Original Title: Biological Control of Rice Diseases by Bacillus subtilis NSRS 89-24 and NSRS 89-26 in Upland Condition
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1994.12
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគ្រប់គ្រងជំងឺស្រូវនៅទីទួលដោយប្រើបាក់តេរី Bacillus subtilis ប្រភេទ NSRS 89-24 និង NSRS 89-26

ចំណងជើងដើម៖ Biological Control of Rice Diseases by Bacillus subtilis NSRS 89-24 and NSRS 89-26 in Upland Condition

អ្នកនិពន្ធ៖ Nalinee Charigkapakorn (Phatthalung Rice Research Center), Panee Noonim, Sopana Vorachutvithaya, Uthid Dounsuwan, Manoon Aneckchai

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1994, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាជំងឺស្រូវនៅតំបន់ទីទួល ដោយស្វែងរកវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងមេរោគបង្កជំងឺតាមបែបជីវសាស្ត្រ ដើម្បីកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមីកសិកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់បាក់តេរី Bacillus subtilis ចំនួនពីរប្រភេទ ដើម្បីទប់ស្កាត់មេរោគបង្កជំងឺស្រូវទាំងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ផ្ទះកញ្ចក់ និងនៅវាលស្រែផ្ទាល់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Non-bacteria treated (Control)
មិនប្រើប្រាស់បាក់តេរី (វិធីសាស្ត្រត្រួតពិនិត្យ)
ងាយស្រួលអនុវត្ត មិនទាមទារការចំណាយពេលវេលា និងថវិកាលើការរៀបចំបាក់តេរី។ អត្រានៃការកើតជំងឺមានកម្រិតខ្ពស់ ជាពិសេសជំងឺខ្លោចស្លឹក ជំងឺរលួយស្រទប និងជំងឺអុចត្នោត។ អត្រាឆ្លងជំងឺខ្លោចស្លឹក (Blast) ខ្ពស់រហូតដល់ ១០០% នៅថ្ងៃទី ២១ បន្ទាប់ពីព្រោះ។
Soil incorporated with bacteria before seeding
ការរោយម្សៅបាក់តេរីលាយជាមួយដីមុនពេលព្រោះ
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងជំងឺនៅដំណាក់កាលដំបូង (៧ ទៅ ១៤ ថ្ងៃ) និងជួយកាត់បន្ថយប្រភពមេរោគនៅក្នុងដី។ តម្រូវឱ្យមានការរៀបចំម្សៅបាក់តេរីជាមុន និងប្រើប្រាស់បរិមាណច្រើន (១០ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ) សម្រាប់ការរោយលើដី។ មិនមានជំងឺនៅថ្ងៃទី ៧ និងអត្រាជំងឺខ្លោចស្លឹកធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ១៥% នៅថ្ងៃទី ១៤។
Bacteria was sprayed on the leaves
ការបាញ់សូលុយស្យុងបាក់តេរីលើស្លឹកស្រូវ
អាចគ្រប់គ្រងជំងឺបានក្នុងកម្រិតមធ្យម និងអាចអនុវត្តបានជាប្រចាំ (រៀងរាល់ ៧ ថ្ងៃម្តង) ដើម្បីទប់ស្កាត់ការរាលដាល។ ប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺមិនសូវខ្ពស់ដូចការរោយក្នុងដីមុនពេលព្រោះនោះទេ ប្រសិនបើប្រើប្រាស់តែឯង។ អត្រាជំងឺខ្លោចស្លឹក (Blast) ថយចុះមកនៅកម្រិតមធ្យម (៥៥% នៅថ្ងៃទី ១៤ និង ៦៧% នៅថ្ងៃទី ២១)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារឱ្យមានការរៀបចំបន្ទប់ពិសោធន៍ដើម្បីបណ្តុះមេបាក់តេរី និងឧបករណ៍សម្រាប់ផលិតជាទម្រង់ម្សៅ ដែលទាមទារធនធានបច្ចេកទេស និងសម្ភារៈមួយចំនួន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវស្រូវក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជស្រូវក្នុងស្រុករបស់ថៃ និងផ្តោតលើលក្ខខណ្ឌដាំដុះនៅតំបន់ទីទួល (Upland Condition)។ ទោះបីជាអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ក៏ប្រភេទដី ពូជស្រូវ និងអាកាសធាតុប្រែប្រួលអាចមានភាពខុសគ្នា ដែលទាមទារឱ្យមានការសាកល្បងបន្ថែមនៅក្នុងបរិបទដីកសិកម្មកម្ពុជា ដើម្បីធានាបាននូវប្រសិទ្ធភាពអតិបរមា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងជំងឺតាមបែបជីវសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តបាននៅក្នុងវិស័យកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់ Bacillus subtilis គឺជាដំណោះស្រាយដែលមាននិរន្តរភាព ចំណាយតិចក្នុងរយៈពេលវែង និងអាចជួយកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់បរិស្ថានពីការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីពុលលើដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សា និងវាយតម្លៃពូជបាក់តេរីក្នុងស្រុក: និស្សិតកសិកម្មគួរប្រមូលសំណាកដី និងគ្រាប់ពូជស្រូវពីតំបន់ផ្សេងៗនៅកម្ពុជា ដើម្បីធ្វើការញែក (Isolate) រកបាក់តេរី Bacillus subtilis ក្នុងស្រុកដោយប្រើប្រាស់ Nutrient Agar នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  2. សាកល្បងប្រសិទ្ធភាពក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (In vitro testing): ធ្វើតេស្តសមត្ថភាពទប់ស្កាត់ (Antagonism test) របស់បាក់តេរីដែលរកឃើញ ជាមួយនឹងមេរោគផ្សិត និងបាក់តេរីបង្កជំងឺស្រូវទូទៅដូចជា Xanthomonas campestris ដើម្បីជ្រើសរើសប្រភេទបាក់តេរីដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុត។
  3. អភិវឌ្ឍរូបមន្តផលិតម្សៅបាក់តេរី (Formulation Development): សិក្សាពីវិធីសាស្ត្រលាយបាក់តេរីជាមួយសារធាតុជំនួយផ្សេងៗ (ដូចជាម្សៅ Dolomite) និងប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា Spray Drying ឬវិធីសម្ងួតផ្សេងទៀត ដើម្បីផលិតជាម្សៅដែលអាចរក្សាទុកបានយូរនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់។
  4. សាកល្បងផ្ទាល់នៅវាលស្រែពិតប្រាកដ (Field Trials): រៀបចំការសាកល្បងនៅលើដីស្រែទីទួល ដោយប្រើប្រាស់ Latin Square Design ដើម្បីប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្ររោយក្នុងដីមុនពេលព្រោះ និងការបាញ់លើស្លឹករៀងរាល់ ៧ ថ្ងៃម្តង រួចកត់ត្រាពីអត្រានៃការថយចុះនៃជំងឺ។
  5. ចងក្រងទិន្នន័យ និងចុះផ្សព្វផ្សាយដល់សហគមន៍: សហការជាមួយមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត ដើម្បីរៀបចំជាសៀវភៅណែនាំ ឬសិក្ខាសាលាបង្ហាញកសិករពីរបៀបលាយម្សៅបាក់តេរីជីវសាស្ត្រនេះជាមួយទឹក និងបច្ចេកទេសប្រើប្រាស់ប្រកបដោយសុវត្ថិភាព។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Biological Control (ការគ្រប់គ្រងតាមបែបជីវសាស្ត្រ) គឺជាវិធីសាស្ត្រកសិកម្មដែលប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិ ឬអតិសុខុមប្រាណដែលមានប្រយោជន៍ ដើម្បីកម្ចាត់ និងទប់ស្កាត់ការរីករាលដាលនៃសត្វល្អិតចង្រៃ ឬមេរោគបង្កជំងឺដល់ដំណាំ ដោយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមី។ ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាដើម្បីចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះ ជំនួសឱ្យការប្រើថ្នាំបំពុលកណ្តុរដែលប៉ះពាល់ដល់សុខភាព។
Bacillus subtilis (បាក់តេរី Bacillus subtilis) ជាប្រភេទបាក់តេរីល្អដែលរស់នៅក្នុងដី មានសមត្ថភាពផលិតសារធាតុប្រឆាំង និងទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ពពួកផ្សិត ឬបាក់តេរីផ្សេងៗដែលបង្កជំងឺដល់រុក្ខជាតិ។ វាត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយជាថ្នាំសម្លាប់សត្រូវរុក្ខជាតិបែបជីវសាស្ត្រ។ ដូចជាទាហានការពារស្រុកដ៏រឹងមាំ ដែលឈរយាមនៅតាមឫសនិងស្លឹក ដើម្បីវាយបក និងរារាំងមិនឱ្យមេរោគអាក្រក់ចូលមកបំផ្លាញដើមស្រូវបាន។
Xanthomonas campestris pv. oryzae (បាក់តេរីបង្កជំងឺ Xanthomonas campestris pv. oryzae) គឺជាប្រភេទបាក់តេរីចង្រៃមួយប្រភេទដែលបង្កឱ្យមានជំងឺរលួយស្លឹក ឬខ្លោចស្លឹក (Bacterial Blight) យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៅលើដំណាំស្រូវ ដែលធ្វើឱ្យស្លឹកប្រែពណ៌លឿង ស្ងួត និងប៉ះពាល់ដល់ទិន្នផលយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចជាមេរោគផ្តាសាយធំដែលឆ្លងរាលដាលធ្វើឱ្យមនុស្សឈឺ តែនេះវាចូលចិត្តវាយប្រហារធ្វើឱ្យស្លឹកស្រូវខ្លោចនិងងាប់។
Pathogen antagonist (អតិសុខុមប្រាណប្រឆាំង ឬ មេរោគប្រឆាំង) សំដៅទៅលើភាវៈរស់តូចៗ (ដូចជាបាក់តេរី ឬផ្សិត) ដែលរស់នៅប្រកួតប្រជែង ដណ្តើមចំណី ឬបញ្ចេញសារធាតុពុល ដើម្បីរារាំង សម្លាប់ ឬបញ្ឈប់ការលូតលាស់របស់មេរោគដែលបង្កជំងឺដល់ដំណាំ។ ដូចជាប៉ូលីសដែលចាំតាមចាប់ និងរារាំងចោរ (មេរោគបង្កជំងឺ) មិនឱ្យធ្វើសកម្មភាពបំផ្លិចបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកស្រុកបាន។
Seed bacterization (ការប្រឡាក់គ្រាប់ពូជជាមួយបាក់តេរី) គឺជាដំណើរការនៃការយកគ្រាប់ពូជដំណាំ (ដូចជាគ្រាប់ស្រូវ) ទៅលាយ ឬស្រោបជាមួយនឹងសូលុយស្យុងបាក់តេរីដែលមានប្រយោជន៍ មុនពេលយកទៅដាំដុះ ដើម្បីការពារគ្រាប់ពូជពីមេរោគក្នុងដី និងជំរុញការលូតលាស់។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺដល់ទារកតាំងពីទើបនឹងកើត ដើម្បីឱ្យពួកគេធំឡើងមានសុខភាពល្អ និងអង់ទីគ័រប្រឆាំងនឹងជំងឺ។
In vitro (នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ឬ ក្នុងកែវពិសោធន៍) គឺជាការធ្វើតេស្ត ឬការពិសោធន៍ដែលត្រូវបានអនុវត្តនៅខាងក្រៅសព៌ាង្គកាយរស់នៅធម្មជាតិ ពោលគឺធ្វើឡើងនៅក្នុងចានជ័រ (Petri dish) ឬបំពង់កែវនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីសង្កេតមើលប្រតិកម្មនៅក្នុងបរិយាកាសដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន។ ដូចជាការហ្វឹកហាត់ទាហាននៅលើទីលានសប្បនិម្មិតក្នុងបន្ទប់បិទជិត មុនពេលបញ្ជូនពួកគេឱ្យទៅច្បាំងនៅសមរភូមិពិតប្រាកដ (នៅវាលស្រែ)។
Inoculum (មេដំបែ ឬ វត្ថុសម្រាប់បណ្តុះមេរោគ) គឺជាបរិមាណនៃកោសិកាអតិសុខុមប្រាណ (ដូចជាស្ព័របាក់តេរី ឬផ្សិត) ដែលត្រូវបានប្រមូល និងរៀបចំឡើងសម្រាប់យកទៅបណ្តុះបន្ត ឬយកទៅបាញ់បញ្ចូលទៅក្នុងដី និងរុក្ខជាតិ ដើម្បីបង្កឱ្យមានប្រតិកម្មការពារ ឬបង្កជំងឺ អាស្រ័យលើប្រភេទរបស់វា។ ដូចជាមេដំបែដែលគេទិញទុកសម្រាប់យកទៅលាយជាមួយម្សៅ ដើម្បីធ្វើឱ្យនំប៉័ងឡើងប៉ោងល្អ។
Upland Condition (លក្ខខណ្ឌដីទីទួល ឬ ការដាំដុះស្រូវចម្ការ) សំដៅលើបរិស្ថាន ឬលក្ខខណ្ឌនៃការដាំដុះដំណាំ (ជាពិសេសស្រូវ) នៅលើផ្ទៃដីខ្ពស់ ដីចម្ការ ឬជម្រាលភ្នំ ដែលមិនមានការដក់ទឹកដូចនៅតាមវាលស្រែទំនាបឡើយ ហើយវាពឹងផ្អែកទាំងស្រុងទៅលើទឹកភ្លៀង។ ដូចជាការដាំពោត ឬដាំដំឡូងនៅលើដីចម្ការ ដែលមិនមានទឹកលិចត្រាំជាប់រហូតដូចការធ្វើស្រែប្រាំងនោះទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖