Original Title: Circular Agriculture: A General Review of Theories, Practices, and Policy Recommendations
Source: doi.org/10.31817/vjas.2024.7.2.07
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

កសិកម្មវិលជុំ៖ ការពិនិត្យឡើងវិញទូទៅអំពីទ្រឹស្តី ការអនុវត្ត និងអនុសាសន៍គោលនយោបាយ

ចំណងជើងដើម៖ Circular Agriculture: A General Review of Theories, Practices, and Policy Recommendations

អ្នកនិពន្ធ៖ Do Kim Chung (Faculty of Economics and Rural Development, Vietnam National University of Agriculture), Luu Van Duy (Faculty of Economics and Rural Development, Vietnam National University of Agriculture), Le Thi Thanh Loan (Faculty of Economics and Rural Development, Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024 Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ វិស័យកសិកម្មតាមបែបប្រពៃណី (កសិកម្មបែបលីនេអ៊ែរ) កំពុងរងការគំរាមកំហែងពីកត្តាជាច្រើនដែលបណ្តាលឱ្យមានការអភិវឌ្ឍមិនប្រកបដោយចីរភាព និងការខូចខាតបរិស្ថានធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជាការថយចុះគុណភាពដី និងកង្វះខាតធនធាន។ ការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់គំរូកសិកម្មវិលជុំនៅមានឧបសគ្គផ្នែកគោលនយោបាយ និងការយល់ដឹងនៅឡើយ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្រ្តរំលេចឡើងវិញនូវអក្សរសិល្ប៍បែបនិទានកថា ដោយប្រមូល និងវិភាគអត្ថបទស្រាវជ្រាវចំនួន ៥០ ទាក់ទងនឹងទ្រឹស្តី ក្របខ័ណ្ឌ និងការអនុវត្តកសិកម្មវិលជុំកម្រិតសកល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Linear Agriculture / Conventional Agriculture
កសិកម្មបែបលីនេអ៊ែរ / កសិកម្មប្រពៃណី
មានផលិតភាពខ្ពស់ក្នុងរយៈពេលខ្លី និងស័ក្តិសមសម្រាប់កសិដ្ឋានខ្នាតធំដោយប្រើប្រាស់សេដ្ឋកិច្ចមាត្រដ្ឋាន (Economies of scale)។ ទិន្នផលជាទូទៅច្រើនជាងកសិកម្មសរីរាង្គ។ ប្រើប្រាស់ជីគីមី និងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតច្រើន ដែលនាំឱ្យខូចគុណភាពដី បំពុលទឹក និងបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ច្រើន។ មិនមាននិរន្តរភាពសម្រាប់រយៈពេលយូរ។ ប្រើប្រាស់ទឹកសាបប្រមាណ ៧០% និងរួមចំណែកដល់ការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់សកលប្រមាណ ៣១% ។
Organic Farming
កសិកម្មសរីរាង្គ
ជួយកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន ថែរក្សាគុណភាពដី ផ្តល់អាហារសុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងផ្តល់តម្លៃលក់ខ្ពស់នៅលើទីផ្សារ (Price premium)។ ទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើន មានរបាំងក្នុងការទទួលបានវិញ្ញាបនបត្របញ្ជាក់ និងពិបាកសម្រាប់កសិករតូចតាចក្នុងការស្វែងរកទីផ្សារ និងបច្ចេកវិទ្យា។ ផ្ទៃដីដាំដុះសរីរាង្គទូទាំងពិភពលោកបានកើនឡើងពី ១១លានហិកតានៅឆ្នាំ១៩៩៩ ដល់ ៧២.៣លានហិកតានៅឆ្នាំ២០១៩។
Mixed Farming (Crop-Livestock-Fish)
ការធ្វើកសិកម្មចម្រុះ (ដំណាំ-បសុសត្វ-ត្រី)
បង្កើនផលិតភាពរួមតាមរយៈការប្រើប្រាស់សំណល់ពីផ្នែកមួយជាធាតុចូលសម្រាប់ផ្នែកមួយទៀត (ឧទាហរណ៍៖ លាមកសត្វធ្វើជាជី) កាត់បន្ថយហានិភ័យសេដ្ឋកិច្ច និងរក្សាជីវចម្រុះ។ ទាមទារការគ្រប់គ្រងស្មុគស្មាញ និងចំណេះដឹងទូលំទូលាយអំពីប្រព័ន្ធកសិ-អេកូឡូស៊ី។ ទទួលបានការអនុវត្តយ៉ាងទូលំទូលាយនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ដី និងទឹក។
Agroforestry
កសិ-រុក្ខកម្ម
ជួយស្តារជីវចម្រុះ បង្កើនជីជាតិដីតាមរយៈការកកកុញនៃសារធាតុសរីរាង្គ កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកគ្របដី និងជួយកាត់បន្ថយការប្រែប្រួលអាកាសធាតុតាមរយៈការស្រូបយកកាបូន។ ជាការវិនិយោគរយៈពេលវែងដែលទាមទារពេលវេលាយូរដើម្បីទទួលបានផលពីដើមឈើ និងទាមទារការរៀបចំប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីច្បាស់លាស់។ បានពង្រីកផ្ទៃដីអនុវត្តជាង ១ពាន់លានហិកតាទូទាំងពិភពលោក។
Circular Aquaculture (RAS & IMTA)
វារីវប្បកម្មវិលជុំ (ប្រព័ន្ធទឹកវិលជុំ និងវារីវប្បកម្មចម្រុះ)
អនុញ្ញាតឱ្យចិញ្ចឹមត្រីក្នុងដង់ស៊ីតេខ្ពស់ដោយប្រើប្រាស់ទឹក និងដីតិចតួចបំផុត បន្សុតទឹកឡើងវិញ និងប្រើប្រាស់កាកសំណល់ទៅជាធនធាន។ ប្រព័ន្ធ RAS ទាមទារថាមពលអគ្គិសនីខ្ពស់ ដើមទុនច្រើន និងបច្ចេកវិទ្យាស្មុគស្មាញសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងគុណភាពទឹក។ កាត់បន្ថយសំណល់ និងបង្កើនប្រតិបត្តិការប្រកបដោយចីរភាពដោយយកកាកសំណល់វារីវប្បកម្មមកប្រើប្រាស់ជាតម្លៃបន្ថែម។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់កសិកម្មវិលជុំទាមទារការវិនិយោគយ៉ាងច្រើនលើការស្រាវជ្រាវ ការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យា និងការបណ្តុះបណ្តាលដើម្បីផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិត និងការអនុវត្ត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះគឺជាការពិនិត្យឡើងវិញនូវអក្សរសិល្ប៍ជាសកល (Global literature review) ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីអឺរ៉ុប អាមេរិក និងអាស៊ី (រួមទាំងចិន ឥណ្ឌា និងវៀតណាម)។ ដោយសារបរិបទខ្លះផ្តោតលើប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ដូចជាប្រព័ន្ធ RAS អាចមានតម្លៃថ្លៃពេកសម្រាប់កសិករកម្ពុជា ប៉ុន្តែការអនុវត្តរបស់វៀតណាម (ឧ. កសិកម្មស្រូវ-បង្គា នៅតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ) មានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកជាគំរូសម្រាប់កម្ពុជាបានយ៉ាងល្អ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទ្រឹស្តី និងការអនុវត្តកសិកម្មវិលជុំមានសារៈសំខាន់បំផុតសម្រាប់កម្ពុជា ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះខាតទឹក កាត់បន្ថយចំណាយលើជីគីមី និងបង្កើនភាពធន់នឹងអាកាសធាតុ។

ការរួមបញ្ចូលគោលការណ៍កសិកម្មវិលជុំទៅក្នុងយុទ្ធសាស្រ្តជាតិ នឹងជួយកម្ពុជាផ្លាស់ប្តូរពីកសិកម្មដែលពឹងផ្អែកលើការចំណាយខ្ពស់ ទៅជាប្រព័ន្ធកសិ-អេកូឡូស៊ីដែលមាននិរន្តរភាព និងផ្តល់តម្លៃបន្ថែមខ្ពស់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាស៊ីជម្រៅលើក្របខ័ណ្ឌ 10R: និស្សិតគួរស្វែងយល់ពីក្របខ័ណ្ឌ 10R Framework (Rethink, Repurpose, Refuse, Reduce, Reuse...) ដើម្បីយកមកធ្វើជាឧបករណ៍វាស់ស្ទង់ភាពវិលជុំ (Circularity) នៃកសិដ្ឋានណាមួយនៅក្នុងសហគមន៍កម្ពុជា។
  2. រៀបចំគម្រោងស្រាវជ្រាវសាកល្បងលើកសិកម្មចម្រុះ: បង្កើតគម្រោងស្រាវជ្រាវខ្នាតតូចជាមួយប្រព័ន្ធ Integrated Crop-Livestock-Fish ដោយផ្តោតលើការវាស់វែងបរិមាណកាកសំណល់ដែលត្រូវបានកែច្នៃឡើងវិញ (ឧ. ការយកកាកសំណល់សរីរាង្គទៅចិញ្ចឹមរុយទាហានខ្មៅ Black Soldier Fly ដើម្បីធ្វើចំណីត្រី)។
  3. វិភាគទិន្នន័យចំណាយ-ចំណូល (Cost-Benefit Analysis): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelSPSS ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចរវាងការធ្វើកសិកម្មបែបលីនេអ៊ែរទូទៅ និងកសិកម្មសរីរាង្គ ដោយពិចារណាលើតម្លៃលក់បន្ថែម (Price premium) នៃផលិតផលសរីរាង្គ។
  4. ស្រាវជ្រាវពីប្រព័ន្ធធានាគុណភាពមានការចូលរួម (PGS): សិក្សាពីការអនុវត្តប្រព័ន្ធ Participatory Guarantee System (PGS) របស់ប្រទេសក្បែរខាង ដើម្បិសរសេរជាឯកសារគោលនយោបាយស្នើទៅកាន់ក្រសួងកសិកម្ម ក្នុងការជួយកសិករខ្នាតតូចកម្ពុជាឱ្យទទួលបានការទទួលស្គាល់កសិផលសរីរាង្គដោយចំណាយទាប។
  5. ស្វែងរកការគាំទ្រតាមរយៈស្ថាប័នអន្តរជាតិ: ទាញយកធនធានពី Ellen MacArthur Foundation គោលការណ៍ណែនាំរបស់ FAO និងសហការជាមួយសហគមន៍កសិកម្ម (Agricultural Cooperatives) ក្នុងស្រុក ដើម្បីបញ្ជ្រាបការយល់ដឹងអំពីបច្ចេកទេសផលិតជីកំប៉ុស និងការគ្រប់គ្រងទឹកក្នុងវិស័យកសិកម្ម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Linear agriculture (កសិកម្មបែបលីនេអ៊ែរ) ប្រព័ន្ធកសិកម្មដែលពឹងផ្អែកលើការទាញយកធនធានពីធម្មជាតិមកផលិត រួចបញ្ចេញជាកាកសំណល់ចោលដោយមិនមានការកែច្នៃប្រើប្រាស់ឡើងវិញ។ វិធីនេះផ្តោតលើការប្រើប្រាស់ជីគីមី និងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតដើម្បីបង្កើនទិន្នផលខ្ពស់បំផុតក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ដូចជាទម្លាប់នៃការទិញរបស់របរថ្មីមកប្រើ រួចបោះចោលទៅក្នុងធុងសំរាមពេលលែងត្រូវការ ដោយមិនខ្វល់ពីការយកទៅកែច្នៃឡើងវិញ។
Circular agriculture (កសិកម្មវិលជុំ) ប្រព័ន្ធកសិកម្មដែលផ្តោតលើការកាត់បន្ថយសំណល់ ការបិទរង្វិលជុំសារធាតុចិញ្ចឹម និងការកែច្នៃធនធានឡើងវិញ ដើម្បីធានានិរន្តរភាពបរិស្ថាន និងសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់រយៈពេលយូរ។ ដូចជាការយកដបទឹកប្លាស្ទិកចាស់មកកាត់ធ្វើជាថូផ្កា និងយកកាកសំណល់ផ្ទះបាយទៅធ្វើជី ដើម្បីកុំឱ្យមានសម្រាមសល់ចោលទទេៗ។
Integrated Multi-Trophic Aquaculture / IMTA (វារីវប្បកម្មចម្រុះពហុកម្រិត) ការចិញ្ចឹមសត្វទឹកចម្រុះប្រភេទក្នុងប្រព័ន្ធតែមួយ ដែលកាកសំណល់ពីសត្វមួយប្រភេទ (ឧទាហរណ៍៖ ត្រី) ត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាចំណី ឬសារធាតុចិញ្ចឹមសម្រាប់សត្វ ឬរុក្ខជាតិមួយប្រភេទទៀត (ឧទាហរណ៍៖ សារាយ ឬងាវ)។ ដូចជាការចិញ្ចឹមមាន់នៅពីលើស្រះត្រី ដែលលាមកមាន់ធ្លាក់ចូលទឹកក្លាយជាចំណីត្រី និងធ្វើឱ្យទឹកមានជីវជាតិដោយស្វ័យប្រវត្តិ។
Recirculating aquaculture systems / RAS (ប្រព័ន្ធវារីវប្បកម្មទឹកវិលជុំ) បច្ចេកវិទ្យាចិញ្ចឹមត្រីក្នុងអាងបិទជិត ដែលប្រើប្រព័ន្ធចម្រោះជីវសាស្រ្ត (Biofiltration) ដើម្បីបន្សុតទឹក និងបូមយកមកប្រើប្រាស់ឡើងវិញ ដើម្បីសន្សំសំចៃទឹក និងកាត់បន្ថយការបំពុលបរិស្ថាន។ ដូចជាប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកក្នុងអាងចិញ្ចឹមត្រីលម្អនៅតាមផ្ទះ ដែលបូមទឹករក្សាភាពស្អាតជានិច្ចដោយមិនបាច់ប្តូរទឹកថ្មីរាល់ថ្ងៃ។
Agroforestry (កសិ-រុក្ខកម្ម) ការដាំដុះដំណាំកសិកម្ម ឬការចិញ្ចឹមសត្វ បញ្ចូលគ្នាជាមួយការដាំដើមឈើធំៗក្នុងផ្ទៃដីតែមួយ ដើម្បីជួយការពារដី រក្សាសំណើម កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ជីគីមី និងបង្កើនជីជាតិដោយធម្មជាតិពីស្លឹកឈើជ្រុះ។ ដូចជាការដាំបន្លែ ឬចិញ្ចឹមគោនៅក្រោមម្លប់ចម្ការកៅស៊ូ ដែលជួយផ្តល់ចំណូលបន្ថែមផង និងជួយការពារដីកុំឱ្យហួតហែងផង។
Nutrient loops (រង្វិលជុំសារធាតុចិញ្ចឹម) ការរក្សាសារធាតុចិញ្ចឹម (ដូចជាអាសូត និងផូស្វ័រ) ឱ្យវិលជុំនៅក្នុងប្រព័ន្ធកសិដ្ឋាន ដោយប្រើប្រាស់សំណល់រុក្ខជាតិ និងសត្វត្រលប់ទៅបំប៉នដីវិញ ជាជាងការទុកឱ្យវាហូរចូលប្រភពទឹក ឬបញ្ចេញចោលទៅក្នុងបរិយាកាស។ ដូចជាស្លឹកឈើដែលជ្រុះរលួយក្លាយជាជី ហើយដើមឈើនោះក៏ស្រូបយកជីនោះដើម្បីលូតលាស់ចេញជាស្លឹកថ្មីម្តងទៀត។
Upcycling (ការកែច្នៃបង្កើនគុណភាព) ការយកកាកសំណល់ ឬវត្ថុដែលគេបោះចោល មកកែច្នៃបង្កើតជាផលិតផលថ្មីដែលមានគុណភាព ឬតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ជាងវត្ថុដើម។ ដូចជាការយកសំបកកង់ឡានចាស់ៗដែលគេបោះចោល មកច្នៃលាបពណ៌ធ្វើជាកៅអីអង្គុយដ៏ស្រស់ស្អាតដែលមានតម្លៃថ្លៃ។
10R framework (ក្របខ័ណ្ឌ 10R) គោលការណ៍១០ចំណុចសម្រាប់អនុវត្តសេដ្ឋកិច្ចវិលជុំក្នុងវិស័យកសិកម្មរួមមាន៖ គិតឡើងវិញ (Rethink) ប្រើប្រាស់ខុសពីគោលដៅដើម (Repurpose) បដិសេធ (Refuse) កាត់បន្ថយ (Reduce) ប្រើប្រាស់ឡើងវិញ (Reuse) ជួសជុល (Repair) ដាំបង្វិល (Rotate) ដាំឡើងវិញ (Re-plant) កែច្នៃ (Recycle) និង ទាញយកមកវិញ (Recover)។ ជាបញ្ជីត្រួតពិនិត្យ (Checklist) ទាំង១០ ចំណុច ដើម្បីជួយកសិករឱ្យចេះសន្សំសំចៃ និងទាញយកប្រយោជន៍ពីធនធានឱ្យអស់លទ្ធភាពមុននឹងសម្រេចចិត្តបោះចោល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖