Original Title: Resistance of Goosegrass (Eleusine indica (L.) Gaertn.) to Aryloxyphenoxy-propionate Herbicides in Thailand
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2021.24
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ភាពស៊ាំនៃស្មៅជើងក្អែក (Eleusine indica (L.) Gaertn.) ទៅនឹងថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅប្រភេទ Aryloxyphenoxy-propionate នៅប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Resistance of Goosegrass (Eleusine indica (L.) Gaertn.) to Aryloxyphenoxy-propionate Herbicides in Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Jarunya Pinsupa, Aussanee Chindakul, Terdpong Mahawong, Akekarat Tanutong, Pruchaya Ekatin, Yurawan Anantanamanee, Suphannika Intanon

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការកើនឡើងនូវភាពស៊ាំរបស់ស្មៅជើងក្អែក (Eleusine indica (L.) Gaertn.) ទៅនឹងថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅប្រភេទ Aryloxyphenoxy-propionate (APH) នៅក្នុងចម្ការបន្លែក្នុងប្រទេសថៃ ដែលធ្វើឱ្យកសិករជួបការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការប្រមូលសំណាកស្មៅពីចម្ការបន្លែ និងវាយតម្លៃកម្រិតភាពស៊ាំរបស់ពួកវាចំពោះថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅចំនួន ៥ ប្រភេទនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដោយប្រើប្រាស់ការធ្វើតេស្តកម្រិតថ្នាំលើរុក្ខជាតិទាំងមូល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Fluazifop-P-butyl Treatment
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Fluazifop-P-butyl លើស្មៅជើងក្អែក
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកម្ចាត់ស្មៅប្រភេទស្លឹកតូច (grasses) ប្រសិនបើរុក្ខជាតិគោលដៅមិនទាន់មានភាពស៊ាំ។ នៅពេលស្មៅវិវត្តន៍ភាពស៊ាំ វាមានកម្រិតនៃភាពធន់ (Resistance severity) ខ្ពស់ជាងគេបំផុត ដែលធ្វើឱ្យថ្នាំនេះលែងមានប្រសិទ្ធភាពទាល់តែសោះទោះបង្កើនកម្រិតដូសក៏ដោយ។ អត្រាស៊ាំ ២៧% នៃក្រុមស្មៅ តែមានកម្រិតភាពស៊ាំធ្ងន់ធ្ងរបំផុតដោយតម្លៃ GR50 កើនឡើងពី ៣៣៤៦.២៥ ទៅ ៣៦៦០.៥០ ដង ធៀបនឹងស្មៅធម្មតា។
Fenoxaprop-P-ethyl Treatment
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Fenoxaprop-P-ethyl លើស្មៅជើងក្អែក
ជាប្រភេទថ្នាំដែលងាយស្រួលរក និងប្រើប្រាស់ទូទៅក្នុងការគ្រប់គ្រងស្មៅក្នុងចម្ការបន្លែ។ ក្រុមស្មៅជើងក្អែកភាគច្រើនបំផុតបានវិវត្តន៍ភាពស៊ាំនឹងថ្នាំនេះរួចទៅហើយ ដែលធ្វើឱ្យការប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែងពុំសូវទទួលបានលទ្ធផល។ មានអត្រាស៊ាំខ្ពស់ជាងគេបំផុតរហូតដល់ ៧៧% នៃសហគមន៍ស្មៅគោលដៅ ដោយមានកម្រិតភាពស៊ាំ (Resistance ratio) ១១២ ទៅ ២០១ ដង។
Quizalofop-P-tefuryl Treatment
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Quizalofop-P-tefuryl លើស្មៅជើងក្អែក
កម្រិតនៃភាពស៊ាំនៅមានកម្រិតទាបនៅឡើយ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងថ្នាំដទៃទៀតក្នុងក្រុម APH តែមួយ។ នៅតែមានហានិភ័យខ្ពស់នៃការវិវត្តន៍ភាពស៊ាំបន្តទៀត ប្រសិនបើកសិករនៅតែបន្តប្រើប្រាស់វាម្តងហើយម្តងទៀតដោយមិនឆ្លាស់មុខថ្នាំ។ អត្រាស៊ាំ ២៣% ជាមួយនឹងកម្រិតភាពស៊ាំទាបជាងគេបំផុត (Resistance ratio: ៩.៤៥ ទៅ ២៨.០៩ ដង)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវការរៀបចំពិសោធន៍ក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ សម្ភារៈកសិកម្ម និងការប្រើប្រាស់កម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យកម្រិតខ្ពស់ដើម្បីវាស់ស្ទង់តម្លៃភាពស៊ាំ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តចំនួន ២០ នៃប្រទេសថៃ (ភាគកណ្តាល ភាគជើង និងភាគឦសាន) ដោយប្រមូលសំណាកពីចម្ការបន្លែទូទៅ (ដូចជា ខាត់ណា ខ្ទឹមបារាំង ម្ទេស)។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ និងពាក់ព័ន្ធខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារយើងមានអាកាសធាតុ ដី និងការអនុវត្តការដាំដុះស្រដៀងគ្នា ព្រមទាំងមានការនាំចូលថ្នាំកសិកម្មនិងកសិផលពីប្រទេសថៃជាញឹកញាប់ ដែលអាចនាំឱ្យមានហានិភ័យនៃការរីករាលដាលស្មៅស៊ាំថ្នាំដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់វិស័យកសិកម្មក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងស្មៅចង្រៃ។

ជារួម ការបញ្ជ្រាបចំណេះដឹងអំពីការគ្រប់គ្រងស្មៅស៊ាំថ្នាំ និងការផ្លាស់ប្តូរក្រុមថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅ នឹងជួយសន្សំសំចៃថ្លៃដើមផលិតកម្ម និងរក្សាបាននូវទិន្នផលខ្ពស់សម្រាប់កសិករកម្ពុជាប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីយន្តការសកម្មភាពរបស់ថ្នាំ: សិក្សាអំពីយន្តការចូលបំផ្លាញរុក្ខជាតិ (Mode of Action) របស់ថ្នាំក្រុម Aryloxyphenoxy-propionate ទៅលើអង់ស៊ីម ACCase របស់ស្មៅ ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារយោង និងចំណាត់ថ្នាក់ពី HRAC (Herbicide Resistance Action Committee)
  2. រៀបចំផែនការប្រមូលសំណាក និងបណ្តុះសាកល្បង: ចុះប្រមូលគ្រាប់ស្មៅជើងក្អែក Eleusine indica ពីចម្ការដែលសង្ស័យថាមានភាពស៊ាំថ្នាំ រួចយកមកបណ្តុះនៅក្នុងផើងទំហំ១២អ៊ីញ ក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ (Greenhouse) ដោយរក្សាសីតុណ្ហភាពឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
  3. អនុវត្តការធ្វើតេស្តកម្រិតថ្នាំ (Dose-Response Assay): បែងចែកស្មៅជាក្រុមៗ (ពេលមានស្លឹក៣-៥) ហើយបាញ់ថ្នាំប្រភេទ Fluazifop-P-butylFenoxaprop-P-ethyl ក្នុងកម្រិតដូសផ្សេងៗគ្នា រួចរង់ចាំ ២១ ថ្ងៃដើម្បីកត់ត្រាអត្រារស់រាន និងកាត់យកដើមទៅសម្ងួតချိန်ទម្ងន់។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងគណនាតម្លៃ GR50: បញ្ចូលទិន្នន័យទៅក្នុងកម្មវិធី R Software រួចប្រើប្រាស់កញ្ចប់កូដ drc package ដើម្បីបង្កើតខ្សែកោង Log-logistic equation និងគណនាកម្រិតភាពស៊ាំ (Resistance Ratio) ធៀបនឹងពូជស្មៅធម្មតា។
  5. រៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងចម្រុះ: ផ្អែកលើលទ្ធផលវិភាគ សូមសរសេររបាយការណ៍ណែនាំពីការអនុវត្តកសិកម្មដោយផ្លាស់ប្តូរក្រុមថ្នាំ (ប្តូរទៅប្រើថ្នាំមុនដុះដូចជា AlachlorS-metolachlor) និងលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើប្រាស់វិធានការមេកានិចជំនួសវិញ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Aryloxyphenoxy-propionate (ក្រុមថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅប្រភេទ Aryloxyphenoxy-propionate) ជាក្រុមថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅប្រភេទស្លឹកតូច (Grasses) ដែលមានយន្តការសម្លាប់ស្មៅដោយការរារាំងអង់ស៊ីម ACCase មិនឱ្យបង្កើតជាតិខ្លាញ់នៅក្នុងកោសិការុក្ខជាតិ ដែលធ្វើឱ្យស្មៅឈប់លូតលាស់និងងាប់។ ដូចជាការកាត់ផ្តាច់រោងចក្រផលិតប្រេងសាំង ធ្វើឱ្យម៉ាស៊ីនរថយន្ត (រុក្ខជាតិ) ឈប់ដំណើរការនិងគាំង។
Eleusine indica (ស្មៅជើងក្អែក) ជាប្រភេទស្មៅចង្រៃដែលមានវដ្តជីវិតមួយឆ្នាំ ដុះលឿន បង្កើតគ្រាប់បានច្រើន (រហូតដល់ ១២ម៉ឺនគ្រាប់ក្នុងមួយដើម) និងតែងតែដណ្តើមជីជាតិពីដំណាំបន្លែធ្វើឱ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះ។ ដូចជាសត្រូវលាក់មុខដែលពូកែបង្កើតកូនចៅរាប់ម៉ឺននាក់យ៉ាងលឿន ដើម្បីដណ្តើមម្ហូបអាហារពីកូនៗរបស់យើង (ដំណាំ)។
Acetyl-CoA carboxylase / ACCase (អង់ស៊ីម Acetyl-CoA carboxylase) ជាអង់ស៊ីមដ៏សំខាន់នៅក្នុងក្លរ៉ូប្លាស (Chloroplast) របស់រុក្ខជាតិ ដែលមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការសំយោគជាតិខ្លាញ់ (Lipid) សម្រាប់សាងសង់ភ្នាសកោសិកា។ ដូចជាជាងសំណង់ដែលទទួលបន្ទុកលាយស៊ីម៉ងត៍ ដើម្បីសាងសង់ជញ្ជាំងការពារផ្ទះ បើគ្មានជាងនេះទេផ្ទះរុក្ខជាតិមិនអាចសង់បានឡើយ។
Dose-response curve (ខ្សែកោងកម្រិតឆ្លើយតប) ជាក្រាហ្វិកស្ថិតិដែលបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងបរិមាណកំហាប់ (កម្រិតដូស) នៃថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅដែលបានប្រើ និងភាគរយនៃការរស់រាន ឬការថយចុះទម្ងន់របស់ស្មៅ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ថាតើថ្នាំមានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណា។ ដូចជាការគូសគំនូសតារាងមើលថា តើយើងត្រូវផឹកថ្នាំប៉ុន្មានគ្រាប់ ទើបកម្តៅខ្លួនចាប់ផ្តើមថយចុះបន្តិចម្តងៗរហូតដល់ជាសះស្បើយ។
GR50 / Growth Reduction 50% (កម្រិតថ្នាំកាត់បន្ថយការលូតលាស់ ៥០%) ជាសូចនាករតម្លៃបរិមាណថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅដែលត្រូវការជាចាំបាច់ ដើម្បីធ្វើឱ្យការលូតលាស់ (ទម្ងន់ស្ងួត) របស់ស្មៅគោលដៅថយចុះពាក់កណ្តាល (៥០%) បើធៀបនឹងក្រុមស្មៅដែលមិនបានបាញ់ថ្នាំ។ ដូចជាការរកមើលថា តើត្រូវប្រើកម្លាំងប៉ុន្មានគីឡូទើបអាចកាត់បន្ថយល្បឿនរថយន្តដែលកំពុងបើកបរឱ្យនៅសល់ត្រឹមពាក់កណ្តាល។
Cross resistance (ភាពស៊ាំឆ្លង) គឺជាបាតុភូតដែលស្មៅចង្រៃវិវត្តន៍ភាពធន់ទៅនឹងថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅមួយប្រភេទ ហើយស្រាប់តែមានភាពធន់ទៅនឹងថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅប្រភេទផ្សេងទៀតដោយស្វ័យប្រវត្តិ ទោះមិនធ្លាប់ប្រើក៏ដោយ ជាពិសេសថ្នាំដែលមានយន្តការសម្លាប់ (Mode of Action) ស្រដៀងគ្នា។ ដូចជាមេរោគដែលចេះពាក់អាវក្រោះការពារគ្រាប់កាំភ្លើងប្រភេទ A ហើយអាវក្រោះនោះក៏មានសមត្ថភាពការពារគ្រាប់កាំភ្លើងប្រភេទ B ដែលមានទំហំស្រដៀងគ្នាបានដោយឯកឯង។
Target-site mutation (បម្រែបម្រួលហ្សែននៅចំណុចគោលដៅ) គឺជាការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់នៃអាស៊ីតអាមីណូ (Amino acid) នៅក្នុងអង់ស៊ីមគោលដៅរបស់ស្មៅ (ដូចជាអង់ស៊ីម ACCase) ដែលធ្វើឱ្យម៉ូលេគុលរបស់ថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅលែងអាចភ្ជាប់ខ្លួន និងមិនអាចបញ្ឈប់សកម្មភាពរបស់អង់ស៊ីមនោះបានទៀត។ ដូចជាការផ្លាស់ប្តូររូបរាងមេកូនសោរនៅលើទ្វារផ្ទះ ធ្វើឱ្យកូនសោរចាស់ (ថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅ) លែងអាចចាក់បើកទ្វារបានទៀតហើយ។
Post-emergence herbicides (ថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅក្រោយពេលដុះ) ជាប្រភេទថ្នាំគីមីកសិកម្មដែលត្រូវបានបាញ់ដោយផ្ទាល់ទៅលើស្លឹក និងដើមរបស់ស្មៅចង្រៃ បន្ទាប់ពីវាបានដុះចេញពីដីនិងមានស្លឹករួចហើយ ដើម្បីបំផ្លាញពួកវា។ ដូចជាការរង់ចាំឱ្យសត្រូវលេចមុខចេញពីត្រង់សេ (លេណដ្ឋាន) សិន ទើបយើងបាញ់ប្រហារវាដោយផ្ទាល់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖