Original Title: Discovering the Beauty of Agri-Tourism: The Silan AgriFarm’s SciCAT Journey
Source: doi.org/10.56669/OKSA7912
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ស្វែងយល់ពីភាពស្រស់ស្អាតនៃទេសចរណ៍កសិកម្ម៖ ដំណើរ SciCAT របស់កសិដ្ឋាន Silan AgriFarm

ចំណងជើងដើម៖ Discovering the Beauty of Agri-Tourism: The Silan AgriFarm’s SciCAT Journey

អ្នកនិពន្ធ៖ Sheila Elaine D. Silan (Silan AgriFarm), Edilberto R. Silan (Silan AgriFarm), Shirley D. Silan (Silan AgriFarm), Lilibeth P. Novicio (Cavite State University), Arnelyn S. Romilla (Cavite State University), Ruby A. Manaig (Cavite State University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024 FFTC Journal of Agricultural Policy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ កសិករហ្វីលីពីននៅតែជាក្រុមដែលមានភាពក្រីក្រខ្ពស់ (អត្រា ៣០%) ដែលទាមទារឱ្យមានការធ្វើពិពិធកម្មប្រភពចំណូល។ ឯកសារនេះបង្ហាញពីការដោះស្រាយបញ្ហានេះតាមរយៈការប្រើប្រាស់ទេសចរណ៍កសិកម្ម និងបច្ចេកវិទ្យាដើម្បីលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការអនុវត្តគម្រោងនេះផ្អែកលើក្របខ័ណ្ឌការវាយតម្លៃតម្រូវការ និងការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាដោយប្រើប្រាស់ម៉ូដែលធាតុចូល-ដំណើរការ-លទ្ធផល (Input-Process-Output model)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Farming Practices (Before POTs)
ការអនុវត្តកសិកម្មបែបប្រពៃណី (មុនពេលមានការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា)
ងាយស្រួលអនុវត្តជាទូទៅ និងមិនទាមទារដើមទុនវិនិយោគដំបូង ឬចំណេះដឹងបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់ឡើយ។ ទិន្នផលមានកម្រិត ដោយសារពឹងផ្អែកលើការស្រោចទឹកដោយដៃ ខ្វះការកែច្នៃផលិតផល និងមានការចំណាយខ្ពស់លើជីគីមី។ កសិដ្ឋានពឹងផ្អែកតែលើការលក់កសិផលស្រស់ ដែលធ្វើឱ្យមានហានិភ័យសេដ្ឋកិច្ច និងប្រាក់ចំណូលទាប។
SciCAT Agri-Tourism Model (After POTs)
ម៉ូដែលទេសចរណ៍កសិកម្ម SciCAT (ក្រោយពេលផ្ទេរកញ្ចប់បច្ចេកវិទ្យា)
បង្កើនតម្លៃបន្ថែមអតិបរមាតាមរយៈការកែច្នៃ ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាទំនើប (ប្រព័ន្ធស្រោចស្រពដោយន្តក់, ការចិញ្ចឹមឃ្មុំ) និងការធ្វើពិពិធកម្មចំណូលតាមរយៈទេសចរណ៍។ ទាមទារពេលវេលាក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេស ការរៀបចំផែនការអាជីវកម្មច្បាស់លាស់ និងការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទេសចរណ៍។ បង្កើនផលិតភាពចំនួន ៤០% បង្កើនប្រាក់ចំណូល ៣០% ទៅ ៤៥% និងកាត់បន្ថយការចំណាយលើជីបាន ៧០%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីទំហំថវិកាជារូបិយប័ណ្ណលម្អិតទេ ប៉ុន្តែបានសង្កត់ធ្ងន់លើតម្រូវការចាំបាច់នៃការគាំទ្របច្ចេកទេស សម្ភារៈ និងការកសាងសមត្ថភាពពីភ្នាក់ងាររដ្ឋ និងសាកលវិទ្យាល័យ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅកសិដ្ឋាន Silan AgriFarm តែមួយគត់ក្នុងខេត្ត Cavite ប្រទេសហ្វីលីពីន ដោយម្ចាស់កសិដ្ឋានគឺជាកសិករ-អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ (Magsasaka Siyentista) ដែលមានចំណេះដឹងមូលដ្ឋានស្រាប់។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា នេះអាចជាចំណុចខ្វះខាតមួយ ដោយសារកសិករទូទៅនៅតាមជនបទអាចមានកម្រិតយល់ដឹងផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាទាបជាង ដែលទាមទារឱ្យមានការគាំទ្រកាន់តែសកម្មនៅដំណាក់កាលដំបូង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ម៉ូដែលទេសចរណ៍កសិកម្ម SciCAT នេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលមានវិស័យកសិកម្មជាស្នូល និងកំពុងមានការរីកចម្រើនខាងវិស័យទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ី។

ការយកគំរូតាមវិធីសាស្ត្រនេះអាចជួយផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់កសិដ្ឋានកម្ពុជាពីកន្លែងផលិតកម្មសុទ្ធសាធ ទៅជាសហគ្រាសចម្រុះដែលអាចបង្កើតការងារ បង្កើនតម្លៃបន្ថែម និងធានាបាននូវនិរន្តរភាពសេដ្ឋកិច្ច ទោះបីជាក្នុងរដូវកាលមិនអំណោយផលក៏ដោយ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃតម្រូវការ និងធ្វើផែនការសហគ្រាស: និស្សិត ឬសហគ្រិនត្រូវចុះសិក្សាផ្ទាល់នៅកសិដ្ឋានគោលដៅ ដោយប្រើប្រាស់ Input-Process-Output (IPO) framework ដើម្បីកំណត់ពីសក្តានុពលនៃការកែច្នៃ និងអ្វីដែលត្រូវបំពេញបន្ថែម មុននឹងចាប់ផ្តើមគម្រោងទេសចរណ៍។
  2. សហការទាញយកកញ្ចប់បច្ចេកវិទ្យា (POTs): ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ ឬសាកលវិទ្យាល័យ (ឧ. សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម - RUA) ដើម្បីស្នើសុំការហ្វឹកហ្វឺនលើ Package of Technologies (POTs) ដូចជាប្រព័ន្ធស្រោចស្រពសន្សំសំចៃទឹក និងការចិញ្ចឹមសត្វតាមបែបទំនើប។
  3. អនុវត្តការកែច្នៃវត្ថុធាតុដើម និងការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់: យកកសិផលដែលនៅសល់ ឬខូចខាតបន្តិចបន្តួចមកកែច្នៃជាផលិតផលថ្មី (ឧ. ស្រា ឬតំណាប់ផ្លែឈើ) និងរៀបចំប្រព័ន្ធ Vermicomposting ដើម្បីបំប្លែងកាកសំណល់សរីរាង្គទៅជាជីធម្មជាតិ កាត់បន្ថយការទិញជីគីមី។
  4. អភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទេសចរណ៍ និងសុវត្ថិភាព: កែលម្អកសិដ្ឋានឱ្យមានសោភ័ណភាព ដោយរៀបចំផ្លូវដើរ ស្លាកសញ្ញាណែនាំ កន្លែងទទួលភ្ញៀវ និងបន្ទប់ទឹកអនាម័យ ស្របតាមស្តង់ដារ Agri-Tourism Site Accreditation របស់ក្រសួងទេសចរណ៍។
  5. រៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារ និងទាក់ទាញអតិថិជន: បង្កើតកញ្ចប់ទស្សនកិច្ច (Farm Tour Packages) និងប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គម ដើម្បីដំណើរការ Social Media Campaign បង្ហាញពីបទពិសោធន៍ប្លែកៗដែលភ្ញៀវនឹងទទួលបានពីកសិដ្ឋាន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
SciCAT (វិទ្យាសាស្ត្រសម្រាប់ការបង្រួបបង្រួមកសិកម្ម និងទេសចរណ៍) ជាកម្មវិធី ឬគំរូដែលតភ្ជាប់ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មទំនើប ជាមួយសេវាកម្មទេសចរណ៍ ដើម្បីទាក់ទាញភ្ញៀវ អប់រំសាធារណជន និងបង្កើនចំណូលបន្ថែមដល់កសិករ។ ដូចជាការបើករោងចក្រផលិតនំផង និងបើកទ្វារឱ្យភ្ញៀវចូលមើលរបៀបធ្វើនំ និងទិញញ៉ាំផ្ទាល់ផង។
Package of Technologies (POTs) (កញ្ចប់បច្ចេកវិទ្យា) ជាសំណុំនៃការអនុវត្តកសិកម្ម បច្ចេកទេស ឬឧបករណ៍ថ្មីៗដែលត្រូវបានចងក្រងជាកញ្ចប់តែមួយ ដើម្បីយកទៅបង្រៀន និងផ្ទេរជូនកសិករយកទៅអនុវត្តឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ដូចជាប្រអប់ឧបករណ៍សង្គ្រោះបឋម (First-aid kit) ដែលមានថ្នាំ និងឧបករណ៍គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ព្យាបាលជំងឺ ឬដោះស្រាយបញ្ហាជាក់លាក់ណាមួយបានភ្លាមៗ។
Agri-Tourism (ទេសចរណ៍កសិកម្ម) ជាទម្រង់នៃទេសចរណ៍ដែលអញ្ជើញសាធារណជនឱ្យមកទស្សនាកសិដ្ឋាន ដើម្បីកម្សាន្ត រៀនសូត្រពីកសិកម្ម និងទិញផលិតផលដោយផ្ទាល់ពីកសិករ។ ដូចជាការទៅលេងផ្ទះចម្ការរបស់តាយាយនៅឯស្រុក ដែលយើងអាចដើរបេះផ្លែឈើ និងមើលការចិញ្ចឹមសត្វដើម្បីលំហែកាយ។
Input-Process-Output (IPO) model (ម៉ូដែល ធាតុចូល-ដំណើរការ-លទ្ធផល) ជាក្របខ័ណ្ឌសិក្សា ឬគ្រប់គ្រងគម្រោង ដែលពិនិត្យមើលអ្វីដែលយើងដាក់បញ្ចូល (ឧទាហរណ៍៖ បច្ចេកវិទ្យា) របៀបដែលវាត្រូវបានដំណើរការ (ឧទាហរណ៍៖ ការបណ្តុះបណ្តាល) និងលទ្ធផលចុងក្រោយដែលទទួលបាន (ឧទាហរណ៍៖ ប្រាក់ចំណូលកើនឡើង)។ ដូចជាការដាំបាយ ដែលយើងដាក់អង្ករនិងទឹក (ធាតុចូល) ដាំលើភ្លើង (ដំណើរការ) រួចបានបាយឆ្អិនសម្រាប់ញ៉ាំ (លទ្ធផល)។
Vermicomposting (ការផលិតជីកំប៉ុសដោយប្រើជន្លេន) ជាដំណើរការប្រើប្រាស់សត្វជន្លេន ដើម្បីស៊ីកាកសំណល់សរីរាង្គ (ដូចជាធាងចេក លាមកសត្វ) ហើយបញ្ចេញមកវិញនូវលាមកដែលជាជីធម្មជាតិដ៏មានគុណភាពខ្ពស់សម្រាប់បំប៉នរុក្ខជាតិ។ ដូចជារោងចក្រកែច្នៃសំរាមខ្នាតតូច ដែលមានកម្មករ (ជន្លេន) យកកាកសំណល់ទៅបំប្លែងជាវីតាមីនដ៏មានតម្លៃសម្រាប់រុក្ខជាតិ។
Integrated farming system (ប្រព័ន្ធកសិកម្មចម្រុះ) ជាការដាំដុះ និងចិញ្ចឹមសត្វច្រើនប្រភេទក្នុងកសិដ្ឋានតែមួយ ដែលផលចំណេញ ឬកាកសំណល់ពីផ្នែកមួយ អាចយកទៅគាំទ្រ ឬធ្វើជាចំណីឱ្យផ្នែកមួយទៀតបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ដូចជាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនៅក្នុងព្រៃ ឬទន្លេ ដែលរុក្ខជាតិ សត្វល្អិត និងត្រី ពឹងផ្អែកគ្នាទៅវិញទៅមកដើម្បីរស់ និងលូតលាស់។
Drip irrigation technology (បច្ចេកវិទ្យាស្រោចស្រពដោយន្តក់) ជាប្រព័ន្ធផ្តល់ទឹកដល់រុក្ខជាតិដោយបន្តក់ទឹកតិចៗទៅលើគល់រុក្ខជាតិផ្ទាល់ ដើម្បីសន្សំសំចៃទឹក ទប់ស្កាត់ស្មៅចង្រៃ និងជួយឱ្យរុក្ខជាតិស្រូបយកទឹកបានល្អបំផុត។ ដូចជាការចាក់សេរ៉ូមឱ្យអ្នកជំងឺ ដែលសេរ៉ូមស្រក់ចូលទៅក្នុងសរសៃឈាមមួយតំណក់ម្តងៗដោយត្រង់ៗ និងមិនខ្ជះខ្ជាយ។
Asexual propagation (ការបន្តពូជដោយមិនប្រើគ្រាប់) ជាបច្ចេកទេសបង្កាត់ ឬបន្តពូជរុក្ខជាតិដោយប្រើប្រាស់ផ្នែកណាមួយនៃដើម ស្លឹក ឬមែក ជាជាងការដាំដោយប្រើគ្រាប់ ដើម្បីធានាថារុក្ខជាតិថ្មីមានលក្ខណៈល្អដូចដើម។ ដូចជាការកាត់ (Copy) និងចម្លង (Paste) ឯកសារក្នុងកុំព្យូទ័រ ដែលលទ្ធផលថ្មីដូចគ្នាបេះបិទទៅនឹងឯកសារដើម ដោយមិនចាំបាច់វាយអក្សរម្តងទៀត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖