Original Title: ลักษณะของผลทุเรียนที่เกิดจากการผสมเกสรทุเรียนพันธุ์ชะนีและก้านยาว โดยใช้เกสรตัวผู้จากพันธุ์ต่าง ๆ
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

លក្ខណៈនៃផ្លែធូរេនដែលទទួលបានពីការបង្កាត់ពូជឆ្លងដោយដៃរវាងពូជ Chanee និង Kanyao ដោយប្រើលំអងឈ្មោលពីពូជផ្សេងៗ

ចំណងជើងដើម៖ ลักษณะของผลทุเรียนที่เกิดจากการผสมเกสรทุเรียนพันธุ์ชะนีและก้านยาว โดยใช้เกสรตัวผู้จากพันธุ์ต่าง ๆ

អ្នកនិពន្ធ៖ Songpol Somsri (Horticulture Research Institute, Department of Agriculture, Bangkok), Vichit Wongnai

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1987, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Horticulture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃអត្រាជាប់ផ្លែទាបរបស់ធូរេន (Durio zibithinus L.) ពូជ Cha-nee និង Kanyao នៅពេលលំអងដោយធម្មជាតិឬលំអងខ្លួនឯង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការបង្កាត់ពូជឆ្លងដោយដៃ (Hand cross-pollination) លើធូរេនពូជ Cha-nee និង Kanyao ជាមួយនឹងលំអងឈ្មោលពីពូជផ្សេងៗគ្នានៅក្នុងខេត្តចันทបុរី ប្រទេសថៃ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Open-pollination (Natural Pollination)
ការលំអងដោយធម្មជាតិ (Open-pollination)
មិនចំណាយប្រាក់ និងកម្លាំងពលកម្ម ព្រោះដំណើរការបង្កាត់ពូជប្រព្រឹត្តទៅដោយធម្មជាតិ (តាមរយៈខ្យល់ ឬសត្វល្អិត)។ អត្រាជាប់ផ្លែទាបខ្លាំង ជាពិសេសចំពោះពូជមួយចំនួន (មានភាពមិនចុះសម្រុងនឹងលំអងខ្លួនឯង)។ ផ្លែតែងតែខូចទ្រង់ទ្រាយ (វៀច) រាងមិនស្អាត និងមានសាច់មិនពេញដោយសារកង្វះការបង្កកំណើត (Aborted carpels)។ អត្រាជាប់ផ្លែទាបបំផុត (០.៦% សម្រាប់ពូជ Cha-nee និង ២១% សម្រាប់ពូជ Kanyao)។
Hand Cross-pollination
ការបង្កាត់ពូជឆ្លងដោយដៃ (Hand Cross-pollination)
ដោះស្រាយបញ្ហាធូរេនមិនសូវជាប់ផ្លែបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ជួយឱ្យផ្លែមានរូបរាងស្អាតមូលល្អ (មិនវៀច) ផ្លែធំ មានសាច់ពេញគ្រប់ក្លែប និងមានទម្ងន់ធ្ងន់។ ទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើនដើម្បីធ្វើការបង្កាត់ដោយដៃនៅពេលយប់ និងតម្រូវឱ្យមានការរៀបចំចំការដោយមានដាំពូជចម្រុះដើម្បីយកលំអងឈ្មោល (Pollinisers) ពីពូជផ្សេង។ អត្រាជាប់ផ្លែកើនឡើងយ៉ាងខ្ពស់ (៣០-៦៤% សម្រាប់ពូជ Cha-nee និង ៨៧-៨៩% សម្រាប់ពូជ Kanyao)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការបង្កាត់ពូជធូរេនដោយដៃទាមទារនូវធនធានកម្លាំងពលកម្ម និងជំនាញបច្ចេកទេសជាចម្បង ព្រមទាំងការរៀបចំចំការឱ្យមានពូជចម្រុះ ជាជាងការចំណាយលើឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាថ្លៃៗ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅចម្ការធូរេនក្នុងខេត្តចันทបុរី ភាគខាងកើតនៃប្រទេសថៃ កាលពីចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨៦-១៩៨៧។ ទោះបីជាទិន្នន័យមានអាយុកាលចាស់បន្តិចក្ដី ប៉ុន្តែលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ភូមិសាស្ត្រ និងប្រភេទពូជធូរេន (Durio zibithinus L.) នៅតំបន់នោះ មានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងតំបន់ដាំធូរេននៅប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះនៅតែមានតម្លៃ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសបង្កាត់ពូជឆ្លងដោយដៃនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងធំធេង និងអាចអនុវត្តបានភ្លាមៗសម្រាប់កសិករដាំធូរេននៅកម្ពុជា ដែលតែងតែជួបប្រទះបញ្ហាធូរេនមិនសូវជាប់ផ្លែ ជ្រុះផ្លែតូចៗ ឬផ្លែខូចទ្រង់ទ្រាយ។

ការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ពីការពឹងផ្អែកតែលើការលំអងធម្មជាតិ មកប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសបង្កាត់ឆ្លងដោយដៃ ឬការដាំចម្រុះពូជ នឹងជួយបង្កើនស្ថិរភាពទិន្នផល និងគុណភាពធូរេននៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានស្តង់ដារប្រកួតប្រជែង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំផែនការដាំដុះចម្រុះពូជ (Orchard Layout Planning): នៅពេលចាប់ផ្តើមដាំដុះចំការធូរេនថ្មី មិនត្រូវដាំតែពូជមួយមុខគត់នោះទេ។ ត្រូវរៀបចំដាំពូជដែលជាអ្នកផ្តល់លំអងល្អ (ឧទាហរណ៍ ពូជ ម៉ាន់ថង ឬ កានយ៉ាវ) នៅចន្លោះដើមពូជគោល (ឧទាហរណ៍ ចេនី) ក្នុងសមាមាត្រសមស្រប (ឧទាហរណ៍ ៤:១ ឬ ៥:១) ដើម្បីធានាថាមានប្រភពលំអងឈ្មោលគ្រប់គ្រាន់ក្នុងចំការ។
  2. សិក្សាពីជីវសាស្ត្រផ្កាធូរេន (Learn Durian Floral Biology): មន្ត្រីកសិកម្ម ឬកសិករត្រូវស្វែងយល់ពីពេលវេលាដែលផ្កាធូរេនរីក (Anther dehiscence និង Stigma receptivity)។ ជាទូទៅ ផ្កាធូរេនរីកបញ្ចេញលំអងនៅពេលល្ងាច និងយប់ (ប្រហែលម៉ោង ៧យប់ ដល់ ៩យប់) ដូច្នេះការរៀបចំកាលវិភាគប្រមូលលំអងត្រូវធ្វើឡើងនៅចន្លោះពេលនេះទើបមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។
  3. ត្រៀមសម្ភារៈ និងអនុវត្តបច្ចេកទេសបង្កាត់ (Prepare Tools & Cross-Pollination Technique): ត្រៀមឧបករណ៍ងាយៗដូចជា ជក់ទន់តូចៗ កែវជ័រ និងភ្លើងពិលក្បាល។ អនុវត្តការយកជក់ទៅប្រមូលលំអងពីដើមពូជឈ្មោល រួចយកទៅលាបថ្នមៗលើកេសរញី (Stigma) នៃផ្កាដើមមួយទៀតដែលយើងចង់ទុកផ្លែ (Cross-pollination)។ អាចប្រើថង់គ្របផ្កាទុកពីរបីថ្ងៃដើម្បីការពារលំអងផ្សេងមកលាយឡំ។
  4. គ្រប់គ្រងចំនួនផ្លែក្រោយការជាប់ផ្កា (Fruit Thinning Strategy): ដោយសារការបង្កាត់ឆ្លងដោយដៃអាចធ្វើឱ្យមានអត្រាជាប់ផ្លែច្រើនពេក (ឧទាហរណ៍ ៨៩% ដូចក្នុងឯកសារ) ដើមអាចទ្រុឌទ្រោម ឬធ្វើឱ្យផ្លែមានទំហំតូច។ ដូច្នេះ ត្រូវអនុវត្តបច្ចេកទេសកាត់រំលស់ផ្លែចោលខ្លះ (Fruit Thinning) នៅពេលវាប៉ុនប៉ុនកដៃ ដោយទុកតែផ្លែដែលមានរាងស្អាត និងមានចំនួនសមស្របទៅនឹងកម្លាំងដើម។
  5. កត់ត្រា និងវាយតម្លៃលទ្ធផល (Record and Evaluate Combinations): ធ្វើការចងស្លាកចំណាំ (Tagging) លើមែកដែលបានបង្កាត់ រួចកត់ត្រាអត្រាជាប់ផ្លែ ទំហំ រូបរាង និងគុណភាពសាច់ពេលប្រមូលផល។ ប្រើប្រាស់ទិន្នន័យនេះដើម្បីវាយតម្លៃថាតើការផ្គូផ្គងពូជមួយណា (ឧទាហរណ៍ ការយកលំអងម៉ាន់ថង មកបង្កាត់លើដើមចេនី) ដែលផ្តល់ទិន្នផល និងគុណភាពល្អបំផុតសម្រាប់ដីចំការរបស់ខ្លួន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Hand Cross-Pollination (ការបង្កាត់ពូជឆ្លងដោយដៃ) ដំណើរការយកលំអងឈ្មោលពីផ្កានៃដើមមួយ ទៅផ្ទេរដាក់លើកេសរញីនៃផ្កានៅដើមពូជមួយទៀតដោយប្រើដៃ ឬឧបករណ៍ (ដូចជាជក់) ដើម្បីធានាការបង្កកំណើតប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងគ្រប់គ្រងប្រភពពូជបានច្បាស់លាស់។ ដូចជាការធ្វើជាអ្នកកាត់ចំណងទាក់ទងដោយផ្ទាល់ ដោយយកកូនកំលោះ (លំអងឈ្មោល) ពីផ្ទះមួយទៅរៀបការជាមួយកូនក្រមុំ (កេសរញី) នៅផ្ទះមួយទៀត ដើម្បីឱ្យប្រាកដថាពួកគេបានជួបគ្នាពិតប្រាកដ។
Open-Pollination (ការលំអងដោយធម្មជាតិ) ដំណើរការបង្កាត់ពូជរុក្ខជាតិដែលប្រព្រឹត្តទៅដោយឯកឯងតាមរយៈធម្មជាតិ ដូចជាតាមរយៈខ្យល់ សត្វល្អិត ឬសត្វប្រចៀវ ដោយគ្មានការអន្តរាគមន៍ ឬការគ្រប់គ្រងពីមនុស្ស។ ដូចជាការបណ្តោយឱ្យកំលោះក្រមុំស្គាល់គ្នាតាមចៃដន្យ ពេលខ្លះក៏បានជួប ពេលខ្លះក៏អត់ ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលមិនសូវប្រាកដប្រជា។
Fruit Set (អត្រាជាប់ផ្លែ) ភាគរយឬកម្រិតនៃផ្កាដែលបានទទួលការបង្កកំណើតដោយជោគជ័យ ហើយវិវត្តលូតលាស់ទៅជាផ្លែតូចៗ ធៀបនឹងចំនួនផ្កាសរុបទាំងអស់ដែលបានរីក។ ដូចជាអត្រានៃការប្រឡងជាប់របស់សិស្សក្នុងថ្នាក់ បើមានសិស្ស១០០នាក់ប្រឡង ហើយជាប់៣០នាក់ នោះអត្រាជាប់គឺ៣០%។
Unaborted Carpels (ក្លែបមានសាច់ពេញបរិបូរណ៍) ស្ថានភាពដែលថតពូជ (Carpels) ឬក្លែបនៅក្នុងផ្លែធូរេនបានលូតលាស់ពេញលេញ មានសាច់ និងមានគ្រាប់ល្អ ដោយមិនស្វិតតូច ឬខូចទ្រង់ទ្រាយ (មិនវៀច) ដោយសារផ្កាទទួលបានលំអងបង្កកំណើតគ្រប់គ្រាន់។ ដូចជាបន្ទប់នៅក្នុងផ្ទះដែលត្រូវបានរៀបចំ និងមានមនុស្សរស់នៅពេញគ្រប់បន្ទប់ មិនទុកចោលឱ្យទំនេរស្ងាត់ជ្រងំនោះទេ។
Self-incompatibility (ភាពមិនចុះសម្រុងនឹងលំអងខ្លួនឯង) លក្ខណៈជីវសាស្ត្ររបស់រុក្ខជាតិដែលរារាំងមិនឱ្យផ្កាអាចបង្កកំណើតជាមួយលំអងដែលចេញពីដើម ឬពូជតែមួយ ដើម្បីជៀសវាងការបង្កាត់ជាន់ឈាម និងជំរុញឱ្យមានការបង្កាត់ឆ្លងជាមួយពូជដទៃ។ ដូចជាច្បាប់ហាមប្រាមមិនឱ្យបងប្អូនបង្កើតរៀបការនឹងគ្នា ដើម្បីការពារកុំឱ្យកូនកើតមកមានបញ្ហាសុខភាព ឬខ្សោយ។
Polliniser (ពូជផ្តល់លំអង) ដើម ឬពូជរុក្ខជាតិដែលត្រូវបានដាំក្នុងគោលបំណងចម្បងដើម្បីផ្តល់លំអងឈ្មោលដែលមានគុណភាព សម្រាប់យកទៅបង្កាត់ជាមួយដើមពូជគោលផ្សេងទៀត ដើម្បីជំរុញឱ្យអត្រាជាប់ផ្លែរបស់ពូជគោលមានកម្រិតខ្ពស់។ ដូចជាអ្នកបរិច្ចាគឈាមដែលផ្តល់ឈាមដ៏ល្អរបស់ខ្លួន ដើម្បីជួយសង្គ្រោះអ្នកជំងឺផ្សេងទៀតឱ្យមានជីវិតរស់រាន និងមានកម្លាំងឡើងវិញ។
Emasculation (ការកាត់កេសរឈ្មោលចោល) ការកាត់ ឬដកចេញនូវកេសរឈ្មោលរបស់ផ្កាមុនពេលវាបញ្ចេញលំអង ដើម្បីការពារកុំឱ្យមានការលំអងខ្លួនឯងដោយចៃដន្យ មុនពេលយើងយកលំអងពីពូជផ្សេងមកបង្កាត់ដោយដៃ។ ដូចជាការកាត់ផ្តាច់ខ្សែទូរស័ព្ទក្នុងផ្ទះចោល ដើម្បីកុំឱ្យម្ចាស់ផ្ទះខលរកគ្នាឯងបាន ទាល់តែរង់ចាំទទួលការហៅចូលពីអ្នកក្រៅតែប៉ុណ្ណោះ។
Simple Sigmoid Curve (ខ្សែកោងរាងស៊ីកម៉ូអ៊ីតទោល) ទម្រង់នៃខ្សែកោងក្រាហ្វិក (រាងអក្សរ S) ដែលបង្ហាញពីលំនាំនៃការលូតលាស់របស់ផ្លែធូរេន ដោយចាប់ផ្តើមលូតលាស់យឺតៗ រួចលូតលាស់យ៉ាងលឿននៅពាក់កណ្តាល និងយឺតឡើងវិញនៅពេលជិតទុំ។ ដូចជារបៀបដែលកូនក្មេងធំធាត់ គឺលូតលាស់យឺតៗពេលនៅទារក ស្រាប់តែលូតកម្ពស់យ៉ាងលឿនពេលពេញវ័យ រួចក៏ឈប់លូតកម្ពស់ពេលចាស់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖