Original Title: Potential yield and cyanogenic glucoside content of cassava root and pasting properties of starch and flour from cassava Hanatee var. and breeding lines grown under rain-fed condition
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2020.54.3.02
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ទិន្នផលសក្តានុពល និងបរិមាណស៊ីយ៉ាណូហ្សេនិកគ្លុយកូស៊ីតនៃឫសដំឡូងមី និងលក្ខណៈសម្បត្តិនៃការខាប់នៃម្សៅ និងម្សៅមីពីពូជដំឡូងមី Hanatee និងពូជបង្កាត់ដែលដាំដុះក្រោមលក្ខខណ្ឌពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង

ចំណងជើងដើម៖ Potential yield and cyanogenic glucoside content of cassava root and pasting properties of starch and flour from cassava Hanatee var. and breeding lines grown under rain-fed condition

អ្នកនិពន្ធ៖ Petchludda Chaengsee (Department of Agronomy, Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Pasajee Kongsil (Department of Agronomy, Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Nongnuch Siriwong (Department of Home Economics, Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Piya Kittipadakul (Department of Agronomy, Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Kuakoon Piyachomkwan (Cassava and Starch Technology Research Team, National Center for Genetic Engineering and Biotechnology), Krittaya Petchpoung (Scientific Equipment and Research Division, Kasetsart University Research and Development Institute)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy and Food Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងការស្វែងរកពូជដំឡូងមី (Manihot esculenta Crantz) ដែលមានទិន្នផលខ្ពស់ និងបរិមាណជាតិពុលស៊ីយ៉ាណូហ្សេនិក (Cyanogenic glucoside) ទាប សម្រាប់ការដាំដុះនៅតំបន់ពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាពស្បៀងក្នុងបរិបទបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការវាយតម្លៃពូជដំឡូងមី Hanatee និងពូជបង្កាត់ចំនួនបួន ដោយប្រៀបធៀបជាមួយពូជឧស្សាហកម្មចំនួនពីរ តាមរយៈការវាស់ស្ទង់ទិន្នផលកសិកម្ម និងលក្ខណៈរូបគីមីនៃម្សៅ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Industrial Varieties (KU50 & HB80)
ពូជដំឡូងមីឧស្សាហកម្ម (KU50 និង HB80)
ផ្តល់ទិន្នផលឫសខ្ពស់ និងមានបរិមាណម្សៅច្រើន ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់គោលបំណងឧស្សាហកម្ម។ មានកម្រិតជាតិពុលស៊ីយ៉ាណូហ្សេនិកគ្លុយកូស៊ីតខ្ពស់ ដែលទាមទារការកែច្នៃហ្មត់ចត់មុនពេលបរិភោគ និងមានកម្រិតភាពខាប់នៃម្សៅទាប។ ទិន្នផលឫស ២១,៦ ទៅ ២៦,១ តោន/ហិកតា, បរិមាណម្សៅ ២៤,៤% ទៅ ២៦,៩% និងកម្រិត HCN ប្រមាណ ១៩៩ ទៅ ២០៤ មីលីក្រាម/គីឡូក្រាម។
Hanatee Variety (HNT)
ពូជដំឡូងមី Hanatee (HNT)
មានកម្រិតជាតិពុលស៊ីយ៉ានុតទាប ស័ក្តិសមសម្រាប់ការចម្អិនបរិភោគ និងម្សៅមានកម្រិតភាពខាប់ (Pasting viscosity) ខ្ពស់។ ផ្តល់ទិន្នផលឫស និងបរិមាណម្សៅទាបខ្លាំងនៅពេលដាំដុះក្រោមលក្ខខណ្ឌពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង។ ទិន្នផលឫសត្រឹមតែ ១២,១ តោន/ហិកតា, បរិមាណម្សៅ ១៦,៥% និងកម្រិត HCN ទាប (៧០,៦ មីលីក្រាម/គីឡូក្រាម)។
Breeding Line LC-52-HB60xHNT-5
ពូជដំឡូងមីបង្កាត់ LC-52-HB60xHNT-5
ផ្តល់ទិន្នផលឫស និងបរិមាណម្សៅខ្ពស់ប្រហាក់ប្រហែលពូជឧស្សាហកម្ម តែមានកម្រិតជាតិពុលទាបជាង និងមានម្សៅខាប់ល្អសម្រាប់ការកែច្នៃអាហារ។ ទោះបីជាមានកម្រិតជាតិពុលទាបជាងពូជឧស្សាហកម្មក្តី តែកម្រិត HCN នៅតែខ្ពស់ជាងស្តង់ដារសុវត្ថិភាព (>៥០ មីលីក្រាម/គីឡូក្រាម) ដែលទាមទារការកែច្នៃជាម្សៅសិន។ ទិន្នផលឫស ២១,៩ តោន/ហិកតា, បរិមាណម្សៅ ២៣,២% និងកម្រិត HCN ១១០,៣ មីលីក្រាម/គីឡូក្រាម។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ឯកទេសសម្រាប់ការវិភាគគីមី និងលក្ខណៈរូបគីមីនៃម្សៅ ព្រមទាំងកម្មវិធីសម្រាប់វិភាគទិន្នន័យកសិកម្ម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្តនគររាជសីមា (Nakhon Ratchasima) ប្រទេសថៃ ដែលជាតំបន់ដាំដុះពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង។ ទិន្នន័យនេះពាក់ព័ន្ធខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារតំបន់ភាគច្រើនដូចជា ខេត្តបាត់ដំបង បន្ទាយមានជ័យ និងក្រចេះ មានអាកាសធាតុ និងលក្ខខណ្ឌដីស្រដៀងគ្នានេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការបង្កាត់ពូជ និងវាយតម្លៃពូជដំឡូងមីនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងក្នុងការលើកកម្ពស់វិស័យកសិ-ឧស្សាហកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការអនុវត្តលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះនឹងជួយបង្កើនទិន្នផលដំឡូងមី ធានាសុវត្ថិភាពស្បៀង និងជំរុញខ្សែសង្វាក់តម្លៃនៃឧស្សាហកម្មកែច្នៃម្សៅមីនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីពូជ និងរៀបចំដីដាំដុះ: ចាប់ផ្តើមដោយការប្រមូលពូជដំឡូងមី Manihot esculenta ក្នុងស្រុក និងពូជបង្កាត់ដែលមានសក្តានុពល ដើម្បីធ្វើការដាំសាកល្បងនៅក្នុងតំបន់ដីស្រែចម្ការដែលពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង។
  2. ការវាស់ស្ទង់កម្រិតជាតិពុលស៊ីយ៉ានុត: ប្រើប្រាស់ក្រដាស Picrate paper និងឧបករណ៍ Spectrophotometer ដើម្បីវិភាគរកបរិមាណស៊ីយ៉ាណូហ្សេនិកគ្លុយកូស៊ីតនៅក្នុងឫសដំឡូងមី ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាព។
  3. ការទាញយក និងវិភាគគុណភាពម្សៅ: ចម្រាញ់ម្សៅចេញពីឫស និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Rapid Viscosity Analyzer (RVA) ដើម្បីធ្វើតេស្តកម្រិតភាពខាប់ ក៏ដូចជាស្ថិរភាពនៃការកូរនៅសីតុណ្ហភាពខ្ពស់។
  4. ការវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិកសិកម្ម: ប្រមូលទិន្នន័យទិន្នផល និងលក្ខណៈម្សៅ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី STAR software ឬកម្មវិធីស្ថិតិផ្សេងៗ ដើម្បីរកមើលទំនាក់ទំនង និងប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃពូជនីមួយៗ។
  5. ការសហការ និងផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាទៅសហគមន៍: ធ្វើការជ្រើសរើសពូជដែលផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់និងមានជាតិពុលទាប (ដូចជាពូជបង្កាត់ LC-52-HB60xHNT-5) យកទៅណែនាំដល់កសិករ និងរោងចក្រកែច្នៃម្សៅមីដើម្បីពង្រីកផលិតកម្ម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Cyanogenic glucoside (ស៊ីយ៉ាណូហ្សេនិកគ្លុយកូស៊ីត) ជាសមាសធាតុគីមីដែលមានពីធម្មជាតិនៅក្នុងរុក្ខជាតិមួយចំនួនដូចជាដំឡូងមី។ វាមិនមានគ្រោះថ្នាក់ដោយផ្ទាល់ទេ ប៉ុន្តែនៅពេលកោសិការុក្ខជាតិរងការខូចខាត (ដូចជាការទំពារ កិន ឬកាត់) វាអាចបំបែកទៅជាអាស៊ីតអ៊ីដ្រូស៊ីយ៉ានិច (HCN) ឬជាតិពុលស៊ីយ៉ានុត ដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពបើទទួលទានដោយមិនបានកែច្នៃត្រឹមត្រូវ។ ដូចជាគ្រាប់បែកគីមីតូចៗដែលបង្កប់ក្នុងរុក្ខជាតិ ដែលវានឹងបញ្ចេញជាតិពុលនៅពេលមានគេខាំឬកិនវា ដើម្បីការពារខ្លួនពីសត្វល្អិតឬសត្វស៊ីស្មៅ។
Pasting properties (លក្ខណៈនៃការខាប់ ឬស្អិត) សំដៅលើការផ្លាស់ប្តូររូបរាងកាយ និងភាពខាប់របស់ម្សៅនៅពេលដែលវាត្រូវបានដាំពុះក្នុងទឹក។ វាបង្ហាញពីរបៀបដែលគ្រាប់ម្សៅស្រូបយកទឹក ប៉ោងឡើង និងបែកធ្លាយ ដែលកំណត់ពីគុណភាព និងស្ថិរភាពរបស់ម្សៅក្នុងការប្រើប្រាស់ជាសារធាតុធ្វើឱ្យខាប់នៅក្នុងឧស្សាហកម្មអាហារ។ ដូចជាការកូរម្សៅឆាជាមួយទឹកក្តៅ ដែលដំបូងរាវ រួចក៏ប្រែជាខាប់ស្អិត ហើយខាប់ឡើងវិញម្តងទៀតនៅពេលទុកឱ្យត្រជាក់។
Rapid Viscosity Analyzer (ឧបករណ៍វិភាគភាពខាប់លឿន) ជាឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ពិសេសដែលប្រើសម្រាប់វាស់ស្ទង់ភាពខាប់របស់ម្សៅ ឬម្សៅមី ដោយវាធ្វើការកូរក្នុងល្បឿនថេរ និងផ្លាស់ប្តូរសីតុណ្ហភាព (ដាំឱ្យក្តៅ និងធ្វើឱ្យត្រជាក់) តាមពេលវេលាកំណត់ ដើម្បីកត់ត្រាពីទម្រង់នៃការខាប់របស់ម្សៅនោះ។ ដូចជាម៉ាស៊ីនក្រឡុកឆ្លាតវៃមួយ ដែលចេះដាំទឹកកម្តៅម្សៅបណ្តើរ កូរបណ្តើរ និងវាស់ថាតើម្សៅនោះខាប់កម្រិតណានៅគ្រប់វិនាទី។
Alpha-amylase activity (សកម្មភាពអង់ស៊ីមអាល់ហ្វាអាមីឡាស) ជាសកម្មភាពរបស់អង់ស៊ីមដែលមានតួនាទីបំបែកម៉ូលេគុលម្សៅ (Starch) ទៅជាស្ករសាមញ្ញ។ នៅក្នុងការវាស់ស្ទង់ភាពខាប់របស់ម្សៅមី ប្រសិនបើម្សៅមានសកម្មភាពអង់ស៊ីមនេះខ្ពស់ វាអាចធ្វើឱ្យរចនាសម្ព័ន្ធម្សៅដាច់រលាត់ ធ្វើឱ្យវារាវ និងមិនសូវខាប់ល្អ។ ដូចជាកន្ត្រៃតូចៗដែលកាត់ខ្សែម្សៅវែងៗឱ្យទៅជាកង់ខ្លីៗ ធ្វើឱ្យម្សៅដែលធ្លាប់តែខាប់ស្អិត ប្រែជារាវវិញ។
Retrogradation (ការខាប់ត្រឡប់) ជាដំណើរការដែលម៉ូលេគុលម្សៅ (ជាពិសេស អាមីឡូស) ដែលបានឆ្អិននិងប៉ោងហើយនោះ រៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធខ្លួនឡើងវិញ និងចងភ្ជាប់គ្នាជាថ្មីនៅពេលដែលសីតុណ្ហភាពធ្លាក់ចុះ (ត្រជាក់) ដែលធ្វើឱ្យម្សៅប្រែជាខាប់ខ្លាំង ក្លាយជាជែល ឬរឹងជាងមុន។ ដូចជាបាយដែលទើបតែដាំឆ្អិនថ្មីៗមានសភាពទន់ តែពេលទុកឱ្យត្រជាក់ ឬដាក់ទូទឹកកក វានឹងប្រែជារឹងនិងស្ងួត។
Harvest index (សន្ទស្សន៍ទិន្នផល) ជារង្វាស់នៃប្រសិទ្ធភាពរបស់រុក្ខជាតិក្នុងការផលិតទិន្នផលដែលអាចប្រើប្រាស់បានធៀបនឹងការលូតលាស់សរុប។ វាត្រូវបានគណនាដោយយកទម្ងន់នៃទិន្នផលចម្បង (ដូចជាឫសដំឡូងមី) ចែកជាមួយនឹងទម្ងន់ជីវម៉ាសសរុបរបស់រុក្ខជាតិ (រួមទាំងដើម ស្លឹក និងឫស)។ ដូចជាការថ្លឹងមើលថាតើក្នុងចំណោមទម្ងន់ដើមឈើទាំងមូល តើទម្ងន់ផ្លែឈើដែលយើងអាចបេះយកទៅលក់បានមានប៉ុន្មានភាគរយ។
Linamarin (លីណាម៉ារីន) ជាប្រភេទចម្បងនៃស៊ីយ៉ាណូហ្សេនិកគ្លុយកូស៊ីតដែលត្រូវបានរកឃើញច្រើនជាងគេនៅក្នុងស្លឹក និងឫសដំឡូងមី។ វាគឺជាសមាសធាតុដែលផ្សំឡើងពីគ្លុយកូសនិងអាសេតូនស៊ីយ៉ាណូអ៊ីដ្រ៊ីន ដែលងាយនឹងបំបែកទៅជាឧស្ម័នពុលស៊ីយ៉ានុត។ ជាឈ្មោះពិតរបស់ជាតិពុលដើមដែលមានស្តុកទុកក្នុងដំឡូងមី ដែលរង់ចាំតែពេលរុក្ខជាតិរងរបួស ដើម្បីក្លាយជាឧស្ម័នពុល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖