Original Title: Multitemporal MODIS Data to Mapping Rice Field Distribution in Bali Province of Indonesia Based on the Temporal Dynamic Characteristics of the Rice Plant
Source: dx.doi.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់ទិន្នន័យ MODIS ពហុពេលវេលាដើម្បីធ្វើផែនទីបែងចែកវាលស្រែក្នុងខេត្តបាលីនៃប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ដោយផ្អែកលើលក្ខណៈសក្ដានុពលពេលវេលានៃដំណាំស្រូវ

ចំណងជើងដើម៖ Multitemporal MODIS Data to Mapping Rice Field Distribution in Bali Province of Indonesia Based on the Temporal Dynamic Characteristics of the Rice Plant

អ្នកនិពន្ធ៖ Ida Ayu Gde Kurnia Jayanti (Directorate General of Highways, Ministry of Public Works), Takahiro Osawa (Center for Remote Sensing and Ocean Science, Udayana University), I. Wayan Sandi Adnyana (Faculty of Agriculture, Udayana University), Tasuku Tanaka (Graduate School of Science and Engineering, Yamaguchi University), I. Wayan Nuarsa (Faculty of Agriculture, Udayana University), Abd Rahman As-syakur (Center for Remote Sensing and Ocean Science, Udayana University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2012, Earth Science Research

វិស័យសិក្សា៖ Remote Sensing

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការតាមដានវិស័យកសិកម្ម ជាពិសេសវាលស្រែនៅខេត្តបាលី គឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ប៉ុន្តែវិធីសាស្ត្រប្រពៃណីមានភាពយឺតយ៉ាវ និងខ្វះការបង្ហាញជារូបភាពលំហ។ ឯកសារនេះដោះស្រាយតម្រូវការក្នុងការធ្វើផែនទីបែងចែកវាលស្រែឲ្យបានរហ័ស និងទាន់សម័យ ដើម្បីតាមដានការបំប្លែងដីកសិកម្ម និងជួយដល់សន្តិសុខស្បៀង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់រូបភាពផ្កាយរណបពហុពេលវេលា ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណដំណាក់កាលនៃការដាំដុះស្រូវ ដោយផ្អែកលើខ្សែកោងនៃការលូតលាស់តែមួយគត់របស់ដំណាំ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conventional Tabular Agro Census / Reference Land Use Mapping
ការចុះស្រង់ទិន្នន័យជំរឿនកសិកម្ម និងការធ្វើផែនទីប្រើប្រាស់ដីតាមបែបប្រពៃណី
ផ្តល់ទិន្នន័យលម្អិតដល់កម្រិតមូលដ្ឋាន និងមានភាពជឿជាក់ខ្ពស់ប្រសិនបើមានការចុះផ្ទៀងផ្ទាត់ដល់ទីតាំងផ្ទាល់។ ចំណាយពេលយូរ កម្លាំងពលកម្មច្រើន ហើយទិន្នន័យច្រើនតែមានទម្រង់ជាតារាងដែលពិបាកក្នុងការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព និងខ្វះការបង្ហាញជារូបភាពលំហទីតាំង។ ទទួលបានទិន្នន័យវាលស្រែយោងចំនួន ១០១.៥៨៧,៥០ ហិកតាក្នុងឆ្នាំ២០០៨ ដើម្បីទុកជាមូលដ្ឋានប្រៀបធៀប។
Multitemporal MODIS EVI2 Growth Curve Recognition
ការកំណត់អត្តសញ្ញាណខ្សែកោងលូតលាស់នៃសន្ទស្សន៍រុក្ខជាតិ (EVI2) តាមរយៈទិន្នន័យផ្កាយរណប MODIS ពហុពេលវេលា
អាចធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពបានជាប្រចាំ ទាន់ពេលវេលា មានទម្រង់ជាផែនទីលំហច្បាស់លាស់ និងចំណាយថវិកាតិចដោយប្រើទិន្នន័យឥតគិតថ្លៃ។ កម្រិតភាពច្បាស់ ២៥០ម៉ែត្រ ធ្វើឱ្យមានការលំបាកក្នុងការកំណត់ទីតាំងស្រែដែលមានទំហំតូចចង្អៀត ហើយងាយរងឥទ្ធិពលពីគម្របពពក និងសណ្ឋានដីភ្នំខ្ពស់។ ប៉ាន់ស្មានផ្ទៃដីស្រែសរុបបានចំនួន ១០១.២១៨,៧៥ ហិកតា ជាមួយនឹងភាពត្រឹមត្រូវក្នុងលំហរហូតដល់ ៨៨,២១% ធៀបនឹងទិន្នន័យយោង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះតម្រូវឱ្យមានទិន្នន័យផ្កាយរណបឥតគិតថ្លៃ កម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យលំហ (GIS) ព្រមទាំងចំណេះដឹងផ្នែកពីចម្ងាយ (Remote Sensing)។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្តបាលី ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ដែលមានអាកាសធាតុមូសុង និងមានសណ្ឋានដីចម្រុះរួមមានវាលទំនាប និងភ្នំខ្ពស់ (ដែលធ្វើឱ្យភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះនៅតំបន់ខ្ពង់រាប)។ លក្ខខណ្ឌនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះថ្វីត្បិតតែកម្ពុជាប្រឈមនឹងបញ្ហាគម្របពពកក្នុងរដូវវស្សាដូចគ្នាក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែកម្ពុជាមានអត្ថប្រយោជន៍ជាងដោយសារមានសណ្ឋានដីវាលទំនាបធំទូលាយច្រើន ដែលសក្តិសមបំផុតសម្រាប់ទិន្នន័យកម្រិត ២៥០ម៉ែត្រនេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពល និងអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់ក្នុងការតាមដានផ្ទៃដីកសិកម្មថ្នាក់ជាតិសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា។

វាគឺជាឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាដ៏មានប្រសិទ្ធភាព និងចំណាយតិច ក្នុងការកសាងប្រព័ន្ធតាមដានទិន្នផលកសិកម្ម និងគ្រប់គ្រងធនធានទឹកនៅកម្ពុជាប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះខាងបច្ចេកវិទ្យាទីតាំង: ផ្តើមស្វែងយល់ពីគោលការណ៍ Remote Sensing និងសន្ទស្សន៍រុក្ខជាតិ ជាពិសេសការគណនា Enhanced Vegetation Index 2 (EVI2) និង NDVI ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារយោងអន្តរជាតិ។
  2. ជំហានទី២៖ ទាញយក និងរៀបចំទិន្នន័យ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Google Earth Engine (GEE) ដើម្បីសរសេរកូដទាញយកទិន្នន័យ MODIS MOD09Q1 (ចន្លោះពេល៨ថ្ងៃម្តង) សម្រាប់តំបន់គោលដៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
  3. ជំហានទី៣៖ កម្ចាត់ទិន្នន័យរំខាន និងវិភាគខ្សែកោងលូតលាស់: អនុវត្តដំណើរការ Cloud Masking ក្នុង GEE ដើម្បីលុបបំបាត់ឥទ្ធិពលពពក និងស្រមោល រួចទាញយកទម្រង់ខ្សែកោង Time-series នៃការលូតលាស់របស់ដំណាំស្រូវតាមរដូវកាល។
  4. ជំហានទី៤៖ កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងចំណាត់ថ្នាក់វាលស្រែ: កំណត់តម្លៃ Threshold ជាក់លាក់មួយ (ឧទាហរណ៍៖ តម្លៃ EVI2 < 0.4 សម្រាប់ដំណាក់កាលរៀបចំដីមានទឹក) ដើម្បីបំបែកផ្ទៃដីស្រែចេញពីប្រភេទដីផ្សេងៗទៀត។
  5. ជំហានទី៥៖ ផ្ទៀងផ្ទាត់ និងវាយតម្លៃភាពត្រឹមត្រូវ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី QGIS ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផលចំណាត់ថ្នាក់ដែលទទួលបានជាមួយទិន្នន័យផែនទីប្រើប្រាស់ដីផ្លូវការរបស់ក្រសួងកសិកម្ម តាមរយៈការគណនា Confusion Matrix

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
MODIS ជាឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាដែលបំពាក់នៅលើផ្កាយរណប មានតួនាទីថតយករូបភាពផ្ទៃផែនដីជាប្រចាំថ្ងៃ ក្នុងកម្រិតភាពច្បាស់មធ្យម (២៥០ម៉ែត្រ ដល់ ១គីឡូម៉ែត្រ) ដើម្បីប្រើប្រាស់ក្នុងការតាមដានបម្រែបម្រួលបរិស្ថាន និងកសិកម្មជារួម។ ដូចជាកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាពមួយនៅលើលំហអាកាសដែលផ្តិតយករូបភាពផែនដីជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីមើលថាតើកន្លែងណាមានដើមឈើដុះ ឬមានទឹកជំនន់។
Enhanced Vegetation Index 2 (EVI2) ជាសន្ទស្សន៍គណិតវិទ្យាដែលប្រើប្រាស់ទិន្នន័យចំណាំងផ្លាតនៃពន្លឺក្រហម និងពន្លឺអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ (NIR) ពីផ្កាយរណប ដើម្បីវាស់ស្ទង់កម្រិតភាពខៀវស្រងាត់នៃការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ ដោយមានសមត្ថភាពកាត់បន្ថយការរំខានពីផ្ទៃដីរលោង ឬស្រមោលផ្សេងៗ។ ដូចជាឧបករណ៍ស្កេនសុខភាពរុក្ខជាតិពីចម្ងាយ ដែលប្រាប់យើងថាស្រែមួយមានស្រូវលូតលាស់ល្អកម្រិតណា ដោយមើលលើភាពខៀវរបស់វា។
Temporal dynamic characteristics ជាលក្ខណៈនៃការផ្លាស់ប្តូររូបរាង ឬសភាពរបស់វត្ថុណាមួយទៅតាមពេលវេលាជារដូវកាល។ ក្នុងអត្ថបទនេះ គឺសំដៅលើការវិវត្តនៃដំណាំស្រូវតាមដំណាក់កាល ដូចជាពេលត្រៀមដីមានទឹកដក់ ពេលស្រូវលូតលាស់ខៀវ និងពេលស្រូវទុំ។ ដូចជាការថតរូបកូនក្មេងម្នាក់ជារៀងរាល់ខែ ដើម្បីសង្កេតមើលពីការលូតលាស់កម្ពស់និងរូបរាងរបស់គេពីមួយខែទៅមួយខែ។
Spatial resolution ជាកម្រិតនៃភាពលម្អិតដែលអាចមើលឃើញក្នុងរូបភាពផ្កាយរណប ដែលកំណត់ដោយទំហំនៃភីកសែល (Pixel) មួយនៅលើដីពិត។ ឧទាហរណ៍ កម្រិត ២៥០ម៉ែត្រ មានន័យថាចំណុចមួយក្នុងរូបភាពតំណាងឱ្យផ្ទៃដីពិតទំហំ ២៥០ម៉ែត្រ x ២៥០ម៉ែត្រ។ ដូចជាកម្រិតច្បាស់ (Megapixel) នៃកាមេរ៉ាទូរស័ព្ទដៃ ដែលកាលណាទំហំភីកសែលកាន់តែតូច រូបភាពកាន់តែច្បាស់អាចឱ្យយើងពង្រីកមើលឃើញវត្ថុតូចៗបាន។
Spatial agreement ជារង្វាស់ភាគរយដែលបង្ហាញពីភាពស៊ីចង្វាក់គ្នា ឬការត្រួតស៊ីគ្នាយ៉ាងត្រឹមត្រូវរវាងលទ្ធផលដែលគណនាបានពីក្បួនដោះស្រាយរូបភាពផ្កាយរណប និងទិន្នន័យផែនទីប្រើប្រាស់ដីជាក់ស្តែងដែលទុកជាគោល។ ដូចជាការយកកិច្ចការផ្ទះរបស់សិស្សពីរនាក់មកផ្ទៀងផ្ទាត់គ្នា ដើម្បីមើលថាពួកគេមានចម្លើយត្រូវគ្នាប៉ុន្មានភាគរយ។
Omission error ជាកំហុសនៃការចាត់ថ្នាក់ទិន្នន័យ ដែលទីតាំងមួយមានផ្ទៃដីស្រែពិតប្រាកដ (ក្នុងទិន្នន័យយោង) ប៉ុន្តែប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រផ្កាយរណបមិនបានចាប់យក ឬមិនបានចាត់ថ្នាក់វាជាស្រែនោះទេ (រំលងចោល)។ ដូចជាគ្រូហៅឈ្មោះសិស្សអវត្តមាន តែភ្លេចរំលងមិនបានហៅឈ្មោះសិស្សម្នាក់ដែលពិតជាមិនបានមកសាលាមែន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖