Original Title: Response of boron and molybdenum on growth and curd yield of cauliflower (Brassica oleracea L.)
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការឆ្លើយតបនៃបូរ៉ុង (Boron) និងម៉ូលីបដិន (Molybdenum) ទៅលើការលូតលាស់ និងទិន្នផលផ្កាខាត់ណា (Brassica oleracea L.)

ចំណងជើងដើម៖ Response of boron and molybdenum on growth and curd yield of cauliflower (Brassica oleracea L.)

អ្នកនិពន្ធ៖ M.F. Hossain, M.G. Azam, M.R. Islam, M.R. Uddin, M.S. Islam

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, Thai Journal of Agricultural Science

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការកង្វះសារធាតុចិញ្ចឹមមីក្រូដូចជាបូរ៉ុង (Boron) និងម៉ូលីបដិន (Molybdenum) បង្កឱ្យមានបញ្ហាដល់ការលូតលាស់ និងធ្វើឱ្យទិន្នផលផ្កាខាត់ណានៅប្រទេសបង់ក្លាដែសមានកម្រិតទាប ដែលទាមទារឱ្យមានការសិក្សាស្វែងរកកម្រិតប្រើប្រាស់ដ៏សមស្របដើម្បីបង្កើនទិន្នផល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវកសិកម្មប្រចាំតំបន់ ក្នុងប្រទេសបង់ក្លាដែស ដោយប្រើប្រាស់ការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ជាប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (RCBD) ដែលមាន ៧ វគ្គពិសោធន៍ខុសៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (0 kg/ha B + 0 kg/ha Mo)
វគ្គត្រួតពិនិត្យ (មិនប្រើប្រាស់បូរ៉ុង និងម៉ូលីបដិន)
មិនមានការចំណាយដើមទុនបន្ថែមទៅលើការទិញជីមីក្រូសារជាតិទាំងពីរប្រភេទនេះទេ។ ទិន្នផលផ្កាខាត់ណាមានកម្រិតទាប ការលូតលាស់មិនបានល្អ ហើយទទួលបានប្រាក់ចំណេញទាបបំផុតបើធៀបនឹងវគ្គផ្សេងទៀត។ ទិន្នផលផ្កា ២៦,៨៦ តោន/ហិកតា និងអត្រាផលធៀបចំណាយ (BCR) ត្រឹមតែ ២,៤៨។
Optimal Dose: 3.0 kg/ha B + 1.5 kg/ha Mo (T4)
កម្រិតប្រើប្រាស់ល្អបំផុត៖ បូរ៉ុង ៣,០ គ.ក្រ/ហ.ត និងម៉ូលីបដិន ១,៥ គ.ក្រ/ហ.ត (T4)
ផ្តល់ទិន្នផល និងប្រាក់ចំណេញខ្ពស់បំផុត ព្រមទាំងជួយជំរុញការលូតលាស់ចំនួនស្លឹក ទម្ងន់ និងអង្កត់ផ្ចិតផ្កាបានល្អបំផុត។ ទាមទារការចំណាយទិញជីមីក្រូសារជាតិបន្ថែម និងការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការវាស់វែងកម្រិតលាយបញ្ចូលក្នុងដីឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ទិន្នផលផ្កាខ្ពស់បំផុត ៤០,០០ តោន/ហិកតា ប្រាក់ចំណេញដុល ៣.៧៨៦ ដុល្លារ/ហិកតា និងអត្រាផលធៀបចំណាយ (BCR) ខ្ពស់បំផុត ៣,០៦។
High Dose: 3.0 kg/ha B + 2.0 kg/ha Mo (T6)
កម្រិតប្រើប្រាស់ខ្ពស់៖ បូរ៉ុង ៣,០ គ.ក្រ/ហ.ត និងម៉ូលីបដិន ២,០ គ.ក្រ/ហ.ត (T6)
ផ្តល់ការលូតលាស់កម្ពស់ដើមបានខ្ពស់ជាងគេបំផុត និងមានទិន្នផលស្ថិតក្នុងកម្រិតល្អគួរសម។ ការប្រើប្រាស់ម៉ូលីបដិនលើសកម្រិតមិនជួយបង្កើនទិន្នផលផ្កាឱ្យខ្ពស់ជាងកម្រិត T4 នោះទេ ថែមទាំងធ្វើឱ្យការចំណាយកើនឡើង និងអត្រាផលធៀបចំណាយធ្លាក់ចុះ។ ទិន្នផលផ្កា ៣៧,២២ តោន/ហិកតា និងអត្រាផលធៀបចំណាយ (BCR) ថយចុះមកនៅត្រឹម ២,៧៣។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដូចជាដីបង្កបង្កើនផលផ្ទាល់ ការផ្គត់ផ្គង់ប្រព័ន្ធទឹក ជីគីមីមូលដ្ឋាន ជីមីក្រូសារជាតិ ព្រមទាំងឧបករណ៍និងសេវាកម្មវិភាគដី។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅតំបន់វាលទំនាបនៃប្រទេសបង់ក្លាដែស ដែលមានប្រភេទដី calcareous (ដីឥដ្ឋលាយខ្សាច់មានជាតិកំបោរខ្ពស់) និងអាកាសធាតុត្រូពិចកូនរដូវរងា។ លទ្ធផលនេះអាចមានភាពខុសគ្នានៅពេលយកមកអនុវត្តក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ប្រសិនបើប្រភេទដី (ជាពិសេសកម្រិត pH និងសារធាតុចិញ្ចឹមដើម) និងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមានការប្រែប្រួល ដែលទាមទារឱ្យមានការធ្វើតេស្តបន្សាំទៅតាមតំបន់គោលដៅ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់ជីមីក្រូសារជាតិ គឺជាបច្ចេកទេសមួយដ៏មានសក្តានុពល និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អដើម្បីបង្កើនទិន្នផលបន្លែនៅកម្ពុជា។

ការបន្ថែមសារធាតុបូរ៉ុង និងម៉ូលីបដិន ក្នុងបរិមាណដ៏សមស្រប ជាយុទ្ធសាស្ត្រវិនិយោគដើមទុនទាប តែផ្តល់ផលចំណេញខ្ពស់ ដែលអាចជួយលើកស្ទួយជីវភាពកសិករដាំបន្លែ និងធានាសន្តិសុខស្បៀងនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី ១៖ វាយតម្លៃគុណភាពដី (Soil Quality Assessment): មុននឹងចាប់ផ្តើមដាំដុះ និស្សិតឬកសិករត្រូវប្រមូលសំណាកដីទៅវិភាគរកកម្រិត pH, កម្រិតសារធាតុចិញ្ចឹមចម្បង និងមីក្រូសារជាតិដូចជា បូរ៉ុង និង ម៉ូលីបដិន ដោយប្រើប្រាស់សេវាកម្មនៅមន្ទីរពិសោធន៍ជាតិ (ឧទាហរណ៍ នាយកដ្ឋានគ្រប់គ្រងធនធានដីកសិកម្ម)។
  2. ជំហានទី ២៖ រៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ និងកំណត់កម្រិតជី (Experimental Design): រៀបចំការសាកល្បងដោយប្រើប្លង់ពិសោធន៍តាមស្តង់ដារ Randomized Complete Block Design (RCBD) ដូចការសិក្សា ដោយដាក់បញ្ចូលកម្រិតល្អបំផុតគឺ បូរ៉ុង ៣,០ គ.ក្រ/ហ.ត និង ម៉ូលីបដិន ១,៥ គ.ក្រ/ហ.ត ទៅធៀបជាមួយវគ្គមិនប្រើ (Control)។
  3. ជំហានទី ៣៖ តាមដានការលូតលាស់និងការប្រមូលទិន្នន័យ (Data Collection): វាស់វែងកម្ពស់ដើម ចំនួនស្លឹក ពេលវេលាចេញផ្កា ពេលវេលាប្រមូលផល ទំហំផ្កា និងទម្ងន់ទិន្នផលជាក់ស្តែង ហើយធ្វើការកត់ត្រាទិន្នន័យជាប្រចាំដោយប្រើប្រាស់ Microsoft Excel
  4. ជំហានទី ៤៖ វិភាគទិន្នន័យ និងសេដ្ឋកិច្ច (Data & Economic Analysis): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី R StudioSPSS ដើម្បីវិភាគរកភាពខុសគ្នានៃទិន្នផលកម្រិតស្ថិតិ (P-value < 0.05) និងគណនាអត្រាផលធៀបចំណាយ (Benefit-Cost Ratio)។
  5. ជំហានទី ៥៖ សរសេររបាយការណ៍ និងផ្សព្វផ្សាយ (Reporting & Extension): ចងក្រងរបាយការណ៍ដែលបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងកម្រិតជី និងទិន្នផលសេដ្ឋកិច្ច រួចចែករំលែកជាខិត្តប័ណ្ណបច្ចេកទេសដល់សហគមន៍កសិកម្មមូលដ្ឋាន តាមរយៈកិច្ចសហការជាមួយអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល (NGOs) ឬមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Curd yield (ទិន្នផលក្បាលផ្កាខាត់ណា) ទម្ងន់សរុបនៃក្បាលផ្កាខាត់ណាដែលអាចប្រមូលផលយកទៅបរិភោគ ឬលក់បាន ដែលគណនាជាទម្ងន់ធៀបនឹងទំហំផ្ទៃដីដាំដុះជាក់លាក់ណាមួយ (ជាទូទៅគិតជា តោន/ហិកតា)។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់សរុបនៃផ្លែស្វាយដែលបេះបានពីចម្ការមួយ ដើម្បីដឹងថាផ្ទៃដីប៉ុណ្ណេះយើងទទួលបានផលប៉ុន្មានគីឡូ។
Micronutrients (មីក្រូសារជាតិ) ជាប្រភេទសារធាតុរ៉ែ ឬជីវជាតិដែលរុក្ខជាតិត្រូវការក្នុងបរិមាណតិចតួចបំផុត (ដូចជា បូរ៉ុង ស័ង្កសី ម៉ូលីបដិន) ប៉ុន្តែមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់មិនអាចខ្វះបានសម្រាប់ដំណើរការសរីរវិទ្យា និងការលូតលាស់របស់វា។ ដូចជាអំបិល ឬគ្រឿងទេសដែលយើងដាក់ក្នុងសម្ល ទោះបីជាយើងត្រូវការវាតិចតួចក្តី តែបើខ្វះវា សម្លនឹងមិនមានរសជាតិឆ្ងាញ់ ឬខ្វះជាតិកាល់ស្យូមអញ្ចឹងដែរ។
Randomized Complete Block Design / RCBD (ប្លង់ពិសោធន៍ជាប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍កសិកម្ម ដោយបែងចែកដីជាប្លុកៗ ហើយនៅក្នុងប្លុកនីមួយៗ ការដាក់កម្រិតជី ឬវិធីសាស្ត្រសាកល្បងត្រូវបានធ្វើឡើងដោយការចាប់ឆ្នោតចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងនៃកំហុសដែលបណ្តាលមកពីគុណភាពដីមិនស្មើគ្នា។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយឱ្យចូលទៅក្នុងក្រុមផ្សេងៗគ្នាដោយចៃដន្យ ដើម្បីធានាថាការប្រកួតប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌។
Benefit-cost ratio / BCR (អត្រាផលធៀបចំណាយ) ជារង្វាស់សេដ្ឋកិច្ចដែលប្រើសម្រាប់វាយតម្លៃពីចំណេញឬខាតនៃការវិនិយោគ ដោយយកប្រាក់ចំណូលដុលសរុប ចែកនឹងការចំណាយសរុប។ បើតម្លៃ BCR ធំជាង ១ មានន័យថាគម្រោងនោះទទួលបានប្រាក់ចំណេញ។ ដូចជាការគណនាមើលថា តើលុយដែលយើងចំណាយធ្វើដើមទុន ១ដុល្លារ អាចជួយឱ្យយើងរកចំណូលត្រលប់មកវិញបានប៉ុន្មានដុល្លារ។
Whiptail (រោគសញ្ញាស្លឹកកន្ទុយរំពាត់) ជារោគសញ្ញានៃជំងឺខ្វះជីវជាតិម៉ូលីបដិន (Mo) នៅក្នុងរុក្ខជាតិអំបូរស្ពៃ ដែលធ្វើឱ្យស្លឹកលូតលាស់មិនពេញលេញ មានរាងតូចស្វិត សល់តែទ្រនុងកណ្តាល និងបាត់បង់សាច់ស្លឹក មើលទៅស្រដៀងនឹងកន្ទុយខ្សែរំពាត់។ ដូចជាមនុស្សដែលខ្វះអាហារូបត្ថម្ភតាំងពីតូច ធ្វើឱ្យរាងកាយស្គមស្គាំង ឃើញតែឆ្អឹង មិនមានសាច់ដុំលូតលាស់ល្អ។
Correlation Coefficient (មេគុណសហសម្ព័ន្ធ) ជាតម្លៃស្ថិតិ (ចន្លោះពី -១ ដល់ ១) ដែលបង្ហាញពីទំហំ និងទិសដៅនៃទំនាក់ទំនងរវាងអថេរពីរ ថាតើវាមានទំនាក់ទំនងស្របគ្នា (ឡើងជាមួយគ្នា) ឬច្រាសគ្នា (មួយឡើង មួយចុះ)។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់មើលថា តើការខិតខំរៀនសូត្រកាន់តែច្រើន ពិតជាធ្វើឱ្យពិន្ទុប្រឡងកាន់តែកើនឡើង ដើរស្របគ្នាកម្រិតណា។
Nitrate reductase (អង់ស៊ីមនីត្រាតរេឌុចតាស) ជាប្រភេទអង់ស៊ីមនៅក្នុងរុក្ខជាតិ (ដែលត្រូវការម៉ូលីបដិនជាជំនួយ) មានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបំប្លែងសារធាតុនីត្រាត (NO3) ដែលស្រូបពីដី ទៅជាអាម៉ូញាក់ (NH3) ដើម្បីយកទៅបង្កើតជាប្រូតេអ៊ីនសម្រាប់ការលូតលាស់។ ដូចជាម៉ាស៊ីនកិនស្រូវដែលបំប្លែងគ្រាប់ស្រូវ (នីត្រាត) ទៅជាអង្ករ (អាម៉ូញាក់) ដើម្បីអាចយកទៅដាំបាយឱ្យរាងកាយលូតលាស់បាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖