បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិនិត្យមើលពីសក្តានុពល បញ្ហាប្រឈម និងឱកាសក្នុងការនាំចេញម្នាស់ស្រស់ពីប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ចូលទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសជប៉ុន ដែលបច្ចុប្បន្នត្រូវបានគ្រប់គ្រងស្ទើរតែទាំងស្រុងដោយប្រទេសហ្វីលីពីន។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការវិភាគទិន្នន័យទីផ្សារ ពិនិត្យមើលតម្រូវការភូតគាមអនាម័យរបស់ប្រទេសជប៉ុន និងវាយតម្លៃលើខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់នៃការនាំចេញ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Sea Freight Logistics ការដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវសមុទ្រ |
ចំណាយតិចជាង និងអាចដឹកជញ្ជូនបានក្នុងបរិមាណច្រើន (អាចប្រើប្រាស់កុងតឺន័រទំហំ ២០ ឬ ៤០ ហ្វីត)។ | ចំណាយពេលយូរ (១១ ទៅ ២០ ថ្ងៃ) ងាយប្រឈមនឹងការពន្យារពេលដោយសារអាកាសធាតុ ដែលអាចធ្វើឱ្យខូចគុណភាពផ្លែឈើ (ប្រហែល ៥% ត្រូវបោះចោល)។ | ជាមធ្យោបាយចម្បងដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ការនាំចេញម្នាស់ស្រស់ម៉ាឡេស៊ីទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន ជាមួយនឹងការប្រើប្រាស់ទូរត្រជាក់ (Refrigerated container) រក្សាសីតុណ្ហភាពនៅ ៧ អង្សាសេ។ |
| Air Freight Logistics ការដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវអាកាស |
រក្សាបាននូវគុណភាព និងភាពស្រស់របស់ផ្លែឈើបានយ៉ាងល្អ ដោយសារចំណាយពេលវេលាខ្លីបំផុតសម្រាប់ការដឹកជញ្ជូន។ | ថ្លៃដើមនៃការដឹកជញ្ជូនខ្ពស់ខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យតម្លៃលក់រាយរបស់ទំនិញកាន់តែថ្លៃ ពិបាកប្រកួតប្រជែងលើទីផ្សារទូទៅ។ | ស័ក្តិសមសម្រាប់តែទំនិញកសិកម្មដែលមានតម្លៃខ្ពស់ប៉ុណ្ណោះ ហើយទាមទារការធានាសុវត្ថិភាពគុណភាពយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុត។ |
| Integrated Supply Chain Management (SCM) ការគ្រប់គ្រងខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ចម្រុះ |
កាត់បន្ថយហានិភ័យ បង្កើនប្រសិទ្ធភាពពេលវេលានិងការចំណាយ ព្រមទាំងធានាបាននូវការផ្គត់ផ្គង់កសិផលដល់ទីផ្សារបានជាប់លាប់។ | ទាមទារឱ្យមានការសហការជិតស្និទ្ធរវាងកសិករ អ្នកវេចខ្ចប់ ក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូន និងអ្នកលក់រាយ ដែលទាមទារដើមទុន និងការប្តេជ្ញាចិត្តខ្ពស់។ | ជួយសម្រួលដល់ដំណើរការស្មុគស្មាញនៃការបំពេញបទប្បញ្ញត្តិពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ និងកសាងទំនុកចិត្តអតិថិជនជប៉ុន។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការនាំចេញម្នាស់ស្រស់ទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសជប៉ុន ទាមទារការវិនិយោគច្រើនលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធខ្សែច្រវាក់ត្រជាក់ ឧបករណ៍សម្អាត និងការទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រអនាម័យនិងភូតគាមអនាម័យ (SPS)។
ការសិក្សានេះផ្តោតសំខាន់ទៅលើខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងការពង្រីកការនាំចេញម្នាស់ពូជ MD2 ពីប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន ចន្លោះឆ្នាំ២០១៤ ដល់២០១៨ ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យពីក្រសួងកសិកម្ម និងអាកប្បកិរិយារបស់អ្នកប្រើប្រាស់ជប៉ុន។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីឥរិយាបថរបស់អ្នកប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ដែលនិយមទំនិញមានគុណភាព សោភ័ណភាព និងសុវត្ថិភាពខ្ពស់ ដែលនេះផ្តល់ជាមេរៀនដ៏មានតម្លៃសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាប្រសិនបើចង់នាំចេញកសិផលទៅកាន់ទីផ្សារតម្លៃខ្ពស់។
យុទ្ធសាស្រ្តពាណិជ្ជកម្ម និងការគ្រប់គ្រងស្តង់ដារគុណភាពនៅក្នុងឯកសារនេះ មានសារៈសំខាន់ខ្លាំង និងអាចយកមកអនុវត្តបានសម្រាប់ការពង្រីកទីផ្សារនាំចេញកសិផលរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។
ការយកចិត្តទុកដាក់លើស្តង់ដារសុវត្ថិភាពមិនប្រើប្រាស់គីមី ការវេចខ្ចប់បែបទំនើប និងការគ្រប់គ្រងខ្សែច្រវាក់ត្រជាក់ នឹងជួយឱ្យកម្ពុជាអាចប្រកួតប្រជែងក្នុងការនាំចេញកសិផលស្រស់ទៅកាន់ទីផ្សារបរទេសដែលមានសក្តានុពលបាន។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Sanitary and Phytosanitary Requirements (តម្រូវការអនាម័យ និងភូតគាមអនាម័យ) | វិធានការឬច្បាប់តឹងរ៉ឹងដែលរដ្ឋាភិបាលនៃប្រទេសនាំចូល (ដូចជាជប៉ុន) បង្កើតឡើងដើម្បីការពារសុខភាពមនុស្ស សត្វ និងរុក្ខជាតិ ពីហានិភ័យនៃជំងឺឆ្លង សត្វល្អិតចង្រៃ ឬសំណល់គីមីដែលបរទេសអាចនាំចូលមកជាមួយកសិផល។ | ដូចជាការតម្រូវឱ្យមានលិខិតពិនិត្យសុខភាពនៅព្រំដែន ដើម្បីបញ្ជាក់ថាអ្នកដំណើរឬទំនិញគ្មានផ្ទុកមេរោគដែលអាចឆ្លងរាលដាលដល់អ្នកស្រុក។ |
| Integrated Supply Chain Management (ការគ្រប់គ្រងខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ចម្រុះ) | ប្រព័ន្ធនៃការធ្វើសហប្រតិបត្តិការនិងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធរវាងគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ ចាប់តាំងពីកសិករ អ្នកវេចខ្ចប់ អ្នកដឹកជញ្ជូន និងអ្នកលក់រាយ ដើម្បីធានាបាននូវការផ្គត់ផ្គង់ទំនិញទាន់ពេលវេលា មានគុណភាព និងកាត់បន្ថយការចំណាយមិនចាំបាច់។ | ដូចជាការលេងកីឡាបាល់ទាត់ជាក្រុម ដែលកីឡាករគ្រប់រូប (ពីអ្នកចាំទីដល់ខ្សែប្រយុទ្ធ) ត្រូវសហការគ្នាយ៉ាងស្អិតរមួតដើម្បីបញ្ជូនបាល់ចូលទីដោយរលូននិងមានប្រសិទ្ធភាព។ |
| Non-climacteric fruit (ផ្លែឈើដែលមិនទុំបន្តក្រោយពេលបេះ) | ប្រភេទផ្លែឈើ (ដូចជាម្នាស់) ដែលបញ្ឈប់ការផលិតអេទីឡែននិងការវិវត្តជាតិស្ករនៅពេលដែលវាត្រូវបេះចេញពីដើម មានន័យថាវាមិនអាចទុំបន្តទៀតទេ ទើបគេតម្រូវឱ្យបេះវានៅពេលដែលវាទុំពេញលក្ខណៈនៅលើដើមតែម្តង។ | ដូចជាការចម្អិននំខេក ដែលអ្នកមិនអាចយកវាចេញពីឡដុតពាក់កណ្តាលទី ហើយរំពឹងថាវានឹងបន្តឆ្អិនដោយខ្លួនឯងនៅខាងក្រៅនោះទេ។ |
| Good Agricultural Practices - GAP (ការអនុវត្តកសិកម្មល្អ) | ស្តង់ដារនៃការដាំដុះកសិកម្មដែលផ្តល់អាទិភាពដល់សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ ការការពារបរិស្ថាន ការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់គីមី និងការធានាសុខុមាលភាពកម្មករ ដែលជាលក្ខខណ្ឌចម្បងសម្រាប់ធ្វើពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ។ | ដូចជាសៀវភៅវិន័យនិងក្បួនខ្នាតអនាម័យក្នុងភោជនីយដ្ឋាន ដែលចុងភៅត្រូវតែអនុវត្តតាមយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន ដើម្បីទទួលបានផ្កាយបញ្ជាក់ពីស្តង់ដារគុណភាពអន្តរជាតិ។ |
| Tariff-rate quota (កូតាអត្រាពន្ធគយ) | យន្តការពាណិជ្ជកម្មដែលប្រទេសមួយអនុញ្ញាតឱ្យមានការនាំចូលទំនិញពីបរទេសក្នុងបរិមាណកំណត់ណាមួយដោយគិតអត្រាពន្ធទាប ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាំចូលលើសពីបរិមាណដែលបានកំណត់នោះ ទំនិញនឹងត្រូវរងការយកពន្ធក្នុងអត្រាដ៏ខ្ពស់បំផុត ដើម្បីការពារផលិតផលក្នុងស្រុក។ | ដូចជាការទិញសំបុត្រកុនក្នុងតម្លៃបញ្ចុះពិសេសសម្រាប់មនុស្ស ៥ នាក់ដំបូង ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកទី ៦ ឡើងទៅត្រូវទិញក្នុងតម្លៃពេញឬថ្លៃជាងមុនទ្វេដង។ |
| Post-harvest treatment (ការព្យាបាលឬចាត់ចែងក្រោយពេលប្រមូលផល) | បច្ចេកទេសដែលអនុវត្តលើកសិផលបន្ទាប់ពីប្រមូលផលរួច (ដូចជាការលាងសម្អាតដោយប្រើប្រព័ន្ធខ្យល់សម្ពាធខ្ពស់ High-pressured air jet) ដើម្បីរក្សាគុណភាព សោភ័ណភាព និងកម្ចាត់សត្វល្អិតតូចៗដោយមិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី។ | ដូចជាការយកសម្លៀកបំពាក់ទៅបោកអ៊ុតនិងផ្លុំកម្ចាត់ធូលីឱ្យស្អាតមុននឹងយកទៅដាក់លក់នៅហាង ដើម្បីទាក់ទាញអតិថិជន និងធានាថាគ្មានមេរោគ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
