Original Title: Development of High-tech Agriculture in the Context of Industrialization and Urbanization: The Case of Vietnam
Source: doi.org/10.31817/vjas.2020.3.3.01
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍកសិកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ក្នុងបរិបទនៃឧស្សាហូបនីយកម្ម និងនគរូបនីយកម្ម៖ ករណីសិក្សានៅប្រទេសវៀតណាម

ចំណងជើងដើម៖ Development of High-tech Agriculture in the Context of Industrialization and Urbanization: The Case of Vietnam

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyen Anh Tru (Vietnam National University of Agriculture), Tran Huu Cuong (Vietnam National University of Agriculture), Vu Ngoc Huyen (Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ អត្ថបទនេះសិក្សាពីបញ្ហាប្រឈមនៃវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសវៀតណាមដែលបណ្តាលមកពីកំណើនឧស្សាហូបនីយកម្ម នគរូបនីយកម្ម និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដែលទាមទារឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរទៅរកកសិកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ដើម្បីធានាសន្តិសុខស្បៀងនិងនិរន្តរភាពសេដ្ឋកិច្ច។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំ និងស្ថិតិពិពណ៌នា ដើម្បីវាយតម្លៃផលប៉ះពាល់នៃនគរូបនីយកម្ម និងសក្តានុពលនៃការអនុវត្តកសិកម្មទំនើប។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Agriculture
កសិកម្មបែបប្រពៃណី
មិនទាមទារដើមទុនវិនិយោគខ្ពស់តាំងពីដំបូង និងងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់កសិករខ្នាតតូចដែលមានស្រាប់។ ផ្តល់ទិន្នផលទាប ងាយរងគ្រោះដោយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ ព្រមទាំងមានការខ្ជះខ្ជាយធនធានដូចជា ទឹក ជី និងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត។ ការរួមចំណែករបស់វិស័យកសិកម្មក្នុងផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) របស់វៀតណាមបានធ្លាក់ចុះពី ១៩,២២% (២០១២) មកត្រឹម ១៦,៣២% (២០១៦)។
High-tech Agriculture (Agriculture 4.0)
កសិកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ (កសិកម្ម ៤.០)
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ សន្សំសំចៃធនធាន (Smart Farming) ធន់នឹងអាកាសធាតុ និងអាចផលិតបានកសិផលដែលមានតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់។ ត្រូវការដើមទុនវិនិយោគច្រើន ដីធ្លីទំហំធំ និងទាមទារឱ្យមានធនធានមនុស្សដែលមានជំនាញបច្ចេកវិទ្យាច្បាស់លាស់។ អាចបង្កើនផលិតភាពពី ៣០% ទៅ ៥០% (ឧទាហរណ៍៖ ការប្រើប្រាស់កម្មវិធីទូរស័ព្ទ Hachi) និងបង្កើនតម្លៃផលិតផលក្នុងមួយហិកតាបានយ៉ាងច្រើន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការផ្លាស់ប្តូរទៅរកកសិកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ទាមទារនូវការវិនិយោគយ៉ាងធំធេងទាំងលើផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងធនធានមនុស្ស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះពឹងផ្អែកជាចម្បងលើទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំពីប្រទេសវៀតណាម (GSO, World Bank, FAO) ដោយផ្តោតលើនិន្នាការម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ច និងការវាយតម្លៃគោលនយោបាយរដ្ឋ។ ដោយសារកម្ពុជាមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ (ពិសេសតំបន់អាងទន្លេមេគង្គ) និងសេដ្ឋកិច្ចកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ស្រដៀងគ្នា បញ្ហាប្រឈមដូចជាការបែងចែកដីធ្លីតូចតាច ការធ្វើនគរូបនីយកម្ម និងកង្វះដើមទុន គឺជារឿងដែលកម្ពុជាអាចទាញយកជាមេរៀនបានយ៉ាងល្អ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បទពិសោធន៍និងការអនុវត្តគោលនយោបាយកសិកម្មទំនើបរបស់វៀតណាមនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

ការរៀនសូត្រ និងអនុវត្តតាមគំរូទាំងនេះនឹងជួយឱ្យកម្ពុជាអាចប្រែក្លាយបញ្ហាប្រឈមនៃកំណើននគរូបនីយកម្ម និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ទៅជាឱកាសក្នុងការកសាងសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មដែលមានភាពធន់ និងមានគុណតម្លៃខ្ពស់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មឆ្លាតវៃ: ស្វែងយល់អំពីប្រព័ន្ធឧបករណ៍ចាប់សញ្ញា (Sensors), អ៊ីនធឺណិតនៃវត្ថុ (IoT), និង GPS សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងកសិដ្ឋានកម្រិតខ្ពស់។ សាកល្បងសិក្សាពីកម្មវិធីទូរស័ព្ទដូចជា Hachi ឬប្រព័ន្ធ e-Farm ដែលជួយណែនាំការដាំដុះដោយស្វ័យប្រវត្តិ។
  2. វិភាគគោលនយោបាយកសិកម្ម និងដីធ្លី: ពិនិត្យមើលពីរបៀបដែលច្បាប់ភូមិបាល និងគោលនយោបាយឥណទានរបស់កម្ពុជាជះឥទ្ធិពលដល់ការប្រមូលផ្តុំដីកសិកម្មខ្នាតធំ។ សិក្សាពីទម្រង់ភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋនិងឯកជន (PPP) ក្នុងការទាក់ទាញវិនិយោគទុនធំៗចូលក្នុងវិស័យកសិកម្ម។
  3. ស្វែងយល់ពីស្តង់ដារខ្សែសង្វាក់តម្លៃកសិកម្ម: ត្រូវផ្តោតលើការយល់ដឹងអំពីស្តង់ដារគុណភាព និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារដែលមានតម្រូវការខ្ពស់ដូចជា VietGAP របស់វៀតណាម ព្រមទាំងស្វែងយល់ស៊ីជម្រៅពី CamGAP និង GlobalGAP ដើម្បីធានាថាកសិផលកម្ពុជាអាចប្រកួតប្រជែងលើទីផ្សារអន្តរជាតិបាន។
  4. អភិវឌ្ឍជំនាញបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មានកសិកម្ម (Agri-Tech): អនុវត្តការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ (GIS) និងការវិភាគទិន្នន័យ (Data Analysis) ដើម្បីបង្កើតប្រព័ន្ធព្យាករណ៍ពីអាកាសធាតុ ត្រួតពិនិត្យគុណភាពដី និងសិក្សាពីនិន្នាការទីផ្សារជាមុន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Agriculture 4.0 (កសិកម្ម ៤.០) ការធ្វើកសិកម្មដែលពឹងផ្អែកលើបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលទំនើបៗ ដូចជាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត មនុស្សយន្ត ប្រព័ន្ធសេនស័រ និងទិន្នន័យធំៗ ដើម្បីគ្រប់គ្រង និងតាមដានដំណើរការដាំដុះឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព សុវត្ថិភាព និងមេត្រីភាពបរិស្ថាន។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ "ខួរក្បាលកុំព្យូទ័រឆ្លាតវៃ" ដើម្បីបញ្ជា និងថែរក្សាចម្ការជំនួសការប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មមនុស្ស។
Precision agriculture (កសិកម្មច្បាស់លាស់ / កសិកម្មសុក្រឹត) ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការដាំដុះដែលប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន ដើម្បីវាស់វែង និងផ្តល់ធាតុចូល (ដូចជាទឹក ជី និងថ្នាំ) ក្នុងបរិមាណត្រឹមត្រូវបំផុតទៅតាមតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់រុក្ខជាតិនីមួយៗនៅទីតាំងជាក់លាក់ណាមួយ ជៀសវាងការប្រើប្រាស់លើសកម្រិត។ ដូចជាគ្រូពេទ្យពិនិត្យមើលអាការៈ និងចេញវេជ្ជបញ្ជាឱ្យថ្នាំក្នុងកម្រិតជាក់លាក់ទៅតាមអ្នកជំងឺម្នាក់ៗ ជាជាងការឱ្យថ្នាំដូចគ្នាទៅមនុស្សគ្រប់គ្នា។
Internet of Things / IoT (អ៊ីនធឺណិតនៃវត្ថុ) ការតភ្ជាប់ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ ម៉ាស៊ីន ឬសេនស័រនៅក្នុងកសិដ្ឋានទៅកាន់ប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត ដែលអនុញ្ញាតឱ្យឧបករណ៍ទាំងនោះអាចប្រមូលទិន្នន័យ (ឧទាហរណ៍៖ សំណើមដី) និងបញ្ជូនទិន្នន័យទាំងនោះទៅទូរស័ព្ទដៃរបស់កសិករដើម្បីតាមដាននិងបញ្ជាសកម្មភាពពីចម្ងាយដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ដូចជាការបំពាក់ "ភ្នែក និងត្រចៀក" ឱ្យចម្ការរបស់អ្នក ដើម្បីឱ្យវាអាចរាយការណ៍ប្រាប់អ្នកពីចម្ងាយតាមទូរស័ព្ទថាវាកំពុងស្រេកទឹក។
Economies of scale (សេដ្ឋកិច្ចមាត្រដ្ឋាន / ទំហំសេដ្ឋកិច្ចចំណេញ) ស្ថានភាពដែលការចំណាយលើការផលិតក្នុងមួយឯកតាមានការថយចុះ នៅពេលដែលទំហំនៃការផលិតមានការកើនឡើងធំ។ ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ទ្រឹស្តីនេះទាមទារឱ្យមានការប្រមូលផ្តុំដីធំទូលាយ ទើបការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា និងគ្រឿងចក្រធំៗទទួលបានផលចំណេញ។ ដូចជាអ្នកទិញត្រាក់ទ័រមួយគ្រឿងយកមកភ្ជួរដី ១ហិកតា និង១០ហិកតា គឺអស់ថ្លៃទិញត្រាក់ទ័រស្មើគ្នា ដូច្នេះបើភ្ជួរដីកាន់តែធំ ថ្លៃចំណាយសម្រាប់មួយហិកតានឹងកាន់តែថោក។
Genetically modified organisms / GMOs (សរីរាង្គកែប្រែហ្សែន) សត្វ ឬរុក្ខជាតិដែលត្រូវបានគេកែប្រែព័ត៌មានសេនេទិច (ហ្សែន) នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីបង្កើតជាពូជថ្មីដែលមានលក្ខណៈពិសេស ដូចជាធន់នឹងសត្វល្អិត លូតលាស់លឿន ឬមានទិន្នផលខ្ពស់ជាងធម្មតា។ ដូចជាការយកកូដសម្ងាត់របស់វីរបុរសទៅបំប៉នរុក្ខជាតិ ដើម្បីឱ្យវាមានកម្លាំងពិសេសអាចទប់ទល់នឹងសត្រូវ (សត្វល្អិត និងជំងឺ) បានដោយខ្លួនឯង។
Public-private partnership / PPP (ភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋនិងឯកជន) យន្តការសហការគ្នារវាងស្ថាប័នរដ្ឋ និងក្រុមហ៊ុនឯកជន ក្នុងការបោះទុនវិនិយោគរួមគ្នាលើគម្រោងធំៗ (ដូចជាការសាងសង់តំបន់កសិកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់) ដើម្បីចែករំលែកហានិភ័យ និងទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីធនធានរបស់ភាគីទាំងសងខាង។ ដូចជារដ្ឋជាអ្នកចេញដីនិងច្បាប់អនុញ្ញាត ចំណែកឯកជនជាអ្នកបញ្ចេញលុយនិងបច្ចេកទេស ដើម្បីសាងសង់រោងចក្រដ៏ធំមួយរួមគ្នា។
Climate-smart agriculture (កសិកម្មឆ្លាតវៃធន់នឹងអាកាសធាតុ) វិធីសាស្ត្រកសិកម្មដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីបង្កើនផលិតភាព កាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ និងកសាងភាពធន់ទ្រាំទៅនឹងផលប៉ះពាល់នៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ (ដូចជាគ្រោះរាំងស្ងួត ឬទឹកជំនន់ជាដើម)។ ដូចជាការបំពាក់អាវក្រោះនិងបង្រៀនក្បាច់គុនការពារខ្លួនដល់ដំណាំ ដើម្បីឱ្យពួកវាអាចរស់រានមានជីវិតនិងផ្តល់ផ្លែផ្កា ទោះបីជាអាកាសធាតុប្រែប្រួលអាក្រក់យ៉ាងណាក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖