Original Title: Low frequency tapping systems applied to young-tapped trees of Hevea brasiliensis (Willd. ex A. Juss.) Müll. Arg. in Southern Thailand
Source: doi.org/10.1016/j.anres.2017.03.001
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រព័ន្ធជៀរជ័រប្រេកង់ទាបដែលត្រូវបានអនុវត្តលើកូនកៅស៊ូ (Hevea brasiliensis (Willd. ex A. Juss.) Müll. Arg.) វ័យក្មេងនៅភាគខាងត្បូងប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Low frequency tapping systems applied to young-tapped trees of Hevea brasiliensis (Willd. ex A. Juss.) Müll. Arg. in Southern Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Thongchai Sainoi (Prince of Songkla University), Sayan Sdoodee (Prince of Songkla University), Regis Lacote (Kasetsart University), Eric Gohet (CIRAD)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017 Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Plant Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការធ្លាក់ចុះតម្លៃជ័រកៅស៊ូ និងកង្វះខាតកម្លាំងពលកម្ម ស្របពេលមានការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ គឺជាបញ្ហាប្រឈមធំៗសម្រាប់កសិករដាំកៅស៊ូខ្នាតតូច។ ការសិក្សានេះស្វែងរកដំណោះស្រាយតាមរយៈការសាកល្បងប្រិសិទ្ធភាពប្រព័ន្ធជៀរជ័រក្នុងប្រេកង់ទាប (Low frequency tapping system) លើកូនកៅស៊ូនៅភាគខាងត្បូងប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានរៀបចំឡើងតាមទម្រង់ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (Randomized complete block design) ដោយមាន ៥ វិធីសាស្ត្រផ្សេងគ្នាអនុវត្តលើដើមកៅស៊ូអាយុ ៨ ឆ្នាំ ពូជ RRIM600។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conventional Tapping (S/2 d2)
ប្រព័ន្ធជៀរជ័រធម្មតា (ជៀរពាក់កណ្តាលមុខកាត់ រំលងមួយថ្ងៃ)
ជាវិធីសាស្ត្រស្តង់ដារដែលធ្លាប់អនុវត្តទូទៅ និងផ្តល់ទិន្នផលសរុបប្រចាំឆ្នាំបានល្អក្នុងលក្ខខណ្ឌធម្មតា។ ត្រូវការកម្លាំងពលកម្មច្រើន និងស៊ីសំបកដើមច្រើនជាងប្រព័ន្ធប្រេកង់ទាប ដែលធ្វើឱ្យឆាប់អស់អាយុកាលកេងប្រវ័ញ្ច។ ទិន្នផលជាមធ្យម ៥៥,៦ ក្រាម/ដើម/ជៀរ និងការប្រើប្រាស់សំបកដើមប្រមាណ ១០,៣ សង់ទីម៉ែត្រ។
Low Frequency Tapping + Stimulation (S/2 d3 ET 2.5% 8/y)
ប្រព័ន្ធជៀរជ័រប្រេកង់ទាបរួមផ្សំសារធាតុជំរុញ (ជៀររំលង២ថ្ងៃ)
កាត់បន្ថយតម្រូវការកម្លាំងពលកម្ម ស៊ីសំបកដើមតិចបំផុត និងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុតសម្រាប់ការជៀរម្តងៗ។ តម្រូវឱ្យមានការចំណាយលើសារធាតុគីមីជំរុញអេទីឡែន និងអាចធ្វើឱ្យថយចុះការលូតលាស់ទំហំដើមបន្តិចបន្តួចដោយសារការបញ្ចេញជ័រច្រើន។ ទិន្នផលខ្ពស់បំផុតដល់ ៦៩,០ ក្រាម/ដើម/ជៀរ និងស៊ីសំបកដើមតិចបំផុតត្រឹម ៨,៣ សង់ទីម៉ែត្រ។
High Frequency Tapping (S/3 d1 2d/3)
ប្រព័ន្ធជៀរជ័រប្រេកង់ខ្ពស់ (ជៀរមួយភាគបីមុខកាត់ ជៀរ២ថ្ងៃសម្រាក១ថ្ងៃ)
ដើមកៅស៊ូមានការលូតលាស់ទំហំដើម (Girth increment) បានល្អជាងគេ ដោយសារជ័រចេញតិចក្នុងការជៀរម្តងៗ។ ប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មច្រើនបំផុត ស៊ីសំបកដើមខ្លាំង និងផ្តល់ទិន្នផលទាបបំផុតសម្រាប់ការជៀរម្តងៗ។ ការប្រើប្រាស់សំបកដើមខ្ពស់បំផុត (១១,៧ សង់ទីម៉ែត្រ) និងទិន្នផលទាបបំផុតត្រឹម ៤០,៨ ក្រាម/ដើម/ជៀរ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តប្រព័ន្ធជៀរជ័រនេះទាមទារនូវសម្ភារៈកសិកម្ម សារធាតុគីមីជំរុញ និងកម្លាំងពលកម្មប្រចាំថ្ងៃ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវ Thepa ខេត្តសុងក្លា ភាគខាងត្បូងប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើដើមកៅស៊ូ Hevea brasiliensis ពូជ RRIM600។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ដាំកៅស៊ូនៅកម្ពុជាមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុត្រូពិច និងប្រើប្រាស់ពូជកៅស៊ូស្រដៀងគ្នានេះយ៉ាងទូលំទូលាយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រជៀរជ័រប្រេកង់ទាបរួមផ្សំសារធាតុជំរុញនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសដើម្បីឆ្លើយតបនឹងបញ្ហាកង្វះខាតកម្លាំងពលកម្ម។

សរុបមក ការផ្លាស់ប្តូរមកប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធជៀរជ័រប្រេកង់ទាបជាមួយនឹងការគ្រប់គ្រងសារធាតុជំរុញបានត្រឹមត្រូវ គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏មានប្រសិទ្ធភាពដើម្បីធានាបាននូវនិរន្តរភាពសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់វិស័យកៅស៊ូនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ ការវាយតម្លៃស្ថានភាពចម្ការ និងរៀបចំផែនការ: ចុះសិក្សាពីប្រព័ន្ធជៀរជ័រដែលកំពុងអនុវត្តនៅចម្ការគោលដៅ និងជ្រើសរើសឡូតិ៍សាកល្បងដោយប្រើយន្តការ Randomized Complete Block Design។ ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Excel ដើម្បីកត់ត្រាអាយុដើម ពូជ និងទំហំដើម។
  2. ជំហានទី២៖ ការអនុវត្តប្រព័ន្ធជៀរជ័រប្រេកង់ទាប និងការលាបសារធាតុជំរុញ: ប្តូររបបនៃការជៀរជ័រមកត្រឹម ១ដង ក្នុងរយៈពេល ៣ថ្ងៃ (d3) សម្រាប់ឡូតិ៍សាកល្បង។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ត្រូវលាបសារធាតុជំរុញ Ethephon 2.5% ក្នុងបរិមាណ ១ក្រាម លើបន្ទាត់សំបកជៀរទំហំ ១សង់ទីម៉ែត្រ ឱ្យបាន ៨ ទៅ ១២ ដងក្នុងមួយឆ្នាំ។
  3. ជំហានទី៣៖ ការប្រមូលទិន្នន័យទិន្នផល និងការវាស់វែងការស៊ីសំបក: ថ្លឹងទម្ងន់ជ័រ (Cup lump) ក្នុងមួយដើមៗរៀងរាល់ខែ និងគណនាទិន្នផលជាជ័រស្ងួត។ ប្រើប្រាស់បន្ទាត់វាស់ ឬឧបករណ៍ Caliper ដើម្បីវាស់បរិមាណសំបកដើមដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ប្រចាំឆ្នាំ។
  4. ជំហានទី៤៖ ការត្រួតពិនិត្យរោគវិនិច្ឆ័យជីវគីមីនៃជ័រ (Latex Diagnosis): ប្រមូលសំណាកជ័រទៅវិភាគរាវរកកម្រិត Total Solid Content (TSC), Sucrose និង Inorganic Phosphorus (Pi) ដើម្បីតាមដានសុខភាពដើមកៅស៊ូ កុំឱ្យមានការគាបសង្កត់ខ្លាំងពេកពីសារធាតុជំរុញ។
  5. ជំហានទី៥៖ ការវិភាគទិន្នន័យ និងការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិដូចជា DSAASTATRStudio ដើម្បីវិភាគប្រៀបធៀបទិន្នន័យទិន្នផលរវាងឡូតិ៍សាកល្បង និងឡូតិ៍ធម្មតា រួចធ្វើសេចក្តីសន្និដ្ឋានអំពីភាពចំណេញលើកម្លាំងពលកម្ម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Low frequency tapping system (ប្រព័ន្ធជៀរជ័រប្រេកង់ទាប) វិធីសាស្ត្រនៃការប្រមូលផលជ័រកៅស៊ូដោយកាត់បន្ថយចំនួនថ្ងៃជៀរ (ឧទាហរណ៍ ជៀរ១ថ្ងៃ សម្រាក២ថ្ងៃ) ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្ម និងរក្សាសំបកដើមឲ្យបានយូរ ដោយពឹងផ្អែកលើការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីជំរុញដើម្បីរក្សាទិន្នផល។ ដូចជាការបូមទឹកពីអណ្តូងដោយទុកពេលយូររវាងការបូមម្តងៗ ដើម្បីឲ្យទឹកមានពេលហូរចូលមកវិញបានច្រើនសិន ជាជាងការបូមរាល់ថ្ងៃដែលបានទឹកតិចៗ។
Ethylene stimulation (ការប្រើសារធាតុជំរុញអេទីឡែន) ការលាបសារធាតុគីមី (ជាទូទៅគឺ Ethephon) ទៅលើបន្ទាត់សំបកកៅស៊ូ ដែលវានឹងបញ្ចេញឧស្ម័នអេទីឡែនចូលទៅក្នុងកោសិកាជ័រ ជួយពន្យារពេលកកនៃជ័រ និងជំរុញឲ្យដើមបញ្ចេញជ័របានច្រើននិងយូរជាងមុន។ ដូចជាការឲ្យកម្មករផឹកភេសជ្ជៈប៉ូវកម្លាំង ដែលជួយឲ្យពួកគេធ្វើការងារបានយូរ និងបញ្ចេញញើសបានច្រើនដោយមិនងាយហត់នឿយឆាប់រហ័ស។
Latex biochemistry (ជីវគីមីនៃជ័រកៅស៊ូ) ការវិភាគលើសមាសធាតុគីមីផ្សេងៗដែលមាននៅក្នុងទឹកជ័រកៅស៊ូ (ដូចជា ជាតិស្ករ សារធាតុរឹង ផូស្វ័រ) ដើម្បីដឹងពីស្ថានភាពសុខភាពរបស់ដើមកៅស៊ូ និងសមត្ថភាពរបស់វាក្នុងការផលិតជ័រឡើងវិញ។ ដូចជាការបូមឈាមមនុស្សទៅពិនិត្យនៅមន្ទីរពេទ្យ ដើម្បីវិភាគរកមើលកម្រិតជាតិស្ករ ឬវីតាមីន ដែលប្រាប់យើងថារាងកាយយើងមានសុខភាពល្អឬអត់។
Sucrose content (បរិមាណស៊ូក្រូស) កម្រិតនៃជាតិស្ករនៅក្នុងកោសិកាជ័រ ដែលដើមកៅស៊ូប្រើប្រាស់ជាប្រភពថាមពលចម្បង និងជាវត្ថុធាតុដើមសម្រាប់ការផលិតជ័រកៅស៊ូថ្មីៗឡើងវិញ បន្ទាប់ពីការជៀរយកជ័រចេញរួច។ ដូចជាប្រេងសាំងនៅក្នុងរថយន្ត បើកាលណាយើងបើកបរលឿន ឬឆ្ងាយ (ជៀរជ័រច្រើន) ប្រេងសាំងនឹងឆាប់អស់ ដែលទាមទារពេលវេលាដើម្បីចាក់បំពេញវិញ។
Inorganic phosphorus content (បរិមាណផូស្វ័រអសរីរាង្គ) សូចនាករគីមីដែលបង្ហាញពីកម្រិតនៃសកម្មភាពរំលាយអាហារ (Metabolic activity) របស់កោសិកាជ័រ។ បើកម្រិតនេះខ្ពស់ មានន័យថាកោសិកាកំពុងធ្វើការយ៉ាងសកម្មដើម្បីផលិតជ័រ។ ដូចជាកម្តៅម៉ាស៊ីន ឬកុងទ័រល្បឿនដែលកំពុងដំណើរការ បើវាកើនឡើងខ្ពស់ មានន័យថាម៉ាស៊ីនកំពុងប្រឹងប្រែងធ្វើការយ៉ាងសកម្មបំផុត។
Bark consumption (ការប្រើប្រាស់សំបកដើម) បរិមាណកម្រាស់នៃសំបកដើមកៅស៊ូដែលត្រូវបានចិតចេញក្នុងការជៀរម្តងៗ ឬប្រមូលផ្តុំក្នុងមួយឆ្នាំៗ ដែលវាជាកត្តាកំណត់ថាតើដើមកៅស៊ូនោះអាចឲ្យផលបានប៉ុន្មានឆ្នាំទៀតមុនពេលអស់សំបក។ ដូចជាការចិតសំបកខ្មៅដៃ បើយើងចិតញឹកញាប់ពេក ឬចិតក្រាស់ៗពេក ខ្មៅដៃនោះនឹងឆាប់ខ្លី ហើយមិនអាចប្រើសរសេរបានយូរអង្វែងឡើយ។
Girth increment (កំណើនទំហំដើម) ការវាស់វែងពីការលូតលាស់ទំហំជុំវិញនៃតួដើមកៅស៊ូប្រចាំឆ្នាំ ដែលបង្ហាញពីការលូតលាស់ផ្នែកសរីរាង្គរបស់រុក្ខជាតិទន្ទឹមនឹងការបញ្ចេញទិន្នផលជ័រ។ បើជ័រចេញច្រើនពេក ការលូតលាស់ទំហំដើមអាចនឹងថយចុះ។ ដូចជាការវាស់ទំហំចង្កេះរបស់ក្មេងដែលកំពុងលូតលាស់ ដើម្បីដឹងថាតើគេទទួលបានជីវជាតិគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការរីកធំធាត់ឬទេ ទោះបីជាត្រូវបញ្ចេញកម្លាំងរៀនសូត្ររាល់ថ្ងៃក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖