Original Title: Estimation of Plant Nutrient in Fingerroot Grown on Sandy Clay Loam Soil at Nakhon Pathom Province
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប៉ាន់ប្រមាណសារធាតុចិញ្ចឹមរុក្ខជាតិនៃដើមខ្ជាយដែលដាំដុះនៅលើដីល្បាយខ្សាច់ និងដីឥដ្ឋនៅខេត្តនគរបឋម

ចំណងជើងដើម៖ Estimation of Plant Nutrient in Fingerroot Grown on Sandy Clay Loam Soil at Nakhon Pathom Province

អ្នកនិពន្ធ៖ Chattanaporn Kueanoon, Pinyaluck Ratanavirakul, Somrutai Tancharoen

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy and Soil Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការអនុវត្តការដាក់ជីជាទូទៅសម្រាប់ដំណាំខ្ជាយ (Fingerroot) មិនស្របទៅនឹងតម្រូវការសារធាតុចិញ្ចឹមជាក់ស្តែងរបស់រុក្ខជាតិ ដែលបណ្តាលឱ្យការប្រើប្រាស់ជីខ្វះប្រសิทธิภาพនៅលើដីល្បាយខ្សាច់ និងដីឥដ្ឋ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាប្លុកដោយចៃដន្យពេញលេញ (Randomized Complete Block Design) ដែលមាន៤ប្រតិបត្តិការ និង៤ជាន់ដដែល ដើម្បីសិក្សាពីការស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមតាមអាយុកាល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (No Fertilizer)
ការមិនប្រើប្រាស់ជី ឬសារធាតុបន្ថែម (Control)
មិនមានការចំណាយលើធាតុចូលកសិកម្ម និងមិនបន្ថែមសារធាតុគីមីទៅក្នុងដី ដែលកាត់បន្ថយការបំពុលបរិស្ថានបណ្តោះអាសន្ន។ មិនអាចបំពេញតម្រូវការសារធាតុចិញ្ចឹមរុក្ខជាតិបានពេញលេញសម្រាប់ការលូតលាស់ និងការប្រមូលផលក្នុងរយៈពេលយូរអង្វែង។ កម្ពស់ និងទម្ងន់ស្ងួតរបស់ដំណាំខ្ជាយមិនមានភាពខុសគ្នាជាលក្ខណៈស្ថិតិធៀបនឹងការប្រើជីគីមីក្នុងការពិសោធន៍នេះទេ ដោយសារដីមានហ្វូស្វ័រខ្ពស់ស្រាប់។
1.0 RDF (Recommended Dosage Fertilizer)
ការប្រើប្រាស់ជីគីមីតាមកម្រិតណែនាំទូទៅ (1.0 RDF)
ផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមម៉ាក្រូ (N-P-K) បានលឿនដល់រុក្ខជាតិ ដើម្បីជំរុញការលូតលាស់ដំណាក់កាលដំបូង។ ការដាក់ជីដោយមិនបានវិភាគដីមុន អាចបណ្តាលឱ្យមានការកកកុញហ្វូស្វ័រ (P) លើសកម្រិតនៅក្នុងដី និងងាយរងការហូរច្រោះ។ ផ្តល់ទម្ងន់ស្ងួតប្រហាក់ប្រហែលនឹងការមិនប្រើជី គឺប្រមាណ ២៥.៧៨ ក្រាម/គុម្ព នៅអាយុ៥ខែ។
1.0 RDF + Cow Dung + AMF
ការប្រើជីគីមីរួមជាមួយលាមកគោ និងផ្សិត AMF
ជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដី បង្កើនអតិសុខុមប្រាណដែលមានប្រយោជន៍ និងបន្ថែមសារធាតុសរីរាង្គដល់ដីល្បាយខ្សាច់។ ផ្សិត AMF អាចធ្វើឱ្យការហូរច្រោះនីត្រាតខ្ពស់ជាងមុន ហើយប្រសិទ្ធភាពរបស់វានឹងថយចុះនៅក្នុងដីដែលមានកម្រិតហ្វូស្វ័រខ្ពស់រួចទៅហើយ។ ផ្តល់ទម្ងន់ស្ងួតខ្ពស់ជាងគេបន្តិច (២៨.៧៨ ក្រាម/គុម្ព) ប៉ុន្តែមិនខុសគ្នាជាលក្ខណៈស្ថិតិពីវិធីសាស្ត្រផ្សេងទៀតឡើយ។
Growth-Stage Specific Fertilizer Application
ការដាក់ជីតាមដំណាក់កាលលូតលាស់ជាក់លាក់ដោយផ្អែកលើអត្រាស្រូបយក
ផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមស្របតាមតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់រុក្ខជាតិ កាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយជី និងសន្សំសំចៃការចំណាយ។ ទាមទារឱ្យមានការចំណាយលើការវិភាគដីជាមុន និងការតាមដានការលូតលាស់រុក្ខជាតិយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នតាមខែនីមួយៗ។ បានបង្កើតកាលវិភាគដាក់ជីច្បាស់លាស់ពីខែទី២ ដល់ទី៧ ដោយឡើងដល់កម្រិតកំពូលនៅខែទី៥ និងទី៦ ស្របតាមអត្រាស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមពិតប្រាកដរបស់រុក្ខជាតិ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កសិកម្ម ការវិភាគដី និងធាតុចូលកសិកម្មមួយចំនួនដើម្បីអនុវត្តការស្រាវជ្រាវ និងវាយតម្លៃអត្រាស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្តនគរបឋម (Nakhon Pathom) ប្រទេសថៃ លើប្រភេទដីល្បាយខ្សាច់និងដីឥដ្ឋ ដែលមានកម្រិតហ្វូស្វ័រ (P) ខ្ពស់ស្រាប់ និងប៉ូតាស្យូម (K) ទាប។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ដាំដុះមួយចំនួននៅកម្ពុជាអាចមានលក្ខណៈដីខុសពីនេះ ដែលទាមទារឱ្យមានការវិភាគដីក្នុងស្រុកជាមុនសិន មុននឹងអនុវត្តតាមរូបមន្តជីដែលបានស្នើឡើងនេះទាំងស្រុង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងការប្រើប្រាស់ជីលើដំណាំខ្ជាយ ឬដំណាំអម្បូរខ្ញីនានានៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

ការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ពីការដាក់ជីតាមការប៉ាន់ស្មាន មកជាការដាក់ជីផ្អែកលើតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់ដំណាំតាមដំណាក់កាលនីមួយៗ នឹងជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច និងរក្សាសុខភាពដីបានយូរអង្វែង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការវិភាគគុណភាពដី (Soil Testing): ចាប់ផ្តើមដោយការយកសំណាកដីទៅវិភាគរកកម្រិត N, P, K, សារធាតុសរីរាង្គ (OM) និងកម្រិត pH មុនពេលចាប់ផ្តើមដាំដុះ ដើម្បីដឹងពីបរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមដែលមានស្រាប់ និងចៀសវាងការដាក់ជីលើសកម្រិត (ឧទាហរណ៍៖ ការកកកុញ P)។
  2. ការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ (Experimental Design): សម្រាប់និស្សិតឬអ្នកស្រាវជ្រាវ គួរសិក្សា និងអនុវត្តប្លង់ពិសោធន៍ Randomized Complete Block Design (RCBD) ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃរូបមន្តជីផ្សេងៗគ្នានៅលើដំណាំក្នុងតំបន់គោលដៅរបស់ខ្លួន។
  3. ការគ្រប់គ្រងជីតាមដំណាក់កាលលូតលាស់ (Stage-Specific Fertilization): រៀបចំកាលវិភាគដាក់ជីដោយបែងចែកការដាក់ជាច្រើនលើក ជាពិសេសផ្តោតលើការផ្តល់បរិមាណប៉ូតាស្យូម (K) និងអាសូត (N) ឱ្យបានខ្ពស់នៅក្នុងដំណាក់កាលខែទី៤ ដល់ទី៦ ដែលជារដូវកាលដំណាំត្រូវការស្រូបយកដើម្បីបង្កើតមើម (Rhizome development)។
  4. ការប្រមូលទិន្នន័យ និងវិភាគអត្រាស្រូបយក (Nutrient Uptake Analysis): ប្រមូលសំណាករុក្ខជាតិដោយបំបែកជាផ្នែកៗ (ស្លឹក ស្រទបស្លឹក ដើម និងមើម) ទៅតាមអាយុកាលនីមួយៗ រួចយកទៅវិភាគរកកំហាប់សារធាតុចិញ្ចឹមដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ micro-Kjeldahl សម្រាប់អាសូត ដើម្បីកំណត់ការស្រូបយកពិតប្រាកដ។
  5. ការរួមបញ្ចូលជីសរីរាង្គដើម្បីកែលម្អដី (Integration of Organic Fertilizers): សម្រាប់ប្រភេទដីល្បាយខ្សាច់ដែលមានសារធាតុសរីរាង្គទាប គួរប្រើប្រាស់លាមកសត្វ (ឧទាហរណ៍៖ លាមកគោ ឬលាមកប្រចៀវ) ក្នុងអត្រា ២.៥ ទៅ ៤ តោនក្នុងមួយរ៉ៃ (ប្រមាណ ១៥ ទៅ ២៥ តោនក្នុងមួយហិកតា) លាយបញ្ចូលគ្នាជាមួយជីគីមី ដើម្បីរក្សាសំណើម និងតុល្យភាពដី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Nutrient uptake (ការស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹម) ដំណើរការដែលរុក្ខជាតិស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹម (ដូចជា អាសូត ហ្វូស្វ័រ ប៉ូតាស្យូម) ពីដីតាមរយៈឫស ដើម្បីយកទៅចិញ្ចឹមដើម ស្លឹក និងមើមក្នុងដំណាក់កាលលូតលាស់ផ្សេងៗគ្នា។ ប្រៀបដូចជាការដែលយើងញ៉ាំបាយ និងផឹកទឹកដើម្បីឱ្យរាងកាយមានកម្លាំង និងលូតលាស់ធំធាត់។
Sandy clay loam soil (ដីល្បាយខ្សាច់និងដីឥដ្ឋ) ប្រភេទដីដែលមានលាយបញ្ចូលគ្នានូវភាគល្អិតខ្សាច់ (sandy) ដីឥដ្ឋ (clay) និងដីល្បាយ (loam) ដែលមានលក្ខណៈស្រោះទឹកបានល្អល្មម តែងាយបាត់បង់សារធាតុចិញ្ចឹមដោយការហូរច្រោះប្រសិនបើគ្មានសារធាតុសរីរាង្គគ្រប់គ្រាន់។ ដូចជាការលាយស៊ីម៉ងត៍ ខ្សាច់ និងទឹកបញ្ចូលគ្នា ដែលមានសភាពស្អិតល្មម តែមិនហាប់ពេក ងាយស្រួលឱ្យឫសដំណាំចាក់ចូល។
Randomized complete block design (ប្លង់ពិសោធន៍ប្លុកដោយចៃដន្យពេញលេញ) វិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍កសិកម្មដោយបែងចែកដីជាប្លុក ហើយកំណត់ការសាកល្បង (Treatments) ដោយចៃដន្យនៅក្នុងប្លុកនីមួយៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃភាពមិនស្មើគ្នារបស់ដីទៅលើលទ្ធផលស្រាវជ្រាវ។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងខ្សោយឱ្យចូលរៀនក្នុងថ្នាក់ផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីធានាថាការប្រឡងប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌។
Arbuscular mycorrhizal fungi (ផ្សិតអាកបឹសគូឡាមីកូរីហ្សា) ប្រភេទផ្សិតមានប្រយោជន៍ដែលរស់នៅតោងជាប់នឹងឫសរុក្ខជាតិ បង្កើតជាទំនាក់ទំនងសហជីវិត (Symbiosis) ដោយជួយរុក្ខជាតិឱ្យស្រូបយកទឹក និងសារធាតុចិញ្ចឹម (ពិសេសហ្វូស្វ័រ) បានល្អជាងមុន តែវាមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពទេបើដីនោះមានហ្វូស្វ័រខ្ពស់រួចទៅហើយ។ ប្រៀបដូចជាបំពង់បឺតបន្ថែមដែលជួយឱ្យរុក្ខជាតិអាចបឺតទាញទឹក និងអាហារពីកន្លែងឆ្ងាយៗដែលឫសធម្មតាទៅមិនដល់។
micro-Kjeldahl method (វិធីសាស្ត្រ មីក្រូ-ជែលដាល់) វិធីសាស្ត្រគីមីវិភាគនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយដើម្បីវាស់ស្ទង់បរិមាណអាសូត (Nitrogen) សរុបនៅក្នុងសំណាកដី និងជាលិការុក្ខជាតិ។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនស្កេនដើម្បីរាប់ចំនួនគ្រាប់ឈាមក្រហមនៅក្នុងរាងកាយ ដើម្បីដឹងថាយើងខ្វះឈាមឬអត់។
Storage roots / Rhizomes (មើម ឬឫសស្តុកអាហារ) ផ្នែកនៃរុក្ខជាតិ Boesenbergia rotunda (ដើមខ្ជាយ) ដែលដុះនៅក្រោមដី ហើយមានតួនាទីកកកុញ និងស្តុកទុកសារធាតុចិញ្ចឹម (ជាពិសេសកាបូអ៊ីដ្រាត និងប៉ូតាស្យូម) សម្រាប់ទ្រទ្រង់ការលូតលាស់នៅរដូវបន្ទាប់។ ប្រៀបដូចជាឃ្លាំង ឬធនាគារដែលរុក្ខជាតិសន្សំថាមពលទុកសម្រាប់ចាយវាយនៅពេលអនាគត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖