Original Title: ส่วนหนึ่งของตารางชีวิตของแมลงศัตรูในสวนมะลิ
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

តារាងជីវិតដោយផ្នែកនៃសត្វល្អិតចង្រៃលើដំណាំផ្កាម្លិះ

ចំណងជើងដើម៖ ส่วนหนึ่งของตารางชีวิตของแมลงศัตรูในสวนมะลิ

អ្នកនិពន្ធ៖ Pisamai Chouvalitwongporn (Division of Entomology and Zoology, Department of Agriculture, Thailand), Wipit Nasari, Anan Vattanatungum

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1986, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាសត្វល្អិតចង្រៃបំផ្លាញដំណាំផ្កាម្លិះ ដោយធ្វើការសិក្សាពីតារាងជីវិត និងកំណត់អត្តសញ្ញាណមូលហេតុចម្បងដែលបណ្តាលឱ្យសត្វល្អិតទាំងនេះងាប់នៅក្នុងធម្មជាតិ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើឡើងតាមរយៈការប្រមូលទិន្នន័យតារាងជីវិតដោយផ្នែករបស់សត្វល្អិតចំនួន ៤ ប្រភេទនៅក្នុងខេត្ត Si Sa Ket ពីខែមិថុនា ដល់ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៩៨៥ និង ១៩៨៦។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Partial Life-Table Analysis on Major Pest (Hendecasis duplifascialis)
ការវិភាគតារាងជីវិតដោយផ្នែកលើសត្វល្អិតចង្រៃចម្បង (Hendecasis duplifascialis)
អាចកំណត់បានយ៉ាងច្បាស់ពីភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្តចម្បងដែលជួយកម្ចាត់ដង្កូវ គឺប៉ារ៉ាស៊ីត Braconid។ វាជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើថ្នាំគីមី។ ទាមទារការចុះប្រមូលទិន្នន័យនៅវាលជាប្រចាំ និងចំណាយពេលយូរក្នុងការចិញ្ចឹមតាមដានក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ រកឃើញអត្រាស្លាប់របស់ដង្កូវចន្លោះពី ៤៧% ទៅ ៥៣% ដោយសារសត្រូវធម្មជាតិ។
Partial Life-Table Analysis on Secondary Pests
ការវិភាគតារាងជីវិតដោយផ្នែកលើសត្វល្អិតចង្រៃបន្ទាប់បន្សំ (Margaronia laticostalis ជាដើម)
ផ្តល់ទិន្នន័យទូលំទូលាយអំពីប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនៃសត្វល្អិតផ្សេងៗ និងរកឃើញប៉ារ៉ាស៊ីតប្រភេទ Apanteles sp. ដែលមានប្រសិទ្ធភាព។ អត្រាស្លាប់មានកម្រិតទាបជាង និងមានការប្រែប្រួលខ្លាំងអាស្រ័យលើប្រភេទដង្កូវ (១៧% ទៅ ៤៤%) ដែលធ្វើឱ្យការគ្រប់គ្រងមានភាពស្មុគស្មាញ។ រកឃើញថា Apanteles sp. ជាមូលហេតុចម្បងដែលសម្លាប់ដង្កូវបន្ទាប់បន្សំក្នុងអត្រា ១៧-៤៤%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយជាទឹកប្រាក់នោះទេ ប៉ុន្តែបានបញ្ជាក់ពីតម្រូវការឧបករណ៍សាមញ្ញៗសម្រាប់ប្រមូល និងចិញ្ចឹមសត្វល្អិត រួមជាមួយកម្លាំងពលកម្មសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវវាលរយៈពេលវែង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្ត Si Sa Ket ប្រទេសថៃ ក្នុងចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨៥-១៩៨៦ លើដំណាំផ្កាម្លិះ ដោយផ្តោតលើរដូវវស្សា។ ទោះបីជាទិន្នន័យនេះមានវ័យចំណាស់ និងមានទីតាំងនៅប្រទេសថៃក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទកសិ-អេកូឡូស៊ីនៃដំណាំនៅតាមខេត្តជាប់ព្រំដែនមានភាពស្រដៀងគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការសិក្សាពីតារាងជីវិតសត្វល្អិតនេះ គឺមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃតាមបែបធម្មជាតិនៅកម្ពុជា ដោយមិនចាំបាច់ពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមី។

សរុបមក ការស្វែងយល់ពីសត្រូវធម្មជាតិតាមរយៈតារាងជីវិត គឺជាជំហានដ៏សំខាន់មួយឆ្ពោះទៅរកការអនុវត្តកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់បរិស្ថាននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃតារាងជីវិតដោយផ្នែក: និស្សិតត្រូវចាប់ផ្តើមសិក្សាពីទ្រឹស្តីនៃ Partial Life-Table Analysis និងរបៀបគណនាអត្រាស្លាប់រស់របស់សត្វល្អិត (Mortality rate) នៅតាមដំណាក់កាលនីមួយៗនៃការលូតលាស់របស់វា។
  2. រៀបចំផែនការប្រមូលទិន្នន័យនៅទីវាល: កំណត់ទីតាំងចម្ការគោលដៅ និងធ្វើការចុះប្រមូលគំរូដង្កូវរៀងរាល់ ១ ទៅ ២ សប្តាហ៍ម្តង ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Sweep Nets ឬការរើសដោយដៃ រួចកត់ត្រាចំនួនសត្វល្អិតដែលរកឃើញ។
  3. អនុវត្តការចិញ្ចឹម និងតាមដានក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍: យកគំរូដង្កូវដែលប្រមូលបានមកចិញ្ចឹមក្នុង Glass Test Tubes ដោយផ្តល់ចំណីជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីតាមដានថាតើវានឹងវិវត្តជាមេអំបៅ ឬត្រូវងាប់ដោយសារមានការញាស់ចេញនូវឪម៉ាល់ប៉ារ៉ាស៊ីត។
  4. កំណត់អត្តសញ្ញាណសត្រូវធម្មជាតិ: ប្រើប្រាស់ Microscope និងឯកសារ Taxonomic Keys ដើម្បីធ្វើការកំណត់ប្រភេទ (Species) របស់ប៉ារ៉ាស៊ីតដែលចេញពីខ្លួនដង្កូវ ដូចជាក្រុម Braconid ឬ Apanteles sp. ជាដើម។
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងរៀបចំកម្មវិធី IPM: យកទិន្នន័យអត្រាស្លាប់មកវិភាគដើម្បីវាយតម្លៃពីប្រសិទ្ធភាពរបស់សត្រូវធម្មជាតិ រួចចងក្រងជាមគ្គុទ្ទេសក៍ណែនាំសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចម្រុះ Integrated Pest Management (IPM) ដល់កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Partial life-tables (តារាងជីវិតដោយផ្នែក) វិធីសាស្ត្រក្នុងការសិក្សា និងកត់ត្រាពីអត្រាស្លាប់រស់ និងមូលហេតុនៃការស្លាប់របស់សត្វល្អិត ដោយផ្តោតតែលើដំណាក់កាលណាមួយនៃវដ្តជីវិតរបស់វា (ឧទាហរណ៍ សិក្សាតែលើដំណាក់កាលជាដង្កូវ) ជាជាងការសិក្សាពេញមួយជីវិតតាំងពីពងដល់ងាប់។ ដូចជាការតាមដានស្ថិតិសិស្សក្នុងថ្នាក់រៀនមួយពីថ្នាក់ទី១ដល់ទី៦ ដើម្បីមើលថាតើមានសិស្សប៉ុន្មាននាក់បោះបង់ការសិក្សា និងដោយសារមូលហេតុអ្វីខ្លះ។
Parasite / Parasitoid (សត្វល្អិតប៉ារ៉ាស៊ីត) សត្វល្អិត (ដូចជាឪម៉ាល់តូចៗ) ដែលពងដាក់លើ ឬចាក់បញ្ចូលទៅក្នុងខ្លួនសត្វល្អិតដទៃទៀត រួចញាស់ជាដង្កូវតូចៗស៊ីសាច់សត្វល្អិតម្ចាស់ផ្ទះនោះជាអាហាររហូតដល់ស្លាប់ ដើម្បីលូតលាស់។ វាជាភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្តដ៏សំខាន់ក្នុងការកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃ។ ដូចជាសត្វចម្លែកក្នុងខ្សែភាពយន្ត Alien ដែលពងដាក់ក្នុងខ្លួនមនុស្ស ហើយពេលវាធំ វាទម្លុះចេញមកក្រៅធ្វើឱ្យមនុស្សនោះស្លាប់។
Hendecasis duplifascialis (ដង្កូវចោះផ្កាម្លិះ) ជាប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃចម្បងដែលបំផ្លាញដំណាំផ្កាម្លិះយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដោយដង្កូវរបស់វាចូលចិត្តចោះចូលទៅស៊ីខាងក្នុងផ្កាដែលកំពុងក្រពុំ ធ្វើឱ្យផ្កាខូចគុណភាព និងធ្លាក់ចុះទិន្នផលយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចជាដង្កូវដែលចូលចិត្តស៊ីផ្លែប៉ោមពីខាងក្នុង ធ្វើឱ្យផ្លែប៉ោមនោះស្អុយខូចមុនពេលយើងអាចបេះវាបាន។
Mortality rate (អត្រាស្លាប់) ភាគរយនៃចំនួនសត្វល្អិតដែលបានងាប់ធៀបនឹងចំនួនសត្វល្អិតសរុបនៅក្នុងដំណាក់កាលនីមួយៗនៃការលូតលាស់ ដោយគិតបញ្ចូលទាំងការងាប់ដោយសារសត្រូវធម្មជាតិ អាកាសធាតុ ឬជំងឺ។ ដូចជាការកត់ត្រាពីមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិក្នុងសួនងាប់ (ខ្វះទឹក ដង្កូវស៊ី ជំងឺ) និងគណនាថាមានដើមឈើប៉ុន្មានភាគរយដែលងាប់។
Braconid (ឪម៉ាល់ប្រាកូនីត) ជាក្រុមគ្រួសារឪម៉ាល់ប៉ារ៉ាស៊ីតដ៏ធំមួយ (Braconidae) ដែលដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងធម្មជាតិ ជួយសម្លាប់ដង្កូវនៃសត្វល្អិតចង្រៃផ្សេងៗ។ ក្នុងការសិក្សានេះ វាគឺជាមូលហេតុចម្បងបំផុតដែលសម្លាប់ដង្កូវចោះផ្កាម្លិះ។ ដូចជាទាហានឈ្លបប្រដាប់អាវុធពិសេស ដែលលួចចូលទៅកម្ចាត់សត្រូវ(ដង្កូវ)យ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។
Secondary pests (សត្វល្អិតចង្រៃបន្ទាប់បន្សំ) ប្រភេទសត្វល្អិតដែលជាធម្មតាមិនសូវបង្កការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរដល់ដំណាំទេ ដោយសារចំនួនរបស់វាត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយសត្រូវធម្មជាតិ។ ប៉ុន្តែពួកវាអាចផ្ទុះឡើងក្លាយជាបញ្ហាធំ ប្រសិនបើសត្រូវធម្មជាតិរបស់វាត្រូវវិនាស (ឧទាហរណ៍ដោយសារការប្រើថ្នាំពុលកសិកម្មខុសបច្ចេកទេស)។ ដូចជាក្រុមចោរតូចតាចដែលមិនហ៊ានធ្វើសកម្មភាពពេលមានប៉ូលីសយាមកាមដិតដល់ ប៉ុន្តែពេលប៉ូលីសអវត្តមាន ពួកគេនឹងចេញមកបង្កចលាចលពេញទីក្រុង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖