បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះផ្តោតលើការកែលម្អគុណភាពគុយទាវសរសៃធំស្រុះភ្លាមៗ ដោយស្វែងរកសមាមាត្រម្សៅ និងវិធីសាស្ត្រសម្ងួតដ៏ប្រសើរបំផុត ដើម្បីទទួលបានវាយនភាពទន់ និងយឺតល្អ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការប្រៀបធៀបរូបមន្តម្សៅចំនួន ៥ និងវិធីសាស្ត្រសម្ងួតចំនួន ២ ដើម្បីវាយតម្លៃគុណភាព និងវាយនភាពនៃសរសៃគុយទាវ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Tray-drier method វិធីសាស្ត្រសម្ងួតតាមថាស (Tray-drier) |
ផ្តល់នូវអត្រាស្រូបទឹកត្រឡប់មកវិញខ្ពស់ និងរក្សាបាននូវវាយនភាពទន់យឺតល្អសម្រាប់សរសៃគុយទាវ។ វិធីនេះមានភាពងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្ត និងចំណាយពេលខ្លីជាងការបង្កក។ | ទាមទារការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន (៥០-៦០ អង្សាសេ) ដើម្បីចៀសវាងការស្ងួតខ្លាំងពេក។ អាចប្រឈមនឹងការស្ងួតមិនស្មើគ្នាប្រសិនបើចរន្តខ្យល់ក្នុងទូមិនល្អ។ | ទទួលបានអត្រាស្រូបទឹកត្រឡប់មកវិញ ២.៣៨ រួមជាមួយកម្លាំងទាញ ០.៨៥ ញូតុន និងប្រវែងយឺត ១៦.៦ មីលីម៉ែត្រ (សម្រាប់រូបមន្តទី៣)។ |
| Freeze-thaw and tray-drier method វិធីសាស្ត្របង្កក-រំលាយរួចសម្ងួត (Freeze-thaw and tray-drier) |
ជាជម្រើសមួយដែលអាចជួយរក្សារចនាសម្ព័ន្ធរូបរាងនៃផលិតផលអាហារមួយចំនួនបានល្អមុនពេលសម្ងួត។ អាចជួយកាត់បន្ថយបញ្ហាសរសៃគុយទាវជាប់គ្នាជាដុំៗ។ | ចំណាយពេលវេលាយូរខ្លាំង (បង្កក១២ម៉ោង និងរំលាយជាង២ម៉ោង) ដែលបង្កើនថ្លៃដើមផលិតកម្ម។ ធ្វើឱ្យសរសៃគុយទាវមានអត្រាស្រូបទឹកទាប ងាយស្រួយ និងដាច់ជាងមុន។ | អត្រាស្រូបទឹកត្រឡប់មកវិញត្រឹមតែ ២.០២ ដែលបង្ហាញថាគុណភាពអន់ជាងវិធីសាស្ត្រសម្ងួតតាមថាសដោយផ្ទាល់។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍ចំណីអាហារជាមូលដ្ឋាន និងសារធាតុគីមីមួយចំនួនសម្រាប់ការកែច្នៃលក្ខណៈសម្បត្តិម្សៅ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងប្រទេសថៃ (សាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart) ដោយប្រើប្រាស់ប្រភេទម្សៅអង្ករដែលមាននៅលើទីផ្សារប្រទេសថៃ។ នេះអាចមានន័យថាបរិមាណអាមីឡូស (Amylose) នៅក្នុងម្សៅអង្ករកម្ពុជាអាចមានភាពខុសគ្នា ដែលតម្រូវឱ្យមានការកែតម្រូវសមាមាត្ររូបមន្តឡើងវិញនៅពេលយកមកអនុវត្តផ្ទាល់នៅកម្ពុជា។ ទោះយ៉ាងណា មូលដ្ឋានគ្រឹះនៃវិធីសាស្ត្រនេះនៅតែអាចប្រើប្រាស់បានយ៉ាងល្អ។
វិធីសាស្ត្រនៃការផលិតគុយទាវស្រុះភ្លាមៗដោយប្រើម្សៅកែច្នៃនេះ គឺមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តដើម្បីពង្រីកសក្តានុពលឧស្សាហកម្មកែច្នៃកសិផលនៅកម្ពុជា។
ជារួម បច្ចេកទេសនេះអាចជួយបង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់ស្រូវអង្ករកម្ពុជា និងលើកកម្ពស់ឧស្សាហកម្មអាហារកែច្នៃក្នុងស្រុកឱ្យមានភាពទាក់ទាញ និងអាយុកាលរក្សាទុកបានយូរជាងមុន។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Modified rice starch (ម្សៅអង្ករកែច្នៃ) | ម្សៅអង្ករដែលត្រូវបានកែប្រែលក្ខណៈសម្បត្តិរូបវន្ត ឬគីមីរបស់វា ដើម្បីបង្កើនភាពស្វិត ធន់នឹងកម្ដៅ ឬធ្វើឱ្យវាស័ក្តិសមជាងមុនសម្រាប់ការកែច្នៃអាហារ។ | ដូចជាការយកដីឥដ្ឋធម្មតាមកលាយជាមួយសារធាតុបន្ថែម ដើម្បីឱ្យវាស្អិតល្អ និងមិនងាយប្រេះបែកនៅពេលសូនជារូបរាង។ |
| Cross-linking (ការភ្ជាប់ខ្វែង / ការភ្ជាប់កាត់គ្នា) | ជាដំណើរការគីមីដែលតភ្ជាប់ខ្សែសង្វាក់ប៉ូលីមែរនៃម្សៅចូលគ្នា ដែលធ្វើឱ្យរចនាសម្ព័ន្ធម្សៅកាន់តែរឹងមាំ ស្វិតល្អ និងមិនងាយរលាយបែកនៅពេលត្រូវកម្ដៅ។ | ដូចជាការចងខ្សែអំបោះច្រើនសរសៃបញ្ចូលគ្នាជាសំណាញ់ ដើម្បីឱ្យវាមានភាពស្វិត និងពិបាកដាច់ជាងខ្សែទោល។ |
| Epichlorohydrin (សារធាតុគីមីអេពីក្លរ៉ូអ៊ីដ្រ៊ីន) | ជាសារធាតុគីមីម្យ៉ាងដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាភ្នាក់ងារសម្រាប់ធ្វើប្រតិកម្ម Cross-linking នៅក្នុងម្សៅ ដើម្បីកែប្រែលក្ខណៈសម្បត្តិម្សៅឱ្យមានភាពស្វិតនិងយឺត (ប្រើក្នុងកម្រិតទាបបំផុត ដើម្បីសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ)។ | ដូចជាកាវពិសេសដែលគេប្រើសម្រាប់ចាក់ភ្ជាប់សរសៃជ័រចូលគ្នាឱ្យក្លាយជាបន្ទះដ៏រឹងមាំមួយ។ |
| Rehydration ratio (អត្រាស្រូបទឹកត្រឡប់មកវិញ) | ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីសមត្ថភាពនៃអាហារក្រៀមក្នុងការស្រូបយកទឹកត្រឡប់មកវិញនៅពេលស្រុះ ដែលកំណត់ថាវាអាចប្រែទៅជាទន់ និងមានសភាពដូចដើមវិញបានកម្រិតណា។ | ដូចជាអេប៉ុងស្ងួតដែលយើងដាក់ចូលក្នុងទឹក ហើយវាបឺតស្រូបទឹកឱ្យរីកធំ និងទន់ដូចដើមវិញ។ |
| Freeze-thaw method (វិធីសាស្ត្របង្កក-រំលាយ) | ជាបច្ចេកទេសដែលគេយកផលិតផលទៅបង្កកឱ្យកក រួចរំលាយវាវិញ ដើម្បីកែប្រែរចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងរបស់វា ជួយឱ្យងាយស្រួលសម្ងួត និងការពារការស្អិតជាប់គ្នាជាដុំៗ។ | ដូចជាការយកដុំសាច់ទៅក្លាស្សេឱ្យកក រួចយកមកទុកឱ្យរលាយ ដែលធ្វើឱ្យសរសៃសាច់ខាងក្នុងមានការប្រែប្រួល និងបញ្ចេញជាតិទឹកមកក្រៅ។ |
| Tray-drier (ទូសម្ងួតតាមថាស) | ជាឧបករណ៍សម្ងួតក្នុងឧស្សាហកម្ម ដោយប្រើកង្ហារផ្លុំខ្យល់ក្ដៅកាត់ថាសដែលដាក់ផលិតផល ដើម្បីទាញយកជាតិសំណើមចេញពីផលិតផលអាហារឱ្យស្ងួតល្អនិងស្មើគ្នា។ | ដូចជាការប្រើម៉ាស៊ីនផ្លុំសក់ដែលមានខ្យល់ក្ដៅ ដើម្បីផ្លុំសំលៀកបំពាក់ឱ្យឆាប់ស្ងួត។ |
| Texture instrument (ឧបករណ៍វាស់វាយនភាព) | ម៉ាស៊ីនដែលប្រើសម្រាប់វាស់ស្ទង់លក្ខណៈរូបវន្តរបស់អាហារ ដូចជាភាពស្វិត ភាពយឺត កម្លាំងទាញឱ្យដាច់ និងភាពទន់ ដោយការប្រើកម្លាំងសង្កត់ ឬទាញទៅលើសំណាកអាហារ។ | ដូចជាការប្រើដៃរបស់យើងទាញកៅស៊ូកងដើម្បីដឹងថាវាស្វិតប៉ុនណា តែនេះជាម៉ាស៊ីនដែលផ្តល់តួលេខច្បាស់លាស់ថាត្រូវប្រើកម្លាំងប៉ុន្មានទើបដាច់។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
