Original Title: Cassava Water Footprint Assessment in Various Irrigation Management
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2018.3
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃគន្លងទឹករបស់ដំឡូងមីក្នុងការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រផ្សេងៗគ្នា

ចំណងជើងដើម៖ Cassava Water Footprint Assessment in Various Irrigation Management

អ្នកនិពន្ធ៖ Walaiporn Sasiprapa (Information and Communication Technology Center, Department of Agriculture), Jinnajar Hansethasuk (Rayong Field Crop Research Center)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2018 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រខុសៗគ្នា រាប់បញ្ចូលទាំងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រពេញលេញ កម្រិតកំណត់ និងការទីពឹងលើទឹកភ្លៀង មានឥទ្ធិពលយ៉ាងណាទៅលើគន្លងទឹក (Water footprint) និងទិន្នផលនៃការដាំដុះដំឡូងមី?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានគណនាគន្លងទឹកសម្រាប់ការផលិតដំឡូងមីចំនួន ១ តោន ក្នុងរដូវដាំដុះជាប់គ្នាចំនួន ២ (២០១៥-២០១៨) ដោយធ្វើការប្រៀបធៀបយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងទឹកចំនួន ៣ ប្រភេទ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Irrigation Condition (Unlimited Water)
ការដាំដុះដោយប្រើប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រពេញលេញ (ខេត្ត Nakhon Ratchasima)
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត និងជួយកាត់បន្ថយទំហំគន្លងទឹកក្នុងមួយតោនបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ក៏ដូចជាកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃគ្រោះរាំងស្ងួត។ ទាមទារប្រភពទឹកធំ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធធារាសាស្ត្រ ព្រមទាំងអាចប្រឈមនឹងជំងឺរលួយឫស (Phytophthora melonis) ប្រសិនបើដីសើមខ្លាំងពេក។ មានគន្លងទឹកជាមធ្យមទាបបំផុតត្រឹម ២១១ ម៉ែត្រគូប/តោន។
Limited-Irrigation Condition
ការដាំដុះដោយប្រើប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រកម្រិតកំណត់ (ខេត្ត Kamphaeng Phet)
ជួយសន្សំសំចៃទឹកនៅតំបន់ខ្វះខាតទឹក និងផ្តល់ទិន្នផលប្រសើរជាងការទីពឹងលើទឹកភ្លៀងទាំងស្រុង ប្រសិនបើរៀបចំពេលវេលាដាំដុះបានត្រឹមត្រូវ។ ដំណាំនៅតែអាចជួបប្រទះការខ្វះខាតទឹក (ឧទាហរណ៍បើដាំនៅខែមិថុនា) និងមានគន្លងទឹកប្រផេះខ្ពស់ដោយសារការប្រើប្រាស់ជីច្រើន។ មានគន្លងទឹកជាមធ្យម ២២៤ ម៉ែត្រគូប/តោន។
Rainfed Condition
ការដាំដុះដោយពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង (ខេត្ត Rayong)
ចំណាយដើមទុនតិចបំផុតលើប្រព័ន្ធស្រោចស្រព និងស័ក្តិសមសម្រាប់តំបន់កសិកម្មដែលគ្មានប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ។ ហានិភ័យខ្ពស់នៃការខ្វះខាតទឹកធ្ងន់ធ្ងរ (ជាពិសេសបើដាំនៅខែវិច្ឆិកា) ធ្វើឱ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះទាប និងតម្រូវការទឹកក្នុងមួយតោនកើនឡើង។ មានគន្លងទឹកជាមធ្យមខ្ពស់ជាងគេរហូតដល់ ៣០១ ម៉ែត្រគូប/តោន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះពឹងផ្អែកជាចម្បងលើការប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់ពីកសិដ្ឋាន និងទិន្នន័យអាកាសធាតុ ជាងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា ឬកុំព្យូទ័រធុនធ្ងន់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តចំនួន ៣ នៃប្រទេសថៃចន្លោះឆ្នាំ ២០១៥-២០១៨ ដែលផ្ដោតលើប្រភេទដីរ่วนកាត់ខ្សាច់ និងអាកាសធាតុជាក់លាក់នៅតំបន់នោះ។ ទោះយ៉ាងណា ដោយសារកម្ពុជាមានអាកាសធាតុ និងលក្ខខណ្ឌដីដាំដុះដំឡូងមីស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសថៃ ការស្រាវជ្រាវនេះមានតម្លៃខ្លាំងក្នុងការយកមកអនុវត្ត តែទាមទារការផ្ទៀងផ្ទាត់ទិន្នន័យកម្រិតទឹកភ្លៀងជាក់ស្តែងក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃគន្លងទឹក និងការគ្រប់គ្រងពេលវេលាដាំដុះនេះគឺមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មកម្ពុជា ក្នុងការទប់ទល់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

ជារួម ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្ររៀបចំពេលវេលាដាំដុះឲ្យស្របនឹងរបបទឹកភ្លៀង និងការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធស្រោចស្រពកម្រិតកំណត់ នឹងជួយលើកកម្ពស់ទិន្នផលដំឡូងមី និងនិរន្តរភាពធនធានទឹកនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃគន្លងទឹក (Water Footprint Foundation): ស្វែងយល់ពីនិយមន័យ និងការគណនាគន្លងទឹកបៃតង ខៀវ និងប្រផេះ ដោយសិក្សាយោងតាមសៀវភៅណែនាំរបស់ស្ថាប័ន Water Footprint Network (WFN) និង FAO
  2. ប្រមូលទិន្នន័យអាកាសធាតុ និងដីកសិកម្មផ្ទាល់ (Data Collection): ចុះប្រមូលទិន្នន័យនៅតាមចម្ការដំឡូងមីក្នុងតំបន់គោលដៅ (ឧ. ខេត្តបាត់ដំបង) រួមមាន កម្រិតទឹកភ្លៀង ប្រភេទដី និងការប្រើប្រាស់ជី ដោយអាចប្រើប្រាស់កម្មវិធី CROPWAT 8.0 របស់ FAO ដើម្បីជំនួយក្នុងការរៀបចំទិន្នន័យ។
  3. អនុវត្តការគណនាតម្រូវការទឹករបស់ដំណាំ (Crop Water Requirement): ប្រើប្រាស់រូបមន្ត USDA Soil Conservation Service ដើម្បីគណនាប្រសិទ្ធភាពទឹកភ្លៀង (Effective rainfall) និងវិធីសាស្ត្រ A-pan methodPenman-Monteith សម្រាប់ការរំហួតទឹក (Evapotranspiration)។
  4. វិភាគ និងប្រៀបធៀបសេណារីយ៉ូនៃការគ្រប់គ្រង (Scenario Analysis): ប្រៀបធៀបទិន្នផលដំឡូងមី និងទំហំគន្លងទឹក រវាងចម្ការដែលពឹងផ្អែកទឹកភ្លៀង និងចម្ការមានការស្រោចស្រព ដើម្បីស្វែងរកកាលបរិច្ឆេទដាំដុះ (Planting date) ដែលកាត់បន្ថយការខ្វះខាតទឹកបានល្អបំផុត។
  5. ផ្សព្វផ្សាយ និងណែនាំដល់សហគមន៍កសិករ (Extension & Outreach): បង្កើតជាសៀវភៅណែនាំ ឬសិក្ខាសាលា ដើម្បីចែករំលែកចំណេះដឹងអំពីអត្ថប្រយោជន៍នៃការរៀបចំពេលវេលាដាំដុះ និងការកាត់បន្ថយគន្លងទឹកប្រផេះ (កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ជីហួសកម្រិត) ដល់កសិករក្នុងតំបន់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Water footprint ទំហំឬបរិមាណទឹកសរុបដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ទាំងដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោល ដើម្បីផលិតទំនិញឬសេវាកម្មណាមួយ (ក្នុងករណីនេះគឺបរិមាណទឹកសរុបដើម្បីផលិតដំឡូងមី ១តោន)។ វាប្រៀបដូចជាការបូកសរុបវិក្កយបត្រទឹកទាំងអស់ដែលយើងបានចំណាយតាំងពីថ្ងៃចាប់ផ្តើមដាំដុះរហូតដល់ថ្ងៃប្រមូលផល។
Green water footprint បរិមាណទឹកភ្លៀងដែលបានធ្លាក់មក ហើយត្រូវបានស្តុកទុកក្នុងដីជាសំណើម ដែលដំណាំអាចស្រូបយកមកប្រើប្រាស់សម្រាប់ការលូតលាស់។ វាប្រៀបដូចជាទឹកដែលធ្លាក់ពីលើមេឃ ហើយត្រូវប៉ុងស្រូបទុកក្នុងដីដើម្បីឲ្យរុក្ខជាតិផឹកបន្តិចម្តងៗ។
Blue water footprint បរិមាណទឹកសាបដែលត្រូវបានបូមទាញយកពីប្រភពទឹកលើដី (បឹង ទន្លេ) ឬទឹកក្រោមដី (អណ្តូង) សម្រាប់ធ្វើប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ ឬស្រោចស្រពដំណាំបន្ថែម។ វាប្រៀបដូចជាទឹកម៉ាស៊ីន ឬទឹកអណ្ដូងដែលយើងត្រូវចំណាយកម្លាំងបូមយកមកស្រោចផ្កានៅផ្ទះពេលគ្មានភ្លៀង។
Grey water footprint បរិមាណទឹកសាបដែលត្រូវការជាចាំបាច់ ដើម្បីពនឺជាតិពុល ឬជីគីមី (ដូចជាអាសូត) ដែលហូរជ្រាបចូលទៅក្នុងប្រភពទឹក ឲ្យកម្រិតគុណភាពទឹកនោះត្រលប់មកស្អាតតាមស្តង់ដារបរិស្ថានវិញ។ វាប្រៀបដូចជាបរិមាណទឹកស្អាតដ៏ច្រើនដែលយើងត្រូវការ ដើម្បីលាងសម្អាតកែវប្រឡាក់ថ្នាំពុលឲ្យស្អាតអាចយកមកប្រើប្រាស់វិញបាន។
Crop water requirement (CWU) បរិមាណទឹកសរុបដែលដំណាំមួយប្រភេទត្រូវការជាចាំបាច់ ដើម្បីរស់រានមានជីវិត លូតលាស់ធំធាត់ និងផ្តល់ទិន្នផលបានល្អបំផុត គិតចាប់ពីពេលដាំរហូតដល់ពេលប្រមូលផល។ វាប្រៀបដូចជាបរិមាណអាហារនិងទឹកដែលក្មេងម្នាក់ត្រូវការប្រចាំថ្ងៃជាដាច់ខាត ដើម្បីធំធាត់និងមានសុខភាពល្អ។
Effective rainfall (Peff) ផ្នែកមួយនៃទឹកភ្លៀងសរុបដែលធ្លាក់មកហើយមិនហូរចោល ឬហួតបាត់ចូលបរិយាកាសវិញ តែបានជ្រាបចូលទៅក្នុងតំបន់ឫស ដែលដំណាំអាចទាញយកទៅប្រើប្រាស់បានជាក់ស្តែង។ វាប្រៀបដូចជាប្រាក់ខែដែលនៅសល់សន្សំក្នុងកូនជ្រូក ក្រោយពីដកការចំណាយចោលអស់ គឺអាចយកមកប្រើការបានមែនទែន។
Evapotranspiration (ET) ដំណើរការរួមគ្នានៃការរំហួតទឹកពីផ្ទៃដីចូលទៅក្នុងបរិយាកាស និងការភាយជាតិទឹកចេញពីរន្ធញើសនៃស្លឹករុក្ខជាតិដោយសារកម្តៅថ្ងៃ។ វាប្រៀបដូចជាញើសដែលហូរចេញពីខ្លួនយើង និងទឹកដែលហួតពីអាវសើមរបស់យើងត្រលប់ទៅលើអាកាសវិញ ពេលដើរហាលថ្ងៃក្តៅ។
Hydraulic conductivity (Ksat) រង្វាស់ដែលបង្ហាញពីភាពងាយស្រួល ឬល្បឿននៃចលនាទឹកដែលអាចហូរជ្រាបកាត់រន្ធប្រហោងនៃស្រទាប់ដីនីមួយៗ (ដីខ្សាច់ហូរលឿនជាងដីឥដ្ឋ)។ វាប្រៀបដូចជាល្បឿននៃទឹកដែលស្រក់កាត់តម្រងកាហ្វេ បើតម្រងមានរន្ធធំទឹកហូរលឿន បើរន្ធតូចទឹកហូរយឺត។
Phytophthora melonis ប្រភេទមេរោគផ្សិតម្យ៉ាងដែលបង្កឲ្យមានជំងឺរលួយគល់ និងរលួយមើមលើដំណាំដំឡូងមី ដែលវាច្រើនកកើតឡើង និងឆ្លងរាលដាលលឿននៅពេលដីមានសំណើម ឬដក់ទឹកខ្លាំងពេក។ វាប្រៀបដូចជាបាក់តេរីដែលធ្វើឲ្យធ្មេញយើងដង្កូវស៊ី និងរលួយដល់គល់ធ្មេញ ប្រសិនបើយើងមិនបានសម្អាតវាឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖