Original Title: Effect of different levels of green tea waste supplementation on in vitro digestibility and ruminal fermentation
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2022.56.4.18
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃកម្រិតផ្សេងៗគ្នានៃការបន្ថែមសំណល់តែបៃតងទៅលើការរំលាយអាហារ និងការបន្ទំក្នុងក្រពះសត្វតាមរយៈការសាកល្បង In Vitro

ចំណងជើងដើម៖ Effect of different levels of green tea waste supplementation on in vitro digestibility and ruminal fermentation

អ្នកនិពន្ធ៖ Ratchataporn Lunsin (Program in Animal Science, Faculty of Agriculture, Ubon Ratchathani Rajabhat University), Metha Wanapat (Tropical Feed Resources Research and Development Center (TROFREC), Faculty of Agriculture, Khon Kaen University), Damrongchai Sokantat (Program in Animal Science, Faculty of Agriculture, Ubon Ratchathani Rajabhat University), Kittawat Boonthawee (Program in Food Business and Nutrition, Faculty of Agriculture, Ubon Ratchathani Rajabhat University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2022, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Animal Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងវាយតម្លៃពីសក្តានុពលនៃការប្រើប្រាស់សំណល់តែបៃតង (Green tea waste) ជាជម្រើសប្រភពចំណីសម្រាប់សត្វរចាហ្វូង ដើម្បីកាត់បន្ថយចំណាយលើចំណីពាណិជ្ជកម្ម និងបង្កើនគុណភាពនៃការរំលាយអាហារ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសវាស់ស្ទង់ការផលិតឧស្ម័នក្នុងបំពង់សាកល្បង (In vitro) ដោយរៀបចំការពិសោធន៍ជាទម្រង់ 2x3 Factorial ដែលប្រៀបធៀបប្រភេទនិងកម្រិតនៃការបន្ថែមសំណល់តែបៃតង។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (TMR without GTW)
ចំណីត្រួតពិនិត្យ (TMR មិនមានបន្ថែមសំណល់តែបៃតង)
មានភាពងាយស្រួលក្នុងការរៀបចំ និងដើរតួជាស្តង់ដារមូលដ្ឋានដ៏ល្អសម្រាប់ការប្រៀបធៀបនៅក្នុងការពិសោធន៍។ មានកម្រិតនៃការរំលាយសារធាតុចិញ្ចឹម និងការផលិតអាស៊ីតខ្លាញ់ងាយហើរ (VFA) ទាបជាងគេបើធៀបនឹងក្រុមដែលបានបន្ថែមសំណល់តែបៃតង។ ផលិតកម្មឧស្ម័នសរុបទាបបំផុត (៥៣.២ mL) អត្រារំលាយរូបធាតុស្ងួត (IVDMD) ទាបបំផុតនៅ ៤៨ម៉ោង (៥០.៣%) និង VFA សរុបទាបបំផុត (៩៣.២ mmol/L)។
FGTW (5-15% Fresh Green Tea Waste)
ការបន្ថែមសំណល់តែបៃតងស្រស់ (៥ ទៅ ១៥%)
ជួយកាត់បន្ថយពេលវេលានិងថាមពលក្នុងការសម្ងួត និងបង្កើនការរំលាយអាហារក្នុងក្រពះសត្វបានប្រសើរជាងក្រុមត្រួតពិនិត្យ។ មានផ្ទុកជាតិទឹកខ្ពស់ (៦៣.៥%) និងមានកម្រិតប្រូតេអ៊ីនឆៅ (CP) ព្រមទាំងជាតិសរសៃ (Fiber) ទាបជាងទម្រង់តែបៃតងក្រៀម។ ផ្តល់ផលិតកម្មឧស្ម័នកម្រិតមធ្យម (៥៦.៦ ដល់ ៥៧.៧ mL) និង VFA សរុបចន្លោះ ៩៩.៤ ដល់ ១០០.៥ mmol/L។
DGTW (5-15% Dried Green Tea Waste)
ការបន្ថែមសំណល់តែបៃតងក្រៀម (៥ ទៅ ១៥%)
មានកម្រិតប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ (២២.៧%) ដែលជួយជំរុញការរំលាយអាហារ និងផ្តល់លទ្ធផលនៃការបន្ទំក្នុងក្រពះបានល្អបំផុត។ ទាមទារការចំណាយពេលវេលា និងថាមពលបន្ថែមសម្រាប់ដំណើរការសម្ងួតនៅក្នុងទូកម្តៅសីតុណ្ហភាព ៦០°C រយៈពេល ៤៨ម៉ោង។ ផ្តល់ផលិតកម្មឧស្ម័នខ្ពស់បំផុត (៦១.៧ mL សម្រាប់កម្រិត១០%) អត្រារំលាយ IVDMD ខ្ពស់បំផុត (៦៥.៦%) និង VFA សរុបខ្ពស់បំផុត (១១៥.៤ mmol/L)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការចំណាយនិងធនធានសម្រាប់ការអនុវត្តការស្រាវជ្រាវនេះមិនត្រូវបានបញ្ជាក់លម្អិតជាទឹកប្រាក់ទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ស្តង់ដារសម្រាប់ការវិភាគ in vitro និងការវិភាគជីវគីមី។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (សាកលវិទ្យាល័យ Ubon Ratchathani និង Khon Kaen) ដោយប្រើប្រាស់វត្ថុរាវក្រពះពីគោបំបៅកូនកាត់ Holstein-Friesian ដែលស៊ីចំបើងជាអាហារ។ កត្តានេះគឺមានភាពពាក់ព័ន្ធយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារយើងមានអាកាសធាតុ ពូជគោ និងប្រភពចំណីគ្រើម (ជាពិសេសចំបើង) ស្រដៀងគ្នាខ្លាំងណាស់។ លទ្ធផលនេះអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់នៅកម្ពុជាដើម្បីកាត់បន្ថយថ្លៃដើមចំណីប្រូតេអ៊ីន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការប្រើប្រាស់សំណល់តែបៃតងជាជម្រើសប្រភពចំណីសត្វរចាហ្វូង គឺមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងជាក់ស្តែងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

ការបំប្លែងកាកសំណល់តែបៃតងទៅជាចំណីសត្វ មិនត្រឹមតែជួយកាត់បន្ថយថ្លៃចំណីសម្រាប់កសិករកម្ពុជាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងចូលរួមចំណែកក្នុងការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់បរិស្ថានប្រកបដោយនិរន្តរភាពផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការប្រមូល និងកែច្នៃសំណល់តែបៃតង: ប្រមូលកាកសំណល់តែបៃតងពីហាងភេសជ្ជៈ រួចយកទៅសម្ងួតនៅក្នុង Hot-air oven ក្នុងសីតុណ្ហភាព ៦០°C រយៈពេល ៤៨ម៉ោង រហូតដល់ស្ងួតល្អ រួចកិនច្រោះតាមកន្ត្រងទំហំ 1mm ដើម្បីរក្សាទុកសារធាតុប្រូតេអ៊ីនឱ្យបានល្អ។
  2. ការរៀបចំរូបមន្តចំណីសត្វ (Feed Formulation): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី MS Excel ឬរូបមន្ត Pearson Square ដើម្បីគណនាសមាមាត្រនៃការលាយបញ្ចូលគ្នារវាងកាកតែបៃតងក្រៀម (១០-១៥% នៃរូបធាតុស្ងួត) ជាមួយនឹងចំណី TMR ដែលមានចំបើង និងកន្ទក់។
  3. ការអនុវត្តការសាកល្បង In vitro: រៀបចំការវាស់ស្ទង់ផលិតកម្មឧស្ម័ននៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដោយធ្វើតាមនីតិវិធីរបស់ Menke and Steingass (1988) ដោយប្រើប្រាស់ដបសេរ៉ូម បញ្ចូលវត្ថុរាវក្រពះសត្វ និងរក្សាក្នុងទូកម្តៅសីតុណ្ហភាព ៣៩°C ក្រោមបរិយាកាសឧស្ម័ន CO2។
  4. ការវិភាគលទ្ធផលបន្ទំ និងជីវគីមី: ស្រង់យកវត្ថុរាវនៅម៉ោងទី២៤ និង៤៨ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ pH ដោយប្រើ pH meter បន្ទាប់មកប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ HPLC ដើម្បីវិភាគកំហាប់អាស៊ីតខ្លាញ់ងាយហើរ (VFA) និងប្រព័ន្ធ micro-Kjeldahl សម្រាប់វិភាគកម្រិតអាម៉ូញ៉ាក់-អាសូត (NH3-N)។
  5. ការវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ: ប្រមូលទិន្នន័យកត់ត្រាទាំងអស់បញ្ចូលទៅក្នុងកម្មវិធី SAS រួចដំណើរការការវិភាគស្ថិតិ (General Linear Model/ANOVA) និងប្រៀបធៀបមធ្យមភាគដោយប្រើ Duncan's multiple range test ដើម្បីសន្និដ្ឋានលទ្ធផលចុងក្រោយ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
In vitro gas production technique (បច្ចេកទេសវាស់ស្ទង់ការផលិតឧស្ម័ន in vitro) គឺជាវិធីសាស្ត្រពិសោធន៍ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលប្រើប្រាស់វត្ថុរាវពីក្រពះសត្វរចាហ្វូង ដើម្បីបន្ទំចំណីសត្វនៅក្នុងដបសេរ៉ូមជិតឈឹង រួចវាស់បរិមាណឧស្ម័នដែលបញ្ចេញ ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិត និងល្បឿននៃការរំលាយអាហារដោយមិនចាំបាច់សាកល្បងលើសត្វផ្ទាល់។ ដូចជាការបង្កើតក្រពះសិប្បនិម្មិតដើម្បីមើលថាតើចំណីនោះរលាយបានល្អប៉ុណ្ណា ដោយវាស់បរិមាណខ្យល់ដែលភើចេញមក។
Volatile fatty acids / VFA (អាស៊ីតខ្លាញ់ងាយហើរ) ជាសមាសធាតុគីមីសំខាន់ៗ (ដូចជា អាសេតាត ប្រូពីយ៉ូណាត និងប៊ុយទីរ៉ាត) ដែលបង្កើតឡើងដោយអតិសុខុមប្រាណនៅក្នុងក្រពះទី១របស់សត្វ ពេលពួកវារំលាយចំណីសរសៃ និងកាបូអ៊ីដ្រាត។ វាដើរតួជាប្រភពថាមពលចម្បងបំផុត (ផ្តល់ថាមពលប្រមាណ ៧០%) សម្រាប់សត្វរចាហ្វូងយកទៅប្រើប្រាស់សម្រាប់ការលូតលាស់ និងផលិតទឹកដោះ។ ប្រៀបដូចជាឥន្ធនៈ ឬថាមពលថ្មដែលបាក់តេរីទាញយកចេញពីចំណីគ្រើម ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់រាងកាយសត្វគោឱ្យមានកម្លាំង។
In vitro dry matter digestibility / IVDMD (អត្រារំលាយរូបធាតុស្ងួត in vitro) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីភាគរយនៃចំណីសត្វ (គិតតែផ្នែកដែលគ្មានជាតិទឹក) ដែលត្រូវបានបំបែកនិងរំលាយដោយអតិសុខុមប្រាណនៅក្នុងបរិយាកាសសាកល្បង (in vitro)។ ទិន្នន័យនេះបញ្ជាក់ពីគុណភាព និងប្រសិទ្ធភាពនៃចំណីមុននឹងយកទៅឱ្យសត្វស៊ី។ ដូចជាការវាស់ថាតើម្ហូបដែលយើងញ៉ាំចូលទៅ ត្រូវរាងកាយស្រូបយកបានប៉ុន្មានភាគរយ និងសល់កាកសំណល់ដែលត្រូវបញ្ចេញចោលប៉ុន្មានភាគរយ។
Rumen inoculum (វត្ថុរាវក្រពះសម្រាប់បន្ទំ / មេរោគបន្ទំពីក្រពះទី១) គឺជាទឹកឬវត្ថុរាវដែលបូមចេញពីក្រពះទី១ (Rumen) របស់សត្វរចាហ្វូងរស់ ដែលផ្ទុកទៅដោយបាក់តេរី ផ្សិត និងអតិសុខុមប្រាណរាប់លានប្រភេទ។ វាត្រូវបានយកមកប្រើប្រាស់ជាភ្នាក់ងារចម្បងសម្រាប់បំបែក ឬរំលាយចំណីនៅក្នុងការពិសោធន៍ in vitro។ ប្រៀបដូចជាមេដំបែដែលគេដាក់ចូលក្នុងម្សៅនំប៉័ងដើម្បីឱ្យវាឡើងមេ តែនេះគឺជាមេបាក់តេរីដែលជួយរំលាយចំណីសត្វ។
Total mixed ration / TMR (ចំណីលាយបញ្ចូលគ្នាសរុប) គឺជារូបមន្តចំណីដែលត្រូវបានកិន និងលាយបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងសព្វល្អរវាងចំណីគ្រើម (ដូចជាចំបើង ឬស្មៅ) និងចំណីប្រមូលផ្តុំ (ដូចជាកន្ទក់ ឬកាកសណ្តែក) ក្នុងសមាមាត្រត្រឹមត្រូវ ដើម្បីការពារកុំឱ្យសត្វរើសចំណី និងធានាថាសត្វទទួលបានសារធាតុចិញ្ចឹមគ្រប់គ្រាន់។ ដូចជាការធ្វើបាយឆាដែលមានលាយសាច់ បន្លែ និងគ្រឿងទេសគ្រប់មុខចូលគ្នាសព្វល្អ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកញ៉ាំទទួលបានជីវជាតិគ្រប់មុខក្នុងមួយម៉ាត់ៗ ដោយមិនអាចរើសញ៉ាំតែសាច់បានទេ។
Ruminal ammonia nitrogen / NH3-N (អាម៉ូញ៉ាក់-អាសូតក្នុងក្រពះ) គឺជាទម្រង់នៃអាសូតដែលកើតចេញពីការបំបែកប្រូតេអ៊ីនពីចំណីដោយអតិសុខុមប្រាណនៅក្នុងក្រពះ។ បាក់តេរីក្នុងក្រពះយក NH3-N នេះទៅសំយោគជាប្រូតេអ៊ីនផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកវា ដែលចុងក្រោយក្លាយជាប្រភពប្រូតេអ៊ីនដ៏សំខាន់សម្រាប់សត្វស្រូបយកនៅពោះវៀនតូច។ ដូចជាបំណែកឥដ្ឋ (អាសូត) ដែលត្រូវវាយបំបែកពីជញ្ជាំងចាស់ (ចំណី) រួចជាងសំណង់ (បាក់តេរី) យកវាទៅរៀបជាជញ្ជាំងថ្មី (ប្រូតេអ៊ីន) សម្រាប់ចិញ្ចឹមរាងកាយសត្វ។
Neutral detergent fiber / NDF (ជាតិសរសៃ NDF) ជារង្វាស់នៃបរិមាណកោសិកាជញ្ជាំងរុក្ខជាតិសរុប (រួមមានសែលុយឡូស ហេមីសែលុយឡូស និងលីញីន) នៅក្នុងចំណី។ វាជាកត្តាកំណត់ថាតើសត្វអាចស៊ីចំណីនោះបានបរិមាណប៉ុន្មាន (Feed Intake) ព្រោះចំណីដែលមានជាតិសរសៃ NDF កាន់តែខ្ពស់ ធ្វើឱ្យសត្វឆាប់ឆ្អែត។ ប្រៀបដូចជាទំហំនៃអេប៉ុងនៅពេលយើងទំពារម្ហូប បើវាកាន់តែមានសរសៃស្វិតច្រើន យើងកាន់តែឆាប់ឆ្អែតពោះ និងមិនអាចញ៉ាំបន្ថែមបានទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖