Original Title: Effect of Temperature on Life History of Bemisia Tabaci (Gennadius) (Homoptera: Aleyrodidae) on Cassava Manihot Esculenta Crantz
Source: doi.org/10.31817/vjas.2021.4.1.02
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃសីតុណ្ហភាពទៅលើវដ្តជីវិតរបស់រុយស Bemisia Tabaci (Gennadius) (Homoptera: Aleyrodidae) លើដំឡូងមី Manihot Esculenta Crantz

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Temperature on Life History of Bemisia Tabaci (Gennadius) (Homoptera: Aleyrodidae) on Cassava Manihot Esculenta Crantz

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyen Duc Khanh (Faculty of Agronomy, Vietnam National University of Agriculture), Le Ngoc Anh (Faculty of Agronomy, Vietnam National University of Agriculture), Ho Thi Thu Giang (Faculty of Agronomy, Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះស្រាវជ្រាវអំពីឥទ្ធិពលនៃសីតុណ្ហភាពបរិស្ថានទៅលើលក្ខណៈជីវសាស្ត្រ និងវដ្តជីវិតរបស់រុយស Bemisia tabaci ដែលជាសត្វល្អិតចង្រៃដ៏ចម្បង និងជាភ្នាក់ងារចម្លងជំងឺវីរុសដល់ដំណាំដំឡូងមីនៅភាគខាងជើងប្រទេសវៀតណាម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមសត្វល្អិតជាឯកត្តជននៅក្នុងបន្ទប់ពិសោធន៍ ដោយកំណត់សីតុណ្ហភាពខុសៗគ្នាដើម្បីតាមដានការលូតលាស់និងការបន្តពូជរបស់វា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Temperature Treatment: 25°C - 27.5°C (Optimal)
ការចិញ្ចឹមនៅសីតុណ្ហភាព ២៥°C ទៅ ២៧,៥°C (លក្ខខណ្ឌអំណោយផលបំផុត)
មានអត្រាស្លាប់ទាបបំផុត (១៩,២៦% នៅ ២៥°C) និងមានអត្រាពងកូនខ្ពស់បំផុត (៧៤ ពង/ញី នៅ ២៧,៥°C)។ អាយុកាលរស់រានរបស់សត្វពេញវ័យមានការថយចុះបន្តិចបើធៀបនឹងការចិញ្ចឹមនៅសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ជាងនេះ។ ជាកម្រិតសីតុណ្ហភាពដ៏ល្អបំផុតដែលធ្វើឱ្យប្រជាសាស្ត្ររុយស Bemisia tabaci រីកដុះដាល និងកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស។
Temperature Treatment: 20°C (Cool)
ការចិញ្ចឹមនៅសីតុណ្ហភាព ២០°C (លក្ខខណ្ឌត្រជាក់)
សត្វពេញវ័យមានអាយុកាលរស់រានបានយូរជាងគេបំផុត (រហូតដល់ ១០,២៣ ថ្ងៃសម្រាប់ញី និង ៩,២៩ ថ្ងៃសម្រាប់ឈ្មោល)។ វដ្តជីវិតត្រូវការពេលយូរខ្លាំង (៤១,៤៦ ថ្ងៃទើបពេញវ័យ) គួបផ្សំនឹងអត្រាស្លាប់ពីពងដល់ពេញវ័យខ្ពស់គួរសម (២៥,៩៩%)។ ការលូតលាស់មានភាពយឺតយ៉ាវ ប៉ុន្តែសត្វពេញវ័យអាចរស់បានយូរនៅលើដើមដំឡូងមី។
Temperature Treatment: 30°C (Hot)
ការចិញ្ចឹមនៅសីតុណ្ហភាព ៣០°C (លក្ខខណ្ឌក្តៅ)
វដ្តជីវិតពីពងដល់ពេញវ័យមានរយៈពេលខ្លីបំផុត (ត្រឹមតែ ២០,២៥ ថ្ងៃ) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានការវិវត្តន៍លឿន។ មានអត្រាស្លាប់ខ្ពស់បំផុត (៣៦,២៧%) ហើយចំនួនពងសរុបដែលញីបញ្ចេញមានកម្រិតទាបបំផុត (៤៩,៣ ពង/ញី) និងអាយុកាលរស់រានខ្លី។ សីតុណ្ហភាពក្តៅធ្វើឱ្យវដ្តជីវិតលឿន តែកាត់បន្ថយសមត្ថភាពបន្តពូជ និងអត្រារស់រានយ៉ាងខ្លាំង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍ពិសោធន៍ និងការរៀបចំសីតុណ្ហភាពបរិស្ថានបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដើម្បីអាចតាមដានវដ្តជីវិតសត្វល្អិតបានត្រឹមត្រូវ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នៅសាកលវិទ្យាល័យជាតិកសិកម្មវៀតណាម (ទីក្រុងហាណូយ) ដោយផ្តោតលើពូជដំឡូងមីតែមួយប្រភេទ (KM419) និងស្ថិតក្នុងសីតុណ្ហភាពថេរ។ លទ្ធផលនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដោយសារយើងមានអាកាសធាតុ និងការដាំដុះដំឡូងមីស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែប្រហែលជាមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងទាំងស្រុងពីលក្ខខណ្ឌប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពជាក់ស្តែងក្នុងចម្ការ និងពូជដំឡូងមីចម្រុះដែលកសិករកម្ពុជាកំពុងប្រើប្រាស់នោះទេ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការរកឃើញពីទំនាក់ទំនងរវាងសីតុណ្ហភាព និងការរីកដុះដាលនៃរុយស Bemisia tabaci គឺមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងជំងឺវីរុសម៉ូសាអ៊ិចដំឡូងមី (SLCMV) នៅកម្ពុជា។

ជារួម លទ្ធផលស្រាវជ្រាវនេះផ្តល់ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះវិទ្យាសាស្ត្រដ៏រឹងមាំមួយ សម្រាប់កសិករ និងអ្នកជំនាញកសិកម្មនៅកម្ពុជា ក្នុងការរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រកម្ចាត់ភ្នាក់ងារចម្លងជំងឺដំឡូងមីឱ្យបានកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព ដោយពឹងផ្អែកលើអាកាសធាតុ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីជីវសាស្ត្រ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណរុយស: និស្សិតគួរស្វែងយល់ពីវដ្តជីវិត និងរបៀបបែងចែករុយស Bemisia tabaci ពីសត្វល្អិតដទៃទៀត ដោយអនុវត្តការសង្កេតផ្ទាល់តាមរយៈ Binocular Microscope និងស្រាវជ្រាវឯកសារយោងផ្នែក Entomology
  2. រៀបចំការពិសោធន៍ចិញ្ចឹមសត្វល្អិតក្នុងបន្ទប់: អនុវត្តវិធីសាស្ត្របណ្ដុះដំណាំដំឡូងមីក្នុងផើងតូចៗ រួចប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Clip cagesIsolation cages ដើម្បីគ្រប់គ្រង និងតាមដានការបញ្ចេញពងរបស់រុយសប្រចាំថ្ងៃ (Daily Oviposition) នៅមន្ទីរពិសោធន៍។
  3. ប្រមូលនិងគណនាទិន្នន័យអាកាសធាតុតាមរូបមន្តរង្វាស់: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់សីតុណ្ហភាពដើម្បីកត់ត្រាទិន្នន័យជាក់ស្តែង រួចប្រើប្រាស់រូបមន្ត Degree-days (DD) និង Lower Developmental Threshold (To) ដើម្បីគណនានិងព្យាករណ៍ពីចំនួនជំនាន់នៃសត្វល្អិតក្នុងមួយឆ្នាំ។
  4. ប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិដើម្បីវិភាគលទ្ធផល: និស្សិតត្រូវចេះប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា RSPSS ដើម្បីវិភាគរកទំនាក់ទំនងរវាងសីតុណ្ហភាព និងអត្រាស្លាប់ ឬអាយុកាលរបស់សត្វល្អិត ដោយប្រើប្រាស់មុខងារ One-way ANOVA និង Linear Regression
  5. អភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចម្រុះ (IPM): យកលទ្ធផលវិភាគដែលទទួលបាន មកសរសេរជាផែនការសកម្មភាព Integrated Pest Management (IPM) ដែលស្របតាមលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុប្រែប្រួលនៅកម្ពុជា ដើម្បីជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យឆ្លងជំងឺ SLCMV លើដំណាំដំឡូងមី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bemisia tabaci (រុយស) ជាប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃដ៏គ្រោះថ្នាក់មួយប្រភេទដែលជញ្ជក់រុក្ខរស់ពីស្លឹកដំណាំ (ដូចជាដំឡូងមី ប៉េងប៉ោះ កប្បាស) និងជាភ្នាក់ងារចម្លងមេរោគវីរុសផ្សេងៗទៅកាន់រុក្ខជាតិ។ វាប្រៀបដូចជាសត្វមូសដែលខាំបឺតឈាមមនុស្ស និងចម្លងជំងឺគ្រុនឈាមអញ្ចឹងដែរ តែនេះវាបឺតទឹកពីដើមឈើនិងចម្លងជំងឺដល់រុក្ខជាតិ។
Lower developmental threshold (កម្រិតសីតុណ្ហភាពអប្បបរមាសម្រាប់ការលូតលាស់) ជាសីតុណ្ហភាពទាបបំផុតដែលសត្វល្អិត (ដូចជារុយស) អាចបន្តការលូតលាស់ពីវគ្គមួយទៅវគ្គមួយទៀតបាន។ បើសីតុណ្ហភាពធ្លាក់ចុះទាបជាងចំណុចនេះ ការលូតលាស់របស់វានឹងឈប់ឬផ្អាក។ ដូចជាទឹកកកដែលត្រូវការសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ជាង ០ អង្សាសេ ដើម្បីរលាយអញ្ចឹងដែរ បើត្រជាក់ជាងនេះវាគាំងលែងវិវត្ត។
Degree-days (កម្រិតកម្តៅថេរ ឬដឺក្រេ-ថ្ងៃ) ជារង្វាស់នៃបរិមាណកម្តៅសរុបដែលសត្វល្អិតមួយត្រូវការចាំបាច់ ដើម្បីបញ្ចប់វដ្តជីវិតរបស់វាពីពងរហូតដល់ពេញវ័យ។ វាត្រូវបានគណនាដោយផ្អែកលើពេលវេលា និងសីតុណ្ហភាពដែលលើសពីកម្រិតអប្បបរមាខាងលើ។ ដូចជាការដាំបាយដែលត្រូវការកម្តៅជាក់លាក់មួយរហូតដល់ឆ្អិន បើភ្លើងខ្លាំងឆ្អិនលឿន បើភ្លើងខ្សោយត្រូវប្រើពេលយូរ តែបរិមាណកម្តៅសរុបគឺស្មើគ្នា។
Fecundity (អត្រាពងកូន ឬសមត្ថភាពបន្តពូជ) ជាសមត្ថភាពក្នុងការផលិតពងឬកូនរបស់សត្វញីមួយក្បាលក្នុងមួយជីវិតរបស់វា ដែលកម្រិតនេះអាចប្រែប្រួលទៅតាមសីតុណ្ហភាព និងប្រភេទចំណីដែលវាស៊ី។ ដូចជាទិន្នផលពងមាន់ក្នុងមួយកសិដ្ឋាន ដែលអាស្រ័យលើអាកាសធាតុនិងចំណីដែលវាស៊ី។
Nymphal instar (វគ្គកូនញាស់ ឬវគ្គដង្កូវ) ជាដំណាក់កាលលូតលាស់របស់សត្វល្អិតចន្លោះពីពេលញាស់ចេញពីពង រហូតដល់មុនពេលក្លាយជាសត្វពេញវ័យ ដោយត្រូវឆ្លងកាត់ការសកកោសិកាជាច្រើនដំណាក់កាល (ឧទាហរណ៍ វគ្គទី១ ទី២ ទី៣)។ ដូចជាកុមារដែលត្រូវឆ្លងកាត់ថ្នាក់ទី១ ទី២ ទី៣ ជាបន្តបន្ទាប់មុននឹងក្លាយជាមនុស្សធំពេញវ័យ។
Eclosion (ការញាស់ចេញជាសត្វពេញវ័យ) គឺជាដំណើរការចុងក្រោយនៃវដ្តជីវិតសត្វល្អិត ដែលកូនញាស់ឬសត្វក្នុងសំបុក (Pupae) ទម្លុះសំបកចេញមកក្រៅក្លាយជាសត្វល្អិតពេញវ័យដែលមានស្លាប និងអាចបន្តពូជបាន។ ដូចជាមេអំបៅដែលញាស់ចេញពីសំបកឌុកដឿអញ្ចឹងដែរ។
Pre-oviposition (រយៈពេលមុនការបញ្ចេញពង) ជាចន្លោះពេលចាប់ពីពេលដែលសត្វល្អិតញីទើបនឹងញាស់ចេញជាសត្វពេញវ័យ រហូតដល់ពេលដែលវាចាប់ផ្តើមទម្លាក់ពងលើកដំបូង។ ដូចជារយៈពេលដែលមនុស្សស្រីពេញវ័យត្រូវការពេលរៀបចំខ្លួន និងរៀបការមុននឹងមានកូនដំបូង។
Sri Lankan Cassava Mosaic Virus / SLCMV (វីរុសម៉ូសាអ៊ិចដំឡូងមីស្រីលង្កា) ជាប្រភេទជំងឺវីរុសរុក្ខជាតិដ៏កាចសាហាវដែលបំផ្លាញដំណាំដំឡូងមី ធ្វើឱ្យស្លឹកវាក្ងោច លឿង និងកាត់បន្ថយទិន្នផលយ៉ាងខ្លាំង ហើយវាឆ្លងតាមរយៈរុយស Bemisia tabaci ជាភ្នាក់ងារនាំរោគ។ ដូចជាជំងឺកូវីដ១៩ ឬជំងឺអេដស៍របស់ដើមដំឡូងមី ដែលធ្វើឱ្យដើមដំឡូងចុះខ្សោយ និងមិនអាចបង្កើតមើមបានល្អ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖