Original Title: Growth and Carcass Quality of Native Chickens Raised under the Natural Day Length and the Photoperiod of Twenty-three Hours a Day
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការលូតលាស់ និងគុណភាពសាច់មាន់ស្រុកដែលចិញ្ចឹមក្រោមរយៈពេលពន្លឺថ្ងៃធម្មជាតិ និងរយៈពេលពន្លឺ ២៣ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ

ចំណងជើងដើម៖ Growth and Carcass Quality of Native Chickens Raised under the Natural Day Length and the Photoperiod of Twenty-three Hours a Day

អ្នកនិពន្ធ៖ Ratana Chotesangasa (Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Nirat Gongrattananun (Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1999 Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Animal Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើការចិញ្ចឹមមាន់ស្រុកក្រោមរយៈពេលទទួលពន្លឺយូរ (២៣ ម៉ោង/ថ្ងៃ) ដែលគេប្រើទូទៅសម្រាប់មាន់សាច់ពាណិជ្ជកម្ម អាចកែលម្អអត្រាកំណើន ទិន្នផលសាច់ និងសមាសភាពសាច់ បើធៀបនឹងរយៈពេលពន្លឺថ្ងៃធម្មជាតិឬអត់?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានចិញ្ចឹមមាន់ស្រុកចំនួន ៣០៤ ក្បាល ក្រោមកម្មវិធីពន្លឺចំនួនពីរ និងបានវិភាគលើដំណើរការលូតលាស់ និងគុណភាពសាច់របស់វានៅអាយុ ១៦ និង ២០ សប្តាហ៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Natural Day Length (NDL)
ការចិញ្ចឹមដោយប្រើរយៈពេលពន្លឺថ្ងៃធម្មជាតិ
ចំណាយថ្លៃដើមទាប មិនត្រូវការប្រព័ន្ធអគ្គិសនីបន្ថែម និងងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់កសិករទូទៅ។ ផ្តល់លទ្ធផលប្រហាក់ប្រហែលនឹងការប្រើពន្លឺយូរដោយគ្មានភាពខុសគ្នាជាន័យធៀប។ ទម្ងន់សាច់មាន់ឈ្មោល (សាច់ទ្រូង និងភ្លៅ) ទទួលបានទាបជាងបន្តិចនៅអាយុ ១៦ និង ២០ សប្តាហ៍ បើធៀបនឹងការប្រើពន្លឺយូរ។ ទម្ងន់មធ្យមនៅអាយុ ១៦សប្តាហ៍គឺ ១៤៥១ក្រាម និង ២០សប្តាហ៍គឺ ១៧៤៦ក្រាម ដោយមានអត្រាស្លាប់ទាបត្រឹម ២.៦៩%។
Photoperiod of 23 hours/day (23L:1D)
ការចិញ្ចឹមដោយប្រើរយៈពេលពន្លឺ ២៣ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ
បង្កើនទម្ងន់សាច់សម្រាប់មាន់ឈ្មោលបានល្អជាងបន្តិច ជាពិសេសទម្ងន់សាច់ទ្រូង និងជើង ដោយមិនបង្កឱ្យមានបញ្ហាសុខភាពជើង ឬដក់ទឹកក្នុងពោះ (Ascites) ឡើយ។ ទាមទារការចំណាយបន្ថែមលើអគ្គិសនី និងប្រព័ន្ធភ្លើង ដែលមិនសូវចំណេញផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចព្រោះអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) និងទិន្នផលសរុបមិនមានភាពប្រសើរជាងមុនដាច់ស្រឡះនោះទេ។ ទម្ងន់មធ្យមនៅអាយុ ១៦សប្តាហ៍គឺ ១៥០៨ក្រាម និង ២០សប្តាហ៍គឺ ១៨០៣ក្រាម (មិនមានភាពខុសគ្នាជាន័យធៀប P>0.05 ពី NDL)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រប្រើពន្លឺយូរ (23L:1D) តម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគបន្ថែមលើប្រព័ន្ធភ្លើងអគ្គិសនី និងការគ្រប់គ្រងបរិស្ថានកសិដ្ឋាន ដើម្បីធានាបាននូវការផ្តល់ពន្លឺថេរ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជមាន់ស្រុក (Native chickens) និងផ្តល់ចំណីតាមស្តង់ដារពាណិជ្ជកម្មពេញលេញ។ ដោយសារប្រទេសថៃ និងកម្ពុជាមានអាកាសធាតុ ពូជមាន់ស្រុក និងទម្លាប់នៃការចិញ្ចឹមប្រពៃណីស្រដៀងគ្នាខ្លាំង ទិន្នន័យ និងលទ្ធផលនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់នៅប្រទេសកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងសំខាន់សម្រាប់ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា ពិសេសក្នុងការជួយកសិករសន្សំសំចៃការចំណាយដែលមិនចាំបាច់។

ជារួម ការរក្សាការចិញ្ចឹមមាន់ស្រុកតាមបែបប្រើពន្លឺធម្មជាតិគឺនៅតែជាជម្រើសដ៏ល្អ និងមានប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចបំផុត ព្រោះសមត្ថភាពហ្សែន (Genetic limits) របស់មាន់ស្រុកនៅមានកម្រិតទាបក្នុងការបំប្លែងចំណីឱ្យទៅជាសាច់ធៀបនឹងមាន់ CP ឬ Broilers។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះពន្ធុវិទ្យា និងចំណីសត្វស្លាប (Genetics & Nutrition): ស្វែងយល់ពីភាពខុសគ្នានៃការលូតលាស់រវាងមាន់ស្រុក និងមាន់សាច់ពាណិជ្ជកម្ម (Broilers) រួមទាំងតម្រូវការប្រូតេអ៊ីន ដោយទាញយកឯកសារស្រាវជ្រាវពី FAO ឬទស្សនាវដ្តី Poultry Science
  2. វិភាគពីប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចនៃការកែប្រែបរិស្ថាន (Economic Analysis): និស្សិតត្រូវរៀនគណនាថ្លៃដើមផលិតកម្ម ដូចជាអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ថ្លៃចំណីសរុប និងថ្លៃភ្លើង ធៀបនឹងតម្លៃលក់សាច់មាន់នៅលើទីផ្សារ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft Excel ដើម្បីវាយតម្លៃថាការបន្ថែមភ្លើងពិតជាចំណេញឬទេ។
  3. រៀបចំការពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្នាតតូច (Pilot Field Experiment): សាកល្បងចិញ្ចឹមមាន់ស្រុកក្នុងទ្រុងសាកល្បងដោយបែងចែកជាពីរក្រុម (ពន្លឺធម្មជាតិ និងពន្លឺយប់បន្ថែម) ដោយកត់ត្រាទម្ងន់ និងចំណីស៊ីប្រចាំសប្តាហ៍ ដោយប្រើប្រាស់ Digital Weighing Scale និងប្រព័ន្ធកត់ត្រាទិន្នន័យ (Data Logging) ឱ្យបានច្បាស់លាស់។
  4. ការវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ និងសរសេររបាយការណ៍ (Statistical Analysis): ប្រមូលទិន្នន័យនៃការលូតលាស់មកវិភាគរកភាពខុសគ្នាជាន័យធៀប (P-value, T-test, ANOVA) ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិដូចជា SPSSR Studio រួចសរសេរជារបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវដើម្បីទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋានផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រជាក់ស្តែង។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Photoperiod (រយៈពេលទទួលពន្លឺ) ជារយៈពេលសរុបនៃពន្លឺ (ទាំងពន្លឺព្រះអាទិត្យធម្មជាតិ និងពន្លឺអំពូលអគ្គិសនី) ដែលសត្វទទួលបានក្នុងមួយថ្ងៃ (២៤ម៉ោង) ដែលវាមានឥទ្ធិពលទៅលើការចង់ស៊ីចំណី និងការលូតលាស់របស់សត្វ។ ដូចជាការកំណត់ម៉ោងធ្វើការ ឬម៉ោងញ៉ាំអាហាររបស់យើងក្នុងមួយថ្ងៃអញ្ចឹងដែរ បើមានពន្លឺភ្លឺយូរ មាន់នឹងមានពេលដើរស៊ីចំណីបានយូរ។
Natural Day Length / NDL (រយៈពេលពន្លឺថ្ងៃធម្មជាតិ) ការចិញ្ចឹមសត្វដោយពឹងផ្អែកទាំងស្រុងទៅលើពន្លឺព្រះអាទិត្យធម្មជាតិនៅពេលថ្ងៃ និងទុកឱ្យងងឹតនៅពេលយប់ ដោយមិនមានការបើកអំពូលភ្លើងបន្ថែមដើម្បីពន្យារពេលបំភ្លឺនោះទេ។ ដូចជាការរស់នៅតាមបែបធម្មជាតិនៅតាមជនបទ ពេលព្រះអាទិត្យលិចគឺចូលដេក គ្មានភ្លើងអគ្គិសនីបំភ្លឺបន្តឱ្យធ្វើសកម្មភាពទៀតទេ។
Feed conversion ratio / FCR (អត្រាបំប្លែងចំណី) ជារង្វាស់បញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពដែលសត្វប្រើប្រាស់ចំណីដែលវាបានស៊ី ដើម្បីបំប្លែងទៅជាទម្ងន់សាច់។ តួលេខ FCR កាន់តែតូចមានន័យថាសត្វនោះស៊ីចំណីតិចតែឆាប់ធំ (មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់)។ ប្រៀបដូចជាការស៊ីសាំងរបស់ម៉ូតូអញ្ចឹង បើម៉ូតូស៊ីសាំងតិចតែអាចរត់បានចម្ងាយឆ្ងាយ គឺមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។
Carcass yield (ទិន្នផលសាច់កាប់) ជាសមាមាត្រនៃទម្ងន់សាច់មាន់ដែលទទួលបាន បន្ទាប់ពីការកាប់សម្លាប់ ដកយករោម បូមឈាម កាត់ជើង ក្បាល និងយកពោះវៀនចេញរួចរាល់ ធៀបទៅនឹងទម្ងន់មាន់រស់ទាំងមូលមុនពេលកាប់។ ដូចជាពេលយើងទិញផ្លែឈើមួយផ្លែ ដែលត្រូវចិតសំបក និងយកគ្រាប់ចេញចោល ទម្ងន់សាច់ផ្លែឈើដែលយើងអាចញ៉ាំបានពិតប្រាកដគឺជារង្វាស់ទិន្នផលនេះ។
Ascites (អាការៈដក់ទឹកក្នុងពោះ) ជាជំងឺម្យ៉ាងដែលឧស្សាហ៍កើតលើមាន់សាច់ដោយសារវាលូតលាស់លឿនពេក ធ្វើឱ្យបេះដូងនិងសួតធ្វើការមិនទាន់ និងខ្វះអុកស៊ីហ្សែន បណ្តាលឱ្យកើនសម្ពាធឈាម និងមានការច្រោះដក់វត្ថុរាវនៅក្នុងប្រហោងពោះ។ ប្រៀបដូចជាម៉ាស៊ីនបូមទឹកតូចមួយដែលត្រូវគេបង្ខំឱ្យបូមទឹកក្នុងបរិមាណច្រើនលើសកម្រិត ធ្វើឱ្យទុយោឡើងតឹង និងធ្លាយទឹកចេញមកក្រៅអញ្ចឹងដែរ។
Breast blister (ការដក់ទឹកនៅស្បែកទ្រូង) ជាបញ្ហារបួស ការរលាក ឬការដក់ទឹកនៅត្រង់ស្បែកដើមទ្រូងរបស់មាន់ ដែលបណ្តាលមកពីការក្រាបនៅមួយកន្លែងយូរពេក ជាពិសេសនៅលើទ្រុងឬកម្រាលរឹង ធ្វើឱ្យស្បែកទ្រូងកកិត។ ស្រដៀងនឹងការដែលយើងពាក់ស្បែកជើងចង្អៀត រួចដើរយូរៗទៅធ្វើឱ្យកែងជើងកកិតរហូតឡើងពងទឹកអញ្ចឹងដែរ។
Giblets (គ្រឿងក្នុងដែលអាចបរិភោគបាន) នៅក្នុងវិស័យចិញ្ចឹមបក្សី ពាក្យនេះសំដៅទៅលើបណ្តុំសរីរាង្គខាងក្នុងរបស់បក្សីរួមមាន ថ្លើម គល់ក (កន្តេះឡង់) និងបេះដូង ដែលត្រូវបានចម្រាញ់ចេញមក និងអាចយកមកបរិភោគបាន។ គឺស្រដៀងទៅនឹងការប្រមូលយកគ្រឿងក្នុងជ្រូកឬគោ (បេះដូង ថ្លើម) ទុកសម្រាប់ធ្វើម្ហូបញ៉ាំដាច់ដោយឡែកពីសាច់សុទ្ធ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖