Original Title: Species and Population Density of Mites in the IPM and Conventional Durian Orchards
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1997.4
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រភេទ និងដង់ស៊ីតេចំនួនសត្វល្អិតទិច (Mites) នៅក្នុងចម្ការធុរេនដែលអនុវត្តការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃចម្រុះ (IPM) និងចម្ការធុរេនធម្មតា

ចំណងជើងដើម៖ Species and Population Density of Mites in the IPM and Conventional Durian Orchards

អ្នកនិពន្ធ៖ Vatana Charanasri (Division of Entomology and Zoology, Department of Agriculture), Manita Kongchuensin

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1997, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងយុទ្ធសាស្ត្រការពារដំណាំជះឥទ្ធិពលយ៉ាងណាដល់ភាពសំបូរបែប និងចម្រុះនៃសត្វល្អិតទិច (Mites) នៅក្នុងចម្ការធុរេន?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានតាមដានប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីក្នុងចន្លោះខែមករាដល់ធ្នូ ឆ្នាំ១៩៩៤ ដោយប្រៀបធៀបរវាងចម្ការធុរេនដែលប្រើប្រាស់ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃចម្រុះ (IPM) និងចម្ការធម្មតានៅខេត្តរ៉ាក់យ៉ង (Rayong)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Integrated Pest Management (IPM)
ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃចម្រុះ (IPM)
កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីពុលខ្លាំង បង្កើនចំនួនសត្វល្អិតជាអ្នកប្រមាញ់ (Phytoseiid predators) និងជួយរក្សាតុល្យភាពប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធទឹកសាច (Sprinkler) ជួយលាងជម្រះសត្វល្អិតចង្រៃ និងបង្កើតសំណើមអំណោយផល។ ទាមទារការតាមដានជាប្រចាំ និងចំណេះដឹងច្បាស់លាស់អំពីការបែងចែកប្រភេទសត្វល្អិត។ ត្រូវការបំពាក់ប្រព័ន្ធទឹកសាច (Sprinkler) ដែលតម្រូវឱ្យមានដើមទុនបន្ថែមនៅពេលចាប់ផ្តើម។ ចំនួនសត្វល្អិតប្រមាញ់ Amblyseius largoensis មានរហូតដល់ ៣៩៦ ក្បាល ដែលមានចំនួនច្រើនជាងចម្ការធម្មតា (១៨២ ក្បាល)។
Conventional Orchard Management
ការគ្រប់គ្រងចម្ការតាមបែបធម្មតា (Conventional)
ងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់កសិករទូទៅ ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីកម្ចាត់សត្វល្អិតភ្លាមៗនៅពេលមានការរាតត្បាត មិនត្រូវការបច្ចេកទេសស្មុគស្មាញ។ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីពុលខ្លាំង (ដូចជា Methamidophos) សម្លាប់សត្វល្អិតដែលមានប្រយោជន៍ និងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ព្រមទាំងមិនអាចទប់ស្កាត់សត្វល្អិតចង្រៃបានយូរអង្វែងឡើយ។ ចំនួនមធ្យមនៃសត្វល្អិតចង្រៃ Eutetranychus africanus មានវត្តមានច្រើនជាង (៣៤.៧៥ ក្បាល/ការចុះពិនិត្យ) បៀបធៀបនឹង ១៥.៦៧ ក្បាលនៅក្នុងចម្ការ IPM។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្ត និងការសិក្សាតាមវិធីសាស្ត្រនេះ ទាមទារឱ្យមានការរៀបចំប្រព័ន្ធទឹកនៅក្នុងចម្ការ និងឧបករណ៍ពិសោធន៍បច្ចេកទេសដើម្បីវិភាគប្រភេទសត្វល្អិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តរ៉ាក់យ៉ង (Rayong) ប្រទេសថៃ តាំងពីឆ្នាំ១៩៩៤ ដោយផ្តោតលើពូជធុរេនមនថង (Monthong) និងអាកាសធាតុក្នុងតំបន់នោះ។ ទោះបីជាទិន្នន័យមានអាយុកាលចាស់ ប៉ុន្តែដោយសារលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទដំណាំនៅថៃមានភាពស្រដៀងគ្នាយ៉ាងខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា វាជាទិន្នន័យមូលដ្ឋានដ៏រឹងមាំមួយសម្រាប់អនុវត្តនៅកម្ពុជា។ ការផ្លាស់ប្តូរអាកាសធាតុបច្ចុប្បន្នអាចតម្រូវឱ្យមានការកែសម្រួលពេលវេលាអនុវត្តជាក់ស្តែងបន្តិចបន្តួច។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃចម្រុះ (IPM) នេះពិតជាមានភាពចាំបាច់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសលើដំណាំឈើហូបផ្លែ។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរពីការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីផ្តេសផ្តាស មកប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធ IPM មិនត្រឹមតែជួយសន្សំសំចៃថវិកាទិញថ្នាំពុលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងធានាបាននូវនិរន្តរភាពបរិស្ថាន និងគុណភាពកសិផលដែលប្រកបដោយសុវត្ថិភាពខ្ពស់នៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីអត្តសញ្ញាណសត្វល្អិត (Pest & Predator Identification): និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីរបៀបបែងចែករវាងសត្វល្អិតទិចចង្រៃ (ឧ. Eutetranychus africanus) និងសត្វល្អិតប្រមាញ់ដែលមានប្រយោជន៍ (ឧ. Amblyseius largoensis) ដោយការប្រមូលសំណាកស្លឹក និងពិនិត្យដោយផ្ទាល់តាមរយៈ Stereo MicroscopeCompound Microscope
  2. រៀបចំប្រព័ន្ធទឹក និងគ្រប់គ្រងជម្រក (Habitat Management): កសិករ និងអ្នកបច្ចេកទេសគួរផ្តោតលើការដំឡើង Sprinkler System នៅលើក្បាលដើមធុរេនដើម្បីជួយលាងសត្វល្អិតចង្រៃ និងរក្សាស្មៅគ្របដីខ្លះៗដើម្បីបង្កើតសំណើម និងជម្រកដែលអំណោយផលដល់ការរស់នៅរបស់សត្វល្អិតប្រមាញ់ប្រភេទ Phytoseiids។
  3. អនុវត្តការប្រមូលទិន្នន័យជាប្រព័ន្ធ (Systematic Data Collection): រៀបចំកាលវិភាគចុះត្រួតពិនិត្យចម្ការជារៀងរាល់ ៤សប្តាហ៍ ដោយប្រើប្រាស់ Berlese Tullgren Funnel សម្រាប់ទាញយកសត្វល្អិតពីស្លឹកឈើ និងប្រើ Vacuum Sucking Machine សម្រាប់បូមសំណាកចេញពីស្មៅដើម្បីតាមដានវត្តមានរបស់សត្វល្អិត។
  4. ការគ្រប់គ្រងការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីឆ្លាតវៃ (Selective Pesticide Usage): នៅពេលមានការរាតត្បាតខ្លាំង ត្រូវជ្រើសរើសប្រើប្រាស់តែប្រភេទថ្នាំគីមីណាដែលឆាប់រលាយ និងមិនសូវមានផលប៉ះពាល់ដល់សត្វល្អិតមានប្រយោជន៍ (Selective pesticides) ជំនួសឱ្យការប្រើថ្នាំពុលកម្រិតខ្ពស់ដូចជា Methamidophos ដែលបំផ្លាញប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Integrated Pest Management (IPM) (ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃចម្រុះ) វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតដោយរួមបញ្ចូលវិធានការច្រើនយ៉ាង (ជីវសាស្ត្រ ដាំដុះ និងការប្រើថ្នាំគីមីពេលចាំបាច់បំផុត) ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំពុល និងរក្សាតុល្យភាពប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការថែរក្សាសុខภาพដោយការហាត់ប្រាណ ញ៉ាំអាហារល្អ និងប្រើថ្នាំពេទ្យតែពេលឈឺធ្ងន់ ជាជាងការលេបថ្នាំការពាររាល់ថ្ងៃដោយមិនដឹងមុខសញ្ញា។
Phytoseiid predators (សត្វល្អិតប្រមាញ់អំបូរ Phytoseiidae) ជាប្រភេទសត្វល្អិតទិច (Mites) ដែលមានប្រយោជន៍ ដើរតួជាអ្នកប្រមាញ់ស៊ីសត្វល្អិតចង្រៃផ្សេងៗ (ដូចជាពីងពាងក្រហម) ជាអាហារ ជួយកាត់បន្ថយការបំផ្លាញដំណាំតាមបែបធម្មជាតិ។ ដូចជាសត្វឆ្មាដែលយើងចិញ្ចឹមទុកក្នុងផ្ទះ ដើម្បីតាមចាប់កណ្តុរដែលមកបំផ្លាញអីវ៉ាន់។
Eutetranychus africanus (សត្វល្អិតទិចក្រហមអាហ្វ្រិក) ជាប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃ (Mite pest) ដ៏សំខាន់មួយប្រភេទដែលតែងតែរាតត្បាត និងជញ្ជក់ទឹកដមពីស្លឹកធុរេន ធ្វើឱ្យស្លឹកខូច និងប៉ះពាល់ដល់ទិន្នផល។ ដូចជាសត្វមូសដែលតែងតែមកខាំជញ្ជក់ឈាមយើង ធ្វើឱ្យយើងឈឺ និងចុះខ្សោយ។
Conventional Orchard (ចម្ការដែលគ្រប់គ្រងតាមបែបធម្មតា) ប្រព័ន្ធដាំដុះដែលកសិករពឹងផ្អែកខ្លាំងលើការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីសម្លាប់សត្វល្អិតជាប្រចាំ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការបំផ្លាញ ដោយមិនសូវខ្វល់ពីផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងសត្វល្អិតមានប្រយោជន៍។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយ៉ូទិកខ្លាំងៗរាល់ពេលផ្តាសាយ ដែលវាសម្លាប់ទាំងមេរោគអាក្រក់ និងបាក់តេរីល្អៗក្នុងពោះវៀន។
Berlese Tullgren funnel (ប្រព័ន្ធចម្រោះ Berlese Tullgren) ជាឧបករណ៍ពិសោធន៍ដែលប្រើប្រាស់កម្តៅ និងពន្លឺពីអំពូលភ្លើង ដើម្បីដេញសត្វល្អិតតូចៗ (ដូចជា Mites) ឱ្យរត់ចេញពីសំណាកស្លឹកឈើ ឬដី រួចធ្លាក់ចូលទៅក្នុងដបកែវផ្ទុកសូលុយស្យុងរក្សាទុក។ ដូចជាការដុតភ្លើងបញ្ចេញផ្សែងចូលក្នុងរន្ធកណ្តុរ ដើម្បីបង្ខំឱ្យកណ្តុររត់ចេញមកក្រៅចូលក្នុងអន្ទាក់ដែលយើងរៀបចំទុក។
Amblyseius largoensis (សត្វល្អិតប្រមាញ់ Amblyseius largoensis) ជាប្រភេទសត្វល្អិតប្រមាញ់ (Predatory mite) ដ៏សំខាន់ និងមានវត្តមានច្រើនជាងគេបំផុតនៅក្នុងចម្ការធុរេនដែលអនុវត្ត IPM ដែលវាដើរតួជាកងការពារជួយស៊ីសត្វល្អិតចង្រៃផ្សេងៗ។ ដូចជាកងទ័ពពិសេសដែលឈរជើងការពារទីតាំង ត្រៀមវាយកម្ទេចសត្រូវដែលហ៊ានចូលមកឈ្លានពាន។
Vacuum sucking machine (ម៉ាស៊ីនបូមសត្វល្អិត) ជាឧបករណ៍ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវប្រើសម្រាប់បូមយកសំណាកសត្វល្អិតតូចៗពីលើដើមរុក្ខជាតិ ឬស្មៅ ដើម្បីប្រមូលយកមកសិក្សានៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ ដូចជាម៉ាស៊ីនបូមធូលីដែលយើងប្រើក្នុងផ្ទះដែរ តែនេះគេប្រើដើម្បីបូមប្រមូលសត្វល្អិតតូចៗតាមស្លឹកឈើជំនួសឱ្យធូលី។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖