Original Title: Changing Trade Policies to Ensure Agricultural Export Growth in Vietnam in post COVID-19
Source: doi.org/10.56669/MRQH6418
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីធានាកំណើននៃការនាំចេញកសិផលនៅប្រទេសវៀតណាមក្នុងដំណាក់កាលក្រោយជំងឺកូវីដ-១៩

ចំណងជើងដើម៖ Changing Trade Policies to Ensure Agricultural Export Growth in Vietnam in post COVID-19

អ្នកនិពន្ធ៖ Dao The Anh (Vietnam Academy of Agriculture Sciences)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, FFTC Journal of Agricultural Policy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ អត្ថបទនេះពិភាក្សាអំពីបញ្ហាប្រឈមនៃវិស័យកសិកម្មវៀតណាមក្នុងអំឡុងពេលជំងឺរាតត្បាតកូវីដ-១៩ និងតម្រូវការបន្ទាន់ក្នុងការកែទម្រង់គោលនយោបាយពាណិជ្ជកម្មដើម្បីធានាកំណើននៃការនាំចេញប្រកបដោយចីរភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះធ្វើការវិភាគលើរបាយការណ៍របស់រដ្ឋាភិបាល និន្នាការទីផ្សារ និងគោលនយោបាយថ្មីៗ ដើម្បីវាយតម្លៃពីសក្តានុពលកំណើន និងយុទ្ធសាស្ត្រពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Raw Agricultural Export
ការនាំចេញកសិផលជាវត្ថុធាតុដើម (គ្មានការកែច្នៃ)
ងាយស្រួលក្នុងការផលិត មិនទាមទារការវិនិយោគខ្ពស់លើបច្ចេកវិទ្យាកែច្នៃ និងម៉ាស៊ីន។ ប្រឈមហានិភ័យទីផ្សារខ្ពស់ តម្លៃបន្ថែមទាប និងខាតបង់ច្រើនដោយសារកង្វះប្រព័ន្ធឃ្លាំងត្រជាក់ (សាច់ដុំបន្លែមានឃ្លាំងត្រជាក់ត្រឹមតែ ៦%)។ តម្លៃនៃការនាំចេញបន្លែ ផ្លែឈើ គ្រាប់ស្វាយចន្ទី និងកាហ្វេ បានធ្លាក់ចុះចន្លោះពី ៣% ទៅ ៥២,៩% ក្នុងឆ្នាំ២០២០ ដោយសារវិបត្តិកូវីដ-១៩។
High-Tech Value Chain & Deep Processing
ខ្សែច្រវាក់តម្លៃបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ និងការកែច្នៃស៊ីជម្រៅ
ឆ្លើយតបនឹងស្តង់ដារអន្តរជាតិ (GAP, HACCP) បង្កើនតម្លៃបន្ថែម ពិពិធកម្មផលិតផល និងកាត់បន្ថយហានិភ័យពីការប្រែប្រួលទីផ្សារ។ ទាមទារការវិនិយោគទុនច្រើនលើប្រព័ន្ធឃ្លាំងត្រជាក់ បច្ចេកវិទ្យាតាមដានប្រភពដើម និងការកសាងសមត្ថភាពសហគមន៍កសិកម្ម។ កំណត់គោលដៅបង្កើនការនាំចេញឱ្យដល់ ៦០-៦២ ពាន់លានដុល្លារត្រឹមឆ្នាំ២០៣០ ដោយ ៦០% នៃតម្លៃនាំចេញបានមកពីការកែច្នៃស៊ីជម្រៅ និង ៧០% អាចតាមដានប្រភពដើមបាន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រជំរុញការនាំចេញកសិផលតាមស្តង់ដារអន្តរជាតិ ទាមទារការវិនិយោគច្រើនលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត និងបច្ចេកវិទ្យា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតទាំងស្រុងលើបរិបទនៃប្រទេសវៀតណាមក្នុងអំឡុងឆ្នាំ២០២០-២០២១ ដែលជារដ្ឋមានកសិកម្មជឿនលឿន និងមានកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី (FTAs) ច្រើន។ ទិន្នន័យនេះផ្តល់ជាមេរៀនដ៏ល្អ ប៉ុន្តែការអនុវត្តផ្ទាល់នៅកម្ពុជាអាចជួបឧបសគ្គ ដោយសារកម្ពុជានៅមានកម្រិតផ្នែកហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឡូជីស្ទីក និងសមត្ថភាពកែច្នៃនៅឡើយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

យុទ្ធសាស្ត្រនៃការធ្វើទំនើបកម្មខ្សែច្រវាក់តម្លៃ និងការរៀបចំគោលនយោបាយកែច្នៃស៊ីជម្រៅនេះ គឺមានសារៈសំខាន់ និងអាចយកមកអនុវត្តបានសម្រាប់វិស័យកសិកម្មកម្ពុជា។

ការរៀបចំគោលនយោបាយស្រដៀងគ្នានេះដោយផ្តោតលើការកែច្នៃ និងស្តង់ដារគុណភាព នឹងជួយវិស័យកសិកម្មកម្ពុជាឱ្យចាកចេញពីការពឹងផ្អែកលើការនាំចេញវត្ថុធាតុដើម និងបង្កើនភាពប្រកួតប្រជែងសកល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីស្តង់ដារគុណភាពអន្តរជាតិ (Study International Quality Standards): និស្សិតត្រូវស្រាវជ្រាវពីលក្ខខណ្ឌតម្រូវនៃ GAP, HACCP, GMP និងរបាំងបច្ចេកទេសពាណិជ្ជកម្ម (Technical Barriers to Trade - TBT) សម្រាប់ទីផ្សារគោលដៅរបស់កម្ពុជា តាមរយៈឯកសាររបស់អង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក (WTO) ឬក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម។
  2. វិភាគខ្សែច្រវាក់តម្លៃកសិផលក្នុងស្រុក (Analyze Local Agricultural Value Chains): ប្រើប្រាស់ក្របខណ្ឌ Value Chain Analysis ដើម្បីវាយតម្លៃពីបញ្ហាប្រឈមនៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ (ដូចជាឃ្លាំងត្រជាក់) នៅក្នុងដំណាក់កាលកែច្នៃ និងភស្តុភារ ដោយជ្រើសរើសយកដំណាំយុទ្ធសាស្ត្រណាមួយ (ឧ. ស្វាយចន្ទី ឬម្រេច) មកធ្វើជាករណីសិក្សា។
  3. សិក្សាពីបច្ចេកវិទ្យាតាមដានប្រភពដើម (Study Traceability Implementations): ធ្វើការស្រាវជ្រាវពីរបៀបប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា Blockchain ឬប្រព័ន្ធ QR Code (ដូចជាប្រព័ន្ធ CamTrace) នៅក្នុងសហគមន៍កសិកម្ម ដើម្បីធានាតម្លាភាព និងទំនុកចិត្តពីអ្នកបញ្ជាទិញអន្តរជាតិ។
  4. វាយតម្លៃផលប៉ះពាល់នៃកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី (Evaluate FTA Impacts): ប្រមូលទិន្នន័យនាំចេញពីគយ ឬ Ministry of Commerce ដើម្បីធ្វើគំរូវិភាគសេដ្ឋកិច្ច (Econometric modeling) ពីឥទ្ធិពលនៃកិច្ចព្រមព្រៀង RCEP និង CCFTA មកលើកំណើននៃការនាំចេញកសិផលកម្ពុជា។
  5. បង្កើតសំណើគោលនយោបាយកែច្នៃស៊ីជម្រៅ (Propose Deep Processing Policies): រៀបចំរបាយការណ៍សង្ខេបសម្រាប់អ្នកបង្កើតគោលនយោបាយ (Policy Brief) ដោយស្នើឡើងនូវយន្តការលើកទឹកចិត្តពន្ធអាករ សម្រាប់ការវិនិយោគលើរោងចក្រកែច្នៃកសិផល (Agro-processing plants) ដើម្បីគាំទ្រដល់ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Value chain (ខ្សែច្រវាក់តម្លៃ) ដំណើរការទាំងមូលចាប់តាំងពីការផលិតវត្ថុធាតុដើម ការកែច្នៃ ការវេចខ្ចប់ រហូតដល់ការចែកចាយទៅដល់ដៃអ្នកប្រើប្រាស់ចុងក្រោយ ដែលគ្រប់ដំណាក់កាលនីមួយៗសុទ្ធតែបានបន្ថែមតម្លៃ និងគុណភាពដល់ផលិតផលនោះ។ ដូចជាការធ្វើនំខេក ដែលចាប់ផ្តើមពីការទិញម្សៅពីកសិករ យកទៅឱ្យអ្នកដុតនំ (រោងចក្រកែច្នៃ) រួចវេចខ្ចប់លក់នៅហាងទំនិញ ដែលម្នាក់ៗសុទ្ធតែចំណេញពីការបញ្ចេញញើសឈាម និងបន្ថែមការងាររបស់ខ្លួនជាបន្តបន្ទាប់។
Traceability (ការតាមដានប្រភពដើម) សមត្ថភាពក្នុងការតាមដាន និងរក្សាទុកព័ត៌មានពីប្រវត្តិទីតាំង និងដំណើរការនៃផលិតផលណាមួយ តាំងពីកន្លែងដាំដុះរហូតដល់ទីផ្សារ ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងងាយស្រួលរកប្រភពដើមពេលមានបញ្ហា។ ដូចជាការមានសំបុត្រកំណើត និងកំណត់ហេតុធ្វើដំណើរសម្រាប់ផ្លែស្វាយមួយផ្លែ ដែលប្រាប់យើងថាវាដាំនៅចម្ការណា ប្រើជីអ្វី និងដឹកតាមឡានណាមុនមកដល់ផ្សារ។
Free trade agreements / FTAs (កិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី) សន្ធិសញ្ញារវាងប្រទេសពីរ ឬច្រើន ដើម្បីកាត់បន្ថយ ឬលុបបំបាត់ពន្ធគយ កូតា និងរបាំងពាណិជ្ជកម្មផ្សេងៗ ដែលធ្វើឱ្យការនាំចេញ និងនាំចូលទំនិញរវាងប្រទេសទាំងនោះមានភាពងាយស្រួល និងចំណាយតិចជាងមុន។ ដូចជាការមានកាតសមាជិក (VIP) ជាមួយផ្សារទំនើបមួយ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យយើងទិញ ឬលក់ទំនិញបានក្នុងតម្លៃពិសេសដោយមិនបាច់បង់ថ្លៃសេវា ឬពន្ធនាំចូលបន្ថែម។
Good Agricultural Practice / GAP (ការអនុវត្តកសិកម្មល្អ) បណ្តុំនៃគោលការណ៍ណែនាំ និងស្តង់ដារសម្រាប់ការដាំដុះកសិកម្ម ដែលធានាថាផលិតផលមានគុណភាព សុវត្ថិភាពសម្រាប់អ្នកបរិភោគ មិនប៉ះពាល់បរិស្ថាន និងធានាសុខុមាលភាពរបស់អ្នកផលិត។ ដូចជាសៀវភៅបញ្ជីវិន័យអនាម័យសម្រាប់ចុងភៅ ដែលតម្រូវឱ្យលាងដៃ ប្រើប្រាស់គ្រឿងផ្សំស្អាត និងទុកដាក់ម្ហូបឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ដើម្បីកុំឱ្យអ្នកហូបឈឺពោះ។
Blockchain technology (បច្ចេកវិទ្យាប្លុកឆេន) ប្រព័ន្ធកត់ត្រាព័ត៌មានបែបឌីជីថលដែលទិន្នន័យត្រូវបានរក្សាទុកជាកង់ៗ (ប្លុក) និងតភ្ជាប់គ្នា ហើយមិនអាចកែប្រែ ឬលុបចោលបានឡើយ។ ក្នុងវិស័យកសិកម្ម វាត្រូវបានប្រើដើម្បីកត់ត្រាប្រតិបត្តិការ និងប្រភពដើមទំនិញប្រកបដោយតម្លាភាព។ ដូចជាសៀវភៅកំណត់ហេតុរួមមួយ ដែលរាល់ពេលមានអ្នកសរសេរចូល អ្នកគ្រប់គ្នាអាចមើលឃើញដូចគ្នាទាំងអស់ ប៉ុន្តែគ្មាននរណាម្នាក់អាចលុប ឬលួចកែអក្សរដែលបានសរសេររួចនោះទេ ទោះបីជាចង់ក៏ដោយ។
Cold chain (ខ្សែច្រវាក់ត្រជាក់) ប្រព័ន្ធនៃការដឹកជញ្ជូន ឃ្លាំងស្តុក និងការរក្សាទុកផលិតផលកសិកម្ម (ដូចជាសាច់ ត្រី បន្លែ និងផ្លែឈើ) ក្នុងសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ថេរគ្រប់ពេលវេលា ដើម្បីការពារកុំឱ្យខូចគុណភាពមុនពេលទៅដល់ទីផ្សារអន្តរជាតិ។ ដូចជាការដាក់ធុងទឹកកកតាមខ្លួនគ្រប់ពេលវេលា នៅពេលដែលយើងដឹកជញ្ជូនការ៉េមពីកន្លែងផលិតទៅកន្លែងលក់ ដើម្បីកុំឱ្យវារលាយតាមផ្លូវ។
Technical barriers (របាំងបច្ចេកទេស) បទប្បញ្ញត្តិ ស្តង់ដារគុណភាព លក្ខខណ្ឌអនាម័យ ឬនីតិវិធីតេស្តផ្សេងៗដែលប្រទេសនាំចូលបានកំណត់ ហើយប្រទេសនាំចេញត្រូវតែគោរពតាមយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ទើបអាចលក់ទំនិញក្នុងទីផ្សាររបស់គេបាន។ ដូចជាច្បាប់របស់សាលារៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សគ្រប់រូបត្រូវពាក់ឯកសណ្ឋាន កាត់សក់ខ្លី និងមានកាតសិស្ស ទើបសន្តិសុខអនុញ្ញាតឱ្យដើរចូលរៀនបាន។
Deep processing (ការកែច្នៃស៊ីជម្រៅ) ការយកវត្ថុធាតុដើមកសិកម្មមកឆ្លងកាត់ដំណើរការបច្ចេកទេស ឬរោងចក្រទំនើប ដើម្បីបង្កើតជាផលិតផលថ្មីដែលមានតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ និងអាចទុកបានយូរ ដូចជាការកែច្នៃផ្លែឈើស្រស់ទៅជាទឹកផ្លែឈើ ផ្លែឈើកំប៉ុង ឬផ្លែឈើក្រៀម។ ដូចជាការបំប្លែងដំឡូងបារាំងស្រស់ដែលជីកចេញពីដីមានតម្លៃថោក ទៅជាចំណិតដំឡូងបំពងច្រកកញ្ចប់ (Snacks) ដែលមានរសជាតិឆ្ងាញ់ មានតម្លៃថ្លៃជាង និងអាចទុកញ៉ាំបានរាប់ខែ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖