បញ្ហា (The Problem)៖ សំបកធុរេន (Durio zibethinus) ដែលមានបន្លា និងទម្ងន់ធ្ងន់ បង្កការលំបាកក្នុងការចែកចាយ និងការនាំចេញ ដូច្នេះការរក្សាទុកតែសាច់ធុរេនស្រស់ទាមទារឱ្យមានវិធីសាស្ត្រវេចខ្ចប់ និងរក្សាទុកត្រឹមត្រូវដើម្បីរក្សាគុណភាព។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើតេស្តសាកល្បងវេចខ្ចប់សាច់ធុរេនទាំងមាននិងគ្មានគ្រាប់ ក្នុងថង់ប្លាស្ទិកផ្សេងៗគ្នា និងរក្សាទុកក្នុងសីតុណ្ហភាពទាប ដើម្បីវាយតម្លៃគុណភាពសាច់ និងអាយុកាលនៃការរក្សាទុក។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| LDPE Packaging at 4°C ការវេចខ្ចប់ក្នុងថង់ LDPE រក្សាទុកនៅ ៤°C |
អាចរក្សារូបរាង ពណ៌ សាច់ និងរសជាតិបានល្អប្រសើរបំផុត ងាយស្រួលសម្រាប់ការចែកចាយលក់រាយដោយមិនមានបន្លារំខាន។ | ពណ៌សាច់អាចមានសភាពស្លេកបន្តិច ហើយមានក្លិនប្រែប្រួលតិចតួចនៅសប្តាហ៍ទី៤ ព្រមទាំងលេចចេញស្នាមពណ៌ត្នោតនៅគល់គ្រាប់។ | អាចរក្សាគុណភាពសម្រាប់ការបរិភោគស្រស់បានល្អរហូតដល់ ៣០ ថ្ងៃ ក្នុងលក្ខខណ្ឌផ្សារទំនើប។ |
| Vacuum Packaging at 4°C ការវេចខ្ចប់ដោយបូមខ្យល់ចេញ រក្សាទុកនៅ ៤°C |
មើលទៅមានសភាពហាប់ណែនល្អនៅដំណាក់កាលវេចខ្ចប់ដំបូង និងការពារការប៉ះទង្គិចខ្យល់ខាងក្រៅបានល្អ។ | ការបញ្ចេញឧស្ម័នពីសាច់ធុរេនធ្វើឱ្យថង់ប៉ោងឡើង និងបង្កើតជាក្លិនស្ពាន់ធ័រយ៉ាងខ្លាំង ដែលមិនអាចទទួលយកបាន។ | ធុរេនខូចគុណភាពទាំងស្រុង និងមិនអាចទទួលយកបានសម្រាប់ការបរិភោគក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ ១០ ថ្ងៃ។ |
| Freezing at -20°C ការរក្សាទុកដោយការបង្កកនៅ -២០°C |
អាចរក្សាទុកសាច់ធុរេនបានក្នុងរយៈពេលយូរបំផុតដោយមិនរលួយ ឬខូចសាច់។ | នៅពេលទម្លាក់សីតុណ្ហភាពមកធម្មតាវិញ សាច់ធុរេនប្រែជាជ្រាយ ក្លិននិងរសជាតិប្រែប្រួល ដែលមិនស័ក្តិសមសម្រាប់ការបរិភោគស្រស់ឡើយ។ | អាចរក្សាទុកបានរហូតដល់ ៦ ខែ ប៉ុន្តែស័ក្តិសមសម្រាប់តែការយកទៅកែច្នៃបន្ត (ឧ. ធ្វើការ៉េម) ប៉ុណ្ណោះ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍រក្សាភាពត្រជាក់ និងសម្ភារៈវេចខ្ចប់ដែលអាចរកបានងាយស្រួលនៅក្នុងឧស្សាហកម្មម្ហូបអាហារ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតជាចម្បងលើពូជធុរេន Monthong (ម៉ាន់ថង) និង Chanee (ឆានី) មកពីខេត្តរ៉ាក់យ៉ង។ ទោះបីជាអាកាសធាតុនិងពូជមានភាពស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ លទ្ធផលជាក់ស្តែងអាចមានភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចអាស្រ័យលើលក្ខខណ្ឌដី និងការប្រមូលផលនៅក្នុងស្រុក។ ទោះយ៉ាងណា វាមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់កម្ពុជាក្នុងការយកគំរូនេះទៅសាកល្បង ដើម្បីកាត់បន្ថយការខូចខាតក្រោយពេលប្រមូលផលនៅតាមចម្ការនានា។
វិធីសាស្ត្រនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់កសិករ សហគ្រាសកែច្នៃ និងអ្នកចែកចាយធុរេននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីពង្រីកទីផ្សារនិងកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយ។
សរុបមក ការអនុវត្តបច្ចេកទេសវេចខ្ចប់សាច់ធុរេនក្នុងថង់ LDPE រួចរក្សាទុកក្នុងទូទឹកកក គឺជាដំណោះស្រាយចំណាយតិច ងាយស្រួលធ្វើ តែទទួលបានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់សម្រាប់សង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ធុរេននៅកម្ពុជា។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Low density polyethylene (ជ័រប្រភេទ Low Density Polyethylene ឬ LDPE) | វាជាប្រភេទថង់ប្លាស្ទិកទន់ និងអាចបត់បែនបាន ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់វេចខ្ចប់អាហារ ដោយវាមានលក្ខណៈពិសេសក្នុងការរក្សាសំណើមក្នុងសាច់ធុរេនមិនឱ្យស្ងួត ព្រមទាំងអនុញ្ញាតឱ្យខ្យល់ចេញចូលបានក្នុងកម្រិតតិចតួចបំផុតដើម្បីការពារកុំឱ្យហប់ពេក។ | វាប្រៀបដូចជាអាវភ្លៀងស្តើងមួយដែលការពារទឹកមិនឱ្យចូល តែនៅមានរន្ធខ្យល់តូចៗល្អិតៗដើម្បីឱ្យស្បែកអាចដកដង្ហើមបាន។ |
| Vacuum packaging (ការវេចខ្ចប់ដោយបូមខ្យល់ចេញ) | វិធីសាស្ត្រវេចខ្ចប់ដោយបូមខ្យល់អុកស៊ីសែនចេញពីថង់ឱ្យអស់មុននឹងផ្សារបិទជិត ដើម្បីការពារការលូតលាស់របស់បាក់តេរី។ ទោះជាយ៉ាងណា សម្រាប់ធុរេន ការគ្មានខ្យល់ចេញចូលសោះ ធ្វើឱ្យឧស្ម័នដែលបញ្ចេញពីសាច់ធុរេនកកកុញ បង្កើតជាក្លិនស្អុយពិបាកទទួលយក។ | ប្រៀបដូចជាការចាប់ញាត់មនុស្សចូលក្នុងថង់ប្លាស្ទិក រួចបឺតខ្យល់ចេញអស់ធ្វើឱ្យថង់រួបរឹតជាប់ខ្លួន និងគ្មានខ្យល់ដកដង្ហើមអញ្ចឹងដែរ។ |
| Hedonic scale (រង្វាស់ចំណូលចិត្ត ឬ Hedonic Scale) | ជាឧបករណ៍រង្វាស់ ឬប្រព័ន្ធដាក់ពិន្ទុដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រចំណីអាហារប្រើប្រាស់ ដើម្បីឱ្យក្រុមអ្នកភ្លក់វាយតម្លៃកម្រិតនៃការចូលចិត្ត ឬមិនចូលចិត្តរបស់ពួកគេទៅលើពណ៌ ក្លិន រសជាតិ និងសភាពនៃម្ហូបអាហារ។ | វាដូចជាការផ្តល់ពិន្ទុផ្កាយ (១ ដល់ ៥ ផ្កាយ) ឬការចុចប៊ូតុង Like/Dislike ពេលយើងវាយតម្លៃសេវាកម្មភោជនីយដ្ឋាននៅក្នុងកម្មវិធីដឹកជញ្ជូនអាហារដែរ។ |
| Aril (សាច់គ្របគ្រាប់ ឬសាច់ធុរេន) | ពាក្យបច្ចេកទេសជីវសាស្ត្រសំដៅលើផ្នែកសាច់ទន់ៗ និងមានជីវជាតិដែលអាចបរិភោគបាន ដែលដុះរុំព័ទ្ធជុំវិញគ្រាប់របស់ផ្លែឈើមួយចំនួនដូចជា ធុរេន សាវម៉ាវ ឬមង្ឃុត ជាដើម។ | ប្រៀបបានទៅនឹងសម្លៀកបំពាក់សាច់ទន់ៗ និងមានរសជាតិផ្អែមឆ្ងាញ់ ដែលធម្មជាតិបង្កើតមកសម្រាប់រុំព័ទ្ធការពារគ្រាប់រឹងនៅខាងក្នុង។ |
| Thiols, Thioethers and Esters (សមាសធាតុគីមីបញ្ចេញក្លិនរបស់ធុរេន) | គឺជាក្រុមសមាសធាតុគីមីងាយហើរ ដែលភាគច្រើនមានផ្ទុកសារធាតុស្ពាន់ធ័រ (Sulfur) ដែលដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្កើតជាក្លិនដ៏ខ្លាំងនិងពិសេសប្រចាំត្រកូលរបស់ធុរេន (ក្លិនឈួល និងផ្អែម)។ | វាគឺជា "ទឹកអប់ធម្មជាតិ" របស់ធុរេន ដែលផ្សំឡើងពីសារធាតុគីមីបញ្ចេញក្លិនខ្លាំងដូចទៅនឹងខ្ទឹមស ដែលធ្វើឱ្យអ្នកខ្លះចូលចិត្តខ្លាំង និងអ្នកខ្លះទៀតខ្ពើមរអើម។ |
| Plate freezer (ម៉ាស៊ីនបង្កកប្រភេទបន្ទះកៀប) | ជាឧបករណ៍ប្រើក្នុងឧស្សាហកម្មម្ហូបអាហារ សម្រាប់បង្កកផលិតផលយ៉ាងឆាប់រហ័សក្នុងកម្រិតសីតុណ្ហភាពទាបខ្លាំង (ដូចជា -២០°C) ដោយយកអាហារទៅកៀបនៅចន្លោះបន្ទះលោហៈត្រជាក់ខ្លាំងពីរ ដើម្បីកាត់បន្ថយការខូចខាតកោសិកាអាហារ។ | ប្រៀបដូចជាការយកដុំសាច់ទៅកៀបនៅចន្លោះផ្ទាំងទឹកកកធំៗពីរ ដើម្បីឱ្យភាពត្រជាក់ជ្រាបចូលបានលឿននិងធ្វើឱ្យសាច់កករឹងភ្លាមៗតែម្តង។ |
| Durio zibethinus (ឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់ធុរេន) | ជាឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រផ្លូវការ និងជាភាសាឡាតាំងរបស់ដើមធុរេន ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាសកលក្នុងឯកសារស្រាវជ្រាវ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណរុក្ខជាតិមួយនេះឱ្យច្បាស់លាស់ ជៀសវាងការភាន់ច្រឡំជាមួយនឹងពូជរុក្ខជាតិដទៃ។ | វាប្រៀបដូចជាឈ្មោះ និងនាមត្រកូលនៅក្នុងសំបុត្រកំណើតផ្លូវការរបស់ធុរេន ចំណែកឯពាក្យថា "ធុរេន" ឬ "Durian" គ្រាន់តែជាឈ្មោះហៅក្រៅប៉ុណ្ណោះ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
