវទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើនសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់កសិកម្ម។ ទាមទារការប្រើប្រាស់ទឹកច្រើន (ស្រោចស្រព១២ដង) ផ្តល់ទិន្នផលទាប និងអាស្រ័យខ្លាំងលើជីគីមីដែលធ្វើឱ្យខូចគុណភាពដីនៅថ្ងៃអនាគត។ ទិន្នផល ៣,៣ តោន/ហិកតា, អត្រាផលធៀបចំណាយ (BCR) ០,២៥។
AWD + Rice Straw + Manure + Half Chemical Fertilizer (Trt.2)
ការគ្រប់គ្រងទឹកឆ្លាស់គ្នា (AWD) រួមជាមួយចំបើងពាក់កណ្តាល លាមកគោ និងជីគីមីពាក់កណ្តាល
សន្សំសំចៃទឹកបានច្រើនកាត់បន្ថយការប្រើជីគីមីបានពាក់កណ្តាល និងផ្តល់នូវប្រាក់ចំណេញសេដ្ឋកិច្ច (BCR) ខ្ពស់បំផុត។ ទាមទារការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់លើការតាមដានកម្រិតទឹក និងត្រូវការកម្លាំងពលកម្មបន្ថែមដើម្បីប្រមូល និងកប់ចំបើង/លាមកគោ។ ទិន្នផល ៥,០ តោន/ហិកតា, អត្រាផលធៀបចំណាយ (BCR) ខ្ពស់ជាងគេគឺ ០,៣៩។
AWD + Full Rice Straw + Manure + Full Chemical Fertilizer (Trt.3)
ការគ្រប់គ្រងទឹកឆ្លាស់គ្នា (AWD) រួមជាមួយចំបើងពេញលេញ លាមកគោ និងជីគីមីពេញលេញ
ជួយជំរុញការលូតលាស់ និងផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវខ្ពស់បំផុត (កើនឡើងរហូតដល់ ៦៤% ធៀបនឹងការធ្វើស្រែធម្មតា)។ ចំណាយថ្លៃដើមខ្ពស់លើការប្រើប្រាស់ទាំងជីគីមីនិងចំបើងច្រើន ដែលធ្វើឱ្យប្រាក់ចំណេញធៀបនឹងការវិនិយោគ (BCR) ទាបជាងវិធីទី២បន្តិច។ ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត ៥,៤ តោន/ហិកតា, អត្រាផលធៀបចំណាយ (BCR) ០,៣២។
AWD + Full Rice Straw + Manure + Organic Fertilizer (Trt.4)
ការគ្រប់គ្រងទឹកឆ្លាស់គ្នា (AWD) រួមជាមួយចំបើង លាមកគោ និងជីសរីរាង្គ (មិនប្រើគីមី)
ជាវិធីសាស្ត្រសរីរាង្គពេញលេញ ដែលល្អបំផុតសម្រាប់បរិស្ថាន មិនប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ និងជួយស្តារគុណភាពដីបានយ៉ាងល្អ។ ទិន្នផលមិនសូវខ្ពស់ និងមានការចំណាយថ្លៃដើមខ្ពស់បំផុត ជាពិសេសលើការទិញជីសរីរាង្គនិងកម្លាំងពលកម្មដកស្មៅដោយដៃ។ ទិន្នផល ៣,៩ តោន/ហិកតា, អត្រាផលធៀបចំណាយ (BCR) ទាបជាងគេគឺ ០,២៦។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះទាមទារការចំណាយបន្ថែមទៅលើធាតុចូលកសិកម្ម កម្លាំងពលកម្ម និងឧបករណ៍វាស់វែងមួយចំនួន ប៉ុន្តែអាចទូទាត់សងវិញយ៉ាងគាប់ប្រសើរតាមរយៈការកើនឡើងនៃទិន្នផល និងការសន្សំសំចៃទឹកចំណាយ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្ត Nakhon Pathom ភាគកណ្តាលនៃប្រទេសថៃ ក្នុងលក្ខខណ្ឌរដូវប្រាំង ដោយប្រើប្រាស់ប្រភេទដីល្បាយខ្សាច់ (Sandy loam) ជាមួយពូជស្រូវ Pathum Thani 1 ។ ទោះបីជាអាកាសធាតុនិងលក្ខខណ្ឌកសិកម្មមានភាពស្រដៀងគ្នាច្រើនទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ក៏ប្រសិទ្ធភាពនៃការបំប្លែងចំបើងនិងការទប់ទឹកអាចប្រែប្រួលអាស្រ័យលើប្រភេទពូជស្រូវក្នុងស្រុក និងកម្រិតជីជាតិដីជាក់ស្តែង (ឧទាហរណ៍៖ ដីឥដ្ឋតំបន់បឹងទន្លេសាបអាចមានលទ្ធផលខុសពីដីខ្សាច់នៅតំបន់ខ្ពង់រាប)។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងទឹកបែប AWD រួមបញ្ចូលជាមួយការកប់ចំបើងនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់និងភាពចាំបាច់បំផុតក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះទឹកនៅរដូវប្រាំង និងបញ្ហាបរិស្ថាន។

ការសម្របបច្ចេកទេសនេះមកប្រើប្រាស់នៅកម្ពុជានឹងមិនត្រឹមតែជួយបង្កើនទិន្នផលនិងកាត់បន្ថយថ្លៃដើមប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយលើកកម្ពស់សន្តិសុខធនធានទឹក និងកាត់បន្ថយការប្រែប្រួលអាកាសធាតុដែលបង្កដោយការដុតកាកសំណល់កសិកម្ម។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សានិងដំឡើងឧបករណ៍វាស់ទឹកសាមញ្ញ: រៀបចំបំពង់ PVC (Pani-pipes) ចោះរន្ធ ហើយកប់ចូលក្នុងដីស្រែដើម្បីតាមដានកម្រិតទឹក។ ចាប់ផ្តើមអនុវត្តបច្ចេកទេស Alternate Wetting and Drying (AWD) ដោយរង់ចាំរហូតដល់ទឹកស្រកចុះដល់ ១៥សង់ទីម៉ែត្រក្រោមផ្ទៃដី ទើបចាប់ផ្តើមបូមទឹកបញ្ចូលម្តងទៀតរហូតដល់កម្ពស់ ៥សង់ទីម៉ែត្រ។
  2. អនុវត្តការកប់ចំបើង និងលាមកសត្វឱ្យបានត្រឹមត្រូវ: សាកល្បងប្រើប្រាស់ចំបើងចំនួន ២,៥ តោន ទៅ ៥ តោន/ហិកតា រួមជាមួយលាមកគោ រួចភ្ជួរលុបកប់ក្នុងដីយ៉ាងហោចណាស់ចន្លោះពី ៣៥ ទៅ ៤០ ថ្ងៃ មុនពេលស្ទូង ដើម្បីផ្តល់ពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ឱ្យវាពុកផុយ និងបញ្ចៀសការពុលហ្គាស H2S ដល់ឫសស្រូវ។
  3. កាត់បន្ថយបរិមាណជីគីមី: ផ្អែកតាមលទ្ធផលនៃការពិសោធន៍ សូមធ្វើការសាកល្បងកាត់បន្ថយបរិមាណជីគីមីដែលធ្លាប់ប្រើចំនួនពាក់កណ្តាល នៅក្នុងដីឡូតិ៍ដែលបានកប់ចំបើងនិងលាមកគោ ដើម្បីសង្កេតមើលការលូតលាស់និងទិន្នផលស្រូវ ដែលជួយកាត់បន្ថយចំណាយបានច្រើន។
  4. ធ្វើការវិភាគអត្ថប្រយោជន៍ធៀបនឹងថ្លៃដើមសេដ្ឋកិច្ច: កត់ត្រាការចំណាយជាក់ស្តែងទាំងអស់ (ពលកម្ម ជី ថ្លៃប្រេងបូមទឹក ឧបករណ៍) និងប្រាក់ចំណូលពីការលក់ស្រូវ ដោយប្រើប្រាស់ Microsoft Excel ដើម្បីគណនា Cost-Benefit Ratio (BCR) ស្វែងរកជម្រើសប្រតិបត្តិការដែលផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់បំផុតសម្រាប់បរិបទស្រែរបស់អ្នក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Alternate wetting and drying (AWD) (ការគ្រប់គ្រងទឹកដោយការបញ្ចេញបញ្ចូលឆ្លាស់គ្នា) ជាបច្ចេកទេសសន្សំសំចៃទឹកកសិកម្ម ដែលកសិករទុកឱ្យទឹកស្រែស្រកចុះក្រោមផ្ទៃដីមួយរយៈសិន (រហូតដល់១៥សង់ទីម៉ែត្រក្រោមដី) ទើបបូមទឹកបញ្ចូលម្តងទៀតរហូតដល់កម្ពស់៥សង់ទីម៉ែត្រ ដោយធ្វើបែបនេះឆ្លាស់គ្នាដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ទឹក និងបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់។ ដូចជាការឱ្យដីស្រែ "ដកដង្ហើម" ដោយទុកឱ្យវាស្ងួតបន្តិចសិនមុននឹងឱ្យទឹកផឹកម្តងទៀត ជាជាងឱ្យវាត្រាំក្នុងទឹកចោលរហូត។
Rice straw incorporation (ការភ្ជួរលុបកប់ចំបើងចូលដី) ជាវិធីសាស្ត្រកសិកម្មនៃការភ្ជួរកាកសំណល់ដើមស្រូវ (ចំបើង) បញ្ចូលទៅក្នុងដីវិញក្រោយពេលច្រូតកាត់ ដើម្បីឱ្យវាពុកផុយទៅជាជីសរីរាង្គ ជួយកែលម្អគុណភាពដី ជាជាងការដុតចោលដែលបង្កឱ្យមានផ្សែងពុល។ ដូចជាការយកកាកសំណល់បន្លែទៅធ្វើជាជីកំប៉ុសសម្រាប់ដាក់រុក្ខជាតិវិញ ដើម្បីកុំឱ្យខាតបង់ជីវជាតិ និងជួយកាត់បន្ថយការដុតចោលដែលបំពុលបរិស្ថាន។
Redox potential / Eh (សក្តានុពលអុកស៊ីតកម្ម-រេដុកកម្ម) ជារង្វាស់ (គិតជាមីលីវ៉ុល mV) នៃស្ថានភាពអុកស៊ីតកម្មនិងរេដុកកម្មនៅក្នុងដី ឬទឹក។ នៅក្នុងស្រែ វាជួយបញ្ជាក់ថាបរិស្ថាននោះមានអុកស៊ីហ្សែនគ្រប់គ្រាន់ ឬខ្វះអុកស៊ីហ្សែន ដែលជះឥទ្ធិពលដល់ការរលាយសារធាតុចិញ្ចឹមនិងការលូតលាស់របស់ឫសស្រូវ។ ដូចជាទែម៉ូម៉ែត្រដែលវាស់ "កម្រិតខ្យល់អុកស៊ីហ្សែន" នៅក្នុងដី ដើម្បីដឹងថាឫសស្រូវកំពុងដកដង្ហើមបានស្រួលឬអត់។
Continuous Flooding / CF (ការបញ្ជូលទឹកជន់ជាប្រចាំ) ជាវិធីសាស្ត្រធ្វើស្រែតាមបែបប្រពៃណី ដោយរក្សាទឹកឱ្យជន់លិចដីស្រែរហូតតាំងពីពេលស្ទូង រហូតដល់ជិតដល់ពេលច្រូតកាត់។ វាជួយទប់ស្កាត់ការដុះស្មៅ ប៉ុន្តែទាមទារការប្រើប្រាស់ទឹកច្រើន និងបញ្ចេញឧស្ម័នមេតានខ្ពស់។ ដូចជាការត្រាំរុក្ខជាតិក្នុងអាងទឹកជារៀងរហូតដោយមិនឱ្យផ្ទៃដីលេចចេញមកក្រៅ ដើម្បីការពារកុំឱ្យស្មៅដុះ។
Soil plant analysis development / SPAD value (តម្លៃ SPAD ឬកម្រិតពណ៌បៃតងស្លឹក) ជាសន្ទស្សន៍ដែលវាស់ដោយឧបករណ៍ SPAD meter ដើម្បីវាយតម្លៃបរិមាណក្លរ៉ូហ្វីល (សារធាតុពណ៌បៃតង) និងស្ថានភាពជាតិអាសូតនៅក្នុងស្លឹករុក្ខជាតិដោយមិនចាំបាច់បេះស្លឹកនោះមកកិន។ វាជួយប្រាប់ថាតើស្រូវទទួលបានជីជាតិគ្រប់គ្រាន់ឬទេ។ ដូចជាការធ្វើតេស្តឈាមរកកម្រិតជាតិដែក ដើម្បីដឹងថាមនុស្សម្នាក់មានសុខភាពល្អ និងមានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ឬអត់។
Cost-benefit ratio (សមាមាត្រអត្ថប្រយោជន៍ធៀបនឹងថ្លៃដើម) ជាសូចនាករសេដ្ឋកិច្ច ដែលគណនាដោយយកប្រាក់ចំណេញសុទ្ធ (ប្រាក់ចំណូលដកចំណាយ) ទៅចែកនឹងថ្លៃដើមផលិតកម្មសរុប។ វាជួយកសិករឱ្យដឹងថា តើបច្ចេកទេសកសិកម្មមួយផ្តល់ផលចំណេញសេដ្ឋកិច្ចសមរម្យឬអត់។ ដូចជាការគិតលេខមើលថា បើយើងវិនិយោគលុយ១រៀល តើយើងអាចចំណេញបានប៉ុន្មានរៀលមកវិញ។
Anaerobic conditions (លក្ខខណ្ឌគ្មានអុកស៊ីហ្សែន) ជាស្ថានភាពបរិស្ថានដែលខ្វះខ្យល់អុកស៊ីហ្សែនសេរី ដែលតែងតែកើតមាននៅពេលដីស្រែត្រូវទឹកលិចទាំងស្រុង។ ក្នុងស្ថានភាពនេះ ការពុកផុយនៃចំបើងអាចបង្កើតជាឧស្ម័នពុលដូចជា អ៊ីដ្រូសែនស៊ុលហ្វីត (H2S) ដែលធ្វើឱ្យរលួយឫសស្រូវ។ ដូចជាការរស់នៅក្នុងបន្ទប់បិទជិតគ្មានខ្យល់ចេញចូល ដែលធ្វើឱ្យពិបាកដកដង្ហើម និងអាចបង្កើតឧស្ម័នពុល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖