បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការរក្សាទុកនំបញ្ចុកឱ្យបានយូរ ដោយសិក្សាពីវិធីសាស្ត្រផលិតនំបញ្ចុកកញ្ចប់ (Instant kanom-jeen) និងវាយតម្លៃគុណភាពនៃការរក្សាទុក ការស្រូបទឹក និងការទទួលយកពីអ្នកបរិភោគ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្រសម្ងួតចំនួនពីរប្រភេទលើម្សៅអង្ករដែលបានចម្អិនជាមុន ដោយធ្វើការវាយតម្លៃលើលក្ខណៈរូបវន្ត ការស្រូបសំណើម និងការធ្វើតេស្តរសជាតិពីអ្នកសាកល្បង។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Tray drier method វិធីសាស្ត្រសម្ងួតដោយប្រើថាស (Tray Drier) |
ផលិតផលនំបញ្ចុកកញ្ចប់មានសភាពរឹងមាំល្អ មិនងាយបាក់បែកមុនពេលស្រុះ។ | ត្រូវការពេលយូរក្នុងការស្រុះឱ្យទន់ (១០ នាទី) ស្រូបទឹកបានតិចជាង និងមានពណ៌រាងលឿង។ | ត្រូវការពេលស្រុះ ១០ នាទី អត្រាស្រូបទឹកមានត្រឹម ៩១.៤៧% និងមានសំណើមក្រោយពេលរក្សាទុក ៣ សប្តាហ៍ប្រមាណ ៨.១១%។ |
| Freeze-thaw and tray drier method វិធីសាស្ត្របង្កក-រំលាយ រួចសម្ងួតដោយថាស (Freeze-Thaw and Tray Drier) |
ចំណាយពេលខ្លីក្នុងការស្រុះ (៧ នាទី) អត្រាស្រូបទឹកខ្ពស់ និងផ្តល់នូវសរសៃនំបញ្ចុកមានពណ៌សថ្លាល្អ។ | ផលិតផលមានសភាពផុយ និងងាយបាក់បែកជាងមុនពេលស្រុះ។ | ត្រូវការពេលស្រុះត្រឹម ៧ នាទី អត្រាស្រូបទឹកកើនដល់ ១០៧.០២% និងមានសំណើមក្រោយរក្សាទុក ៣ សប្តាហ៍ប្រមាណ ៨.៧២%។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារនូវឧបករណ៍កែច្នៃម្ហូបអាហារជាមូលដ្ឋាន និងម៉ាស៊ីនគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពជាក់លាក់។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ក្រុមអ្នកភ្លក់រសជាតិ (Taste panels) ត្រឹមតែ ១៥ នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលជាទំហំសំណាកតូចមួយ។ ការធ្វើតេស្តនេះផ្ដោតលើចំណូលចិត្តរបស់អ្នកបរិភោគជនជាតិថៃជាមួយការីមាន់ ដែលអាចមានរសជាតិ និងការពេញចិត្តខុសពីប្រជាជនកម្ពុជាចំពោះនំបញ្ចុកខ្មែរ (Nom Banh Chok) ជាមួយសម្លប្រពៃណី ដូច្នេះវាទាមទារការសាកល្បងទីផ្សារបន្ថែមនៅកម្ពុជា។
វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីពន្យារអាយុកាលនំបញ្ចុកខ្មែរ និងដោះស្រាយបញ្ហានំឆាប់ផ្អូម។
ជារួម បច្ចេកវិទ្យានេះផ្តល់នូវឱកាសដ៏ល្អក្នុងការធ្វើទំនើបកម្មខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មនំបញ្ចុកខ្មែរ ដោយផ្លាស់ប្តូរពីការផលិតលក្ខណៈគ្រួសារប្រចាំថ្ងៃ ទៅជាឧស្សាហកម្មអាហារខ្នាតតូចនិងមធ្យម (SME) ដែលមានស្តង់ដារ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Pregelatinized rice flour (ម្សៅអង្ករដែលចម្អិនជាមុន) | ជាប្រភេទម្សៅដែលត្រូវបានកែច្នៃដោយប្រើកម្ដៅនិងសំណើមឱ្យឆ្អិន ឬឱ្យខាប់ជាមុន រួចទើបយកទៅសម្ងួតឡើងវិញ ដើម្បីបំប្លែងរចនាសម្ព័ន្ធម្សៅឱ្យវាងាយរលាយ និងឆាប់ស្រូបទឹកនៅពេលយកមកចម្អិនជាលើកទីពីរ។ | ដូចជាការដាំបាយឱ្យឆ្អិនរួចហាលឱ្យស្ងួត នៅពេលយើងចង់ហូបគ្រាន់តែចាក់ទឹកក្ដៅចូល វានឹងរីកក្លាយជាបាយវិញលឿនជាងការយកអង្ករឆៅទៅដាំ។ |
| Freeze-thaw method (វិធីសាស្ត្របង្កកនិងរំលាយ) | ជាបច្ចេកទេសកែច្នៃអាហារដែលតម្រូវឱ្យយកផលិតផលទៅបង្កកឱ្យកកជាទឹកកក រួចទុកឱ្យរលាយវិញ ដែលដំណើរការនេះជួយបង្កើតជារន្ធប្រហោងតូចៗនៅក្នុងសាច់អាហារ ធ្វើឱ្យវាងាយស្រូបទឹក និងឆាប់ឆ្អិនជាងមុនពេលយកទៅសម្ងួត។ | ដូចជាការយកតៅហ៊ូចូលទូរទឹកកកឱ្យកក រួចយកមករំលាយ វានឹងបង្កើតជារន្ធព្រួសៗដូចអេប៉ុង ដែលធ្វើឱ្យវាអាចស្រូបទឹកស៊ុបបានល្អជាងតៅហ៊ូធម្មតា។ |
| Tray-drier (ម៉ាស៊ីនសម្ងួតប្រភេទថាស) | ជាឧបករណ៍សម្ងួតឧស្សាហកម្មដែលប្រើកម្ដៅខ្យល់ក្ដៅផ្លុំសាយភាយទៅលើផលិតផលដែលត្រូវបានដាក់តម្រៀបគ្នានៅលើថាសជាជាន់ៗ ដើម្បីទាញយកសំណើមចេញពីអាហារក្នុងបរិយាកាសដែលអាចគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពបាន។ | ដូចជាឡអាំងនំប៉័ងខ្នាតធំដែលមានធ្នើរច្រើនជាន់ ដែលគេប្រើសម្រាប់ហាលសាច់ក្រក ឬចេកឆាបឱ្យស្ងួតដោយប្រើកម្ដៅខ្យល់ក្ដៅជំនួសការពឹងផ្អែកលើពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ |
| Rehydration (ការស្រូបទឹកត្រឡប់មកវិញ ឬការคืนរូប) | គឺជាដំណើរការរូបវន្តដែលអាហារស្ងួត ឬអាហារក្រៀម ស្រូបទាញយកជាតិទឹកចូលទៅក្នុងសាច់របស់វាវិញនៅពេលត្រាំ ឬស្រុះក្នុងទឹកក្ដៅ ដើម្បីវិលត្រឡប់ទៅរកស្ថានភាពទន់ រីក និងអាចបរិភោគបានដូចដើម។ | ដូចជាការយកផ្សិតក្រៀម ឬមីកញ្ចប់ដែលរឹង ទៅស្រុះក្នុងទឹកក្ដៅ ដើម្បីឱ្យវាទន់ និងរីកធំអាចញ៉ាំបានវិញ។ |
| Moisture content (កម្រិតសំណើម) | គឺជាបរិមាណភាគរយនៃជាតិទឹកដែលនៅសេសសល់ខាងក្នុងផលិតផលអាហារបន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការសម្ងួត ដែលរង្វាស់នេះជាកត្តាកំណត់យ៉ាងសំខាន់ថាតើអាហារនោះអាចរក្សាទុកបានយូរប៉ុណ្ណាដោយមិនដុះផ្សិត ឬខូចគុណភាព។ | ដូចជាការប៉ាន់ស្មានបរិមាណទឹកដែលនៅសល់ក្នុងសម្លៀកបំពាក់បន្ទាប់ពីហាល បើវានៅសើមតិចតួច (សំណើមខ្ពស់) វានឹងងាយធុំក្លិនផ្អូម និងដុះផ្សិត។ |
| Analysis of variance (ការវិភាគវ៉ារ្យ៉ង់ ឬ ANOVA) | គឺជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលគេប្រើប្រាស់ដើម្បីប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃក្រុមទិន្នន័យ ឬលទ្ធផលពិសោធន៍ចាប់ពីបីឡើងទៅ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាតើភាពខុសគ្នានៃលទ្ធផលនោះកើតឡើងដោយសារវិធីសាស្ត្រដែលប្រើប្រាស់ពិតប្រាកដ ឬគ្រាន់តែជាការចៃដន្យ។ | ដូចជាការប្រៀបធៀបពិន្ទុប្រឡងរបស់សិស្សមកពី ៣ សាលាផ្សេងគ្នា ដើម្បីរកមើលតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រថាតើសាលាណាមួយបង្រៀនបានល្អជាងគេពិតប្រាកដមែនឬអត់។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
