Original Title: Effects of Guanidinoacetic Acid (GAA) Supplementation on the Growth Performance and Meat Quality in Ross 308 Broiler Chickens
Source: doi.org/10.31817/vjas.2025.8.3.08
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការបន្ថែមអាស៊ីត Guanidinoacetic (GAA) ទៅលើប្រសិទ្ធភាពនៃការលូតលាស់ និងគុណភាពសាច់ក្នុងមាន់សាច់ប្រភេទ Ross 308

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Guanidinoacetic Acid (GAA) Supplementation on the Growth Performance and Meat Quality in Ross 308 Broiler Chickens

អ្នកនិពន្ធ៖ Dinh Thi Yen (Faculty of Animal Science, Vietnam National University of Agriculture), Dang Thai Hai, Nguyen Thi Chau Giang, Pham Thi Thu Ha, Nguyen Thi Vinh, Bui Huy Doanh

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Animal Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងដោះស្រាយបញ្ហានៃការស្វែងរកសារធាតុបំប៉នសិប្បនិម្មិតដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការលូតលាស់ និងគុណភាពសាច់របស់មាន់សាច់ប្រភេទ Ross 308 តាមរយៈការកែលម្អអាហារូបត្ថម្ភដោយមិនបង្កើនចំណាយ ឬប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តលើកូនមាន់ចំនួន ២៧០ ក្បាល ដោយបែងចែកជាបីក្រុមដែលទទួលបានរបបអាហារមានកម្រិតអាស៊ីតខុសៗគ្នាក្នុងរយៈពេល ៣៥ ថ្ងៃ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control Group (G0 - Basal diet, no GAA)
ក្រុមត្រួតពិនិត្យ (G0 - មិនបន្ថែម GAA)		 មិនមានការចំណាយបន្ថែមទៅលើការទិញសារធាតុបំប៉នសិប្បនិម្មិត។ អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ខ្ពស់ជាងគេ ដែលមានន័យថាការស៊ីចំណីមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការលូតលាស់ទម្ងន់។ អត្រាបំប្លែងចំណីសរុប (Overall FCR) គឺ ១,៤០ និងកម្លាំងកាត់សាច់ទ្រូង (Shear force) ៣៦,៦៤ N។
Treatment 1 (G0.6 - 0.6 g GAA/kg feed)
ក្រុមទី១ (G0.6 - បន្ថែម GAA ០,៦ ក្រាម/១គីឡូក្រាមចំណី)		 ជួយកាត់បន្ថយអត្រាបំប្លែងចំណីបានខ្លះ និងធ្វើឱ្យសាច់ទ្រូងមានភាពផុយទន់ល្អជាងគេបំផុត។ ការលូតលាស់ទម្ងន់សរុបមិនខ្ពស់ដូចក្រុមដែលប្រើប្រាស់កម្រិត GAA ច្រើនជាងនេះ។ អត្រាបំប្លែងចំណីសរុប ១,៣៦ និងសាច់ទ្រូងផុយល្អបំផុត (កម្លាំងកាត់ ៣០,៨១ N)។
Treatment 2 (G1.2 - 1.2 g GAA/kg feed)
ក្រុមទី២ (G1.2 - បន្ថែម GAA ១,២ ក្រាម/១គីឡូក្រាមចំណី)		 កាត់បន្ថយអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) បានទាបបំផុត និងជួយបង្កើនទម្ងន់ខ្លួនសរុបបានខ្ពស់ជាងគេនៅចុងបញ្ចប់នៃការចិញ្ចឹម (៣៥ថ្ងៃ)។ ទាមទារការចំណាយខ្ពស់លើការបន្ថែម GAA ក្នុងបរិមាណច្រើន ហើយសាច់ទ្រូងរាងស្វិតជាងក្រុមផ្សេង (កម្លាំងកាត់ខ្ពស់)។ អត្រាបំប្លែងចំណីសរុបទាបបំផុត ១,៣៣ ទម្ងន់ខ្លួនសរុបខ្ពស់ជាងគេ ២៣៥៧,១០ ក្រាម ប៉ុន្តែកម្លាំងកាត់សាច់ទ្រូងខ្ពស់ដល់ ៣៩,១៤ N។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការចិញ្ចឹមមាន់សាច់ខ្នាតស្តង់ដារ រួមផ្សំជាមួយនឹងសារធាតុបំប៉នបន្ថែម និងឧបករណ៍វាស់វែងគុណភាពសាច់នៅមន្ទីរពិសោធន៍។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យជាតិកសិកម្មនៃប្រទេសវៀតណាម (ទីក្រុងហាណូយ) លើមាន់សាច់ពូជ Ross 308 ក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ២៥-២៨°C ដែលមានសីតុណ្ហភាពទាបជាងអាកាសធាតុទូទៅនៅកម្ពុជាបន្តិច។ ទោះបីជាមានភាពស្រដៀងគ្នានៃតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ប៉ុន្តែគុណភាពចំណីមូលដ្ឋាន (Basal diet) និងភាពតានតឹងដោយសារកម្តៅ (Heat stress) នៅតាមកសិដ្ឋានក្នុងស្រុករបស់កម្ពុជាអាចមានភាពខុសគ្នា ដែលទាមទារឱ្យមានការសាកល្បងផ្ទាល់មុននឹងអនុវត្តទ្រង់ទ្រាយធំ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការបន្ថែមសារធាតុ GAA ក្នុងចំណីនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់វិស័យចិញ្ចឹមមាន់សាច់នៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាពចំណី និងប្រាក់ចំណេញ។

ជារួម ការប្រើប្រាស់សារធាតុ GAA គឺជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិតមួយសម្រាប់កសិករ និងក្រុមហ៊ុននៅកម្ពុជា ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាថ្លៃដើមចំណីសត្វ និងការលើកកម្ពស់គុណភាពសាច់មាន់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីរូបមន្ត និងតុល្យភាពចំណី (Feed Formulation): និស្សិតគួរស្វែងយល់ពីរបៀបគណនាជីវជាតិចំណីតាមកម្មវិធី Feed Formulation Software ឬ Excel ដោយផ្តោតលើការចុះសម្រុងគ្នារវាងកម្រិតអាស៊ីតអាមីណេ ថាមពល (ME) និងប្រូតេអ៊ីន នៅពេលបន្ថែមសារធាតុ GAA ទៅក្នុងចំណីមូលដ្ឋាន។
  2. រៀបចំការសាកល្បងខ្នាតតូច (Pilot Trial): ចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹមមាន់សាកល្បងចំនួន ៥០-១០០ ក្បាល ដោយបែងចែកជាក្រុម (មាន និងគ្មាន GAA) នៅក្នុងកសិដ្ឋានសាកលវិទ្យាល័យ (ឧទាហរណ៍ សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម RUA) និងគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពអោយបានល្អ។
  3. ការប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យ (Data Collection & Analysis): ប្រើប្រាស់ជញ្ជីងឌីជីថលដើម្បីវាស់ទម្ងន់មាន់ និងកត់ត្រាបរិមាណចំណីដែលវាស៊ីប្រចាំសប្តាហ៍។ បន្ទាប់មក ប្រើកម្មវិធី SPSS ឬ Minitab ដើម្បីវិភាគរកភាពខុសគ្នាផ្នែកស្ថិតិនៃអត្រា FCR (Feed Conversion Ratio)។
  4. ការវាយតម្លៃគុណភាពសាច់ (Meat Quality Assessment): ក្រោយការចិញ្ចឹម៣៥ថ្ងៃ ត្រូវអនុវត្តការសម្លាប់មាន់តាមស្តង់ដារ និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ pH meter និង Shear force texture analyzer ដើម្បីវាស់កម្រិតអាស៊ីត សមត្ថភាពរក្សាទឹក និងភាពផុយនៃសាច់នៅមន្ទីរពិសោធន៍។
  5. វិភាគប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Economic Cost-Benefit Analysis): គណនាប្រៀបធៀបរវាងថ្លៃដើមចំណីដែលបានកើនឡើងដោយសារការទិញសារធាតុ GAA និងប្រាក់ចំណេញដែលទទួលបានពីការសន្សំចំណី (FCR ទាប) ព្រមទាំងទម្ងន់មាន់សរុប ដើម្បីធ្វើការណែនាំដល់កសិករជាលក្ខណៈអាជីវកម្ម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Guanidinoacetic Acid (GAA) (អាស៊ីតហ្គានីឌីណូអាសេទិក) ជាសមាសធាតុគីមីម្យ៉ាងដែលជាប្រភពផ្ទាល់ក្នុងការបង្កើតសារធាតុ Creatine នៅក្នុងរាងកាយសត្វ ដែលជួយជំរុញការផលិតថាមពលក្នុងសាច់ដុំ និងធ្វើឱ្យសត្វលូតលាស់បានល្អ។ ប្រៀបដូចជាឥន្ធនៈឆៅដែលរាងកាយសត្វយកទៅចម្រាញ់ជាថាមពល ដើម្បីពន្លឿនការលូតលាស់សាច់ដុំ។
Feed Conversion Ratio (FCR) (អត្រាបំប្លែងចំណី) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីបរិមាណចំណី (គិតជាគីឡូក្រាម) ដែលសត្វត្រូវស៊ីដើម្បីបង្កើតបានទម្ងន់ខ្លួន ១ គីឡូក្រាម។ តួលេខ FCR កាន់តែទាប មានន័យថាសត្វរំលាយចំណីបានកាន់តែល្អ និងចំណេញថ្លៃដើម។ ដូចជាកម្រិតស៊ីសាំងរបស់ម៉ូតូដែរ បើម៉ូតូស៊ីសាំងតិចតែរត់បានឆ្ងាយ គឺចំណេញច្រើន (FCR ទាប)។
Creatine (ក្រេអាទីន) ជាសារធាតុសរីរាង្គដែលមានតួនាទីស្តុកទុក និងបញ្ជូនថាមពលទៅកាន់កោសិកាសាច់ដុំ ជួយឱ្យសាច់ដុំមានកម្លាំង និងលូតលាស់បានរហ័ស។ នៅក្នុងបក្សី ការផលិតសារធាតុនេះដោយខ្លួនឯងមានកម្រិតទាប ដូច្នេះទើបគេត្រូវបន្ថែម GAA។ ប្រៀបដូចជាថ្មពិលជំនួយនៅក្នុងសាច់ដុំ ដែលផ្តល់ថាមពលភ្លាមៗនៅពេលរាងកាយត្រូវការប្រើប្រាស់កម្លាំង។
Carcass yield (ទិន្នផលសាច់សរុប) ជាភាគរយនៃទម្ងន់សាច់ដែលអាចយកទៅបរិភោគបាន (រួមទាំងឆ្អឹង) ធៀបនឹងទម្ងន់មាន់រស់ទាំងមូល បន្ទាប់ពីបានសម្លាប់ ដកយកស្លាប ឈាម និងគ្រឿងក្នុងចេញរួច។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ផ្លែឈើបន្ទាប់ពីចិតសំបក និងខាត់គ្រាប់ចេញរួច ដើម្បីដឹងថាសាច់ដែលអាចញ៉ាំបានពិតប្រាកដមានប៉ុន្មានភាគរយ។
Shear force (កម្លាំងកាត់សាច់) ជាការវាស់ស្ទង់កម្រិតនៃភាពផុយ ឬស្វិតរបស់សាច់ ដោយប្រើម៉ាស៊ីនដើម្បីវាស់កម្លាំង (គិតជាញូតុន N) ដែលត្រូវការដើម្បីកាត់ផ្តាច់ដុំសាច់នោះ។ តួលេខកម្លាំងកាត់កាន់តែទាប បង្ហាញថាសាច់នោះកាន់តែផុយទន់។ ដូចជាការសាកល្បងប្រើកាំបិតហាត់កាត់សាច់អាំង បើសាច់ផុយ គឺប្រើកម្លាំងដៃតែបន្តិចក៏ដាច់ដែរ។
Drip loss (ការបាត់បង់ជាតិទឹក ឬ ទឹកស្រក់) ជាបរិមាណទឹកដែលហូរចេញពីសាច់ស្រស់ក្នុងអំឡុងពេលរក្សាទុកដោយមិនមានការប្រើប្រាស់កម្លាំងសង្កត់ពីខាងក្រៅ។ ភាគរយ Drip loss ទាប មានន័យថាសាច់អាចរក្សាគុណភាព និងទម្ងន់បានល្អដោយមិនងាយស្ងួត។ ដូចជាអេប៉ុងបូមទឹក បើអេប៉ុងនោះមានគុណភាពល្អ វាអាចទប់ទឹកមិនឱ្យស្រក់ចេញមកក្រៅបានច្រើន។
Basal diet (របបអាហារមូលដ្ឋាន) ជាចំណីចម្បងដែលផ្សំឡើងពីវត្ថុធាតុដើមធម្មតា (ដូចជា ពោត សណ្តែកសៀង) ដែលផ្តល់នូវជីវជាតិចាំបាច់សម្រាប់ការលូតលាស់ប្រចាំថ្ងៃរបស់សត្វ ដោយមិនទាន់មានការបន្ថែមសារធាតុបំប៉នសិប្បនិម្មិត (Feed additives) ផ្សេងៗទៀតឡើយ។ ប្រៀបដូចជាបាយសដែលយើងញ៉ាំរាល់ថ្ងៃ ដែលជាអាហារគោល មុននឹងយើងថែមវីតាមីន ឬថ្នាំបំប៉នកម្លាំងផ្សេងៗពីក្រៅ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖