Original Title: The Study of Supply Chain Model of Coconut Production in Prachuap Khiri Khan, Chumphon and Surat Thani Provinces
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2021.17
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសិក្សាអំពីគំរូខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់នៃការផលិតដូងនៅក្នុងខេត្ត Prachuap Khiri Khan, Chumphon និង Surat Thani

ចំណងជើងដើម៖ The Study of Supply Chain Model of Coconut Production in Prachuap Khiri Khan, Chumphon and Surat Thani Provinces

អ្នកនិពន្ធ៖ Supinya Junmee (Surat Thani Agricultural Research and Development Center), Hathaikarn Sittha, Nipaborn Chusinuan, Wilaiwan Twishsri (Horticulture Research Institute)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងសិក្សាពីគំរូខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ដូងនៅក្នុងខេត្តផលិតដូងសំខាន់ៗរបស់ប្រទេសថៃ ដើម្បីកំណត់ពីបញ្ហាប្រឈម និងស្វែងរកដំណោះស្រាយក្នុងការបង្កើនប្រាក់ចំណូល ព្រមទាំងប្រសិទ្ធភាពផលិតកម្មរបស់កសិករ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រមូលទិន្នន័យតាមរយៈការសម្ភាសន៍ដោយផ្ទាល់ជាមួយតួអង្គពាក់ព័ន្ធសំខាន់ៗក្នុងខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់នៅចន្លោះខែតុលា ឆ្នាំ២០១៨ ដល់ខែសីហា ឆ្នាំ២០១៩។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Selling to Processing Factories (Midstream)
ការលក់ដូងទៅឱ្យរោងចក្រកែច្នៃ
អាចលក់បានក្នុងបរិមាណច្រើន និងមានតម្រូវការទីផ្សារប្រាកដប្រជា។ រោងចក្រជាអ្នកកំណត់តម្លៃ និងមានការវាយតម្លៃគុណភាពយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដែលធ្វើឱ្យកសិករខ្វះអំណាចចរចា។ ជាផ្លូវផ្គត់ផ្គង់ដ៏ធំ ប៉ុន្តែអ្នកប្រមូលទិញ និងកសិករមិនអាចគ្រប់គ្រងតម្លៃបានទេ។
Selling to Fresh Coconut Milk Shops
ការលក់ទៅឱ្យហាងលក់ខ្ទិះដូងស្រស់
អ្នកប្រមូលទិញអាចគ្រប់គ្រង និងចរចាតម្លៃបានដោយខ្លួនឯង ដែលផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ជាង។ តម្រូវការមានកម្រិតជាងរោងចក្រធំៗ ហើយទាមទារការរក្សាទុកផលិតផលឱ្យបានស្រស់ល្អព្រោះវាឆាប់ខូចគុណភាព។ ការសិក្សាបានផ្តល់អនុសាសន៍ឱ្យបង្កើនសមាមាត្រនៃការលក់តាមរយៈបណ្តាញនេះដើម្បីបង្កើនប្រាក់ចំណូល។
Household Processing (Value Addition)
ការកែច្នៃជាលក្ខណៈគ្រួសារ (ការបង្កើនតម្លៃ)
ជួយបង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់ផលិតផល (ឧទាហរណ៍៖ ប្រេងដូង សាប៊ូ) និងបង្កើនប្រាក់ចំណូលដោយផ្ទាល់ដល់កសិករ។ ទាមទារឱ្យកសិករមានចំណេះដឹង ជំនាញបច្ចេកទេស និងដើមទុនបន្ថែមសម្រាប់ការកែច្នៃ។ កសិករ ១៧% នៅក្នុងខេត្ត Prachuap Khiri Khan អាចផលិតសាច់ដូងសដើម្បីបង្កើនតម្លៃ និងប្រាក់ចំណូលបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយលម្អិតសម្រាប់ការសិក្សាទេ ប៉ុន្តែការអនុវត្តការវិភាគខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់នេះទាមទារធនធានសម្រាប់ការប្រមូលទិន្នន័យពីភាគីពាក់ព័ន្ធ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តចំនួន ៣ ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសថៃ ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យកសិករភាគច្រើនដែលមានអាយុលើសពី ៦០ ឆ្នាំ និងមានកម្រិតវប្បធម៌ត្រឹមបឋមសិក្សា។ ព័ត៌មាននេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ពីព្រោះប្រជាសាស្ត្រកសិករដាំដូងនៅកម្ពុជាមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា ដែលជួបប្រទះបញ្ហាកង្វះបច្ចេកទេស និងមានការគ្រប់គ្រងចម្ការមិនបានត្រឹមត្រូវ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

គំរូខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់នេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការបង្កើនតម្លៃបន្ថែម។

ការរៀបចំប្រព័ន្ធខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ឱ្យមានភាពច្បាស់លាស់ និងការជំរុញការកែច្នៃ នឹងជួយប្រែក្លាយកសិកម្មដូងនៅកម្ពុជាពីការលក់វត្ថុធាតុដើមថោក ទៅជាឧស្សាហកម្មដែលមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ និងនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការធ្វើផែនទីខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់កសិកម្ម: និស្សិតគួរតែចាប់ផ្តើមដោយការកំណត់អត្តសញ្ញាណតួអង្គពាក់ព័ន្ធទាំងអស់នៅក្នុងតំបន់គោលដៅ ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Supply Chain Mapping ដើម្បីយល់ពីលំហូរនៃផលិតផលពីកសិករទៅដល់អតិថិជន។
  2. ការរចនា និងការប្រមូលទិន្នន័យមូលដ្ឋាន: រៀបចំកម្រងសំណួរសម្រាប់ចុះសម្ភាសន៍ដោយផ្អែកលើវិធីសាស្ត្រគំរូ Simple Random Sampling និងកំណត់ទំហំគំរូដោយប្រើប្រាស់ Yamane's Formula ដើម្បើធានាបាននូវតំណាងទិន្នន័យដែលត្រឹមត្រូវ។
  3. ការបណ្តុះបណ្តាល និងជំរុញស្តង់ដារផលិតកម្ម: ធ្វើការសហការជាមួយមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត ដើម្បីរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលកសិករអំពីការគ្រប់គ្រងចម្ការឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងការអនុវត្ត GAP Standards ដើម្បីបង្កើនទិន្នផល។
  4. ការជំរុញការកែច្នៃដើម្បីបង្កើនតម្លៃ: លើកទឹកចិត្ត និងផ្តល់បច្ចេកទេសដល់កសិករ ឬសហគមន៍ ក្នុងការបង្កើតផលិតផល Value-Added Products ដូចជាប្រេងដូង ខ្ទិះដូង ឬសាប៊ូ ជាជាងការលក់ដូងទាំងមូល។
  5. ការកសាងបណ្តាញទំនាក់ទំនងភាគីពាក់ព័ន្ធ: បង្កើតវេទិកា ឬក្រុមបណ្តាញ Stakeholder Networking រវាងកសិករ អ្នកប្រមូលទិញ និងរោងចក្រកែច្នៃ ដើម្បីចែករំលែកព័ត៌មានទីផ្សារ និងធានាតម្លៃយុត្តិធម៌។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Supply Chain (ខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់) គឺជាបណ្តាញនៃដំណើរការទាំងមូលដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការផលិត ការកែច្នៃ និងការចែកចាយទំនិញ (ក្នុងទីនេះគឺដូង) រហូតដល់ដៃអតិថិជន ដោយរួមបញ្ចូលតួអង្គដូចជា កសិករ អ្នកប្រមូលទិញ រោងចក្រ និងអ្នកលក់រាយ។ ដូចជាការរត់ប្រណាំងបណ្តាក់ ដែលដំបង (ផ្លែដូង) ត្រូវបានហុចបន្តបន្ទាប់ពីកសិករ ទៅអ្នកទិញ ទៅរោងចក្រ រហូតដល់អ្នកហូប។
Upstream (ផ្នែកដើមខ្សែនៃផលិតកម្ម) នៅក្នុងបរិបទខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ ពាក្យនេះសំដៅទៅលើចំណុចចាប់ផ្តើមនៃការបង្កើតផលិតផល ដែលក្នុងទីនេះគឺសំដៅលើកសិករជាអ្នកដាំដូង ការរៀបចំដី ការប្រើប្រាស់ជី និងការប្រមូលផល។ ដូចជាប្រភពទឹកនៅក្បាលទន្លេ ដែលជាកន្លែងចាប់ផ្តើមបង្កើតលំហូរទឹកដំបូងគេបង្អស់។
Midstream (ផ្នែកកណ្តាលខ្សែនៃផលិតកម្ម) សំដៅលើតួអង្គ និងសកម្មភាពដែលនៅចន្លោះកណ្តាលខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ ដូចជាអ្នកប្រមូលទិញ ឈ្មួញកណ្តាល និងរោងចក្រកែច្នៃ (បកសំបក កោសសាច់ កែច្នៃជាខ្ទិះ ឬប្រេង) មុននឹងបញ្ជូនទៅកាន់ទីផ្សារអតិថិជន។ ដូចជាផ្ទះបាយក្នុងភោជនីយដ្ឋាន ដែលទទួលវត្ថុធាតុដើមពីផ្សារ មកចម្អិនជាម្ហូបមុននឹងលើកជូនភ្ញៀវ។
Downstream (ផ្នែកចុងខ្សែនៃផលិតកម្ម) សំដៅលើដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ ដែលជាចំណុចនៃការលក់ និងចែកចាយផលិតផលសម្រេចទៅដល់ដៃអតិថិជន ឬអ្នកប្រើប្រាស់ចុងក្រោយ។ ដូចជាចុងទន្លេដែលហូរចូលសមុទ្រ គឺដំណាក់កាលដែលផលិតផលបានធ្វើដំណើរមកដល់គោលដៅចុងក្រោយ។
GAP standards (ស្តង់ដារការអនុវត្តកសិកម្មល្អ) គឺជាគោលការណ៍ណែនាំ និងស្តង់ដារបច្ចេកទេសកសិកម្មផ្លូវការ (Good Agricultural Practices) ដើម្បីធានាថាផលិតផលកសិកម្មមានសុវត្ថិភាព គុណភាពល្អ និងមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ព្រមទាំងសុខភាពអ្នកដាំ។ ដូចជាវិញ្ញាបនបត្របញ្ជាក់អនាម័យនិងគុណភាពរបស់ក្រសួងសុខាភិបាល ដែលធានាថាអាហារនេះត្រូវបានផលិតដោយសុវត្ថិភាពនិងត្រឹមត្រូវ។
Deshelled coconut (ដូងស / ដូងបកសំបកនិងកិបត្រឡោកចេញ) ទម្រង់នៃផលិតផលដូងដែលត្រូវបានគេបកសំបកខាងក្រៅ និងកិបយកត្រឡោកដ៏រឹងខាងក្នុងចេញរួចរាល់ ដោយបន្សល់ទុកតែសាច់ដូងពណ៌សសុទ្ធ ងាយស្រួលក្នុងការយកទៅកែច្នៃបន្តជារោងចក្រ។ ដូចជាស៊ុតស្ងោរដែលត្រូវបានគេបកសំបកចេញអស់ រួចនៅសល់តែសាច់ពណ៌សទន់ៗ។
Copra (សាច់ដូងក្រៀម) សាច់ដូងដែលត្រូវបានគេហាល ឬសម្ងួតឱ្យស្ងួត ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការរក្សាទុកបានយូរ និងជាវត្ថុធាតុដើមចម្បងដែលគេយកទៅគាប ឬចម្រាញ់ដើម្បីទាញយកប្រេងដូង។ ដូចជាត្រីងៀត ឬសាច់ក្រកដែលគេហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួត ដើម្បីទុកបានយូរ និងយកទៅចម្អិនតាមក្រោយ។
Semi-dehusked (ដូងបកសំបកពាក់កណ្តាល) ផ្លែដូងដែលត្រូវបានបកសំបកក្រាស់ៗនៅខាងក្រៅចេញខ្លះ ដើម្បីកាត់បន្ថយទម្ងន់ ប៉ុន្តែនៅបន្សល់ទុកសំបកស្វិតៗមួយចំនួន ឬក្បាលវា ដើម្បីជួយការពារភាពស្រស់ និងងាយស្រួលក្នុងការដឹកជញ្ជូនផ្លូវឆ្ងាយ។ ដូចជាការខ្ចប់ទំនិញក្នុងប្រអប់ក្រដាស ដើម្បីការពារកុំឱ្យទំនិញខាងក្នុងខូចខាតពេលដឹកជញ្ជូន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖