Original Title: Mycotoxins in food in West Africa: current situation and possibilities of controlling it
Source: doi.org/10.46882/FAFT/1219
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សារធាតុពុល Mycotoxins ក្នុងចំណីអាហារនៅអាហ្វ្រិកខាងលិច៖ ស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន និងលទ្ធភាពនៃការគ្រប់គ្រង

ចំណងជើងដើម៖ Mycotoxins in food in West Africa: current situation and possibilities of controlling it

អ្នកនិពន្ធ៖ S.A. Bankole, Department of Biological Sciences, Olabisi Onabanjo University, A. Adebanjo, Department of Biological Sciences, Olabisi Onabanjo University

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020, Frontiers of Agriculture and Food Technology

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture and Food Safety

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ អត្ថបទនេះធ្វើការត្រួតពិនិត្យលើបញ្ហានៃការចម្លងរោគដោយសារធាតុពុលពីផ្សិត (Mycotoxins) ដូចជា អាហ្វ្លាតុកស៊ីន (aflatoxins) និង ហ្វ៊ូម៉ូនីស៊ីន (fumonisins) នៅក្នុងដំណាំកសិកម្មសំខាន់ៗនៅតំបន់អាហ្វ្រិកខាងលិច ដែលបង្កហានិភ័យធ្ងន់ធ្ងរដល់សុខភាព និងសេដ្ឋកិច្ច។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះគឺជាការសើរើអក្សរសិល្ប៍ (Literature Review) ដែលប្រមូលផ្តុំទិន្នន័យស្តីពីស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន ផលប៉ះពាល់ និងវិធានការគ្រប់គ្រងសារធាតុពុលពីផ្សិតនៅក្នុងតំបន់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Rapid Drying (Mechanical or Solar)
ការសម្ងួតរហ័ស (ប្រើម៉ាស៊ីន ឬថាមពលព្រះអាទិត្យ)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការបញ្ឈប់ការលូតលាស់របស់ផ្សិត និងអាចការពារគ្រាប់ធញ្ញជាតិបានយូរប្រសិនបើស្តុកទុកត្រឹមត្រូវ។ ការសម្ងួតដោយពន្លឺព្រះអាទិត្យពឹងផ្អែកលើអាកាសធាតុ ចំណែកឯម៉ាស៊ីនសម្ងួតទាមទារទុនវិនិយោគខ្ពស់ដែលកសិករខ្នាតតូចពិបាកមានលទ្ធភាព។ ការបញ្ចុះសំណើមពោតឱ្យនៅត្រឹម ១៥.៥% ឬទាបជាងនេះក្នុងរយៈពេល ២៤ ទៅ ៤៨ម៉ោង អាចកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការផលិតសារធាតុពុល Aflatoxin បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។
Physical Separation and Sorting
ការបែងចែក និងរើសគ្រាប់ខូចចេញ
ជាវិធីសាស្ត្រងាយស្រួល ចំណាយតិច (ប្រសិនបើធ្វើដោយដៃ) និងអាចកាត់បន្ថយប្រភពចម្លងរោគបានភ្លាមៗ។ ប្រើកម្លាំងពលកម្មច្រើនសម្រាប់ការធ្វើដោយដៃ ចំណែកឯការប្រើម៉ាស៊ីនរើសគ្រាប់អេឡិចត្រូនិកមានតម្លៃថ្លៃខ្លាំង។ ការបោះចោលផ្លែពោតណាដែលមានការខូចខាតដោយសារសត្វល្អិតលើសពី ១០% អាចកាត់បន្ថយកម្រិត Aflatoxin យ៉ាងច្រើនកត់សម្គាល់។
Biological Control (Competitive Exclusion)
ការត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្ត (ការទប់ស្កាត់ដោយការប្រកួតប្រជែង)
ជាដំណោះស្រាយរយៈពេលវែងដ៏មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ដោយប្រើផ្សិតដែលមិនបង្កជាតិពុលដើម្បីកម្ចាត់ផ្សិតពុលចេញពីបរិស្ថានដាំដុះ។ តម្រូវឱ្យមានការស្រាវជ្រាវកម្រិតខ្ពស់ បច្ចេកវិទ្យាផលិត និងយន្តការចែកចាយដែលស្មុគស្មាញ។ ការដាក់បញ្ចូលពូជផ្សិត A. flavus និង A. parasiticus ដែលមិនបង្កជាតិពុលទៅក្នុងដី ជួយកាត់បន្ថយការបំពុល Aflatoxin ក្នុងសណ្តែកដីពី ៧៤.៣% ទៅ ៩៩.៩%។
Use of Plant Products (Botanicals)
ការប្រើប្រាស់រុក្ខជាតិ (ថ្នាំកសិកម្មជីវសាស្រ្ត)
ងាយស្រួលរកបានក្នុងស្រុក មានតម្លៃថោក និងមានសុវត្ថិភាពជាងថ្នាំគីមីសិប្បនិម្មិត។ នៅខ្វះការធ្វើតេស្តទ្រង់ទ្រាយធំនៅលើទីវាល ហើយរុក្ខជាតិខ្លះអាចក្លាយជាចំណីរបស់ផ្សិតវិញប្រសិនបើប្រើមិនបានត្រឹមត្រូវ។ ប្រេងសំខាន់ៗពីរុក្ខជាតិដូចជា ស្តៅ និងស្លឹកគ្រៃ ត្រូវបានបង្ហាញថាអាចរារាំងការលូតលាស់របស់ផ្សិត A. flavus និងកាត់បន្ថយការផលិត Aflatoxin បានយ៉ាងល្អ។
Detoxification (using HASCAS clay)
ការបន្សាបជាតិពុល (ប្រើប្រាស់ដីឥដ្ឋ HASCAS)
អាចស្រូបយក និងចងភ្ជាប់សារធាតុពុល Aflatoxin បានយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ការពារសត្វពីការពុលធ្ងន់ធ្ងរ។ បច្ចុប្បន្នត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាចម្បងតែនៅក្នុងចំណីសត្វប៉ុណ្ណោះ ការអនុវត្តលើចំណីអាហារមនុស្សនៅត្រូវការការស្រាវជ្រាវបន្ថែម។ ការលាយដីឥដ្ឋ HASCAS ត្រឹមតែ ០.៥% តាមទម្ងន់ទៅក្នុងចំណីសត្វ អាចការពារសត្វវ័យក្មេងពីកម្រិត Aflatoxin ដ៏សាហាវរហូតដល់ 750 ppb ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់តារាងតម្លៃលម្អិតនៃធនធាននីមួយៗនោះទេ ប៉ុន្តែបានសង្កត់ធ្ងន់ថាការចំណាយខ្ពស់នៃបច្ចេកវិទ្យាទំនើប (ដូចជាម៉ាស៊ីនសម្ងួត និងឃ្លាំងស្តុកស្តង់ដារ) គឺជាឧបសគ្គចម្បងសម្រាប់កសិករខ្នាតតូចក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះប្រមូលផ្តុំទិន្នន័យពីបណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់អាហ្វ្រិកខាងលិច (ដូចជា បេណាំង នីហ្សេរីយ៉ា ហ្គាណា) ដោយផ្តោតលើពោត សណ្តែកដី និងចំណីអាហារមូលដ្ឋានមួយចំនួនទៀត។ ទោះបីជាការសិក្សានេះស្ថិតនៅទ្វីបអាហ្វ្រិកក៏ដោយ ក៏លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុត្រូពិច (ក្តៅហើយសើមខ្លាំង) កសិកម្មខ្នាតតូចបែបប្រពៃណី និងភាពខ្វះខាតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធក្រោយពេលប្រមូលផល គឺមានស្ថានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការអនុវត្តនៅទីនេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

យុទ្ធសាស្ត្រទប់ស្កាត់សារធាតុពុលពីផ្សិតទាំងនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់បរិបទកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការអនុវត្តតាមយុទ្ធសាស្ត្រទាំងនេះ មិនត្រឹមតែជួយសង្គ្រោះអាយុជីវិតប្រជាជនកម្ពុជាពីជំងឺមហារីកថ្លើមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយបើកទីផ្សារនាំចេញកសិផលឱ្យគោរពតាមស្តង់ដារអនាម័យអន្តរជាតិផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃកម្រិតនៃការចម្លងរោគជាមូលដ្ឋាន (Baseline Contamination Study): និស្សិតឬអ្នកស្រាវជ្រាវគួរប្រមូលគំរូពោត និងសណ្តែកដីពីទីផ្សារ ឬជង្រុកកសិករក្នុងស្រុក រួចប្រើប្រាស់ ELISA Test KitsLateral Flow Strips ដើម្បីវាស់ស្ទង់កម្រិតមធ្យមនៃសារធាតុពុល Aflatoxin នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
  2. ធ្វើតេស្តប្រសិទ្ធភាពរុក្ខជាតិក្នុងស្រុក (Testing Local Botanicals): បង្កើតគម្រោងពិសោធន៍ចម្រាញ់ប្រេង ឬម្សៅពីរុក្ខជាតិកម្ពុជាដូចជា ស្តៅ (Azadirachta indica) ឬស្លឹកគ្រៃ (Cymbopogon citratus) រួចធ្វើតេស្ត In vitro ជាមួយផ្សិត Aspergillus flavus ដើម្បីបញ្ជាក់ពីលទ្ធភាពទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់វា។
  3. រចនាប្រព័ន្ធសម្ងួតចំណាយទាប (Design Low-Cost Solar Dryers): និស្សិតផ្នែកវិស្វកម្មកសិកម្មគួររចនា និងសាកល្បង Solar Dryers គំរូ ដែលមានតម្លៃថោក ងាយស្រួលសាងសង់ដោយវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក និងអាចទាញយកសំណើមពីគ្រាប់ធញ្ញជាតិឱ្យចុះក្រោម ១៥% ក្នុងរយៈពេលខ្លី។
  4. រៀបចំយុទ្ធនាការអប់រំកសិករ (Develop Farmer Education Modules): សហការជាមួយមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត ដើម្បីបង្កើតខិត្តប័ណ្ណ និងវីដេអូអប់រំងាយៗ ស្តីពីគ្រោះថ្នាក់នៃការពុល Aflatoxin និងណែនាំពីបច្ចេកទេស Physical Sorting (ការរើសគ្រាប់ខូច/គ្រាប់មានសត្វល្អិតស៊ីចេញមុនពេលស្តុក)។
  5. ស្រាវជ្រាវលើភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្ត (Explore Biological Control Potential): រៀបចំសំណើស្រាវជ្រាវដើម្បីស្វែងរក និងបែងចែកពូជផ្សិត A. flavus ក្នុងស្រុកដែលមិនបង្កជាតិពុល (Atoxigenic strains) ដោយប្រើបច្ចេកទេស PCR (Polymerase Chain Reaction) សម្រាប់ត្រួសត្រាយផ្លូវដល់ការបង្កើតថ្នាំកម្ចាត់ផ្សិតតាមបែបជីវសាស្រ្តនៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Mycotoxins (សារធាតុពុលពីផ្សិត) គឺជាសារធាតុពុលបន្ទាប់បន្សំដែលបញ្ចេញដោយមេរោគផ្សិត (Fungi) មួយចំនួនតូច នៅពេលដែលពួកវាលូតលាស់លើគ្រាប់ធញ្ញជាតិ ឬចំណីអាហារ។ សារធាតុពុលនេះមិនផ្តល់រោគសញ្ញាភ្លាមៗទេ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលមនុស្ស ឬសត្វបរិភោគចូលរយះពេលយូរ វានឹងបង្កឱ្យមានជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ ឬអត្រាស្លាប់ខ្ពស់។ ដូចជាពិសដែលសត្វពស់បញ្ចេញមកដើម្បីការពារខ្លួនអញ្ចឹងដែរ ប៉ុន្តែនេះជាជាតិពុលដែលផ្សិតតូចៗបញ្ចេញទៅក្នុងគ្រាប់ធញ្ញជាតិ។
Aflatoxins (អាហ្វ្លាតុកស៊ីន) គឺជាក្រុមរងដ៏កាចសាហាវបំផុតនៃ Mycotoxins ដែលត្រូវបានផលិតជាចម្បងដោយមេរោគផ្សិត Aspergillus flavus។ វាច្រើនកើតមាននៅលើគ្រាប់ពោត និងសណ្តែកដី ហើយត្រូវបានអង្គការសុខភាពពិភពលោកចាត់ថ្នាក់ជាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺមហារីកកម្រិតទី១ (Class 1 human carcinogen)។ ដូចជាឃាតករលាក់មុខនៅក្នុងសណ្តែកដីដុះផ្សិត ដែលចាំបំផ្លាញសរីរាង្គថ្លើមរបស់យើងបន្តិចម្តងៗរហូតដល់កើតមហារីក។
Fumonisins (ហ្វ៊ូម៉ូនីស៊ីន) គឺជាប្រភេទសារធាតុពុលពីផ្សិតមួយទៀត ផលិតដោយផ្សិត Fusarium verticillioides ដែលមានវត្តមានស្ទើរតែគ្រប់ទីកន្លែងលើដំណាំពោត។ វាត្រូវបានរកឃើញថាអាចបណ្តាលឱ្យខូចខាតប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទក្បាលរបស់សត្វ និងមានទំនាក់ទំនងទៅនឹងជំងឺមហារីកបំពង់កលើមនុស្ស។ ដូចជាមេរោគកុំព្យូទ័រដែលលាក់ខ្លួនក្នុង Flash Drive (ពោត) ហើយចូលទៅបំផ្លាញប្រព័ន្ធដំណើរការកណ្តាល (ខួរក្បាល និងថ្លើម) របស់ម៉ាស៊ីន។
Competitive exclusion (ការទប់ស្កាត់ដោយការប្រកួតប្រជែង) គឺជាយុទ្ធសាស្រ្តត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្ត (Biological control) មួយ ដែលគេយកពូជផ្សិតប្រភេទដូចគ្នាដែលមិនបញ្ចេញជាតិពុល (Atoxigenic strain) ទៅដាក់ក្នុងដីដាំដុះ ដើម្បីឱ្យវាដណ្តើមចំណី និងទីកន្លែងរស់នៅ រហូតធ្វើឱ្យពូជផ្សិតមានពុលមិនអាចលូតលាស់ ឬបន្តពូជបាន។ ដូចជាការបញ្ជូនពលរដ្ឋល្អៗឱ្យចូលទៅរស់នៅក្នុងភូមិដើម្បីគ្រប់គ្រងដី និងស្បៀង ធ្វើឱ្យក្រុមចោរមិនអាចមករស់នៅ ឬកសាងមូលដ្ឋាននៅទីនោះបានទៀត។
Hepatocellular carcinoma (ជំងឺមហារីកកោសិការថ្លើម) គឺជាប្រភេទជំងឺមហារីកថ្លើមដ៏កាចសាហាវ ដែលច្រើនកើតឡើងនៅពេលកោសិកាថ្លើមរងការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយសារការស្រូបយកសារធាតុពុល Aflatoxin ច្រើនលើសកម្រិតក្នុងរយៈពេលយូរ ជាពិសេសនៅពេលដែលអ្នកជំងឺមានផ្ទុកមេរោគរលាកថ្លើមប្រភេទ B ស្រាប់។ ដូចជារោងចក្រចម្រោះទឹកស្អាតក្នុងរាងកាយ (ថ្លើម) ត្រូវបានបំផ្លាញដោយសារធាតុគីមីផ្តុំគ្នាជាប្រចាំ រហូតដល់គាំងដំណើរការ និងផ្ទុះឆេះ។
HASCAS clay (ដីឥដ្ឋ HASCAS) គឺជាប្រភេទដីឥដ្ឋម៉ដ្ឋពិសេស (Phyllosilicate clay) ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រលាយចូលទៅក្នុងចំណីសត្វ ដើម្បីធ្វើជាភ្នាក់ងារបន្សាបជាតិពុល។ ដីឥដ្ឋនេះមានសមត្ថភាពស្រូបយក និងចងភ្ជាប់សារធាតុពុល Aflatoxin យ៉ាងតឹងនៅក្នុងពោះវៀនសត្វ ការពារមិនឱ្យវាជ្រាបចូលទៅក្នុងឈាម រួចបញ្ចេញចោលមកក្រៅតាមលាមក។ ដូចជាអេប៉ុងមេដែកពិសេស ដែលគេលេបចូលទៅដើម្បីឆក់ទាញយកតែជាតិពុលចេញពីក្រពះ ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ជីវជាតិអាហារផ្សេងៗ។
Botanicals (ថ្នាំកសិកម្មជីវសាស្រ្តពីរុក្ខជាតិ) នៅក្នុងបរិបទនៃការគ្រប់គ្រងសារធាតុពុល ពាក្យនេះសំដៅលើការប្រើប្រាស់ម្សៅ ឬប្រេងសំខាន់ៗចម្រាញ់ពីរុក្ខជាតិក្នុងស្រុក (ដូចជាស្តៅ ស្លឹកគ្រៃ) ដើម្បីយកមកទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិត ឬសម្លាប់សត្វល្អិតចង្រៃនៅក្នុងជង្រុកស្តុកគ្រាប់ធញ្ញជាតិ ជាការជំនួសឱ្យការប្រើថ្នាំគីមីសិប្បនិម្មិត។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ថ្នាំបុរាណដែលផ្សំពីរុក្ខជាតិ ដើម្បីកម្ចាត់មេរោគជំនួសឱ្យការលេបថ្នាំពេទ្យគីមី។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖