Original Title: Application of Calcium to Soil and Cultivar Affect Elemental Concentration of Watermelon Leaf and Rind Tissue
Source: journals.ashs.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់កាល់ស្យូមទៅលើដី និងពូជដែលជះឥទ្ធិពលដល់កំហាប់ធាតុនៃស្លឹក និងជាលិកាសំបកឪឡឹក

ចំណងជើងដើម៖ Application of Calcium to Soil and Cultivar Affect Elemental Concentration of Watermelon Leaf and Rind Tissue

អ្នកនិពន្ធ៖ W. Dennis Scott, Oklahoma State University, B. Dean McCraw, Oklahoma State University, James E. Motes, Oklahoma State University, Michael W. Smith, Oklahoma State University

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1993 J. Amer. Soc. Hort. Sci.

វិស័យសិក្សា៖ Horticulture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះសិក្សាពីឥទ្ធិពលនៃការដាក់កាល់ស្យូម (Calcium) ទៅក្នុងដី និងការជ្រើសរើសពូជឪឡឹក (Citrullus lanatus) ទៅលើកំហាប់សារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងស្លឹក និងជាលិកាសំបក ព្រមទាំងការកាត់បន្ថយជំងឺរលួយគូទផ្លែ (Blossom-End Rot)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការពិសោធន៍នៅទីតាំងចំនួនពីរដោយប្រើប្រាស់ជីកាល់ស្យូមស៊ុលហ្វាត (Gypsum) ក្នុងកម្រិតផ្សេងៗគ្នា ទៅលើពូជឪឡឹកចំនួនបីប្រភេទ ដើម្បីវិភាគរកកំហាប់សារធាតុ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control / 0 kg/ha Calcium applied
ការមិនប្រើប្រាស់ជីកាល់ស្យូម (ក្រុមត្រួតពិនិត្យ)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយបន្ថែមលើការទិញជីកាល់ស្យូម និងការអនុវត្តនោះទេ។ អត្រានៃការកើតជំងឺរលួយគូទផ្លែ (Blossom-End Rot - BER) មានកម្រិតខ្ពស់ខ្លាំង ជាពិសេសលើពូជងាយរងគ្រោះដូចជា 'Charleston Gray'។ មានផ្លែឪឡឹករលួយគូទពី ៨ ទៅ ១៣ ផ្លែ ក្នុងមួយឡូតិ៍ពិសោធន៍ (សម្រាប់ពូជ Charleston Gray)។
High Calcium Application (1120 kg/ha Ca as Gypsum)
ការប្រើប្រាស់កាល់ស្យូមកម្រិតខ្ពស់ (១១២០ គីឡូក្រាម/ហិកតា)
ជួយកាត់បន្ថយជំងឺរលួយគូទផ្លែ (BER) បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពចំពោះពូជឪឡឹកដែលងាយរងគ្រោះ។ ការប្រើក្នុងកម្រិតនេះធ្វើឱ្យទម្ងន់មធ្យមរបស់ផ្លែឪឡឹកមានការថយចុះ ហើយវាបង្កើនចំណាយលើកសិកម្មប្រពលវប្បកម្ម។ ចំនួនផ្លែឪឡឹកដែលមានជំងឺ BER ធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ២ ទៅ ៤ ផ្លែ ប៉ុន្តែទម្ងន់ផ្លែឪឡឹកមធ្យមបានធ្លាក់ចុះនៅទីតាំង Bixby។
Cultivar Selection ('Tri-X Seedless')
ការប្រើប្រាស់ពូជធន់នឹងជំងឺ ('Tri-X Seedless')
មានភាពធន់នឹងជំងឺរលួយគូទផ្លែ ១០០% ដោយមិនទាមទារឱ្យមានការបន្ថែមជីកាល់ស្យូមទៅក្នុងដីក្នុងកម្រិតខ្ពស់។ កសិករត្រូវការជំនាញបច្ចេកទេសក្នុងការដាំដុះពូជឥតគ្រាប់ និងមានតម្លៃគ្រាប់ពូជថ្លៃជាងពូជធម្មតា។ មិនមានផ្លែឪឡឹកណាមួយកើតជំងឺ BER នោះទេ ទោះបីជាកំហាប់កាល់ស្យូមនៅក្នុងស្លឹក និងសំបកផ្លែមានកម្រិតទាបជាងគេក៏ដោយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារនូវសម្ភារៈកសិកម្ម ប្រព័ន្ធស្រោចស្រព និងឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់ការវិភាគជាលិការុក្ខជាតិ ដែលអាចមានតម្លៃថ្លៃសម្រាប់ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅរដ្ឋអូក្លាហូម៉ា សហរដ្ឋអាមេរិក លើប្រភេទដីល្បាយខ្សាច់ (sandy loam) និងដីល្បាយ (loam) ក្នុងអាកាសធាតុប្រភេទកក់ក្តៅ។ នេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះអាកាសធាតុក្តៅសើមខ្លាំង និងប្រភេទដី (ដូចជាដីក្រហម ឬដីល្បាយខ្សាច់នៅតំបន់ត្រូពិច) អាចជះឥទ្ធិពលដល់អត្រារំហួតទឹករបស់រុក្ខជាតិ ដែលជាកត្តាកំណត់ការស្រូបយកកាល់ស្យូម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការគ្រប់គ្រងកាល់ស្យូម និងការជ្រើសរើសពូជនេះ មានសារៈសំខាន់ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងបរិបទនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

ការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការជ្រើសរើសពូជឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសំណើមនិងជីវជាតិដី អាចជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនទិន្នផលទីផ្សារ និងកាត់បន្ថយការខូចខាតផ្លែឪឡឹកបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វិភាគគុណភាពដី និងទឹក: និស្សិតគួរសហការជាមួយមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីធ្វើតេស្តរកកម្រិតកាល់ស្យូម និង pH នៅក្នុងដីស្រែរបស់កសិករ ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Soil Testing Kit ឬបញ្ជូនសំណាកទៅកាន់មន្ទីរពិសោធន៍កសិកម្ម មុនពេលចាប់ផ្តើមរដូវដាំដុះ។
  2. រៀបចំដី និងប្រព័ន្ធស្រោចស្រព: ណែនាំកសិករឱ្យប្រើប្រាស់ Plastic Mulch (ប្លាស្ទិកគ្របដី) និងដំឡើងប្រព័ន្ធ Drip/Trickle Irrigation ដើម្បីរក្សាសំណើមដីឱ្យបានថេរ ដែលជាកត្តាចាំបាច់បំផុតក្នុងការទាញយកកាល់ស្យូមពីរុក្ខជាតិ។
  3. ការជ្រើសរើស និងសាកល្បងពូជ: ចាប់ផ្តើមការដាំសាកល្បង (Field Trial) ដោយប្រៀបធៀបរវាងពូជឪឡឹកក្នុងស្រុក និងពូជដែលធន់នឹងជំងឺ (ដូចជាក្រុមពូជ Seedless Watermelon CultivarsCitrullus lanatus ផ្សេងទៀត) ដើម្បីវាយតម្លៃអត្រានៃការកើតជំងឺរលួយគូទផ្លែ។
  4. ការគ្រប់គ្រងការដាក់ជី Gypsum: អនុវត្តការសាកល្បងដាក់ជី Gypsum (CaSO4) ក្នុងកម្រិតមធ្យម (ប្រមាណ ៥០០ គីឡូក្រាម/ហិកតា) ដើម្បីវាយតម្លៃពីការឆ្លើយតបរបស់រុក្ខជាតិ និងត្រូវប្រាកដថាមិនដាក់លើសកម្រិតដែលធ្វើឱ្យទម្ងន់ផ្លែធ្លាក់ចុះ។
  5. ការវិភាគទិន្នន័យ និងជាលិការុក្ខជាតិ: ប្រមូលសំណាកស្លឹក និងផ្លែឪឡឹក (បែងចែកជាផ្នែកគូទ និងទង) ដើម្បីយកទៅវិភាគរកកំហាប់សារធាតុរ៉ែ ដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា Atomic Absorption Spectroscopy នៅតាមសាកលវិទ្យាល័យ (ឧ. សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Blossom-end rot (ជំងឺរលួយគូទផ្លែ) ជាវិបត្តិសរីរវិទ្យានៅលើរុក្ខជាតិ (ដូចជាឪឡឹក ប៉េងប៉ោះ ម្ទេស) ដែលកើតឡើងដោយសារកង្វះជាតិកាល់ស្យូមនៅក្នុងជាលិកាផ្លែ ធ្វើឱ្យផ្នែកខាងចុងនៃផ្លែ (គូទផ្លែ) ប្រែពណ៌ខ្មៅ និងរលួយ។ វាមិនមែនបង្កឡើងដោយមេរោគ ឬផ្សិតនោះទេ ប៉ុន្តែបណ្តាលមកពីការបញ្ជូនសារធាតុចិញ្ចឹមកាល់ស្យូមទៅកាន់ចុងផ្លែមិនបានគ្រប់គ្រាន់។ វាដូចជាការសាងសង់ផ្ទះដែលខ្វះស៊ីម៉ង់ត៍នៅផ្នែកដំបូល ធ្វើឱ្យដំបូលនោះងាយនឹងស្រុតរលំខូចខាត។
Gypsum (ជីកាល់ស្យូមស៊ុលហ្វាត / ជីយីបស៊ូម) ជាប្រភេទសារធាតុរ៉ែ (CaSO4) ដែលត្រូវបានកសិករប្រើប្រាស់ជាជីដើម្បីផ្តល់ជាតិកាល់ស្យូម និងស្ពាន់ធ័រដល់ដី ដោយមិនធ្វើឱ្យកម្រិតស៊ិច (pH) របស់ដីប្រែប្រួលឡើយ (មិនដូចកំបោរទេ)។ វាជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដី និងបង្កើនការស្រូបយកកាល់ស្យូមរបស់រុក្ខជាតិដើម្បីការពារជំងឺផ្សេងៗ។ វាប្រៀបដូចជាថ្នាំបំប៉នឆ្អឹង (កាល់ស្យូម) សម្រាប់រុក្ខជាតិ ដែលរុក្ខជាតិអាចស្រូបយកបានដោយមិនធ្វើឱ្យក្រពះ (ដី) ឡើងជាតិអាស៊ីត ឬបាស។
Transpirative stream (ចរន្តរំហួតទឹក) ជាចលនានៃការទាញយកទឹក និងសារធាតុរ៉ែពីឫស ឆ្លងកាត់ប្រព័ន្ធបំពង់ទឹករាងកាយរុក្ខជាតិ ទៅកាន់ស្លឹក និងផ្លែ ដោយសារកម្លាំងបឺតដែលកើតចេញពីរំហួតទឹកតាមរន្ធស្លឹក។ សារធាតុកាល់ស្យូមពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើចរន្តនេះ ដើម្បីធ្វើដំណើរទៅចិញ្ចឹមផ្លែ។ វាដូចជាប្រព័ន្ធបូមទឹកពីអណ្តូងឡើងទៅកាន់ស៊ីទែននៅលើដំបូលផ្ទះ ដោយប្រើកម្លាំងបឺតពីការហួតទឹកនៅខាងលើកញ្ចក់ដំបូល។
Ontogenetic changes (បម្រែបម្រួលកំឡុងពេលលូតលាស់) សំដៅទៅលើការផ្លាស់ប្តូររូបរាង សរីរវិទ្យា និងទំហំរបស់ជីវិតណាមួយ (ក្នុងទីនេះគឺផ្លែឪឡឹក) ចាប់តាំងពីការកកើតដំបូងរហូតដល់វាលូតលាស់ពេញវ័យ។ ការសិក្សាពីបម្រែបម្រួលនេះជួយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដឹងថា តើពេលណាដែលផ្លែឪឡឹកត្រូវការស្រូបកាល់ស្យូមខ្លាំងជាងគេ។ វាដូចជាដំណើរវិវត្តរបស់មនុស្សពីទារក រហូតដល់ក្លាយជាមនុស្សពេញវ័យ ដែលត្រូវការរបបអាហារខុសៗគ្នាតាមវ័យនីមួយៗ។
Anthesis (ការរីកផ្កា) គឺជាដំណាក់កាលដែលផ្ការបស់រុក្ខជាតិរីកពេញលេញ និងត្រៀមខ្លួនរួចរាល់សម្រាប់ការបង្កកំណើត (ការផ្ទេរលំអង)។ នៅក្នុងការស្រាវជ្រាវកសិកម្ម គេតែងកត់ត្រាថ្ងៃនេះទុកជាចំណុចចាប់ផ្តើម ដើម្បីតាមដានអាយុកាលនៃការលូតលាស់របស់ផ្លែឈើ។ វាប្រៀបដូចជាវ័យពេញក្រមុំកំលោះរបស់រុក្ខជាតិ ដែលត្រៀមខ្លួនរួចរាល់សម្រាប់ការបង្កើតកូន (ផ្លែ)។
Dry ash method (វិធីសាស្ត្រដុតផេះ) ជាបច្ចេកទេសក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលគេយកសំណាកជាលិការុក្ខជាតិទៅដុតក្នុងឡដែលមានសីតុណ្ហភាពខ្ពស់រហូតក្លាយជាផេះ ដើម្បីបំផ្លាញសារធាតុសរីរាង្គចោល និងទាញយកតែសារធាតុរ៉ែសរុប (Total Calcium) មកវិភាគរករង្វាស់ឱ្យបានច្បាស់លាស់។ វាដូចជាការដុតអុសឱ្យក្លាយជាផេះ ដើម្បីរែងរកមើលថាតើមានសល់កម្ទេចដែក ឬថ្មអ្វីខ្លះនៅក្នុងអុសនោះ។
Acetic acid extraction (ការចម្រាញ់ដោយប្រើអាស៊ីតអាសេទិក) ជាវិធីសាស្ត្រគីមីវិភាគ ដោយប្រើអាស៊ីតខ្សោយ (អាស៊ីតទឹកខ្មេះ) ដើម្បីទាញយកត្រឹមកាល់ស្យូមដែលអាចរលាយបាននៅក្នុងជាលិការុក្ខជាតិ ដោយបន្សល់ទុកនូវកាល់ស្យូមដែលកកជាក្រាម (មិនអាចរលាយចូលក្នុងសរីរាង្គរុក្ខជាតិ) ចោល។ វាប្រៀបដូចជាការប្រើទឹកក្តៅដើម្បីឆុងយកតែជាតិកាហ្វេដែលអាចញ៉ាំបាន ដោយបន្សល់ទុកកាកកាហ្វេចោលក្នុងតម្រង។
Soluble solids concentration (កំហាប់សារធាតុរឹងរលាយ / កម្រិតជាតិស្ករ) ជារង្វាស់នៃបរិមាណសារធាតុរឹងដែលរលាយក្នុងទឹកផ្លែឈើ ដែលភាគច្រើនបំផុតគឺកម្រិតជាតិស្ករ។ គេប្រើឧបករណ៍វាស់ចំណាំងផ្លាតពន្លឺ (Refractometer) ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតភាពផ្អែម និងគុណភាពទុំរបស់ផ្លែឪឡឹកពេលប្រមូលផល។ វាដូចជាការភ្លក់មើលថាតើទឹកត្នោតមានជាតិស្ករផ្អែមប៉ុណ្ណា មុននឹងសម្រេចចិត្តយកទៅរម្ងាស់ធ្វើជាស្ករ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖