Original Title: Effects of Cultivation Techniques and Plot Levels on Growth, Yield and Yield Components of Lowland Rice Grown on Acid Sulfate Soil for Sustainable Production
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃបច្ចេកទេសដាំដុះ និងកម្រិតកម្ពស់ដីឡូត៍ទៅលើការលូតលាស់ ទិន្នផល និងសមាសធាតុទិន្នផលនៃស្រូវវស្សាដែលដាំដុះលើដីស៊ុលហ្វាតអាស៊ីតសម្រាប់ការផលិតប្រកបដោយនិរន្តរភាព

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Cultivation Techniques and Plot Levels on Growth, Yield and Yield Components of Lowland Rice Grown on Acid Sulfate Soil for Sustainable Production

អ្នកនិពន្ធ៖ Phyu Thaw Tun (Kasetsart University, Thailand; Yezin Agricultural University, Myanmar), Pitipong Thobunluepop (Kasetsart University, Thailand), Ed Sarobol (Kasetsart University, Thailand), Tanee Sreewongchai (Kasetsart University, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy / Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាផលិតភាពស្រូវ និងការគ្រប់គ្រងដីស៊ុលហ្វាតអាស៊ីត (Acid sulfate soil) នៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយស្វែងរកវិធីសាស្ត្រដាំដុះប្រកបដោយនិរន្តរភាព ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ជីគីមីច្រើនហួសហេតុ និងផលប៉ះពាល់បរិស្ថានដោយសារការដុតគល់ជញ្ជ្រាំង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការពិសោធន៍ផ្ទាល់នៅវាលស្រែ ដោយប្រៀបធៀបកត្តាពិសោធន៍ចម្បងពីរគឺ បច្ចេកទេសដាំដុះ និងកម្ពស់ទីតាំងដីឡូត៍ (Plot levels)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Modified Cultivation (MC) technique
បច្ចេកទេសដាំដុះកែច្នៃ (MC) ដោយភ្ជួរលប់គល់ជញ្ជ្រាំង និងគ្រប់គ្រងទឹកឆ្លាស់គ្នា
បង្កើនទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវ សន្ទស្សន៍ផ្ទៃស្លឹក (LAI) និងកែលម្អគុណភាពដី (កើនឡើងកម្រិត pH និងសារធាតុសរីរាង្គ)។ ជួយកាត់បន្ថយការចំណាយលើជីគីមី និងគ្រាប់ពូជ។ ទាមទារការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនស្ទូង ការរៀបចំដីទុកមុន (១ខែ) និងទាមទារប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រដែលអាចបញ្ចេញនិងបញ្ចូលទឹកបានយ៉ាងច្បាស់លាស់។ ទទួលបានទិន្នផលស្រូវខ្ពស់ជាងបច្ចេកទេសប្រពៃណី និងជួយកែលម្អកម្រិត pH របស់ដី ក៏ដូចជាសមត្ថភាពបណ្តូរតម្កៀប (CEC) យ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។
Conventional Cultivation (CC) technique
បច្ចេកទេសដាំដុះតាមបែបប្រពៃណី (CC) ដោយដុតគល់ជញ្ជ្រាំង ព្រោះគ្រាប់ និងពន្លិចទឹកជាប់
ងាយស្រួលអនុវត្ត មិនទាមទារការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធទឹកស្មុគស្មាញ និងចំណាយពេលតិចក្នុងការរៀបចំដីដាំដុះបន្ត។ ទាមទារការប្រើប្រាស់ជីគីមី និងគ្រាប់ពូជច្រើន ធ្វើឱ្យដីខូចគុណភាពដោយសារការដុតជញ្ជ្រាំង និងងាយរងការដួលរលំដើម (Lodging) ដែលធ្វើឱ្យធ្លាក់ចុះទិន្នផល។ ដើមស្រូវលូតលាស់ខ្ពស់ជាងមុន (ដោយសារការដណ្តើមពន្លឺពីការដាំញឹក) ប៉ុន្តែមានអត្រាគ្រាប់លីបច្រើន ទិន្នផលទាប និងធ្វើឱ្យដីកាន់តែមានជាតិអាស៊ីត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសដាំដុះកែច្នៃ (MC) ទាមទារការវិនិយោគលើម៉ាស៊ីនកសិកម្ម និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទឹក ប៉ុន្តែជួយសន្សំសំចៃច្រើនលើថ្លៃគ្រាប់ពូជ និងជីគីមីក្នុងការផលិតរយៈពេលវែង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅវាលស្រែក្នុងខេត្ត Pathum Thani ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើតំបន់ដីស៊ុលហ្វាតអាស៊ីត (Acid sulfate soil) និងពូជស្រូវ RD 47។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់វាលទំនាបក្បែរមាត់សមុទ្រ និងតំបន់ដីសើមមួយចំនួនរបស់យើង ក៏ជួបប្រទះបញ្ហាដីអាស៊ីតដូចគ្នា ដែលទាមទារវិធានការដោះស្រាយស្រដៀងគ្នានេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសនេះមានសក្តានុពល និងអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ពិសេសក្នុងការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់កសិករពីការដុតជញ្ជ្រាំង មកការប្រើប្រាស់សំណល់កសិកម្មឡើងវិញ។

ជារួម ការធ្វើសមាហរណកម្មបច្ចេកទេសដាំដុះកែច្នៃនេះ គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏រឹងមាំមួយដើម្បីធានាបាននូវសន្តិសុខស្បៀង និងនិរន្តរភាពបរិស្ថានកសិកម្មនៅកម្ពុជា ក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលមានការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រគាំទ្របានល្អ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីស្ថានភាពដី និងការគ្រប់គ្រងសំណល់កសិកម្ម (Soil Assessment and Residue Management): ធ្វើការវិភាគគុណភាពដីសិន (Soil Test) ដើម្បីកំណត់កម្រិត pH និងCEC។ បន្ទាប់ពីប្រមូលផលរួច ត្រូវអនុវត្តការភ្ជួរលប់គល់ជញ្ជ្រាំងចូលទៅក្នុងដីរយៈពេលយ៉ាងតិច ១ខែមុនពេលចាប់ផ្តើមដាំដុះវគ្គថ្មី ដើម្បីឱ្យវាពុកផុយ និងក្លាយជាជីសរីរាង្គធម្មជាតិ ដោយហាមដាច់ខាតនូវការដុតចោល។
  2. កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់គ្រាប់ពូជ និងប្តូរវិធីសាស្ត្រដាំដុះ (Seed Reduction and Sowing Method): ណែនាំកសិករឱ្យផ្លាស់ប្តូរពីការព្រោះគ្រាប់ដោយដៃ (Broadcasting) មកប្រើប្រាស់ Transplanting Machine (ម៉ាស៊ីនស្ទូង) ដោយបន្ថយបរិមាណគ្រាប់ពូជមកត្រឹមប្រហែល ៦០-៦៥ គីឡូក្រាមក្នុងមួយហិកតា និងរក្សាចន្លោះគុម្ព (៣០x១៥ ស.ម) ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រកួតប្រជែងពន្លឺ និងការពារការដួលរលំ។
  3. ការអនុវត្តបច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងទឹកឆ្លាស់គ្នា (Water Management): អនុវត្តបច្ចេកទេស Alternate Wetting and Drying (AWD) ដោយបញ្ចូលទឹកពន្លិចរយៈពេល ២សប្តាហ៍ ហើយបង្ហូរទឹកចេញឱ្យស្ងួតរយៈពេល ១សប្តាហ៍ ឆ្លាស់គ្នាពេញមួយវដ្តនៃការលូតលាស់រហូតដល់ពេលប្រមូលផល ដើម្បីជំរុញការលូតលាស់ឫស និងបញ្ចេញសារធាតុពុលពីដីអាស៊ីត។
  4. ការគ្រប់គ្រងជីគីមីបន្សំជាមួយជីសរីរាង្គ (Integrated Fertilizer Management): កាត់បន្ថយបរិមាណជីគីមី NPK ពីកម្រិតប្រពៃណី ដោយសាររុក្ខជាតិអាចស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមពីគល់ជញ្ជ្រាំងដែលបានភ្ជួរលប់។ ត្រូវតាមដាន និងប្រើប្រាស់ជីកាលីញ៉ូម (Potassium Fertilizer) ក្នុងកម្រិតសមស្របនៅពេលចាំបាច់ ដើម្បីពង្រឹងភាពរឹងមាំរបស់ដើមស្រូវ ទប់ទល់នឹងការដួលរលំ។
  5. ការពង្រីកចំណេះដឹងដល់សហគមន៍កសិកម្ម (Community Extension): រៀបចំការបង្ហាញនៅវាលស្រែជាក់ស្តែង (Demonstration Farms) ដោយមានការសហការពីមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត ដើម្បីឱ្យកសិករមើលឃើញដោយផ្ទាល់ពីភាពខុសគ្នានៃទិន្នផល និងការសន្សំសំចៃថ្លៃដើមរវាងបច្ចេកទេសថ្មី និងបច្ចេកទេសប្រពៃណី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Acid sulfate soil (ដីស៊ុលហ្វាតអាស៊ីត / ដីជូរមានជាតិដែក) ជាប្រភេទដីដែលផ្ទុកសារធាតុស៊ុលហ្វីត (Sulfide) ដែលនៅពេលវាប៉ះជាមួយខ្យល់អុកស៊ីសែន វានឹងបង្កើតជាអាស៊ីតស៊ុលហ្វួរីក ធ្វើឱ្យដីមានកម្រិត pH ទាបខ្លាំង (ជូរ) និងបញ្ចេញសារធាតុពុលដូចជាអាលុយមីញ៉ូម និងដែក ដែលរារាំងដល់ការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ។ ប្រៀបដូចជាការយកទឹកខ្មេះទៅស្រោចដើមឈើ ដែលធ្វើឱ្យឫសវាមិនអាចស្រូបយកជីជាតិបាន ហើយងាប់បន្តិចម្តងៗ។
Cation exchange capacity / CEC (សមត្ថភាពបណ្តូរតម្កៀប) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ដីក្នុងការទាញយក និងរក្សាទុកនូវសារធាតុចិញ្ចឹម (ជាអ៊ីយ៉ុងវិជ្ជមានដូចជា ប៉ូតាស្យូម កាល់ស្យូម ម៉ាញេស្យូម) ដើម្បីកុំឱ្យហូរតាមទឹក និងអាចផ្គត់ផ្គង់ដល់រុក្ខជាតិបាន។ ដីមាន CEC ខ្ពស់ ជាដីមានជីជាតិ និងងាយស្រួលកែលម្អ។ ប្រៀបដូចជាទំហំនៃឃ្លាំងស្តុកចំណីអាហារនៅក្នុងដី បើឃ្លាំងធំ (CEC ខ្ពស់) វាអាចស្តុកជីជាតិទុកបានច្រើនសម្រាប់ឱ្យស្រូវបឺតស្រូបបន្តិចម្តងៗ។
Leaf area index / LAI (សន្ទស្សន៍ផ្ទៃស្លឹក) គឺជាផលធៀបរវាងទំហំផ្ទៃក្រឡាសរុបនៃស្លឹករុក្ខជាតិទាំងអស់ និងទំហំផ្ទៃដីដែលរុក្ខជាតិដុះ។ វាជារង្វាស់បង្ហាញពីទំហំផ្ទៃដែលរុក្ខជាតិមានសក្តានុពលក្នុងការស្រូបយកពន្លឺព្រះអាទិត្យដើម្បីធ្វើរស្មីសំយោគ។ ប្រៀបដូចជាការប្រមូលផ្ទាំងសូឡាទាំងអស់នៅក្នុងកសិដ្ឋានមកគិតផ្ទៃក្រឡាសរុប ផ្ទាំងសូឡាកាន់តែធំ វានឹងស្រូបពន្លឺផលិតថាមពល (ចំណី) បានកាន់តែច្រើន។
Net assimilation rate / NAR (អត្រាសំយោគសុទ្ធ) គឺជាល្បឿននៃការកើនឡើងទម្ងន់ស្ងួតរបស់រុក្ខជាតិក្នុងមួយឯកតាផ្ទៃស្លឹកក្នុងមួយរយៈពេលកំណត់។ វាវាស់ពីប្រសិទ្ធភាពនៃស្លឹកក្នុងការធ្វើរស្មីសំយោគបង្កើតជាថាមពលនិងម៉ាស់របស់រុក្ខជាតិ ក្រោយពីដកការប្រើប្រាស់ថាមពលសម្រាប់ការដកដង្ហើមបញ្ចេញចោល។ ប្រៀបដូចជាប្រាក់ចំណេញសុទ្ធប្រចាំថ្ងៃរបស់រោងចក្រ ក្រោយពីកាត់កងថ្លៃចំណាយលើប្រតិបត្តិការនិងពលកម្មរួចរាល់។
Harvest index / HI (សន្ទស្សន៍ទិន្នផល / សន្ទស្សន៍ប្រមូលផល) គឺជាផលធៀបរវាងទម្ងន់ទិន្នផលសេដ្ឋកិច្ច (ទម្ងន់គ្រាប់ស្រូវ) ធៀបទៅនឹងទម្ងន់ស្ងួតសរុបរបស់រុក្ខជាតិទាំងមូលនៅពេលប្រមូលផល (ទាំងដើម ស្លឹក និងគ្រាប់)។ វាបញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពនៃការបំប្លែង និងបញ្ជូនថាមពលទៅជាគ្រាប់។ ប្រៀបដូចជាការគិតភាគរយនៃសាច់ដែលអាចញ៉ាំបាន ធៀបនឹងទម្ងន់ជ្រូកទាំងមូល។ បើជ្រូកមានសាច់ច្រើន ឆ្អឹងនិងខ្លាញ់តិច នោះមានន័យថាសន្ទស្សន៍នេះខ្ពស់។
Alternate irrigation and drainage / AWD (ការគ្រប់គ្រងទឹកឆ្លាស់គ្នា) ជាបច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងទឹកក្នុងស្រែ ដោយអនុញ្ញាតឱ្យដីស្រែស្ងួតទឹកមួយរយៈសិន មុននឹងបញ្ចូលទឹកឱ្យលិចវិញម្តងទៀត ជាជាងការត្រាំទឹកជាប់ជានិច្ច។ វិធីនេះជួយសន្សំសំចៃទឹក ជំរុញឱ្យឫសស្រូវស៊ីជម្រៅរកទឹក កាត់បន្ថយសារធាតុពុលក្នុងដីអាស៊ីត និងកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នមេតាន។ ប្រៀបដូចជាការបង្ហាត់កីឡាករឱ្យចេះអត់ធ្មត់ នៅពេលយើងផ្តាច់ទឹកមួយរយៈ ឫសស្រូវនឹងខំប្រឹងចាក់ចូលជ្រៅក្នុងដីដើម្បីស្វែងរកទឹក ដែលធ្វើឱ្យដើមវាដុះរឹងមាំល្អមិនងាយរលំ។
Stubble incorporation (ការភ្ជួរលប់គល់ជញ្ជ្រាំង) ជាការភ្ជួរលាយបញ្ចូលសំណល់គល់ជញ្ជ្រាំងស្រូវទៅក្នុងដីវិញជំនួសឱ្យការដុតចោល ដើម្បីឱ្យវាពុកផុយត្រលប់ជាជីសរីរាង្គ។ ការធ្វើបែបនេះជួយបង្កើនកម្រិត CEC រក្សាសំណើម កាត់បន្ថយភាពជូរនៃដី និងធ្វើឱ្យដីមានរចនាសម្ព័ន្ធល្អ។ ប្រៀបដូចជាការយកបាយសល់ទៅឱ្យជ្រូកស៊ីវិញ គឺយើងយកសំណល់ពីដើមស្រូវចាស់ ទៅកប់ធ្វើជាជីបំប៉នដីសម្រាប់ចិញ្ចឹមដើមស្រូវជំនាន់ក្រោយបន្តទៀត ដោយមិនបាច់ទិញជីច្រើន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖