Original Title: Controlling of Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuuchi et al., a Causal Agent of Potato Bacterial Wilt by Bacillus subtilis Ehrenberg
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2006.14
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគ្រប់គ្រងមេរោគ Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuuchi et al. ដែលជាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺស្វិតស្រពោនដោយបាក់តេរីលើដំឡូងបារាំង ដោយប្រើប្រាស់បាក់តេរី Bacillus subtilis Ehrenberg

ចំណងជើងដើម៖ Controlling of Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuuchi et al., a Causal Agent of Potato Bacterial Wilt by Bacillus subtilis Ehrenberg

អ្នកនិពន្ធ៖ Wong Boonsuebsakul, Nuttima Kositcharoengkul, Piyarat Thammakitchawat, Rungnapha Khongsuwan

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2006, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ជំងឺស្វិតស្រពោនដោយបាក់តេរី (Bacterial wilt) ដែលបង្កឡើងដោយ Ralstonia solanacearum គឺជាបញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរដែលបំផ្លាញដំណាំដំឡូងបារាំង និងប៉ះពាល់ដល់ទិន្នផលកសិកម្ម។ ការស្រាវជ្រាវនេះស្វែងរកភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្តដើម្បីគ្រប់គ្រងជំងឺនេះដោយសុវត្ថិភាព ជំនួសការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការប្រមូលសំណាកដី និងឫសពីរុក្ខជាតិគ្មានជំងឺពី ១៨ ខេត្ត ដើម្បីញែកបាក់តេរីមានសក្តានុពល និងធ្វើតេស្តសមត្ថភាពប្រឆាំងនឹងមេរោគ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Pre-disease Biological Control (Bacillus subtilis)
ការគ្រប់គ្រងមុនពេលកើតជំងឺដោយប្រើបាក់តេរី Bacillus subtilis (ការការពារ)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការការពារការឆ្លងជំងឺ និងជួយបង្កើនទិន្នផលដំណាំដំឡូងបារាំងយ៉ាងកត់សម្គាល់ក្នុងលក្ខខណ្ឌវាលស្រែជាក់ស្តែង។ តម្រូវឱ្យមានការអនុវត្តមុនពេលរុក្ខជាតិឆ្លងមេរោគ ឬមុនពេលបង្ហាញរោគសញ្ញា ទើបមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ អាចកាត់បន្ថយជំងឺបាន ២៣.៤ - ៨០% ក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ និង ៦៦.៦ - ៨៥.៦% នៅលើកសិដ្ឋាន។ អ៊ីសូឡាត DOA.WB 4 បង្ហាញប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ជាងគេ។
Post-disease Biological Control (Bacillus subtilis)
ការគ្រប់គ្រងក្រោយពេលកើតជំងឺដោយប្រើបាក់តេរី Bacillus subtilis (ការព្យាបាល)
ជាការសាកល្បងដើម្បីរកមើលសក្តានុពលក្នុងការព្យាបាលរុក្ខជាតិដែលបានឆ្លងជំងឺរួច។ មិនមានប្រសិទ្ធភាពទាល់តែសោះក្នុងការទប់ស្កាត់ ឬព្យាបាលរុក្ខជាតិដែលបានបង្ហាញរោគសញ្ញាជំងឺរួចហើយ។ មិនអាចគ្រប់គ្រងស្ថានភាពជំងឺក្រោយពេលឆ្លងបានឡើយ (បរាជ័យក្នុងការព្យាបាលរុក្ខជាតិដែលមានជំងឺស្រាប់)។
Control / Untreated (Sterile Distilled Water)
ការមិនប្រើប្រាស់ភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្ត (ប្រើតែទឹកបិតធម្មតា)
មិនចំណាយថវិកា និងពេលវេលាលើការបណ្តុះ ឬប្រើប្រាស់ភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្ត (បាក់តេរី)។ រុក្ខជាតិរងការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរពីជំងឺស្វិតស្រពោន និងបាត់បង់ទិន្នផលស្ទើរតែទាំងស្រុងនៅតំបន់ដែលមានមេរោគ។ អត្រាឆ្លងជំងឺខ្ពស់រហូតដល់ ៨៦.៧% នៅក្នុងការធ្វើតេស្ត និងផ្តល់ទិន្នផលទាបបំផុត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រកម្រិតមធ្យម ព្រមទាំងផ្ទះកញ្ចក់ និងដីកសិកម្មសម្រាប់ការសាកល្បងជាក់ស្តែង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តចំនួន ១៨ នៃប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើតំបន់ដែលមានការដាំដុះដំណាំដំឡូងបារាំង ប៉េងប៉ោះ និងម្ទេស។ ទិន្នន័យត្រូវបានប្រមូលពីប្រភេទដី និងអាកាសធាតុត្រូពិច ដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា។ ភាពស្រដៀងគ្នានៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនេះ ធ្វើឱ្យលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានតម្លៃខ្ពស់សម្រាប់ការយកមកអនុវត្តផ្ទាល់នៅកម្ពុជា ដោយមិនចាំបាច់មានការកែប្រែច្រើន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្រ្តប្រើប្រាស់ភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្ត Bacillus subtilis នេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីពុល។

ការទាញយកប្រយោជន៍ពីបាក់តេរីដែលមានក្នុងធម្មជាតិ (Antagonistic bacteria) ដើម្បីគ្រប់គ្រងជំងឺរុក្ខជាតិ គឺជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយចីរភាព សុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការជំរុញកសិកម្មសរីរាង្គនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីបច្ចេកទេសញែកបាក់តេរី (Isolation Techniques): អនុវត្តការប្រមូលសំណាកដី និងឫសរុក្ខជាតិដែលគ្មានជំងឺ រួចប្រើប្រាស់ King-B medium និង PSA agar ដើម្បីញែក និងបណ្តុះបាក់តេរី Bacillus subtilis នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  2. អនុវត្តការធ្វើតេស្តភាពស័ក្តិសិទ្ធិ (In-vitro Efficacy Testing): រៀបចំការធ្វើតេស្តដោយប្រើបច្ចេកទេស Disc Diffusion Method និង Dual Culture Layer ដើម្បីវាស់វែងទំហំ Clear Zone ដែលបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ Ralstonia solanacearum
  3. ការកំណត់អត្តសញ្ញាណបាក់តេរី (Bacterial Identification): ស្វែងយល់ និងប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស Thin-layer chromatography (TLC) ជាមួយនឹង Amino-lipids ឬប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា PCR (Polymerase Chain Reaction) ដើម្បីបញ្ជាក់ពីអត្តសញ្ញាណប្រភេទបាក់តេរីដែលរើសបានឱ្យបានច្បាស់លាស់។
  4. ការសាកល្បងផ្ទះកញ្ចក់ជាមុន (Greenhouse Pre-disease Trials): រៀបចំកូនរុក្ខជាតិសាកល្បង (ឧ. ប៉េងប៉ោះ ឬដំឡូងបារាំង) ក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ រួចធ្វើការស្រោចឬត្រាំរុក្ខជាតិជាមួយសូលុយស្យុងបាក់តេរីកំហាប់ 10^6 - 10^9 cfu/ml មុនពេលចាក់បញ្ចូលមេរោគ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពការពារ។
  5. ការអភិវឌ្ឍនីតិវិធីប្រើប្រាស់លើវាលស្រែ (Field Application Protocol): ចងក្រងនីតិវិធីនៃការប្រើប្រាស់បាក់តេរីនេះសម្រាប់កសិករ ដោយផ្តោតលើបច្ចេកទេស Seed Dressing (ការប្រឡាក់ពូជមុនដាំ) និង Soil Drenching (ការស្រោចគល់) ជារៀងរាល់ ៧ថ្ងៃម្តង ដើម្បីធានាបាននូវអត្រាគ្រប់គ្រងជំងឺកម្រិតខ្ពស់បំផុត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Antagonistic bacteria (បាក់តេរីប្រឆាំង ឬបាក់តេរីទប់ស្កាត់) ជាប្រភេទបាក់តេរីមានប្រយោជន៍ដែលមានសមត្ថភាពផលិតសារធាតុអង់ទីប៊ីយ៉ូទិក ឬប្រកួតប្រជែងដណ្តើមចំណីនិងទីតាំង ដើម្បីទប់ស្កាត់ការលូតលាស់ ឬសម្លាប់បាក់តេរីផ្សេងទៀតដែលបង្កជំងឺដល់រុក្ខជាតិ។ ដូចជាទាហានការពារស្រុកដែលជួយកម្ចាត់ និងទប់ស្កាត់សត្រូវ(មេរោគ)មិនឱ្យមកបំផ្លាញទីក្រុង(ដំណាំ)។
Biological control (ការគ្រប់គ្រងដោយជីវសាស្ត្រ) គឺជានីតិវិធីក្នុងវិស័យកសិកម្មដែលប្រើប្រាស់ភាវៈរស់ដូចជា សត្វល្អិត បាក់តេរី ឬផ្សិតដែលមានប្រយោជន៍ ដើម្បីកម្ចាត់ ឬកាត់បន្ថយចំនួនភ្នាក់ងារចង្រៃនិងមេរោគ ដោយមិនពឹងផ្អែកលើការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីពុល។ ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាដើម្បីចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះ ជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់ថ្នាំបំពុលកណ្តុរដែលប៉ះពាល់សុខភាពមនុស្ស។
Rhizoplane (ផ្ទៃឫសរុក្ខជាតិ) ជាបរិវេណផ្ទៃខាងក្រៅបង្អស់នៃឫសរុក្ខជាតិដែលប៉ះផ្ទាល់ជាមួយដី ដែលជាកន្លែងសំបូរទៅដោយមីក្រូសរីរាង្គរស់នៅយ៉ាងកុះករ និងធ្វើអន្តរកម្មយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយរុក្ខជាតិ។ ដូចជាស្បែករបស់យើងដែលជាកន្លែងប៉ះផ្ទាល់ជាមួយបរិស្ថានខាងក្រៅ និងមានបាក់តេរីល្អៗរស់នៅការពារមេរោគពីខាងក្រៅ។
Thin-layer chromatography - TLC (ក្រូម៉ាតូក្រាហ្វីស្រទាប់ស្តើង) ជាបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍មួយប្រភេទសម្រាប់បំបែកសមាសធាតុគីមី ឬសារធាតុផ្សេងៗចេញពីគ្នា ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទបាក់តេរី (ដូចជា Bacillus subtilis) ដោយផ្អែកលើចលនានិងស្លាកស្នាមនៃសារធាតុលីពីតរបស់វានៅលើបន្ទះស្តើង។ ដូចជាការន្តក់ទឹកថ្នាំពណ៌លើក្រដាសជូតមាត់ ហើយសង្កេតមើលពណ៌នោះរាលដាលបែកជាពណ៌ផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីដឹងថាទឹកថ្នាំនោះផ្សំពីធាតុអ្វីខ្លះ។
Disc diffusion method (វិធីសាស្ត្រសាយភាយតាមបន្ទះឌីស) ជាវិធីសាស្ត្រធ្វើតេស្តក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដោយដាក់បន្ទះក្រដាសតូចៗដែលជ្រលក់បាក់តេរីប្រឆាំង ទៅលើចានចិញ្ចឹមមេរោគ ដើម្បីវាស់វែងថាតើបាក់តេរីប្រឆាំងនោះអាចបញ្ឈប់ការលូតលាស់របស់មេរោគបានទំហំប៉ុនណា។ ដូចជាការដាក់ធូបមូសនៅកណ្តាលបន្ទប់ ហើយវាស់មើលថាតើក្លិនវាអាចដេញមូសឱ្យថយឆ្ងាយបានចម្ងាយប៉ុន្មានម៉ែត្រ។
Inhibition zone / Clear zone (តំបន់ទប់ស្កាត់ ឬរង្វង់ថ្លា) ជារង្វង់ថ្លាដែលលេចឡើងនៅជុំវិញបន្ទះឌីស ឬដំណក់បាក់តេរីប្រឆាំងនៅលើចានពិសោធន៍ ដែលបញ្ជាក់ថាទីតាំងនោះមេរោគត្រូវបានសម្លាប់ ឬមិនអាចលូតលាស់បានដោយសារឥទ្ធិពលនៃសារធាតុទប់ស្កាត់។ ដូចជាតំបន់សុវត្ថិភាពជុំវិញភ្លើងគប់ក្នុងព្រៃ ដែលសត្វសាហាវមិនហ៊ានចូលក្បែរ។
Soil drenching (ការស្រោចគល់) ជាបច្ចេកទេសកសិកម្មក្នុងការចាក់បញ្ចូលសារធាតុរាវ (ដូចជាជី ថ្នាំ ឬសូលុយស្យុងបាក់តេរីមានប្រយោជន៍) ទៅក្នុងដីដោយផ្ទាល់នៅត្រង់គល់រុក្ខជាតិ ដើម្បីឱ្យឫសស្រូបយក និងការពារឫសពីមេរោគបង្កជំងឺក្នុងដី។ ដូចជាការបញ្ចុកថ្នាំដោយផ្ទាល់ចូលទៅក្នុងពោះ ដើម្បីព្យាបាលជំងឺក្រពះពោះវៀនឱ្យចំគោលដៅ។
Ralstonia solanacearum (បាក់តេរី រ៉ាល់ស្តូនៀ សូឡាណាសៀរ៉ុម) ជាប្រភេទបាក់តេរីក្នុងដីដ៏កាចសាហាវ និងជាភ្នាក់ងារចម្បងដែលវាយប្រហារចូលតាមឫសរុក្ខជាតិ ចូលទៅស្ទះសរសៃទឹក (Xylem) ធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិដូចជាដំឡូងបារាំង ប៉េងប៉ោះ និងម្ទេស ស្វិតស្រពោន និងងាប់យ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដូចជាកំណកឈាមដែលចូលទៅស្ទះសរសៃឈាមបេះដូង ធ្វើឱ្យមនុស្សគាំងបេះដូងភ្លាមៗដោយគ្មានរោគសញ្ញាប្រាប់ជាមុន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖